Worthless
Worthless
LENGTH: 516
DATE: Jul 22, 2014
VOTE COUNT: 5782
READ COUNT: 570622
COMMENT COUNT: 826
LANGUAGE: Filipino
AUTHOR: jonaxx
COMPLETED: 1
RATING: 3
MODIFY DATE: 2014-12-07 04:47:55
-----------------------------####################################
Worthless
####################################
This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and inc
idents are either the products of the author's imagination or used in a fictitio
us manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events i
s purely coincidental.
Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works
from or exploit the contents of this story in any way. Please obtain permission
.
Maria Georgianne Marfori loved Noah Elizalde more than anything in this world. G
anon din halos lahat ng mga babaeng kilala niya. Yes, he's probably that hot and
adorable. Kaya naman ay maaga niyang natutunan ang pag mamahal ng walang pag aa
linlangan at takot. Kailanman ay hindi niya naisip na darating ang araw na susuk
o siya at mapapagod. Never. Noah will end up with her no matter what. But is it
really right to love him intensely at a very young age? Her family didn't believ
e in love. They think it's pure sentiment. They think purely loving someone with
your heart was wrong. Binigyan tayo ng Panginoon ng puso at utak. Puso, para ma
ramdaman ang sentimento. Utak, para mapag isipan kung dapat bang tanggapin ang s
entimento ng puso. We have to identify who's the better judge.
But then again, do we always have that chance to judge? Paano kung ipaglaban mo
man iyon ay wala ka parin namang halaga? How are you going to fight for your hea
rt when you know from the very beginning you will lose? That you are Worthless?
Why do we all want this? To love what does not love us. To leave those who want
to stay. To push away those who want to stay close. To treasure what is worthles
s.
--------------------------------------------------------------------------------
####################################
Prologue
####################################
Prologue
"What's with the junk intake, Meg?" Tanong ng pinsan kong si Everlyse.
Titig na titig ako sa malaking flatscreen namin. Dapat ay may sagot na siya sa t
anong na iyon. Hindi ko na siya sinagot. Dahil sa panunuya ng kanyang boses ay a
lam ko na kaagad kung ano ang pinaparating niya.
Pinapak ko ulit ang nakalatag na Cheerios sa aking tiyan habang pinindot ang rep
eat button sa remote control.
Tumunog ang plastik ng Cheerios. Kumuha din siy galing doon. Hinintay kong makak
uha siya bago kumuha na rin ng akin at isinubo iyon, nakatitig parin ako sa flat
screen.
"I know you've packed..." She trailed on. Wala parin akong masabi.
"We should check the bags. Finalize, Meg." Utas ng pinsan ko.
"I'm not in the mood." Sagot ko.
"I know you're thrilled. Or... what... I'm not sure if you are thrilled or scare
d."
Nilingon ko si Everlyse.
She's right. I'm thrilled and scared. Umaapaw ang excitement ko sa pag uwi namin
ng Pilipinas. It's been years. Ilang beses kong tinangkang umuwi pero hindi ako
kailanman nagkalakas loob. Kahit sa pasko. I would rather stay in this cold pla
ce.
"Oh my God. I can't believe you're still obsessed with the same boy for years!"
Umirap at tumawa ang pinsan ko.
"I'm not obsessed." I said.
"Ilang beses mo na 'yang dineny. You told me years ago na you tattooed his name
to forget!"
"I tattooed his name to forget! But I didn't." Iling ko.
"You've got to be kidding me. 'Nong una, sige, pinabayaan kita since you are tha
t broken little girl. But right now, Meg, ang masasabi ko, sayang lang ang ganda
mo!"
Bumaling ako kay Everlyse. Halos pareho kami ng features sa mukha. Magkasing eda
d kami at lumaki ng sabay. High cheekbones, thin pouty lips, straight hair, slen
der, and tan. Magkaiba kami sa parteng iyon. Maputi ako, mana kay mommy. Althoug
h I envied her bronze skin. Madalas akong nagyayayang magpa-tan para lang mapant
ayan siya. But you can't change what's natural. And maybe... it's natural for me
to love one boy for this lifetime.
Tumikhim siya na para bang hindi siya naniniwala sa mga sinabi ko.
Alam ko ang ibig niyang sabihin. At alam ko rin naman na kahit anong gawin ko ay
hindi na rin ulit ako tatanggapin ni Noah. Hindi siya tanga. Hindi siya baliw p
ara sumugal sa akin.
Ilang taon na rin ang nakalipas. Iyong mga pangarap niya ay unti unti ng natutup
ad. Iyong pangarap niyang alam ko. Malayo na ang narating niya. Hindi mahirap ma
kahanap ng iba lalo na pag isa kang Noah Reigan Elizalde, ang gwapo at seryosong
lead ng isang sikat na banda sa Pilipinas.
Kahit noong hindi pa siya sikat, habulin na siya ng mga babae. Isa ako sa kanila
. Mahirap ang ganon. Pakiramdam mo ay wala kang halaga. Pakiramdam mo ay katulad
ka lang ng ibang babae niya. Ni hindi niya matingnan sa mga mata. Hindi niya na
papansin.
Tuwing nakikita ko siya sa corridor kasama ang mga kabanda niya noon ay halos ma
ngatog ang binti ko. He's that typical popular high school boy who came from a r
ich family, suplado, malakas ang dating, tahimik, at misteryoso. Girls would die
for their group. And I would die for Noah.
Araw araw ay nilalagyan ko ng sulat ang kanyang locker. Kasama ko pa ang pinsan
ko. Siya ang look out ko. Pareho kaming naka kulay navy blue na uniporme at nang
inginig sa takot. Ayaw naming mabuking.
Mabilis ang pintig ng puso ko. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa kaba o excite
ment. Hindi ito ang unang pagkakataon na naghulog ako ng sulat doon pero ngayon,
mas espesyal ang sulat kong iyon. I confessed my love for him. Madalas kasi pan
gungumusta lang ang nilalagay ko, pero ngayon buong puso ko na ang ibinuhos ko d
oon.
Nakangiti ako nang lumiko si Noah sa locker room. Magkahawak kamay kami ni Everl
yse habang sinisilip ang pag bukas ni Noah sa kanyang locker. Bumuhos ang lahat
ng sulat galing sa loob.
"Ang dami..." Bulong ni Everlyse sa akin nang halos naging bukid ng papel at env
elope ang sahig.
Pinasadahan ni Noah ng palad ang kanyang buhok at dinungaw ang mga sulat. Nagtaa
s siya ng kilay at halos matunaw ako.
"Relax, Meg!" Sabi ni Everlyse nang naramdaman ang panghihina ng aking tuhod. Ha
los mapaluhod ako doon habang nagtatago kami.
Nag squat si Noah sa sahig para tingnan ang mga envelope. May biglang pumasok sa
locker room. Iyong mga kabanda niya pala. Umingay ito at mas lalo kaming nagtag
o. Mabuti na lang at madilim ang parteng pinagtataguan namin kaya hindi kami nak
ikita.
"Ang hirap naman nong assignment sa Biology. Pakealam ko sa mga halaman. Tsss."
Sabi ni Stan, ang pinsan kong kambal ni Everlyse. Umupo siya at bumaling kay Noa
h. "Love letters na naman? Patingin ng isa, Noah." Naglahad siya ng kamay.
Nakita kong may hinawakang kulay pink na envelope si Noah. Nanlaki ang mga mata
ko.
Nakita kong dinampot ni Noah ang kalahati nong love letters sa kabilang kamay sa
bay bigay sa nakalahad na kamay ni Stan.
"Sa'yo na 'yan. Wala akong pake sa mga sulat na 'yan." Utas ni Noah.
Nalaglag ang panga ko. Tumawa si Stan at hinayaang mahulog sa sahig ang ibang lo
veletters. Titig na titig si Noah sa isang love letter na nasa kamay niya.
"Teka, kay Megan 'to ah?" Sabi ni Stan ng nakakunot ang noo. "Pang ilang sulat n
iya na 'to, Noah?"
