Средоземно Море
Средоземно Море | |
---|---|
![]() Карта на Средоземното Море | |
Координати | 35°N 18°E / 35° СГШ; 18° ИГД |
Вид | море |
Главни приливи | Атлантски Океан, Мраморно Море, Нил, Ебро, Рона, Шелиф, По |
Површина | 2,500,000 км2 |
Прос. длабочина | 1.500 м |
Најг. длабочина | 5.267 м |
Зафатнина | 3.750.000 км3 |
Проточност | 80-100 г.[1] |
Острови | 3300+ |
Населени места | Александрија, Алжир, Атина, Барселона, Бејрут, Измир, Картагина, Рим, Тангер, Тел Авив, Триполи, Тунис |
Средоземно Море — дел од Атлантскиот Океан и е речиси целосно затворено со копно, на север со Европа, на југ со Африка и на исток со Азија. Покрива површина од приближно 2,5 милиони км2. Средоземното Море или Медитеранот е внатрешно или средоземно море на Атлантскиот Океан. Сместено е помеѓу Европа, Африка и Азија. Зафаќа површина од 2 972 500 км2. На запад, преку Гибралтарскиот Проток се поврзува со Атлантскиот Океан, на југоисток преку Суецкиот Канал се поврзува со Црвеното Море и со Индискиот Океан. Средозменото Море, со во основа по линијата со Апенинскиот Полуостров и Сицилија се дели на западен и источен базен.
Во западниот базен се наоѓаат рабните мориња Лигурско и Тиренско Море, а во источниот Јадранското, Јонското, Егејското, Мраморното и Црното Море преку протоците Дарданели и Босфор. Бреговата линија на Средоземното Море е мошне разгранета, има многу заливи, полуострови и острови. Тоа особено важи за северните брегови. Поголеми заливи се Валенскиот Залив, Лионскиот и Хеновскиот Залив.
Во Средоземното Море се наоѓаат поголем број острови како, на пример: Беларските Острови, Корзика, Сардинија, Сицилија, Малта, Крит, Киклади, Споради, Кипар и северноегејските и јадранските острови.
Во Средоземното Море се влеваат реките Ебро, Рона, По, Вардар, Дунав, Дон, Нил и други. Температурата на водата е повисока во Јужните делови на Средоземното Море, а одејќи кон север се намалува. Растителниот и животинскиот свер во Средоземното Море и според видовите и според количеството се мошне сиромашни. Поради тоа, рибарството како стопанска гранка денес е во опаѓање. Најзастепени се сардините, папалините, скушите, лигните и други видови риби. Особено развиена стопанска гранка е поморскиот сообраќај. Во литоралниот појас во уште многу други пристаништа и населби е развиена индустријата која е главно ориентална на преработка на увозни суровини. Такви се: петрохемиската, текстилната, прехранбената индустрија и слично. Голем дел од стопанските активности во Средоземјето се ориентални кон туристичкото стопаснтво, изградени се голем број туристички центри во кои се реализира голем туристички промет. Овде посебно се истакнуваат: Шпанија, Хрватска, Италија и Грција.
Географија
[уреди | уреди извор]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Mediterranean_Sea_16.61811E_38.99124N.jpg/400px-Mediterranean_Sea_16.61811E_38.99124N.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/Mediterranean_Sea_political_map-mk.svg/400px-Mediterranean_Sea_political_map-mk.svg.png)
Крајбрежни држави
[уреди | уреди извор]Држави со излез на Средоземното Море се:
Алжир
Грција (вкл. Егејска Македонија)
Египет
Израел
Италија
Кипар
Либан
Либија
Малта
Мароко
Монако
Сирија
Тунис
Турција
Франција
Шпанија
- Преку Јадранско Море
- Преку Јонско Море
- Преку Црно Море
Главен правец е линијата Гибралтар - Суец, со многубројни попречни линии кои ги поврзуваат големиот број пристаништа на бреговите на трите континенти, а особено оние на европскиот конинент. Најпознати пристаништа се: Малага, Валенсија, Барселона, Марсеј, Џенова, Неапол, Палермо, Месина, Бари, Венеција, Трст, Риека, Сплит, Дубровник, Драч, Атина, Солун, Истанбул, Бургас, Одеса, Александрија,Бенгази, Триполи и Алжир.
Клима
[уреди | уреди извор]Климата на Средоземното Море е условена од гоеграфската положба, од морските пространства, од африканскиот и од евроазискиот континент, како и од близината на Атлантикот. Таа е суптропска со благи врнежливи зими и жешки и суви лета. Просечните годишни температури се движат околу 16°С - 20°С. Ветровите се претежно со локален карактер, условени од заемното влијание на копното и морето. Облачноста е мала, со многу сончеви часови.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Pinet, Paul R. (2008). Invitation to Oceanography. Jones & Barlett Learning. стр. 220. ISBN 0-7637-5993-7.
![]() | Оваа статија од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите. |
|