Ignacy Weinfeld
Ignacy Weinfeld (ur. 22 grudnia 1877 w Tarnowie, zm. 12 marca 1939 w Warszawie) – polski prawnik, profesor i urzędnik, kierownik resortu skarbu w listopadzie 1920, wicedyrektor GUS, adwokat.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
22 grudnia 1877 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Minister skarbu (p.o.) | |
Okres |
od 25 listopada 1920 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/%D0%93%D1%80%D0%BE%D0%B1%D1%96%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B8_%D0%9A%D0%BB%D1%8F%D0%B9%D0%BD_%2C_%D1%83_%D1%8F%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D1%83_15_%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B7%D0%BD%D1%8F_%D0%B1%D1%83%D0%B2_%D0%BF%D0%BE%D1%85%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D0%86%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D1%96%D0%B9_%D0%92%D0%B5%D0%B9%D0%BD%D1%84%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%B4..jpg/240px-%D0%93%D1%80%D0%BE%D0%B1%D1%96%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B8_%D0%9A%D0%BB%D1%8F%D0%B9%D0%BD_%2C_%D1%83_%D1%8F%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D1%83_15_%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B7%D0%BD%D1%8F_%D0%B1%D1%83%D0%B2_%D0%BF%D0%BE%D1%85%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D0%86%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D1%96%D0%B9_%D0%92%D0%B5%D0%B9%D0%BD%D1%84%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%B4..jpg)
Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, uniwersytetach w Getyndze, Erlangen i Wiedniu. Na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał doktorat z prawa. W latach 1907–1918 radca Prokuratorii Skarbowej we Lwowie. W 1916 r. habilitował się z prawa skarbowego i skarbowości na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie wykładał skarbowość od 1916 do 1939 r.[1].
W styczniu 1919 został szefem Wydziału Skarbowego Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Orawy i Spisza, następnie komisarzem likwidacyjnym dla Małopolski. W latach 1920–1922 był podsekretarzem stanu w resorcie skarbu, a w dniach 25-26 listopada 1920 był tymczasowym kierownikiem tegoż resortu w rządzie Wincentego Witosa. W latach 1922–1924 był wicedyrektorem Głównego Urzędu Statystycznego. W latach 1924–1926 prezes Izby Skarbowej we Lwowie. Od 1926 prowadził w Warszawie własną kancelarię adwokacką.
Długoletni profesor Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie, wykładał politykę skarbową, docent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, autor licznych publikacji z zakresu skarbowości.
Zmarł 12 marca 1939 roku. Został pochowany w grobowcu Kleinów na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (pole 1A).
Odznaczenia
edytuj31 grudnia 1923 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].
Przypisy
edytuj- ↑ Adam Redzik, Wydział Prawa [w:] Academia Militans. Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, całość zredagował, wstępem i zakończeniem opatrzył A. Redzik, Kraków 2015, s. 529-530.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 21.
Bibliografia
edytuj- Academia Militans. Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, całość zredagował, wstępem i zakończeniem opatrzył Adam Redzik, Kraków 2015.
- Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: BGW, 1994, s. 74. ISBN 83-7066-569-1.
Linki zewnętrzne
edytuj- Dzieła Ignacego Weinfelda w bibliotece Polona