เมลเบิร์น
เมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
จากด้านบน; ซ้ายไปขวา: เส้นขอบฟ้าของเมลเบิร์น, สถานีรถไฟ Flinders Street, ศาลเจ้าแห่งความทรงจำ, สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น, อาคารจัดแสดงนิทรรศการ, สะพาน Princes กับจัตุรัส Federation, มหาวิหารเซนต์พอล | |||||||||
![]() แผนที่ของเมลเบิร์น ออสเตรเลีย พิมพ์และแก้ไขได้ | |||||||||
พิกัดภูมิศาสตร์ | 37°48′51″S 144°57′47″E / 37.81417°S 144.96306°E | ||||||||
ประชากร | 4,917,750 (2021)[1] (2nd) | ||||||||
• ความหนาแน่น | 492.119/กม.2 (1,274.58/ตร. ไมล์) | ||||||||
ก่อตั้ง | 30 สิงหาคม 1835 | ||||||||
ระดับความสูง | 31 m (102 ft) | ||||||||
พื้นที่ | 9,993 km2 (3,858.3 sq mi)(GCCSA)[2] | ||||||||
เขตเวลา | AEST (UTC+10) | ||||||||
• ฤดูร้อน (DST) | AEDT (UTC+11) | ||||||||
ที่ตั้ง | |||||||||
LGA(s) | 31 Municipalities across Greater Melbourne | ||||||||
เทศมณฑล | Grant, Bourke, Mornington | ||||||||
State electorate(s) | 55 electoral districts and regions | ||||||||
Federal Division(s) | 23 Divisions | ||||||||
|
เมลเบิร์น (อังกฤษ: Melbourne, ออกเสียงว่า /ˈmel.bən/ หรือ /ˈmæl.bən/) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศออสเตรเลีย รองจากนครซิดนีย์ เมลเบิร์นเป็นเมืองหลวงของรัฐวิกตอเรีย เมลเบิร์นก่อตั้งใน พ.ศ. 2378 (ค.ศ. 1835) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ประกอบด้วยเมืองที่รวมตัวกันของเทศบาลท้องถิ่น 31 แห่ง มีประชากรมากกว่า 5 ล้านคน (19% ของประชากรออสเตรเลียตามการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2564 ) ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ทางฝั่งตะวันออกของใจกลางเมือง และชาวเมืองมักเรียกกันว่า "ชาวเมลเบอร์เนียน"[8][9]
พื้นที่ของเมลเบิร์นเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอะบอริจินวิกตอเรียมากว่า 40,000 ปี และทำหน้าที่เป็นสถานที่นัดพบที่สำคัญสำหรับกลุ่มชน พื้นเมืองในท้องถิ่น Kulin [10]ในบรรดาห้าชนชาติของคูลิน ผู้ปกครองดั้งเดิมของดินแดนที่ล้อมรอบเมลเบิร์น ได้แก่ชนชาติบุนเวรุง วาธารองและวู รัน ด์ เจรี การ ตั้งถิ่นฐานทางอาญาอายุสั้นถูกสร้างขึ้นที่พอร์ตฟิลลิป จากนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมนิวเซาท์เวลส์ของ อังกฤษ ในปี 1803 แต่ก็ไม่สำเร็จจนกระทั่งปี 1835 เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานอิสระมาถึงจากดินแดน Van Diemen's Land (ปัจจุบันคือแทสเมเนีย ) ที่เมลเบิร์นก่อตั้งขึ้น มันถูกรวมเข้าเป็น นิคมของ คราวน์ ในปี พ.ศ. 2380 และตั้งชื่อตามนายกรัฐมนตรีอังกฤษ ในขณะนั้น วิ ลเลียม แลมบ์ ไวเคานต์เมลเบิร์นที่ 2 [10]ในปี พ.ศ. 2394 สี่ปีหลังจากที่สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียประกาศให้เป็นเมือง เมลเบิร์นก็กลายเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมใหม่ของรัฐวิกตอเรีย ในช่วงทศวรรษที่ 1850 วิกตอเรีย ยุค ตื่นทองเมืองนี้เข้าสู่ช่วงเฟื่องฟูยาวนาน ซึ่งในช่วงปลายทศวรรษที่ 1880 ได้เปลี่ยนเมืองนี้ให้กลายเป็นมหานครที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดแห่งหนึ่งของโลก[11] หลังจากสหพันธรัฐออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2444 ทำหน้าที่เป็นที่นั่งชั่วคราวของรัฐบาลของประเทศใหม่จนกระทั่งแคนเบอร์รากลายเป็นเมืองหลวงถาวรในปี พ.