De printervriendelijke versie wordt niet langer ondersteund en kan weergavefouten bevatten. Werk uw browserbladwijzers bij en gebruik de gewone afdrukfunctie van de browser.
In de betekenis van ‘boomsoort’ voor het eerst aangetroffen in 806.[1][2]
[1] erfwoord: Oostelijke nevenvorm met i-umlaut van verdwenen regelmatig boek (nog in boekweit, boekvink), uit Middelnederlands boeke, bōke, uit Oudnederlands buoka, ontwikkeld uit Oergermaans *bōkō, bij Indo-Europees *bʰeh₂ǵos, waartoe ook Latijn fāgus ‘beuk’, Oudgrieks phēgós ‘soort eik’ en Albanees bung ‘wintereik’ behoren.[3] Evenals Nederduits Böök, Duits Buche en Fries bûk.
(bloemplanten) bepaald soort loofboom Fagus sylvatica, een Europese hardhoutboom die inheems is in de Benelux en tot 46 meter hoog kan worden Wordt ook gebruikt als (deel van de) aanduiding voor andere bomen uit het geslacht Fagus.
Een beuk heeft een gladde stam een eik heeft een ruwe bast.