Sigmar Gabriel
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
12 września 1959 |
---|---|
Minister spraw zagranicznych Niemiec | |
Okres |
od 27 stycznia 2017 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Wicekanclerz Niemiec | |
Okres |
od 17 grudnia 2013 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister gospodarki i energii Niemiec | |
Okres |
od 17 grudnia 2013 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa reaktorów atomowych Niemiec | |
Okres |
od 22 listopada 2005 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Niemiec | |
Okres |
od 13 listopada 2009 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() |
Sigmar Gabriel (ur. 12 września 1959 w Goslar[1]) – niemiecki polityk i samorządowiec, w latach 1999–2003 premier Dolnej Saksonii, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) i od 2009 do 2017 jej przewodniczący, w latach 2005–2009 minister środowiska, minister gospodarki i energii w latach 2013–2017, wicekanclerz w latach 2013–2018, a od 2017 do 2018 minister spraw zagranicznych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1979 zdał egzamin maturalny, po czym odbył dwuletnią służbę wojskową. Studiował germanistykę, politologię i socjologię na Uniwersytecie w Getyndze. Zdał państwowe egzaminy nauczycielskie. W latach 80. pracował jako nauczyciel w ramach kształcenia osób dorosłych. Członek związku zawodowego IG Metall oraz organizacji pracowniczej AWO[1].
W 1977 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W latach 1990–2005 był posłem do landtagu Dolnej Saksonii. Zasiadał też w radzie powiatu Goslar (1987–1998) oraz radzie miasta Goslar (1991–1999). W latach 1998–1999 i 2002–2005 przewodniczył klubowi deputowanych SPD w landtagu[1]. W grudniu 1999 objął stanowisko premiera Dolnej Saksonii w miejsce Gerharda Glogowskiego, który ustąpił po roku urzędowania. Funkcję tę pełnił do końca kadencji, w marcu 2003 zastąpił go Christian Wulff z Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU)[2].
W wyborach w 2005 po raz pierwszy uzyskał mandat deputowanego do Bundestagu. Od listopada 2005 do października 2009 był ministrem środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa reaktorów atomowych w pierwszym rządzie Angeli Merkel tworzonym przez koalicję CDU/CSU i SPD[1].
W 2009 utrzymał mandat poselski na kolejną kadencję[1]. Socjaldemokraci przeszli wówczas do opozycji wobec nowego gabinetu dotychczasowej kanclerz. 13 listopada 2009 Sigmar Gabriel zastąpił Franza Münteferinga na funkcji przewodniczącego federalnych struktur Socjaldemokratycznej Partii Niemiec[3], stając się tym samym liderem opozycji. W kampanii wyborczej w 2013 publicznie wzywał Zielonych do zawiązania porozumienia przeciwko Angeli Merkel[4].
Po wyborach, w których ponownie został wybrany do Bundestagu, doszło jednak do odnowienia po czterech latach koalicji chadeków i socjaldemokratów. W grudniu 2013 w trzecim gabinecie Angeli Merkel lider socjaldemokratów został wicekanclerzem oraz ministrem gospodarki i energii[1]. W styczniu 2017 przeszedł na urząd ministra spraw zagranicznych[5]. W marcu 2017 na funkcji przewodniczącego SPD zastąpił go Martin Schulz. W tym samym roku utrzymał mandat deputowanego na kolejną kadencję[6].
W marcu 2018 odszedł ze stanowisk rządowych. Do listopada 2019 sprawował mandat deputowanego do Bundestagu. Został członkiem Komisji Trójstronnej oraz Europejskiej Rady Spraw Zagranicznych. W 2020 został powołany do rady nadzorczej Deutsche Banku[7].
W 2002 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[8].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Z pierwszą żoną, Munise Demirel, z którą się rozwiódł, ma córkę Saskię[9]. W 2012 poślubił Anke Stadler, z którą ma córkę Marie[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Sigmar Gabriel. bundestag.de. [dostęp 2016-11-01]. (niem.).
- ↑ Rulers: Germany: States after 1945. rulers.org. [dostęp 2016-11-01]. (ang.).
- ↑ SPD hebt Gabriel auf den Thron. spiegel.de, 13 listopada 2009. [dostęp 2016-11-01]. (niem.).
- ↑ German SPD leader woos Greens for anti-Merkel alliance. reuters.com, 27 kwietnia 2013. [dostęp 2016-11-01]. (ang.).
- ↑ Sigmar Gabriel nowym ministrem spraw zagranicznych Niemiec. forsal.pl, 27 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-27].
- ↑ Bundestagswahl 2017: Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen. bundeswahlleiter.de. [dostęp 2017-09-26]. (niem.).
- ↑ Sigmar Gabriel w Deutsche Banku. Kontrowersyjna nominacja. money.pl, 25 stycznia 2020. [dostęp 2020-02-04].
- ↑ M.P. z 2002 r. nr 19, poz. 332
- ↑ Sigmar Gabriel wird zum zweiten Mal Vater. haz.de, 3 lutego 2012. [dostęp 2016-11-01]. (niem.).
- ↑ Persönlich. sigmar-gabriel.de. [dostęp 2016-11-01]. (niem.).
- Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze
- Deputowani Bundestagu
- Ludzie związani z bankowością
- Niemieccy ministrowie spraw zagranicznych
- Niemieccy nauczyciele
- Niemieccy posłowie do landtagów
- Niemieccy premierzy rządów krajowych
- Niemieccy samorządowcy
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
- Politycy SPD
- Wicekanclerze Niemiec
- Urodzeni w 1959
- Ludzie urodzeni w Goslarze