ศ. 2470 [20]ปัจจุบัน เป็นศูนย์กลางทางการเงิน ชั้นนำ ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกและอยู่ในอันดับที่ 32 ของโลกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ทั่วโลก ดัชนีศูนย์การเงิน[12]
ประวัติศาสตร์
[แก้]ประวัติและรากฐานในยุคแรกเริ่ม
[แก้]มีหลักฐานชาวอะบอริจินออสเตรเลียอาศัยอยู่ในพื้นที่เมลเบิร์นเป็นเวลาอย่างน้อย 40,000 ปี[13] เมื่อชาวยุโรปเข้ามาตั้งถิ่นฐานในศตวรรษที่ 19 พบว่ามีชาวKulin อย่างน้อย 20,000 คนจากกลุ่มภาษาที่แตกต่างกันสามกลุ่มคือ Wurundjeri , BunurongและWathaurongอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้[14][15] โดยเป็นสถานที่นัดพบที่สำคัญสำหรับกลุ่ม พันธมิตร แห่งชาติ Kulinและเป็นแหล่งอาหารและน้ำที่สำคัญ[16]
การตั้งถิ่นฐานของอังกฤษครั้งแรก ในวิกตอเรียจากนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมทัณฑสถานของนิวเซาท์เวลส์ก่อตั้งขึ้นโดยพันเอกเดวิด คอลลินส์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2346 ที่อ่าวซัลลิแวนใกล้กับซอร์เรนโตในปัจจุบัน ในปีต่อมา เนื่องจากเห็นว่าขาดแคลนทรัพยากร ผู้ตั้งถิ่นฐานเหล่านี้จึงย้ายไปที่ดินแดนแวนดีเมน (ปัจจุบันคือรัฐแทสเมเนีย) และก่อตั้งเมืองโฮบาร์ต จะใช้เวลา 30 ปีก่อนที่จะมีการพยายามตั้งถิ่นฐานอีกครั้ง[17]
ยุคตื่นทองยุคของรัฐวิกตอเรีย
[แก้]การค้นพบทองคำในรัฐวิกตอเรียในช่วงกลางปี พ.ศ. 2394 ทำให้เกิดการตื่นทองและเมลเบิร์น ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญของอาณานิคมก็เติบโตอย่างรวดเร็ว ภายในไม่กี่เดือนประชากรของเมืองเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าจาก 25,000 เป็น 40,000 คน ทำให้การเติบโตแบบทวีคูณเกิดขึ้น และในปี พ.ศ. 2408 เมลเบิร์นก็แซงหน้าซิดนีย์ในฐานะเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของออสเตรเลีย[18] [19]
ภูมิศาสตร์
[แก้]เมลเบิร์นอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของออสเตรเลียแผ่นดินใหญ่ ภายในรัฐวิกตอเรีย[20] ในทางธรณีวิทยา มันถูกสร้างขึ้นบนจุดบรรจบกันของลาวาควอเท อร์นารีที่ไหลไปทางทิศตะวันตก หินโคลนไซลูเรียน ทางทิศตะวันออก และการสะสมตัวของทรายโฮโลซีน ทางตะวันออกเฉียงใต้ตามแนว พอร์ตฟิลลิป ชานเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ตั้งอยู่บนรอยเลื่อนเซลวินซึ่งตัดผ่านภูเขามาร์ธาและแครนบอร์น[21] ส่วนตะวันตกของพื้นที่มหานครอยู่ภายในชุมชนพืชหญ้าที่ราบลุ่มภูเขาไฟวิคตอเรีย[22][23] และทางตะวันออกเฉียงใต้จะอยู่ในเขตGippsland Plains Grassy Woodland[24]
เมลเบิร์นทอดยาวไปตามแม่น้ำ YarraไปทางYarra Valleyและเทือกเขา Dandenongไปทางทิศตะวันออก มันทอดตัวไปทางเหนือผ่านหุบเขาที่เป็นลูกคลื่นของแม่น้ำสาขาของYarra— Moonee Ponds Creek (ไปทางสนามบิน Tullamarine), Merri Creek , Darebin Creekและแม่น้ำ Plenty — ไปจนถึงทางเดินเติบโตชานเมืองด้านนอกของ CraigieburnและWhittlesea