Uminit ang pisngi ko habang binubuksan ni Stan ang sulat ko!
"Patingin?" Sabi nong ibang kabanda nila at pinalibutan ang sulat kong nasa kama
y ni Stan.
"I don't know." Sagot ni Noah.
"Ilang beses ko nang nakita 'yong mga sulat niya. Di parin talaga nagsasawa." Sa
Hindi ako nahihiyang malaman ni Stan ang nararamdaman ko para kay Noah. Alam niy
a na na may gusto ako rito. Ang pinag papanic ko ay ang panghihinayang na hindi
si Noah ang makakabasa ng sulat ko kundi si Stan!
Piniga ng matindi ang puso ko. Sa lahat ng sulat na ibinigay sa kanya, isang sul
at lang ang tiningnan niya. Ni hindi niya tiningnan ang nakabasa sa likod ng env
elope ko. Ni hindi niya tiningnan ang envelope ko! Ibinigay niya lang iyon kay S
tan na ngayon ay hinulog rin ni Stan dahil sawa na siya sa kakabasa ng tungkol s
a damdamin ko para kay Noah!
'Yong pinaghirapan kong sulat ay nahulog lang sa sahig! Mahigpit ang hawak ni Ev
erlyse sa kamay ko.
"Tara na, Meg. Umalis na tayo dito." Bulong ni Lyse pero nag ugat ang mga paa ko
sa sahig. Hindi ako aalis!
Tumayo si Noah at naglakad patungo kay Stan. Inapakan niya ang mga sulat na naka
kalat sa sahig. Inapakan niya pati ang sulat ko! Inapakan niya ang mga damdamin
ng mga babaeng gustong makipag kaibigan man lang sa kanya!
Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Lumabas ako sa pinagtataguan namin ni Everl
yse. Halos mapasigaw si Everlyse ng pangalan ko para lang mapigilan ako. Napatin
gin silang lima sa akin.
Bumaba ang tingin ko sa sapatos ni Noah na nakaapak sa sulat ko. May sumipol, hi
ndi ko alam kung si Ynigo ba 'yon o isa sa mga kabanda nila.
Nasa baba parin ang tingin ko. Nandon sa kawawa kong sulat na inaapakan ng lalak
ing hinangaan ko ng husto. And I wouldn't deny it, I like him more because he's
mysterious and snob.
KItang kita ko ang sulat kong marumi na at halos magutay gutay. Humakbang ako pa
lapit sa kanya. He's intimidating but I'm determined.
Yumuko ako para kunin ang sulat ko sa sahig at inilahad ko ito sa harap niya. Ma
tamang tinitigan ni Noah ang sulat ko. Uminit ang pisngi ko.
Tinitigan niya ako. Halos matunaw ako sa mga mata niya. Kahit ngumiwi siya ay na
ngatog parin ang mga binti ko sa kilig. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito
ako ka baliw sa isang Noah Elizalde.
Kinuha niya ang sulat na iyon sa kamay ko. Sa kauna unahang pagkakataon, magbaba
sa siya ng sulat ko! Halos tumakbo ang puso ko sa kaligayahan ngunit iyon ay pan
andalian lang. Nang nakita kong pinunit niya ang sulat ko sa aking harapan ay na
pawi ang ngiti ko.
Naestatwa ako sa ginawa ni Noah. Nag taas siya ng kilay at hinayaan niyang mahul
og ang bawat piraso ng sulat ko. Ginulo niya ang kanyang buhok at tumitig ulit s
a akin.
Romeo's first love was Rosaline. Hindi siya napagtuonan ng pansin sa sikat na pl
ay ni Shakespeare dahil ginawa lang siyang basehan ng pagmamahal ni Romeo. Ihina
mbing lang ng mga manonood ang pagmamahal ni Romeo kay Rosaline sa pagmamahal ni
ya kay Juliet at napag isipan na mababaw iyong kay Rosaline kumpara sa pangalawa
.
Nang nakita ng mga manonood na mas matindi ang pagmamahal ni Romeo kay Juliet ay
tinapon na nila ang ideya ni Rosaline.
Rosaline was the reason why Romeo and Juliet met. Hindi ko mapigilang ihambing a
ng nangyari sa amin simula pa lang.
Grade 7 nang naging magkaklase kami ni Noah Reigan Elizalde. Nakaupo ako sa assi
gned seat, unang araw pa lang ng pasukan. Ang mga pinsan kong si Everlyse at Sta
n, also known as "kambal" ay parehong dito nag aaral simula pa yata nong Kinder
pa sila. Ako naman ay palipat lipat ng paaralan. I lived in the States for mont
hs when I was younger. I will need to live there for God-knows-how-many-years ag
ain to complete my naturalization.
Pumasok si Stan, naka ballcap at naka pulang varsity jacket. Nagtataas siya ng k
ilay sa akin habang kumikinang ang mga piercings niya sa tainga. So... this scho
ol allows their male students to have those kinds of piercings inside campus, hu
h?
Lumakas ang halakhakan at napansin ko ang mabilis na pag galaw ng ibang babae. N
gumisi si Everlyse at kumindat pa sa akin. Her doe eyes became wider.
I think it's not about fame, though. Stan was naturally arrogant. He enjoys the
attention of other girls. Nilingon ko ang mga babaeng nangingiti at lumalapit sa
kanila. I never thought die hard fans can exist in this school. I was wrong. Th
ey exist everywhere. At ang hindi ko alam ay magiging isa pala ako sa kanila nan
g napatingin ako sa isang lalaki.
Huli siyang pumasok sa classroom. Nasa likod niya nakasabit ang isang, tingin ko
, electric guitar. Wala kasi akong alam sa ganong klaseng music. Dad wants me to
enjoy violin or piano way back. Kaya kahit na hindi naman talaga ako ganon ka i
nteresado ay pinilit akong matuto.
Isang tingin niya lang sa akin ay agad siyang bumitiw. Hindi niya na ako tiningn
an pabalik, kahit isang beses. Hinarap lang ng lalaking ito si Stan, ang pinsan
ko. Pinasadahan ko ng tingin ang lalaki. Matangkad siya, hindi gaanong maputi, k
ulay pink ang manipis na labi, matangos ang ilong, malalim ang mga mata, medyo m
agulo ang buhok. Nakapamaywang siya nang nakipag usap kay Stan at nakita ko sa b
raso niyang hindi siya payat dahil sa muscles. Naka itim siyang t shirt at naka
faded jeans.
Nagtawanan sila nina Stan kaya medyo napatalon ako at nakabalik sa aking ulirat.
He's just another attractive boy. Pumangalumbaba ako at naiwala ko na naman ang
sarili ko sa titig ko sa kanya.
Tinanggal niya ang gitarang nakasabit sa kanyang likod at kinagat ang dulo ng is
ang itim na jacket habang nagsasalita siya. Napaawang ang bibig ko sa ginawa niy
a. Mabilis niyang sinuot ang isang jacket na sumisigaw ng Stussy bago pinulot at
pinadausdos ang leash ng gitara sa kanyang katawan.
Tumigil ako sa pagpapangalumbaba at inayos ko ang buhok ko. Whatever was wrong w
ith me, I'm pretty sure this can't be good.
Tumingin sila sa akin at nakangising tumango si Stan kay Everlyse. Nagmartsa pab
alik si Everlyse sa desk ko. Umupo ako ng maayos habang kumakalabog ang puso ko.
Ngumiti ako sa kanila. Naglakad sila patungo sa akin, kasama naman ang iilang k
aklase at schoolmate na nakikisawsaw na rin.
"Mga 'tol, this is my cousin. Megan Marfori." Ani Stan sa mga kabanda niya.
Tumango sila at may dalawang kabanda niya ang naglahad ng kamay.
"This is Joey." Sabay turo ni Stan sa medyo maskuladong kabanda. "And this is Wa
rren." Aniya sa matangkad.
Tumayo ako at tinanggap ang mga kamay nila.
