Луіс Арсэ
Луіс Альберта Арсэ Катакора | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
ісп.: Luis Alberto Arce Catacora | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Жанін Аньес | ||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
28 верасня 1963 (60 гадоў) |
||||||
Імя пры нараджэнні | Luis Alberto Arce Catacora | ||||||
Жонка |
|
||||||
Дзеці | Луіс Марсела, Рафаэль Эрнэста, Каміла Даніэла (усе з 1-га шлюбу) | ||||||
Веравызнанне | каталіцтва | ||||||
Партыя |
|
||||||
Адукацыя | |||||||
Аўтограф |
![]() |
||||||
![]() |
Луіс Альберта Арсэ Катакора (ісп.: Luis Alberto Arce Catacora, нар. 28 верасня 1963 года, Ла-Пас) — балівійскі палітык і эканаміст.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Адукацыя
[правіць | правіць зыходнік]Скончыў школу ў 1980 годзе. Працягнуў адукацыю, паступіўшы ў Інстытут банкаўскай адукацыі, які скончыў у 1984 годзе па спецыяльнасці «бухгалтар».
У 1986 годзе паступіў на эканамічны факультэт Універсітэта Сан-Андрэс (UMSA, Балівія), скончыў яго, атрымаўшы ступень эканаміста, у 1991. У перыяд з 1996 па 1997 год вучыўся атрымаў у Універсітэце Уорыка ў брытанскім Ковентры, дзе атрымаў ступень магістра эканамічных навук.
Працоўная дзейнасць
[правіць | правіць зыходнік]З 1987 года амаль 20 гадоў працаваў у Цэнтральным банку Балівіі, дзе прайшоў шлях ад спецыяліста па аналізе рынку аддзела міжнародных фінансаў да начальніка аддзела міжнародных аперацый.
У 2006 годзе быў прызначаны міністрам фінансаў у першым урадзе Эва Маралеса (адказваў за праграму развіцця знешняга фінансавання), а тры гады праз, у 2009 годзе, стаў міністрам эканомікі і дзяржаўных фінансаў. Некаторыя ўплывовыя СМІ, такія як The Wall Street Journal, лічаць яго «архітэктарам эканамічнага адраджэння Балівіі»[2].
Прафесар розных дзяржаўных і прыватных універсітэтаў Балівіі, дзе мае навуковую ступень у галіне эканамічных навук.
Ён таксама чытаў лекцыі ў многіх універсітэтах Еўропа, Паўночнай Амерыкі і Лацінскай Амерыкі, уключаючы Калумбійскі ўніверсітэт, Джорджтаўнскім універсітэт, амерыканскі ўніверсітэт, Універсітэт Піцбурга, Гарвардскі ўніверсітэт, Чыкагскі ўніверсітэт і Універсітэт Буэнас-Айрэса.
Як міністр эканомікі быў прызнаны на нацыянальным і міжнародным узроўні ў якасці галоўнага архітэктара эканамічнага росту, дасягнутага краінай у перыяд 2006—2019 гадоў, на працягу якога ВУП Балівіі вырас на 343 %, з 9573 да 42401 млн дал. крыху больш чым за дзесяцігоддзе[3][4], што асабліва адзначалася міжнароднымі арганізацыямі, такіх як Сусветны банк, МВФ і эканамічнай камісіяй ААН для Лацінскай Амерыкі і Карыбскага басейна (ЭКЛАК).
