Ο γέρος και η θάλασσα
Συγγραφέας | Έρνεστ Χέμινγουέι |
---|---|
Τίτλος | The Old Man and the Sea |
Γλώσσα | Αγγλική |
Ημερομηνία δημιουργίας | 1958 1952 |
Μορφή | Λογοτεχνία (διήγημα) |
Θέμα | θάλασσα |
Τόπος | Κούβα |
Βραβεία | Βραβείο Πούλιτζερ, (1953) |
LC Class | OL63073W |
LΤ ID | 4933[1] |
Πρώτη έκδοση | Charles Scribner's Sons |
Προηγούμενο | νουβέλα Μέσα απ' το ποτάμι και στα δένδρα (1950) |
Επόμενο | συλλογή διηγημάτων Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο (1961) |
Αριθμός Σελίδων | 127 |
δεδομένα ( ) |
Ο γέρος και η θάλασσα (αγγλικά: The Old Man and the Sea) είναι νουβέλα που γράφτηκε από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ το 1951 στις Μπαχάμες και δημοσιεύθηκε το 1952. Το 1953 ο Χέμινγουεϊ έλαβε για αυτό το Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας) και η έκδοσή του συνετέλεσε στην απονομή του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1954. Το διήγημα αναφέρεται σε έναν γέρο ψαρά που μόνος και αβοήθητος παλεύει απελπισμένα στον ωκεανό, στα ανοιχτά της Κούβας, με έναν τεράστιο ξιφία.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήρωας της ιστορίας είναι ο Σαντιάγκο, ένας φτωχός και ηλικιωμένος ψαράς που για 84 ημέρες έχει αποτύχει να πιάσει έστω κι ένα ψάρι.[2] Τις πρώτες σαράντα μέρες είχε μαζί του ένα παιδί, τον Μανολίνο, στη συνέχεια όμως βγαίνει μόνος με τη βάρκα για ψάρεμα.[3]
Την επόμενη, 85η ημέρα, κατορθώνει να ψαρεύψει ένα ψάρι τεραστίων διαστάσεων, έναν ξιφία, το οποίο όμως δυσκολεύεται να το τραβήξει στην ξηρά. Αγωνίζεται δυο ολόκληρα μερόνυχτα και στο τέλος πετυχαίνει να νικήσει το ψάρι. Καταπονημένος όπως είναι, αδυνατεί να το ανεβάσει στη βάρκα, λόγω και του τεράστιου βάρους του ψαριού. Έτσι, αποφασίζει να το δέσει στο πλάι και ξεκινά το δρόμο της επιστροφής, κάνοντας όνειρα για τη θριαμβευτική επιστορφή στο χωριό του. Ωστόσο, η τύχη δεν είναι με το μέρος του. Η θάλασσα θα παίξει μαζί του ένα τελευταίο, άσχημο παιχνίδι.[2] Οι καρχαρίες, κατά τη διάρκεια της διαδρομής, κατασπάραξαν το μεγάλο ψάρι που είχε πιάσει ο Σαντίαγκο. Όταν πλέον μπαίνει στο λιμάνι, το μόνο που έχει απομείνει να θυμίζει το κατόρθωμα του γερο-ψαρά είναι το μεγάλο άσπρο κόκαλο του ξιφία.[4]
Το τέλος της ιστορίας: Είναι νύχτα, και ο Σαντιάγκο ανηφορίζει από το λιμάνι προς την καλύβα του, κουβαλώντας το κατάρτι της βάρκας του. Την επομένη το πρωί εμφανίζεται ο Μανολίνο, που του φέρνει καφέ και μαζί κάνουν σχέδια για μελλοντικές ψαριές. Κατόπιν ο Σαντιάγκο αποκοιμιέται, ονειρευόμενος λιοντάρια που παίζουν στην παραλία.[5]
![]() |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τη λογοτεχνία χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «The Old Man and the Sea by Ernest Hemingway | LibraryThing». Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2023.
- ↑ 2,0 2,1 Από κείμενο της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica, στο: «Ο γέρος και η θάλασσα, Έρνεστ Χέμινγκγουεϊ». biblionet. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
- ↑ Earl Rovit, «Επίλογος», στο: Έρνεστ Χέμινγουαιη (1979). Ο γέρος και η θάλασσα. Κλασική Λογοτεχία, αρ. 11. Μτφρ. Γεωργία Αλεξίου. Αθήνα: Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος. σελ. 91.
- ↑ «Ο γέρος και η θάλασσα, Ernest Hemingway». Βιβλιοπωλείο Πολιτεία. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
- ↑ Earl Rovit, ό.π., σελ. 92.
|