"Is she off limits like Everlyse, too, Stan?" Nagtaas ng kilay si Joey at tumawa
kay Stan.
Ngumiwi si Stan at hindi na sinagot ang tanong ni Joey. He's arrogant but protec
tive, I'll give him that. Hindi na nila kailangan ng sagot. Tumawa na lang ang d
alawa at nag high five sa isa't-isa.
Even his name screams heaven! Alright! Hindi ko mapigilang ngumiti. Hindi siya n
aglahad ng kamay. Tumango lang siya sa akin at bumaling ulit kay Stan para kausa
pin sa hindi konektadong topic.
"Maria Georgianne, huh? But then I can call you Megan, right? Ayokong masyadong
pormal." Ani Warren at kinindatan ako.
Hilaw akong ngumiti at tumango bago sinundan ng tingin si Noah.
Nagpaalam sina Stan para pumwesto na sa likod kung saan sila uupo. Samantalang a
ko naman ay nakatayo parin at tinititigan si Noah.
"Girlfriend niya ba 'yong kausap niya?" Napatanong ako kay Everlyse habang umuup
o ako.
"Nino? Ni Noah? Walang girlfriend 'yan." Aniya at ngumisi.
Siniko niya ako nang di siya matahimik sa inasta ko. Nilingon ko siya at ngumiti
.
kinauupuan ko. Ka
elementary pa ako
friends, that's a
him from the very
"Look at those weird girls." Bulong ni Everlyse sa akin palabas kami ng classroo
m.
Sa may hagdanan ay may iilang babaeng estudyanteng nakaupo at abala sa pag gugup
it ng kung anu-ano.
Ang pangalan ng banda nina Stan ay Zeus. Iyon ang alam ko. So these girls are su
pporting Zeus. They are their 'fans' or something like that. Inisa isa ko ang mg
a babaeng ito at nakita kong nag gugupit nga sila ng mga pangalan, mga picture,
at kung anu-ano pa. Dinidikit nila ito sa mga pins, mga mug, at marami pang iba.
Interesting!
"What's that? I heart Zeus pin? Do you have that at home?" Seryoso kong tanong k
ay Everlyse.
Nanlaki ang mga mata niya sa akin. "Seryosong nagtatanong ka?"
"Uhm... kasi kambal mo si Stan kaya tingin ko meron kang ganon-"
Lumagapak ang kanyang palad sa kanyang noo na para bang may nasabi akong disappo
inting. Binalewala ko siya at tumitig na lang sa mga ginagawa ng mga babae.
I've never seen them perform so I can't say I love their band. Gusto ko tuloy ma
rinig silang tumugtog.
"Okay, so nakuha ni Noah Elizalde ang atensyon mo." Sabi ni Everlyse at hinila n
a naman ako para makapagpatuloy na sa paglalakad.
Hindi ako nagsalita. Halos mabali na ang leeg ko sa kakatingin don sa mga fan gi
rls na nag gugupit.
Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at hinarap niya ako sa kanyang mukha. "
You can be an independent admirer, Meg. Wa'g ka nang magpamiyembro sa mga fanati
cs na iyan. If you're thinking of joining them this early, then stop-"
"I'm not joining them, Lyse. I'm just curious."
"Oh I know you, Megan Marfori. You like eating your own words."
Ngumiwi ako sa kanya. "That's none of your business, Everlyse. Ako naman 'yong k
akain." I said matter of factly.
Umiling siya nang nilagpasan ko siya sa paglalakad. I don't get why she hates fa
ndoms too much. O siguro ay dahil lang kasi twin niya si Stan at hindi niya maat
im na may mga die hard fans sa twin niyang nangungulangot naman gamit ang daliri
sa kanilang bahay.
Itinakbo niya ang distansya naming dalawa at nagpatuloy siya sa kanyang sermon.
"May mga crush si Noah. Minsan ko na silang narinig ni Stan na nag uusap tungkol
sa mga babae. And he's a bit mature for his age. Sabi niya, love is impossible
to feel at a very young age. Attraction lang daw ang maaari mong ma feel dito. H
e said something about having extreme feelings or attraction for someone because
we are adolescent and that's normal. Ayaw niyang tawagin itong 'love'."
Kumunot ang noo ko at natigilan ako sa paglalakad. Tinitigan ko si Everlyse. "Ta
laga?"
"Yes. Sa bahay ko sila narinig nong first at last nilang practice last summer. W
ell, I think he's right. 'Yong ibang mga kaklase ko kasi ay grabe na kung makapa
g deklara ng pag ibig, parang may digmaan kinabukasan, hindi pumapayag pag hindi
nagkatuluyan. My god! We are still too young for that." Ani Everlyse at nagpatu
loy siya sa pagsasalita.
Hindi ako makapaniwala. Sa ilang minuto lang naming paglalakad ni Everlyse mula
ikatlong palapag ng building patungong basketball court sa labas ay marami na ak
ong nalaman tungkol kay Noah.
"He liked Trisha Roncesvalles, Aria Miguel... 'Yon ang alam ko. Well, my brother
likes Aria Miguel too, maganda e." Sabi ni Everlyse.
Tumango ako at umupo sa bleachers. May grupo doong mga babaeng nag va-volleyball
. Tingin ko ay mga grade six pa lang sila.
Maputi siya, may konting tigyawat, at side bangs. Tinutulungan siya ng isang map
uti at may mahaba at umaalong buhok na kaklase niya.
Tumango ako at tinititigan ang babaeng halos hindi makatayo sa pagkakadapa. Hira
p na hirap ang kanyang kaibigan na tulungan siya at ang lahat ng mga kaklase niy
a ay tumatakbo na patungo roon nang biglang tumakbo si Noah para tulungan ang ka
nyang kapatid.
Napatayo ako. He looks pissed. Itinayo niya ang kanyang kapatid habang may sinas
abi. Umigting ang kanyang panga at lumuhod habang tinatanggal ang alikabok na tu
matak sa tuhod ng kapatid.
"See? Kahit sa kapatid niya, harsh ang taong 'yan." Ani Everlyse, patuloy niyang
sinisiraan sa akin si Noah.
Ngumuso ako. "Galit siya kasi nadapa ang kapatid niya. Galit siya kasi nasaktan
ang kapatid niya, Everlyse." Sabi ko.
I would like that reaction everytime I'm hurt. I would die for that reaction, Ly
se.
####################################
Kabanata 2
####################################
Kabanata 2
Picture
Habang ang lahat ay tutok na tutok kay Stan sa entablado ay ako naman ang nakang
anga kay Noah. I find him very cool on stage. Mukhang tahimik, seryoso, at miste
ryoso.
Palihim akong lumapit sa mga babaeng nakita ko nong unang araw sa school. Sila i
yong nag gugupit ng mga stickers. Iba naman ang pinagkakaabalahan nila ngayon. M
ay mga pera silang hawak at may iilang puti at itim na t-shirt na nagkapatong pa
tong sa gilid ng babaeng may malaking glasses.
"Uhm, hi!" Nilagay ko ang takas na buhok ko sa aking tainga at yumuko para mapal
apit lalo sa kanila.
Nakaupo na naman sila sa hagdanan at mukhang nagbibilang ng kung ano dahil 'yong
isang babaeng chinita ay may dalang calculator.
Tinanggap niya ang paglalahad ko ng kamay at ngumiti siya, inaayos ang kanyang m
alaking salamin. Even with her big glasses, I can see that she is pretty. Iyong
kutis porselana, matangos ang ilong, at mapupungay ang mga mata. Medyo kikay din
siya dahil sa mga dalang kulay pink na mga bagay.
Tumawa ako at umiling. "Ako ang dapat mag sabi niyan. Kasi... I want to know...
paano ba maging miyembro ninyo?" Tanong ko.
Natahimik silang lahat. Para bang may sinabi akong hindi maganda. I think they g
ot probably offended. Umiling ako at kumurap kurap.
"Or? May initiation ba? Process? Truth or dare? I'm sorry-" Pinutol ako nong bab
aeng may malaking glasses.