ชายหาดริมอ่าวที่สำคัญของเมลเบิร์นอยู่ในแถบชานเมืองต่างๆ ตามแนวชายฝั่งของอ่าวพอร์ตฟิลลิป ในพื้นที่เช่นPort Melbourne , Albert Park , St Kilda , Elwood , Brighton , Sandringham , Mentone , Frankston , Altona , Williamstownและ Werribee South ชายหาดสำหรับ เล่นเซิร์ฟที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างจากย่านธุรกิจของเมลเบิร์นไปทางใต้ 85 กม. (53 ไมล์) ในบริเวณชายหาดด้านหลังของRye , SorrentoและPortsea[25][26]
สภาพภูมิอากาศ
[แก้]เมลเบิร์นมีภูมิอากาศแบบมหาสมุทร พอสมควร ( การจัดประเภทภูมิอากาศแบบ เคิปเปน Cfb ) โดยมีพรมแดนติดกับภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้น ( การจัดประเภทภูมิอากาศแบบ เคิปเปน Cfa ) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่ไม่หนาวจัด[27][28] เมลเบิร์นเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องสภาพอากาศ ที่เปลี่ยนแปลงบ่อย เนื่องจากตั้งอยู่บนรอยต่อของพื้นที่ร้อนภายในและมหาสมุทรทางใต้ที่เย็น ความแตกต่างของอุณหภูมินี้จะเด่นชัดที่สุดในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน และอาจทำให้หน้าหนาวก่อตัวขึ้นได้ แนวปะทะที่ หนาวเย็นเหล่านี้สามารถทำให้เกิดสภาพอากาศที่รุนแรงได้หลายรูปแบบตั้งแต่พายุไปจนถึง พายุ ฝนฟ้าคะนองและ มี ลูกเห็บตกอุณหภูมิลดลง และฝนตกหนัก อย่างไรก็ตาม ฤดูหนาวมักจะคงที่มาก แต่ค่อนข้างชื้นและมักมีเมฆมาก แม้ว่าจะไม่มีเมฆครึ้มเท่าพื้นที่ในแผ่นดินใหญ่หรือที่ไกลออกไปทางตะวันตก เช่นWarrnamboolเนื่องจากตำแหน่งที่อยู่ใต้ลม ของเมลเบิร์น เมื่อเทียบกับลมตะวันตก ซึ่งเห็นได้จากฤดูหนาวที่แห้งแล้งตามมาตรฐานวิกตอเรียตอนใต้ . อย่างไรก็ตาม เมืองนี้สัมผัสกับระบบทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งแสดงให้เห็นได้จากฤดูหนาวที่มืดครึ้มและมีฝนตกปรอยๆ
พอร์ตฟิลลิปมักจะอุ่นกว่ามหาสมุทรโดยรอบและ/หรือผืนดิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง สิ่งนี้สามารถสร้าง "เอฟเฟกต์อ่าว" ซึ่งคล้ายกับ "เอฟเฟกต์ทะเลสาบ " ที่เห็นได้ในสภาพอากาศที่เย็นกว่า ซึ่งฝนจะตกหนักบริเวณใต้ลมของอ่าว กระแสฝนตกหนักที่ค่อนข้างแคบมักจะส่งผลกระทบต่อสถานที่เดิม (โดยปกติคือชานเมืองทางทิศตะวันออก) เป็นระยะเวลานาน ในขณะที่ส่วนที่เหลือของเมลเบิร์นและบริเวณโดยรอบยังคงแห้ง โดยรวมแล้ว พื้นที่รอบๆ เมลเบิร์น เนื่องจากมีเงาฝนของเทือกเขาออตเวย์อย่างไรก็ตาม แห้งแล้งกว่าค่าเฉลี่ยทางตอนใต้ของรัฐวิกตอเรีย[29] ภายในเมืองและบริเวณโดยรอบ ปริมาณน้ำฝนจะแตกต่างกันไปอย่างมาก ตั้งแต่ประมาณ 425 มม. (17 นิ้ว) ที่แม่น้ำลิตเติลถึง 1,250 มม. (49 นิ้ว) ที่ขอบด้านตะวันออกที่Gembrook เมลเบิร์นมีวันที่อากาศปลอดโปร่ง 48.6 วันต่อปี อุณหภูมิจุดน้ำค้างในฤดูร้อนอยู่ระหว่าง 9.5 ถึง 11.7 °C (49.1 ถึง 53.1 °F)[30]
