Przejdź do zawartości

Miejsce obsługi podróżnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Miejsce Obsługi Podróżnych Przybiernów przy S3

Miejsce obsługi podróżnych (MOP) – teren wydzielony w pasie drogowym poza koroną drogi, wyposażony w miejsca postojowe dla pojazdów oraz w urządzenia służące zaspokajaniu potrzeb podróżnych. MOP-y w Polsce podzielone są na trzy klasy[1]:

  1. MOP klasy I – o funkcji wypoczynkowej: wyposażony w stanowiska postojowe (parking), jezdnie manewrowe, urządzenia wypoczynkowe, sanitarne i oświetlenie; dopuszcza się wyposażenie w obiekty małej gastronomii,
  2. MOP klasy II – o funkcji wypoczynkowo-usługowej: wyposażony w obiekty, o których mowa w pkt 1, oraz w stację paliw, stanowiska obsługi pojazdów, obiekty gastronomiczno-handlowe, informacji turystycznej,
  3. MOP klasy III – o funkcji wypoczynkowej i usługowej: wyposażony w obiekty, o których mowa w pkt 2, obiekty noclegowe oraz w zależności od potrzeb w agendy poczty, banku, biur turystycznych, biur ubezpieczeniowych.

MOP-y są ściśle związane z drogami o ograniczonej dostępności (autostrady i drogi ekspresowe) i muszą znajdować się w pasie drogowym.

Nie należy utożsamiać prywatnych stacji paliw lub punktów zbiorowego żywienia (barów) z funkcją MOP. Na drogach niższych klas, w tym również 2-jezdniowych jak np. Gierkówka ww. elementy nazywa się obiektami i urządzeniami obsługi uczestników ruchu[2].

Problemy i brak chętnych

[edytuj | edytuj kod]

MOP-y w Polsce zasadniczo są własnością GDDKiA, natomiast chętni na uruchomienie danego obiektu, po zbudowaniu dostają wyłącznie prawo dzierżawy na 20 lat za ustalonym czynszem. W przypadku stacji benzynowej z restauracją czynsz może wynosić 130 tys. zł miesięcznie plus 3,5% przychodów z działalności. Dzierżawca musi ponadto zapłacić 50% czynszu przed otwarciem obiektu. Z racji tych warunków w wielu wypadkach brakuje chętnych[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. § 114 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r. poz. 124).
  2. § 113 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
  3. Drogowy absurd: 135 kilometrów bez stacji benzynowej. wroclaw.gazeta.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-17)]..