"Why do you want to become one of us! You're already close to them. Kami 'yong s
upporters."
"Wella, hindi ba mas maganda nga iyon dahil may malapit sa atin sa Zeus?" Sabi n
ong chinita.
Nagtanguan naman ang lahat ng kasapi sa grupo. Hindi ba pwedeng magpa miyembro a
ng isang tulad kong pinsan ng bokalista? I don't care about Stan anyway.
"Ni hindi nga lumalapit si Coreen Aquino sa atin dahil bestfriend sila ni Reina.
Hayaan mo na ang isang ito." Sabi ng chinita.
"Whos' your favorite band member?" Nagtaas ng kilay 'yong Wella sa akin.
"Noah Elizalde." Sagot ko.
Narinig ko kaagad ang tikhim ng mga nasa likod. Para bang may ipinahiwatig silan
g kalungkutan dahil nadagdagan na naman ng tagahanga ang kanilang idolo. For me,
there's nothing wrong with that. We cannot be selfish of something that does no
t belong to us.
Tumango si Wella sa akin. "Well then... You just have to be active sa group. Pag
may events, we need to coordinate. We are their fans at the same time para tayo
ng mga manager."
Tumango ako at inintindi lahat ng sinabi ni Wella. They all have Facebook and Tw
itter accounts for Zeus. Hindi lang pala sa school na ito sila sikat ngunit pati
na rin pala sa ibang tao. Nagkakaroon na sila ng gigs sa ilang mga restaurant.
Hindi ako makapaniwalang ganon nga ang nangyayari. Well, it's pure talent we are
talking about. Hindi talaga maiwasang mangibabaw pag makikita mong kakaiba sila
sa lahat kahit mga bata pa.
Hindi ko maiwasang hindi mabuking dahil siya ang madalas kong kasama.
"You should be happy about it! I made friends, Lyse." Ngiti ko.
"Yes and thank God for nerdy friends like them, hindi na matutuluyan ang utak mo
ng nabilog ng kulturang dayuhan."
Ngumiwi ako sa sinabi niya at tumawa. Umiling naman siya at umirap.
"So what do you guys usually do? Magdadasal sa harap ng imahe nina Stan?"
"Tss? We don't do that! May mga fund raising kami, nag po-post kami sa Facebook
accounts ng mga promotions tungkol sa Zeus. We handle the Zeus' fanpage. Isa na
ako sa admin doon. That's all." Ngiti ko.
Umiling siya at hindi ko alam kung ano ang punto ng pagtatanong niya kung ayaw r
in naman niyang marinig ang sasabihin ko. Hindi ko naman maiwasan ang magsalita
dahil masyado kaming malapit.
Tiningala ko ang bahay nina Everlyse. Dala dala ko ang isang DSLR at inaayos ko
ang lens nito. Nag volunteer akong mag document ng kanilang band practice. Ang s
abi ni Wella ay pumayag naman daw ang buong banda kaya hindi na sila magugulat k
ung bakit picture ako nang picture mamaya.
Inayos ko ang kulot na tips ng buhok ko, sinikop sila at ginawang bun. Tumikhim
ako at lumabas sa sasakyan nina Everlyse.
Malaki ang bahay nina Everlyse. Halos antique lahat ng gamit. Kung hindi naman a
y gawa sa kahoy o mabibigat na materyales ang naroon. Ang kanilang malaking hagd
anan ay gawa sa kahoy at palaging makintab. May mga halaman sa bawat sulok ng ka
nilang bahay. Papasok sa malaking pintuan ay narinig ko na kaagad ang ingay ng g
Nilingon agad kami nina Joey at Warren pagkapasok. Si Noah naman ay nakita kong
abala sa pag s-strum at pakikinig sa sariling tinutugtog habang nakikipag biruan
si Stan sa kay Warren.
Kinuha ko kaagad ang camera ko at pinicture-an sila. Wala naman silang naging im
ik. Ngumiti pa nga si Joey nang nakuhanan sila ng picture. Si Noah lang yata ang
seryosong seryoso na nakikinig parin sa bawat pag s-strum ng gitara habang nag
pi-picture ako. Dumiretso si Everlyse sa kanilang kusina, mukhang tutulong sa pa
ghahanda ng pagkain.
"I heard you play some instruments, Meg? Sample naman diyan." Tawa ni Warren hab
ang binibigay sa akin ang electric guitar na dinampot niya kay Joey.
Umiling ako. "Hindi ako marunong."
"You are just being humble." Ngiti ni Joey.
"Strictly classical instruments only." Nguso ni Stan at tinuro niya ang piano.
"Whoa! Mas lalo yata akong nainlove." Ani Warren at ngumiti sa akin.
Umiling ako at tumawa bago siya pinicture-an ng isa pa. "Makaka move on ka na pa
g narinig mo akong tumugtog."
Pareho naming tinungo ang piano forte nina Stan. Binuksan ko iyon at pinindot an
g iilang mga keys bago umupo. Lumapit si Joey at Warren sa akin. Nakapamaywang a
ng dalawa na para bang mga batang ngayon lang makakakita ng tutugtog ng piano.
It's a familiar feeling to me. Bata pa ako nang pinilit akong tumugtog ng kahit
ano sa mga classical instruments. My dad didn't like contemporary music that muc
h. And my mom wanted me to learn it dahil pareho sila ng dad kong naglalaro ang
negosyo sa music industry pero walang instrumentong kayang tugtugin.
Ngumiti ako at nilingon si Noah na binababa ang gitara habang nakikipag usap kay
Stan, nagbibiruan. I saw him smile. Halos mapatayo ako at nanghinayang agad nan
g napawi din ang ngiting iyon. I want to capture that smile of his!
"Tama na nga 'yang landian niyo! Kumain muna tayo." Sabay turo ni Stan sa mga pa
gkaing nilalapag ni Everlyse at ng mga katulong sa center table ng sala nila.
"Wow! Sakto, gutom na ako!" Sabi ni Joey at agad pumanhik patungo doon.
Sinabayan naman ako ni Warren sa paglalakad habang pinapaulanan ako ng mga tanon
g tungkol sa tinugtog ko.
"Ligo lang ako, Meg. Akyat ka lang pag may kailangan ka. Bababa ako pagkatapos."
Aniya.
Tumango ako at umupo sa sofa. PInanood kong nilalantakan ng mga kabanda ni Stan
ang mga pagkain.
"I told him, I do the vocals so I could get laid." Ani Stan sa isang matigas na
ingles.
Kumunot ang noo ko. I know my cousin's naughty but I didn't think he'd go that f
ar. Nawala agad iyon sa isipan ko nang nakitang tumawa si Noah sa sinabi niya. M
ay dinugtong pa siya roon at mas lalong naghagalpakan ang apat.
Mabilis kong ni click ang DSLR sa bawat ngiti ni Noah. Damn, he looked so gorgeo
us in every shot.
"Shhh! May babae, ano ba kayo!" Saway ni Warren sa kanila pero nakangiti parin.
"Oh, don't worry about her. She's open minded. Unlike my twin." Nag kibit balika
t si Stan sa akin.
Tumayo ako at dala dala ang camera ay dahan dahang umalis patungong kusina. I se
riously don't think I can take his stare. Hindi ko kayang kiligin ng husto pag n
asa harap niya.
Mabilis ang lakad ko patungong kusina. Mag isa ako doon kaya mabilis kong pinayp
ayan ang sarili ko at halos tumalon talon pa sa tuwa nang bigla kong narinig ang
boses niya sa likod ko. Halos mapasandal ako sa ref nina Stan sa sobrang gulat.
Tinanggap niya ito, hindi man lang siya umimik nang binuksan niya ito. Lumapit a
ko sa kanya at sabay kaming dumungaw sa pictures na dinelete niya. 'Yong mga pic
tures na nakangisi siya ay dinelete niyang lahat.
"Bakit mo dinelete?" Tanong ko habang binabawi ang camera. "Ayaw mong napipictur
e-an kang nakangiti?"