เมลเบิร์นยังมีแนวโน้มที่จะมีฝักบัวแบบพาความร้อนแยกตัวซึ่งก่อตัวขึ้นเมื่อสระน้ำเย็นไหลผ่านรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีความร้อนในตอนกลางวันมาก ฝนเหล่านี้มักจะตกหนักและอาจรวมถึงลูกเห็บ พายุหิมะ และอุณหภูมิที่ลดลงอย่างมาก แต่ก็มักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยมีแนวโน้มที่อากาศแจ่มใสอย่างรวดเร็วในสภาพอากาศที่มีแดดจัดและค่อนข้างสงบ และอุณหภูมิกลับสูงขึ้นเป็นเท่าเดิมก่อนที่จะมีฝนตก สิ่งนี้สามารถเกิดขึ้นได้ในระยะเวลาไม่กี่นาทีและสามารถทำซ้ำได้หลายครั้งต่อวัน ทำให้เมลเบิร์นมีชื่อเสียงในด้าน "สี่ฤดูในหนึ่งวัน" [30] ซึ่งเป็นวลีที่เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมสมัยนิยมในท้องถิ่น[31] อุณหภูมิต่ำสุดเป็นประวัติการณ์คือ −2.8 °C (27.0 °F) เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2412[32] อุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกไว้ในเมืองเมลเบิร์นคือ 46.4 °C (115.5 °F) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552[32] แม้ว่าบางครั้งจะเห็นหิมะที่ระดับความสูงที่สูงขึ้นในเขตชานเมือง แต่ก็ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในย่านศูนย์กลางธุรกิจตั้งแต่ปี 1986[33]
อุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำทะเลอยู่ในช่วงตั้งแต่ 14.6 °C (58.3 °F) ในเดือนกันยายนถึง 18.8 °C (65.8 °F) ในเดือนกุมภาพันธ์[34] ที่พอร์ตเมลเบิร์นช่วงอุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำทะเลจะเท่ากัน[35]
ข้อมูลภูมิอากาศของMelbourne Airport (1991–2020 averages, 1970–2022 extremes) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 46.0 (114.8) |
46.8 (116.2) |
40.8 (105.4) |
34.5 (94.1) |
27.0 (80.6) |
21.8 (71.2) |
21.3 (70.3) |
24.6 (76.3) |
30.2 (86.4) |
36.0 (96.8) |
41.6 (106.9) |
44.6 (112.3) |
46.8 (116.2) |
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 27.0 (80.6) |
26.7 (80.1) |
24.4 (75.9) |
20.6 (69.1) |
16.7 (62.1) |
14.0 (57.2) |
13.4 (56.1) |
14.7 (58.5) |
17.1 (62.8) |
20.0 (68) |
22.6 (72.7) |
24.8 (76.6) |
20.17 (68.3) |
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 20.6 (69.1) |
20.6 (69.1) |
18.6 (65.5) |
15.4 (59.7) |
12.5 (54.5) |
10.2 (50.4) |
9.6 (49.3) |
10.4 (50.7) |
12.1 (53.8) |
14.3 (57.7) |
16.6 (61.9) |
18.5 (65.3) |
14.9 (58.8) |
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 14.2 (57.6) |
14.4 (57.9) |
12.8 (55) |
10.1 (50.2) |
8.3 (46.9) |
6.4 (43.5) |
5.8 (42.4) |
6.0 (42.8) |
7.2 (45) |
8.7 (47.7) |
10.6 (51.1) |
12.3 (54.1) |
9.73 (49.52) |
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 6.0 (42.8) |
4.8 (40.6) |
3.7 (38.7) |
1.2 (34.2) |
0.6 (33.1) |
-0.9 (30.4) |
-2.5 (27.5) |
-2.5 (27.5) |
-1.1 (30) |
1.0 (33.8) |
0.9 (33.6) |
3.5 (38.3) |
−2.5 (27.5) |
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 39.3 (1.547) |
41.4 (1.63) |
37.5 (1.476) |
42.1 (1.657) |
34.3 (1.35) |
41.5 (1.634) |
32.8 (1.291) |
39.3 (1.547) |
46.1 (1.815) |
48.5 (1.909) |
60.1 (2.366) |
52.5 (2.067) |
515.5 (20.295) |
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.2 mm) | 8.3 | 7.5 | 8.4 | 9.9 | 12.0 | 13.0 | 14.0 | 14.8 | 13.9 | 12.5 | 10.8 | 9.9 | 135.0 |
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 272.8 | 231.7 | 226.3 | 183.0 | 142.6 | 120.0 | 136.4 | 167.4 | 186.0 | 226.3 | 225.0 | 263.5 | 2,381.0 |