Сярод прадпрынятых Луісам Арсэ асноўных мер, якія спрыялі эканамічнаму развіццю Балівіі, былі стымуляванне ўнутранага рынку, стабільнасць абменнага курсу (што прывяло да прыкметнага росту золатавалютных рэзерваў) і палітыка нацыяналізацыі прыродных рэсурсаў, уключаныя ў доўгатэрміновыя планы сацыяльнага развіцця грамадства[5][6]. Курыраваў нацыяналізацыю вуглевадародных, тэлекамунікацыйных і горназдабыўных кампаній у краіне, а таксама стварэнне банка поўдня. Усталяваў тарыфы на электраэнергію ў гарадах крыху вышэй, чым у сельскай мясцовасці, што выгадна апошняй і прывяло да паскоранага развіцця сельскай мясцовасці. Устанавіў штогадовы рост заработнай платы вышэй за ўзровень інфляцыі, што прывяло да росту пакупніцкай здольнасці насельніцтва. Актыўна спрыяў прыняццю законаў аб дзяржаўных інвестыцыях у сацыяльную сферу, накіраваных, у прыватнасці, на паляпшэнне адукацыі і аховы здароўя. Таксама прыняў закон аб субсідыях дзецям і падлеткам, якія навучаюцца ў дзяржаўных школах, таксама субсідыях цяжарным і жанчынам з дзецьмі да двух гадоў, а таксама для пажылых людзей ва ўзросце ад 60 гадоў, якія не атрымліваюць дзяржаўных пенсій. Выступаў за фінансаванне праграмы механізацыі сельскай гаспадаркі, у рамках якой індзейцам-сялянам выдаваліся трактары. Балівія змагла прыкметна знізіць узровень беднасці насельніцтва з 38,2 % да 15,2 %, паводле справаздач праграме развіцця ААН[7]. У 2018 годзе ў Балівіі была зафіксавана інфляцыя 1,51 % , самая нізкая з 2009 года[8].
Пакінуў сваю пасаду ў 2017 годзе праз праблемы са здароўем, але ў студзені 2019 года быў паўторна прызначаны.
10 лістапада 2019 года падаў у адстаўку разам з прэзідэнтам Э. Маралесам і іншымі міністрамі, у мэтах забеспячэння бяспекі пасля антыўрадавых пратэстаў кастрычніка—лістапада 2019 года знаходзіўся ў пасольстве Мексікі і пакінуў краіну 6 снежня. Знаходзіўся спачатку ў Мексіцы, потым у Аргенціне.
Прэзідэнцкія выбары
[правіць | правіць зыходнік]19 студзеня 2020 года ён быў вылучаны кандыдатам у прэзідэнты на ўсеагульных выбарах 2020 года ад партыі «Рух да сацыялізму» ў тандэме з Давідам Чокеўанкай Сеспедэсам як кандыдата на пасаду віцэ-прэзідэнта[9][10]. Вярнуўся на радзіму ў канцы студзеня пад гарантыі бяспекі, пасля таго як пракуратура Балівіі пацвердзіла адсутнасць дзеючага ордэра на яго арышт, аднак прама ў аэрапорце ён арыштаваны і збіты. Такое абуральнае парушэнне міжнароднага права (спачатку абяцаць палітычным уцекачам бяспеку перамяшчэння, а затым захопліваць іх) выклікала буйны міжнародны скандал, дзякуючы якому затрыманыя былі адпушчаныя[11].
18 кастрычніка, у дзень выбараў, Арсэ падтрыманы 52,4 % удзельнікаў галасавання. За яго асноўнага канкурэнта правацэнтрыста Карласа Меса галасуюць 31,5 % выбаршчыкаў[12].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://warwick.ac.uk/fac/soc/economics/news/2021/11/warwick_welcomes_bolivian_president/
- ↑ Bolivian Leader’s Re-Election Calling Card: Socialist Economy Minister
- ↑ ¿Cuáles son las claves del éxito económico boliviano?
- ↑ Una economía que brilla, críticas a la candidatura de Evo Morales y 'canchitas de fútbol: ¿qué debates recorren Bolivia en año electoral?
- ↑ Luis Arce, ministro de economia de Bolivia .
- ↑ Crecimiento economico de Bolivia el mas alto de toda America .
- ↑ Bolivia redujo a mayor ritmo la pobreza extrema segun PNUD y CEPAL(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 26 студзеня 2020. Праверана 5 красавіка 2020.
- ↑ Bolivia proyecta un crecimiento del 4,5 % y una inflación de 4 % para 2019
- ↑ Экс-министр экономики Боливии выдвигается в президенты от партии Эво Моралеса
- ↑ Evo anuncia que Luis Arce será el candidato a la Presidencia por el MAS
- ↑ Переворот в Боливии
- ↑ Выборы президента в Боливии выиграл выдвиженец партии Эво Моралеса