"Ayaw kong napipicture-an akong mag isa. You came here for the band, then pictur
e-an mo kaming lahat." He said.
"What if your fans want a picture of you or Stan? Hindi pwede?" Tanong ko.
"They don't even need the pictures." Mariin niyang sinabi sa akin.
Nanlaki ang mga mata ko at bumilis ang hininga ko. What's his problem?
And then he breathed... "Take a picture of Warren, then. Tutal ay close naman ka
yo." Aniya at tinalikuran ako.
####################################
Kabanata 3
####################################
Kabanata 3
Leave
I get it. Noah is a cold hearted boy. Magaspang ang kanyang ugali pero hindi ko
alam kung bakit lubos na lang ang pagkahumaling ko sa kanya. Inubos ko ang siyam
na buwan sa pagiging active sa kanilang fans club.
Siniko ako ni Everlyse nang nakitang papalapit 'yong isang Grade 8 na laging bum
ibisita sa akin at nagpapacute. Nag iwas agad ako ng tingin. He just won't stop.
Panay ang pakiusap ko sa Panginoon na sana ay bumalik na ang teacher namin para
maibigay niya na ang panghuling exam at nang sa ganon ay matapos na ito at mawal
a na itong si William sa harap ko. Ngingiti ngiti si Everlyse sa akin, nanunuya.
Umiirap naman ako sa kanya.
"Mag aaral pa ako, Will, e." Sabi ko sabay pakita sa mga librong dala ko.
"Oh, then I can help you study." Aniya at nakapamaywang pa siya sa pag aabang sa
akin.
"No. Mas effective akong mag study pag mag isa." Sagot ko.
Nagkibit balikat siya. "Alright. Parang naiistorbo kita. See you later then." Ma
lamig niyang sinabi at umalis.
Tumango ako at hindi umimik sa kanyang pag alis. Nang nakalayo na siya ay hinamp
as ni Everlyse ang desk ko. "Lintik, Meg. Ang gwapo ni William tapos ginaganon m
o lang?"
Nag angat ako ng tingin sa mga babae kong kaklaseng nakikiusyuso sa nangyari kan
ina. Pagod na pagod na akong mag explain kay Everlyse na hindi nga ako pumapatol
sa lalaking hindi ko gusto.
"Hindi ko kayang bigyan ng chance kahit sino. Si Noah ang gusto ko." Sa huling p
angungusap ay sinabayan pa ako ni Everlyse.
Nauumay na siya sa kaka Noah ko at sa kaka deadma ni Noah sa akin. I don't reall
y mind. I sent him some letters. Hindi ko nga lang alam kung nababasa niya iyon.
I find it corny but it's what other girls do so I'll joing the bandwagon.
Summer ng taong iyon, inakala kong pupunta na naman kaming New York pero dahil s
a success na natamo ng Moon Records, ang itinayo ni mommy na recording company a
y hindi kami natuloy. Masaya ako lalo na't madalas akong pumupunta kina Everlyse
para doon makapag sleepover at makapag movie marathon.
Kapag talaga si Noah ang pinag uusapan ay hindi ako mapalagay. Gusto kong makita
siyang nag ba-basketball. Panigurado ay magaling din siya sa larong iyon. Kinag
at ko ang labi ko habang nag aayos. Shorts at puting oversized na tshirt ang isi
nuot ko. Tinali ko lang malapit sa pusod 'yong dulo ng puting tshirt at nag hand
a na agad ako ng isang cartolina at pentelpen.
Habang naliligo si Everlyse ay sinulatan ko iyon ng "Go Noah! Fight! Fight! Figh
t!" Hindi ko mapigilan ang pagngiti ko. Nagkalat pa ako sa kwarto ni Everlyse pa
"What are you doing?" Tumikhim si Everlyse nang lumabas siya sa banyo at nakita
ang ginagawa ko. "Grabe talaga."
Ngumiti na lang ako at tiningnang mabuti ang banner na ginawa ko. I'm excited!
Pagkatapos magbihis ni Everlyse ay bumaba na kami. Wala na sina Stan at ang mga
kabanda niya doon at ang sabi ay dumiretso na sa court ng village. Ilang block l
ang din naman ang layo ng court kaya nilakad lang namin ni Everlyse iyon.
Palapit pa lang kami ni Everlyse ay tumataas na ang kilay ng mga babaeng medyo p
amilyar sa akin. What is their problem? Nakita ko pa ang pagbubulung bulungan ni
la sa amin.
"Some of the girls are from other schools. Dalawa lang sa kanila ang schoolmate
natin." Ani Everlyse. "Dito na lang tayo." Sabay hila niya sa akin sa dulo ng bl
eachers.
"Go! Constantine!" Sigaw ni Everlyse sa kanyang kambal na agad lumipad ang middl
e finger sa ere.
Ngumiti ako. He hates his full name. Kinuha ko ang cartolinang dala ko at nakita
kong sa pagsasalita ng isang player ay nakatulalang nakikinig si Noah. Nakating
in siya sa banda namin.
Mabilis ko itong ipinasa ere para ipakita sa lahat ang pinaghirapan kong comprom
ised banner. Tumili pa ako at tumalon talon. Nakapamaywang si Noah at nalaglag a
ng panga niya sa ipinakita ko.
"Go Noah! Kaya mo 'yan! You are the best! Kahit saan! Sa gitara o sa bola, Ikaw
ang pinakamagaling!" I chanted.
Napaface palm ng sabay si Stan at ang kanyang kambal na nasa gilid ko. Tumawa na
lang ako at winagayway 'yong banner. Nakita kong pumula ang pisngi ni Noah at p
"Hanep, bro!" May lumapit sa kanyang medyo kamukha niya at tinapik ang kanyang b
alikat.
"Shut up." Sabay hawi ni Noah sa kamay nong mga nanunuya at nang aasar sa kanya.
Nilingon ako ng ilang players at nakita ko doon ang mga pamilyar na mukha ng mga
schoolmate namin. I can't believe I even saw William there! Mga Grade 7 yata it
ong kalaro nila.
"Meg, pwede ba?" Ani Everlyse na agad ko namang nilunod sa sigaw ko.
"You are the best! Kahit saan! Sa gitara o sa bola, Ikaw ang pinakamagaling! Fig
ht Noah Elizalde!" Sigaw ko na sinamahan pa ng sayaw na ngayon ngayon ko lang di
n naisipan.
Nakita kong kumunot ang noo ni William habang nag iilingan at nag tatawanan nama
n ang ibang lalaki. Hinila ako paupo ni Everlyse kaya napaupo ako sa bleachers.
Nilingon ko siya at pinag kunutan ng noo.
"Hindi bagay sayo ang magpaka tanga. Please, Meg." Iling niya.
"I want to support him." Paliwanag ko.
"We are supporting them by just being here. Wag ka ng magpakatanga, please." Nat
atawa niyang sinabi.
"I want to show it, Lyse." Sabi ko at tumayo ulit habang umiiling ang pinsan ko.
Nagsimula sila sa paglalaro habang ako naman ay pasigaw sigaw parin kay Noah min
san. Tuwing nakakashoot siya ay hindi ko mapigilan ang pagtalon ko. Ako lang yat
a ang maingay doon. Tuwing nakikita ko naman siyang sumusulyap sa akin habang hu
mihingal ay para akong nabibigyan ng panibagong lakas.
"Ohhh, that other Elizalde is his older brother." Ani Everlyse habang tumitili a
ko.
Nilingon ko siya. "Alin?" Tanong ko.
"'Yong may Elizalde ring jersey sa kalaban nilang team." Aniya.
Tumango ako at tumingin sa medyo kahawig ni Noah. Kaya pala niya hawig. They are
both tall. Pareho din ang kulay ng kutis nila, ang matangos na ilong, at halos
ang mga mata. Iyon nga lang, palangiti ang may mapupulang labi na Elizaldeng isa
, habang si Noah ay halos palaging nakakunot ang noo at nanununtok ng kung sinon
g lalapit sa kanya. Ngumiti ako at sumigaw ulit para kay Noah. "Go Noah Elizalde
!"