แหล่งที่มา: [36] |
โครงสร้างเมือง
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Melbourne_density.jpg/220px-Melbourne_density.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Melbourne_skyline_sor.jpg/220px-Melbourne_skyline_sor.jpg)
เขตเมืองของเมลเบิร์นมีขนาดประมาณ 2,704 ตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่ที่สุดในออสเตรเลียและใหญ่เป็นอันดับที่ 33 ของโลก[37]
เมลเบิร์นได้กลายเป็นพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของออสเตรเลีย โดยมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 19,500 คนต่อตารางกิโลเมตร[38] และเป็นที่ตั้งของตึกระฟ้ามากกว่าเมืองอื่นๆ ของออสเตรเลีย
ดูเพิ่ม
[แก้]รายการ
[แก้]- รายชื่อชานเมืองเมลเบิร์น
- รายชื่อพิพิธภัณฑ์ในเมลเบิร์น
- รายชื่อบุคคลจากเมลเบิร์น
- รายชื่อเพลงเกี่ยวกับเมลเบิร์น
- รัฐบาลท้องถิ่นในรัฐวิกตอเรีย
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Greater Melbourne". Australian Bureau of Statistics. สืบค้นเมื่อ 29 June 2022.
- ↑ "2016 Census of Population and Housing: General Community Profile". Australian Bureau of Statistics. 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 August 2021. สืบค้นเมื่อ 28 September 2021.
- ↑ "Great Circle Distance between MELBOURNE and CANBERRA". Geoscience Australia. March 2004. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2022. สืบค้นเมื่อ 19 December 2016.
- ↑ "Great Circle Distance between MELBOURNE and ADELAIDE". Geoscience Australia. March 2004. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2022. สืบค้นเมื่อ 19 December 2016.
- ↑ "Great Circle Distance between MELBOURNE and SYDNEY". Geoscience Australia. March 2004.
- ↑ "Great Circle Distance between MELBOURNE and BRISBANE". Geoscience Australia. March 2004. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2016. สืบค้นเมื่อ 19 December 2016.
- ↑ "Great Circle Distance between MELBOURNE and PERTH". Geoscience Australia. March 2004. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2016. สืบค้นเมื่อ 19 December 2016.
- ↑ Oxford English Dictionary Additions Series, iii, s.v. "Melburnian เก็บถาวร 26 มกราคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน".
- ↑ Macquarie Dictionary, Fourth Edition (2005). Or less commonly Melbournites. Melbourne, The Macquarie Library Pty Ltd. ISBN 1-876429-14-3.
- ↑ 10.0 10.1 http://www.melbourne.vic.gov.au/SiteCollectionDocuments/history-city-of-melbourne.pdf เก็บถาวร 2023-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประวัติเมืองเมลเบิร์น
- ↑ Cervero, Robert B. (1998). The Transit Metropolis: A Global Inquiry. Chicago: Island Press. p. 320. ISBN 1-55963-591-6
- ↑ "The Global Financial Centres Index 31" (PDF). Long Finance. March 2022. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 17 June 2022. สืบค้นเมื่อ 30 November 2022.
