Katastrofa lotu American Airlines 587
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Miejsce zdarzenia | |
Państwo | |
---|---|
Stan | |
Miejsce | |
Data |
12 listopada 2001 |
Godzina |
9:16 czasu lokalnego |
Rodzaj |
Zderzenie z ziemią |
Przyczyna |
błąd pilota skutkujący krytycznym uszkodzeniem konstrukcji |
Ofiary śmiertelne |
265 osób |
Ranni |
1 osoba |
Statek powietrzny | |
Typ | |
Użytkownik | |
Numer |
N14053 |
Start | |
Cel lotu | |
Numer lotu |
587 |
Liczba pasażerów |
251 osób |
Liczba załogi |
9 osób |
Położenie na mapie Nowego Jorku ![]() | |
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych ![]() | |
Położenie na mapie stanu Nowy Jork ![]() | |
![]() |
Katastrofa lotu American Airlines nr 587 – czwarty pod względem liczby ofiar wypadek lotniczy w Stanach Zjednoczonych, który wydarzył się 12 listopada 2001 roku, dwa miesiące po zamachach na World Trade Center. Airbus A300B4-605R linii American Airlines, podczas rejsu z Nowego Jorku do Dominikany, rozbił się w dzielnicy Nowego Jorku – Queens.
Przed startem
[edytuj | edytuj kod]Start samolotu z 251 pasażerami i 9 osobami załogi zaplanowany był na godzinę 08:00, jednak odprawa podróżnych przy bramce nr 22 – z powodu wzmożonych kontroli po zamachach z 11 września – znacznie wydłużyła postój maszyny. Krótko po tym, jak o 08:38 zamknięto bramkę, samolot zaczął wytaczać się na miejsce kołowania. Załoga miała za zadanie kołować po pasie 31L, tuż za Boeingiem 747 japońskiego towarzystwa JAL – rejs nr 047 do Tokio.
Start i przebieg
[edytuj | edytuj kod]Minutę po otrzymaniu pozwolenia na start – o 09:12 – maszyna oderwała się od pasa startowego kierując w lewo – nad Jamaica Bay. Jednocześnie załoga rejsu nr 587 otrzymała ostrzeżenie o możliwych turbulencjach wywołanych przez startującego Boeinga.
O 09:13:27 załoga rejsu nr 587 otrzymała pozwolenie na start. Minutę i 45 sekund po starcie Boeinga 747 do Tokio, Airbus zaczął się rozpędzać. O 09:14:34 piloci schowali koła podwozia. Chwilę później załoga otrzymała dalsze wskazówki dotyczące wznoszenia i kwadrans po dziewiątej przekazali kontrolerowi ARTC (Air Route Traffic Center Controller), że wznoszą się z wysokości 400 metrów na 1500 metrów. W odpowiedzi otrzymali pozwolenie na wznoszenie do 3950 m ze skrętem w lewo.
Wypadek
[edytuj | edytuj kod]W tym momencie pojawiły się pierwsze kłopoty. Uwagę pilotów zwrócił krótki pisk, a następnie klekotanie. Były to najprawdopodobniej skutki turbulencji, o których ostrzegali kontrolerzy. Piętnaście sekund później maszyna zaczęła schodzić z kursu w prawo. Załoga podjęła działania, aby temu przeciwdziałać.
Doszło jednak do niekontrolowanego zejścia samolotu z wysokości 760 m. Zaistniałe podczas wypadku przeciążenia wyrwały w locie statecznik pionowy oraz oba silniki, które płonąc upadły w odległości 300 metrów od siebie. Jeden runął na skrzyżowanie przy zbiegu ulic: Beach 129 i Alei Newport; drugi spadł do przybrzeżnych wód. Samolot runął na kwartały domków jednorodzinnych Belle Harbor, w dzielnicy Queens, rujnując pięć domów przy Beach 131th Street. Rejestratory parametrów lotu zatrzymały się w godzinie 09:16:15. Zginęli wszyscy pasażerowie samolotu i załoga. Na ziemi zginęło 5 osób.
W momencie uderzenia o ziemię wybuchł pożar ogarniający okolicę. W samym punkcie uderzenia powstało płonące rumowisko. Większość dróg do rejonu wypadku zablokowano. Na miejsce przybyło kilkadziesiąt wozów straży pożarnej.
Niemalże natychmiast pojawiły się pogłoski o kolejnym akcie terroryzmu. Zamknięto tunele, mosty i wstrzymano ruch lotniczy nad metropolią.
Przyczyny
[edytuj | edytuj kod]Ponieważ tragedia wydarzyła się 2 miesiące po zamachach na World Trade Center, pierwsze podejrzenia padły na kolejny atak terrorystów, jednak po odnalezieniu czarnych skrzynek NTSB wykluczyło tę możliwość. Jak wynikało z zapisu u rejestratora rozmów w kokpicie, pilot samolotu na krótko przed niekontrolowanym opadaniem wykonał pięć przeciwległych ruchów sterem kierunku skutkiem czego doszło do oderwania całego statecznika pionowego (odnaleziono go w oceanie). To z kolei doprowadziło do utraty sterowności i wypadku.
Śledztwo prowadzone przez „Krajową Radę Bezpieczeństwa Transportu” ujawniło słabość w szkoleniu pilotów linii American Airlines. Drugi pilot postępował zgodnie z jedną z symulacji szkoleniowych – wychodzeniu z turbulencji. Zalecano w niej zdecydowane używanie sterów w celu złagodzenia skutków turbulencji, nawet tych niegroźnych. Planując takie szkolenie, nie zwrócono uwagi na przeciążenia konstrukcji samolotu wywołane zdecydowanymi manewrami, mogące doprowadzić do nadwerężenia mocowania statecznika i steru w powietrzu, a w konsekwencji utraty statecznika i do wypadku samolotu.
Obywatelstwo ofiar
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/Marion_Blakey_AA587.jpg/220px-Marion_Blakey_AA587.jpg)
Kraj | Pasażerowie | Załoga | Razem |
---|---|---|---|
![]() |
176 | 9 | 185 |
![]() |
68 | - | 68 |
![]() |
3 | - | 3 |
![]() |
1 | - | 1 |
![]() |
1 | - | 1 |
![]() |
1 | - | 1 |
![]() |
1 | - | 1 |
Razem | 251 | 9 | 260 |
Samolot
[edytuj | edytuj kod]Airbus A-300B4-605R o numerze rejestracyjnym N14053, swój pierwszy lot wykonał 9 grudnia 1987 roku. Do dnia wypadku spędził w powietrzu 37 550 godzin.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Raport ze śledztwa NTSB (ang.)
- Podsumowanie raportu ze śledztwa (hiszp.)