"And William looks pissed." Wika ni Everlyse nang nakitang padabog na binagsak n
Tinikom ko ang bibig ko at unti unting gumapang sa akin ang katotohanan na maaar
ing galit siya dahil nakita niya kung sino talaga ang kinahuhumalingan ko. If it
wasn't obvious the whole year, now it is very obvious today.
Kalaunan ay bumalik ulit ako sa pag sigaw sa pangalan ni Noah. May biglang umubo
sa gilid ko. Nong una ay naging abala ako sa pag sigaw dahil naipasok ni Noah a
ng bola kaya lumamang ang kanilang team. Pero nang lumakas ang ubo ay nilingon k
o na ang tatlong nakahalukipkip na babaeng naroon.
Pareho silang tatlong naka skater skirt, iba iba nga lang ang kulay. Nakataas an
g kilay ng nasa gitna at ang kulot kulot niyang buhok ay hinahawi niya.
Nalaglag ang panga ko. Lahat ng dugo sa aking katawan ay dumiretso sa aking ulo
at kumulo.
"Then you go home if you're annoyed. I'm here to cheer. Kung hindi niyo matangga
p, cheer with me, deal with me, or go home." Ngumiti ako at nilingon ulit ang co
urt.
Tumawa silang tatlo. "Seriously, makakatulong sa'yo 'tong advice namin. It's bet
ter if you just stop shouting. Nagmumukha kang tanga."
"Ako ang nag mumukhang tanga, hindi kayo. So why do you care? Didn't your mother
teach you that you should stick your nose to yourself?" Nagtaas ako ng kilay at
iritadong kinailangan ko pa silang lingunin imbes na manood sa laro ni Noah.
"You should be thankful, girl. Seriously, tingin mo nagugustuhan ni Noah ang gin
agawa mo? He thinks you're a bitch or a crazy fan girl." Anang babaeng nasa gili
d.
"He's blushing not because he likes what you are doing. Namumula siya kasi nahih
iya siya sa ginagawa mo. Ikinakahiya ka niya."
"Excuse me, miss. Hindi ko alam na manghuhula ka pala. Kaya mo palang hulaan kun
g ano ang iniisip ni Noah ngayon." Sabi ko.
"Aba't-" Pinutol ko ang babae at nagpatuloy ako sa mabilis na pagsasalita.
"Kung ayaw niya man sa ginagawa ko, then that is my business not yours. Hindi ba
dapat masiyahan pa kayo dahil ayaw niya pala sa akin at baka kayo ang gusto niy
a? Bakit kailangan niyo pang mang basag ng trip?"
Habang nagsasalita ako ay hinila ng babaeng nasa gitna ang cartolinang ginawa ko
. Hinila ko rin ito pabalik. Hinila iyon nilang tatlo dahilan kung bakit ito nap
unit. Nanlaki ang mga mata ko. They went too far for this! They went too fucking
far!
"Buti nga sayo!" Sabay tawa nong nasa gitna habang itinapon ang mga pirasong nap
unit niya.
Itinapon ko rin 'yong pirasong nasa akin at humakbang patungo sa mga babae. Naki
ta kong umatras sila. Naramdaman ko rin ang paghila ni Everlyse sa akin.
Hindi ko na nilingon ang court pero alam kong tumigil sila sa paglalaro. Ayaw ko
ng tumigil sila para dito. Huminga ako ng malalim at kinalma ang sarili. I am be
tter than these bitches so I should stop bothering. Nilingon ko ang court at nak
ita kong humahakbang si Stan patungo sa amin. Nakita ko ring nag jog si Noah gal
ing sa kinatatayuan niya at tinapik ang balikat ni Stan bago lagpasan ang pinsan
ko.
Halos tumigil sa pag pintig ang puso ko. What's wrong heart? Ganon ba ka grabe '
yong pagtibok mo na natigilan ka at tuluyan ng nag heart attack?
Gusto ko siyang supalpalin pero pinigilan ko ang sarili ko. I wasn't raised to b
e violent when angry. Nanginginig nga lang ako sa galit at ang pag iisip na pwed
e ko siyang kaladkarin sa buhok ay nakakaengganyo.
"Bakit? Anong ginawa niya?" Tumingin si Noah sa babae, ang isang paa ay nakatapa
k sa unang palapag ng bleachers.
"I cheered for you guys, that's all." Inunahan ko lang ang babae.
"Ang ingay niya. Pinatahimik ko. I'm pretty sure you're distracted because of he
r yells and stupid chants. Ayaw niyang tumahimik. She can't seem to understand t
hat you'll play a better game without her stupid chants."
"Noah-"
"At pinapaalis niya pa kami dito!" Singit nong babae.
Nilingon ko ang babae. "Pinapaalis ko kayo kasi nakekealam kayo!"
"Edi ikaw ang umalis. Mabuti pa ikaw ang umalis." Sabi nong babae.
"Will you all shut up!" Iritadong sinabi ni Noah.
Umirap ako doon sa babae. Oo nga. Dapat ay tumahik na ang walang kwentang ito. N
ilingon ako ni Noah. Kinagat niya ang kanyang labi at seryoso akong tinitigan.
Hindi ko na maramdaman ang mga parte ng katawan ko. Namanhid na yata ang kabuuan
ko. He is asking me to leave. He wants me to go.
"Do I need to say it again for it to sink? I said, you leave. You are distractin
g us. They are right. It's better if you leave." Tinagilid niya ang kanyang ulo
na para bang hinahamon ako.
Bumagsak ang mga mata ko kasabay ng pagbagsak ng braso ko. Tumango ako at hindi
ko sinulyapan si Noah habang ginagawa ko iyon.
I fully understand, Noah. Lumunok ako at hinawi ang kamay ni Everlyse sa braso k
o. You don't need to drag me out of here. I will leave. If that's what he wants.
That's what he is asking. Tinalikuran ko siya at bumaba ako ng bleachers, nagma
rtsa palayo kahit na nanginginig ang mga tuhod ko at sumisikip ang paghinga ko.
####################################
Kabanata 4
####################################
Kabanata 4
Appreciate Attention
Hindi na ulit siya nagtanong pa. Mabuti na lang at dahil wala na akong maisagot
pa. I just want to shut up, stop talking, and think. That was the worst scene of
my life so far. Ang sakit!
Sinundo ako ng driver namin ilang sandali ang nakalipas. Hindi ko inasahan iyon
dahil buog akala ko bukas pa ako uuwi pero dahil may importanteng dadaluhan ang
mga magulang ko at kailangan kong sumama. Palagi kasi nila akong sinasama sa eve
nts.
"Pupunta tayo sa isang grand opening sa Chinese restaurant ng tita mo." Ani dadd
y at nilingon ako.
"Okay." Tumango ako. Hindi niya ako tinantanan sa titig.
"Everlyse told me that you like this certain boy..."
I'm lucky to have parents that aren't that strict when it comes to boys. Siguro
ay dahil masyado na rin silang abala para tingnan pa kung anu ano ang pinag gaga
wa ko.
Mabilis na lumipas ang summer. My family went to Camarines Sur. Iyon ang naging
trip namin sa Summer na ito, dalawang linggo kami doon. Pagkabalik ko naman ay n
aging abala ako sa pag aaral ulit ng piano. That's what my mom wanted and I've g
ot time to waste so I did it.
Nang bilihan na naman ng mga notebook para sa sumunod na taon ay naexcite naman
agad ako. Ngingiti ngiti pa ako sa National Bookstore habang pumipili ng binder
at kung anu-anong mga ballpen at papel. Nagkitaan pa kami nina Everlyse at Stan
sa National Bookstore, namimili din sila ng gamit.
"So... anong balak mo sa mga club?" Tanong niya. "Alin ang sasalihan mo this yea
r?"
"'Yon parin." Sabi ko habang namimili ng magandang ballpen.
