Рорус
| ||||||||||||||||||||
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Roros02.jpg/220px-Roros02.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Finneveta_R%C3%B8ros.jpg/220px-Finneveta_R%C3%B8ros.jpg)
Рорус (нарв.: Røros, паўд.-саамск. Plassje) — горад і камуна ў Нарвегіі, у фюльке Сёр-Трондэлаг. Цэнтр аднайменнага муніцыпалітэта. Размешчаны недалёка ад мяжы са Швецыяй, пры ўпадзенні ракі Рэа ў самую доўгую ў Нарвегіі раку Глома, выток якой знаходзіцца на тэрыторыі муніцыпалітэта. Цэнтр горада з’яўляецца аб’ектам сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
З XVII стагоддзя Рорус быў важным цэнтрам здабычы медзі. Двойчы — у 1678 і 1679 гадах — спалены дашчэнту шведскай арміяй падчас дацка-шведскай вайны. Пасля вайны права на распрацоўку радовішчаў медзі перайшло да нямецкага банкіра Ёахіма Іргенса, найважнейшага крэдытора дацкай кароны, які атрымаў тытул барона фон Вестэрвік і стаў адным з найбагацейшых магнатаў Скандынавіі. Рорус быў зноў захоплены шведскімі войскамі ў 1718 г. падчас Паўночнай вайны, аднак пазней шведы былі вымушаныя пакінуць горад і адступіць у горы, дзе ад холаду загінула больш за 3000 салдат.
У цэнтры Роруса захавалася шмат драўляных будынкаў часоў росквіту горнай справы. У 1980 годзе Рорус быў уключаны ў спіс аб’ектаў сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Рорус знаходзіцца на Рорусскай чыгуначнай лініі, якая злучае Осла і Тронхейм праз даліну Гломы. У горадзе маецца таксама аэрапорт з рэгулярнымі рэйсамі ў Осла (авіякампанія Widerøe).
Самая нізкая зафіксаваная тэмпература ў Рорусе — −50,4 °C (1914 год), што робіць яго самым халодным месцам у Нарвегіі на поўдзень ад Фінмарка.
Зноскі
- ↑ archINFORM — 1994. Праверана 6 жніўня 2018.
- ↑ а б Formannskap Праверана 28 снежня 2019.
- ↑ а б Statens kartverk Arealstatistikk for Norge 2020 — Statens kartverk, 2019.
- ↑ 07459: Alders- og kjønnsfordeling i kommuner, fylker og hele landets befolkning (K) 1986 - 2023 — Statistics Norway, 2023.