- ↑ Gary Presland, The First Residents of Melbourne's Western Region, (revised edition), Harriland Press, 1997. ISBN 0-646-33150-7
- ↑ "Indigenous connections to the site" (PDF). rbg.vic.gov.au. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 8 September 2008. สืบค้นเมื่อ 28 April 2021.
- ↑ Gary Presland, Aboriginal Melbourne: The Lost Land of the Kulin People, Harriland Press (1985), Second edition 1994, ISBN 0-9577004-2-3
- ↑ Isabel Ellender and Peter Christiansen, People of the Merri Merri. The Wurundjeri in Colonial Days, Merri Creek Management Committee, 2001 ISBN 0-9577728-0-7
- ↑ Button, James (4 October 2003). "Secrets of a forgotten settlement". The Age. Melbourne: Fairfax Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 November 2012. สืบค้นเมื่อ 19 October 2008.
- ↑ Hoban, Suzie. "Gold". Victorian Cultural Collaboration. Special Broadcasting Service. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 July 2008. สืบค้นเมื่อ 18 July 2008.
- ↑ "The Snowy Mountains Scheme and Multicultural Australia". ATSE. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 January 2010. สืบค้นเมื่อ 21 June 2010.
- ↑ "Australia for Everyone". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 December 2021. สืบค้นเมื่อ 11 December 2021.
- ↑ Thomas A. Darragh. "Geology". The Encyclopedia of Melbourne Online. School of Historical & Philosophical Studies, University of Melbourne. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 April 2022. สืบค้นเมื่อ 3 June 2022.
- ↑ Victorian Volcanic Plains by Greening Australia. Retrieved 3 September 2022.
- ↑ Biodiversity of the Western Volcanic Plains - The Western Volcanic Plains State of Victoria (Department of Education). Retrieved 3 September 2022.
- ↑ Gippsland Red Gum Grassy Woodland and Associated Native Grassland Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999. Retrieved 6 September 2022.
- ↑ Russell, Mark (2 January 2006). "Life's a beach in Melbourne". The Sydney Morning Herald. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 January 2009. สืบค้นเมื่อ 29 September 2008.
- ↑ "Beach Report 2007–08" (PDF). EPA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 1 October 2008. สืบค้นเมื่อ 29 September 2008.
- ↑ Tapper, Andrew; Tapper, Nigel (1996). Gray, Kathleen (บ.ก.). The weather and climate of Australia and New Zealand (First ed.). Melbourne, Australia: Oxford University Press. p. 300. ISBN 0-19-553393-3.
- ↑ Linacre, Edward; Geerts, Bart (1997). Climates and Weather Explained. London: Routledge. p. 379. ISBN 0-415-12519-7. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 March 2021. สืบค้นเมื่อ 17 November 2020.
- ↑ "Rainfall". State of Victoria (Agriculture Victoria). 22 February 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 March 2022. สืบค้นเมื่อ 15 March 2022.
- ↑ 30.0 30.1 แม่แบบ:BoM Aust stats
- ↑ "Welcome to Melbourne". City of Melbourne. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 July 2008. สืบค้นเมื่อ 18 July 2008.
- ↑ 32.0 32.1 "Monthly climate statistics". Bureau of Meteorology. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 October 2019. สืบค้นเมื่อ 30 March 2012.
- ↑ "BOM – Australian Climate Extremes". webarchive.nla.gov.au. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 March 2009.
- ↑ "Melbourne Sea Temperature". World Sea Temperatures. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2017. สืบค้นเมื่อ 1 June 2017.
- ↑ "Port Melbourne Sea Temperature". World Sea Temperatures. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017. สืบค้นเมื่อ 1 June 2017.
- ↑ "Melbourne Airport". BOM. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 April 2022. สืบค้นเมื่อ 9 March 2022.
- ↑ "Demographia World Urban Areas" (PDF). Demographia. July 2022. p. 39. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 May 2018. สืบค้นเมื่อ 19 January 2023.
- ↑ Carey, Adam (17 June 2018). "Population pressure a fast-growing concern for Victorian voters". The Age. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 November 2018. สืบค้นเมื่อ 28 November 2018.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)