"'Yon parin?" Tanong niya.
"Oo. Marami na akong naiisip na pwedeng gawin nga pala para sa Zeus. Bukod sa ke
ychain, gusto ko ring magpagawa ng mga ballcaps. Hindi ba maganda 'yon?" Ngiti k
o.
Kumunot ang noo ni Everlyse sa akin. "You are still at it?"
Hindi ko alam kung bakit niya pa tinatanong iyan pero nagpatuloy ako sa pag eexp
lain sa kanya sa mga plano kong gawin.
Naging totoo lahat ng ito nang nakabalik na ako sa school at sinabi ko sa mga ka
samahan ko 'yong gagawin. Nagustuhan nila iyon. Nagkaroon na rin ng bagong desig
ns sa mga t-shirt at ang iba don ay ako pa ang nag disenyo.
Tuwing dumadaan naman si Noah sa tapat ko ay ganon parin naman ang nangyayari. N
ormal na deadma lang at hindi naman ako umaasang lilingunin niya ako dahil unang
una, hindi naman kami magkaibigang talaga.
Halos mapapikit ako nang biglang may dumaang bola ng basketball sa harap ko haba
ng naglalakad ako sa school grounds. Naagaw ng bola ang atensyon ko kaya tinakbo
Ngumiti siya sa akin pagkabigay ko ng bola. He's one of those half-foreign senio
rs. Sobrang tangkad at magandang tingnan ang set ng ngipin pero nagawa ko paring
lingunin ulit ang buong banda ng Zeus na naglalakad sa school grounds at nilala
gpasan ang isang babaeng may umaalong buhok habang nag lalahad ng isang supot ng
hindi ko alam.
"Sure." Ngiti ko. "But right now, I need to go... Sorry." Sabi ko at umambang aa
lis na para tingnan 'yong babaeng hindi gumagalaw sa kinatatayuan niya pagkatapo
s baliwalain ni Noah.
Nakita kong nilingon ni Stan 'yong babae at may sinabi pa siya kay Noah. Nilingo
n din ni Noah 'yong babae pero binalewala niya lang ito.
Lalapitan ko na sana 'yong babae pero may humarang sa daanan ko. Sumipol siya at
pinasadahan pa ako ng tingin. Ngumiti siya at unang sulyap pa lang ay nakilala
ko na agad.
"Oh you are gonna play hero? She doesn't need to be saved." Anang kapatid ni Noa
h.
Nilingon ko ang babaeng nakatalikod sa amin at tinatanaw parin si Noah. "Nakita
kong ibibigay niya sana 'yong dala niya kay Noah. Di siya pinansin. Noah can at
least receive the gift o kung ano man 'yon."
"He doesn't like the girl, bakit mo pipilitin. He doesn't aim to please." Nagtaa
s ng kilay 'yong kapatid niya sa akin.
"It's also good to make other people happy. It's just a simple gesture. I'm sure
hindi siya masasaktan sa simpleng gesture na iyan." Sabi ko at nilingon iyong b
Hindi na ako nagsalita. Mabilis akong naglakad patungo kina Stan. Ayokong manghi
masok pero may gusto lang akong tanungin kay Noah. Nilingona agad ako nina Warre
n nang nakitang papalapit ako. Huling lumingon si Noah na agad kong tinitigan ng
mariin.
Si Warren at Stan ay nanatiling nasa harap ko. Alam kong sasabihin ni Stan sa ak
in na sana ay huwag na lang akong manghimasok. I know he's right. Naaawa lang ak
o don sa kay Coreen.
Papasok na rin sina Stan kasama ang kabanda, nagtatawanan pa at nag bubulungan k
ahit si Noah. Umayos ako sa pagkakaupo sa aking desk at kumuha ng libro para mak
apag aral sa Biology na siyang susunod naming klase pagkatapos ng lunch break. L
uminga ako para kay Everlyse na nasa cafeteria parin yata nang umupo sina Noah s
a harap ko. Doon kasi siya nakaupo. Pare pareho silang umupo sa desk, nagtatawan
an, at nag hahigh five.
Napanood ko kung paano hinila nong kapatid ni Noah si Coreen papasok sa classroo
m. Dala dala niya parin 'yong supot na tingin ko ay may lamang mga pagkain at ku
ng anu-ano pa. Tahimik ko lang silang pinanood.
Nanginginig ang mga kamay ni Coreen at hindi siya makatingin kay Noah habang ini
lalahad niya ito sa harap nila. Tahimik sina Stan. I even saw that evil smirk on
Stan's face while he's watching them.
Nalaglag ang panga ko lalo na nong nakita kong natigilan si Coreen. Napanood niy
a ang nangyari!
Tumalikod si Noah habang si Stan naman ay tinitingnan ang iba't ibang klaseng pa
gkain na nasa loob non.
"I don't care." Malamig na sinabi ni Noah habang lumipat sa upuan na malapit sa
bintana.
Napakurap kurap ako. Dahil lunchbreak pa ay wala pa gaanong kaklase sa loob. Ako
, tatlong nerd na kaklase, at ang banda lang ang naroon. Sa pintuan ay nakita ko
ng hinihila na ni Reina ang mangiyak ngiyak na si Coreen. Tumayo ako at hindi ko
na napigilan ang sarili ko. Pagkaalis nina Coreen at Reina ay talagang nag alab
na ang galit ko kay Noah.
Napasinghap ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung bakit makitid ang ulo niya mi
nsan at minsan naman ay napakamature. Noah's one bipolar cold-hearted guy.
"Yes! I like you! Pero hindi ibig sabihin non na ako lang dapat ang magkagusto s
a'yo! May iba ring nag kakagusto sa'yo, Noah. And they deserve your attention. K
ahit maliit na atensyon lang. They deserve it. That was your sister's friend."
"So what if she's my sister's friend. I don't like her." Mariin at matigas niyan
g sinabi, halos pandidiri.
I can't believe I like this monster. Tingin niya sa ibang tao ay walang halaga.
Ngumuso ako at hindi na nagsalita. I can't believe him. Nakita kong ang nakatiti
g niyang mga mata sa akin ay nag iwas ng tingin at bumalik ulit ilang sandali. P
arang nag isip.
"What do you want me to do then? Enjoy reading her love letters? Huh?" Sarkastik
o niyang sinabi.
I find him ridiculous. Pero tuwing nasa entablado siya, bumabalik 'yong pagkakag
usto ko sa kanya. Tuwing tahimik siya at mukhang may malalim na iniisip ay bumab
alik ang lahat sa akin. Gumagapang.
Habang nag e-exam kami sa Biology ay tahimik ang lahat. Nag iisip ako ng sagot s
a essay, huling parte ng exam, nilingon ko kung saan siya nakaupo at nakita kong
pinag lalaruan niya lang ang kanyang ballpen habang kinakagat kagat ang labi, n
akatingin sa labas ng bintana... nawala na ako sa aking iniisip. Damn it, Noah!
"Noah, 'yong sulat ko inaapakan mo." Sabi ko nang napanood na kinuha niya 'yong
kay Coreen.
"Oh... You're asking me to read something disgusting?" Tanong ni Noah.
Nalaglag ang panga ko. "M-Maayos 'to kanina nong di mo inapakan." I stuttered.
His piercing eyes made me so weak. Umiling siya na parang disappointed sa akin a
t naglakad palayo.
At syempre, lagi parin akong present sa kanilang practice. Hindi na nga lang ako
nakekealam kay Noah. Madalas ko rin silang naririnig na nag uusap ng tungkol sa
"Sasakit na naman ang wrist ko sa laro ngayon." Sabi ko kay Everlyse nang sabay
sabay kami ng mga kaklase ko papasok sa locker room.
"Ako rin. But, damn, I love sports. Buti na nga lang at volleyball ngayon. Ayaw
ko sa basketball. Sa Grade 10 pa 'yong swimming diba? Sana mag grade 10 na tayo.
" Ani Everlyse.
"Lyse! 'Yong sapatos ko." Dinig kong sigaw ni Stan sa labas.
Nilingon ko ang mga boys na nasa labas lang ng locker room namin. Abala ang mga
girls sa paghahaloghug sa kani kanilang mga lockers sa Type D uniform at mga sap
atos.
"Sabi ko naman kasi sa'yo sa locker mo na ilagay. Ba't sa akin pa? Stupid." Ani
Everlyse habang hinahanap ang kanyang susi.
Nakita kong nakapamulsa si Noah at nakatingin din sa banda namin. Gwapo mo, Noah
! Kinagat ko ang labi ko at binuksan na ang locker ko.
"Nasagutan mo kanina 'yong Chem? Hirap no?" Tanong nong nasa tabi ko.
Sasagutin ko na sana siya ngunit napatalon ako sa gulat nang may biglang nag lan
dslide na mga papel sa aking locker. Napamura pa ako nang nahulog 'yong mga pape
l. Kabado din dahil may nilagay akong apat na maliliit na box sa aking locker. K
ahapon kasi ay nag bake kami ng mga cake ni Everlyse dahil hindi raw siya maruno
ng. Naka apat na cake na ako, sunog parin 'yong sa kanya. Hindi naman namin maub
os kaya naisipan kong itabi at ibigay sa mga taga Zeus. I know Stan won't apprec
iate it but at least Warren, Joey, and well hopefully Noah will appreciate.
Tumikhim ako sa kaba at lumuhod para pulutin ang mga envelope na nahulog. Buti n
a lang at hindi nahulog 'yong mga box ng cake. They are all intact.
"Akala ko 'yong mga cake ang nahulog! Diyos ko! Good thing nilagay mo dito sa lo
cker ko 'yong sapatos mo." Ani Everlyse at tinulungan na akong magpulot ng mga s
ulat.
Umiling ako at inayos ang mga sulat. Binuksan ni Everlyse 'yong locker niya at k
inuha ang sapatos ko at 'yong sapatos na rin ni Stan.
Sumulyap ako sa kanila at nakita kong nakatingin si Noah sa akin. Agad siyang na
glakad palayo nang naabutan ko siya.
"'Yong iba sa love letters dito kay Everlyse, e. Naliligaw yata sa locker ko." T
awa ko nang may nakitang isang love letter na para kay Everlyse.
"Weh? Patingin?" Nag tipon tipon sila para maki usyuso sa mga natanggap ko nang
bigla ko ulit naalala 'yong mga cake.
"Lyse! Teka lang. Ibibigay ko lang 'yong cake sa Zeus!" Sabi ko at mabilis kong
nilapag ulit ang mga loveletters sa loob ng locker ko para kunin ang apat na mal
iliit na box doon.
"Oh, dahan dahan baka matapon!" Sabi ni Everlyse dahil sa pagmamadali ko.
Lumabas agad ako ng girl's locker room para maabutan 'yong sina Stan. Nakita kon
g naunang umalis si Noah at may kausap pang isang kaklase. Hindi siya pumasok sa
locker room at hinayaan ko na lang siya. Tinakbo ko ang distansya galing sa kin
atatayuan ko patungong locker room nila.
"Stan!" Sigaw ko, hinihingal. "Nag bake kasi kami ni Lyse kahapon ng mga cake. I
bibigay namin sa inyong apat. Ibibigay ko na 'to nang makain niyo o mailagay niy
a sa locker niyo."
"Wow!" Ngiti ni Warren at agad lumapit sa akin para kunin 'yong isang box. "Than
k you. How sweet naman."
Ngumiti ako. "Sana magustuhan niyo 'yan. Pag nagustuhan niyo 'yan, ipagbibake ko
ulit kayo."
Bumalik ako sa locker room ng mga girls upang makapag bihis na. Nagmadali pa ako
dahil iniwan na kami ng mga kaklase namin. Baka mag alburoto pa 'yong teacher n
amin sa P.E. dahil late kami lahat.
"Lyse, ibibigay ko pa 'tong cake kay Noah. Mauna ka na lang." Sabi ko.
"O sige, sige. Bilisan mo't baka mapagalitan ka." Ani Everlyse at tumakbo na pat
ungong ramp sa pagmamadali.
Mabilis ang lakad ko at naabutan ko pang paalis sina Stan at Warren. Nagtaas ng
kilay si Stan at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. Tiningnan niya rin ang dal
a kong box.
"Noah, ibibigay ko sana 'tong cake sa'yo." Sabi ko sabay lahad ng box sa kanyang
harapan. "Binake ko 'yan kahapon."
Sinulyapan niya ang box na inilahad ko at ikinagulat ko ang pag muwestra niya sa
upuan.
"Ilagay mo lang diyan. Salamat." Mariin ang sinabi niya kaya hindi na ako nag at
ubili. Di na ako humingi ng dugtong.
Tumango na ako agad at nilapag ang cake sa upuang nasa tabi niya at tumalikod pa
ra umalis.
Pagkalabas ko ay halos tumalon ako sa tuwa. Patalon talon akong tumakbo pababa n
g school grounds sa saya. Nilapitan ko kaagad si Everlyse na agad nangumusta sa
pagbibigay ko ng cake kay Noah. Maging siya ay nagulat na tinanggap ito ni Noah.
"Ang sikip nitong type D ko." Anang isang kaklase namin habang inaayos niya ang
kanyang shorts.
Ang kulay dark blue at white naming type D o volleyball jersey ay medyo hindi gu
sto ng mga conserbatibong estudyante.
"Talagang cycling type 'yong shorts kasi volleyball. Don't expect na tulad ng je
rsey ng boys 'yong satin." Ani Everlyse.
Tiningnan ko 'yong akin at sumang ayon. Ganito naman talaga dapat 'yong jersey n
a pang volleyball. Kulay royal blue ang shorts namin samantalang halong puti at
royal blue naman ang pang itaas.
"First game." Sabi ng aming teacher na agad binanggit kung sino ang unang maglal
aro para sa mga babae.
Kasali ako doon at si Everlyse. Batid kong alphabetical order at magkatabi ang p
angalan namin kaya di lang kami sabay, teammates din. Hindi naman ako into sport
s pero masaya ang mag laro kaya madalas ay pinag hihirapan ko lahat.
Pumwesto na ako sa sinabi ng teacher namin. Naghihintay na lang kami ng pito par
a mag simula na sa service ang kabilang grupo. Namataan ko si Noah kasama 'yong
isang kaklase namin, patungo pa lang sa bleachers kung nasaan ang ibang kaklase
din.
Kinabahan tuloy ako. Yumuko ako para mas maramdaman ang pag coconcentrate sa pag
hihintay sa bola.
Pumito ang aming teacher kaya agad nagsimula ang laro. Sa akin ang unang score.
Hindi ako magaling pero sinwerte yata ako ngayon.
Naghiyawan ang mga kaklase kong lalaki at nakita ko pang may apat na tumayo, sum
ama pa si Warren habang kinakanta ang pangalan ko.
"Tumigil nga kayo, kinakabahan tuloy ako!" Sigaw ko sa kanila dahil patuloy ang
ginagawa nila.
"Boys, you are distracting the players." Saway ng teacher namin na biniro pa nil
a sa pagiging kill joy daw nito.
Mahigpit ang laban. Magaling din kasi ang nasa kabila. Kahit puro amateur naman
kami.
"Yeah, cous. I can see your butt from here. That's what they are all looking at.
.." Sabay iling ni Everlyse.
"Tsss. Boys... Mga manyak talaga." Sabi ko at tinigil 'yong stance na 'yon kaya
panay sila sa pag sigaw na yumuko ako.
"Megan! Megan! Megan!" Sabay sabay nilang sigaw at nag aakbay pa. Dumami pa yata
sila.
Nilingon ko ulit si Noah nong nag serve ako. Nakita kong nakaupo lang siya doon
katabi ni Stan. Yabang! Ngumiti ako at pinalo ang bola ng isang beses bago pinas
aere at ni serve.
Pumwesto ulit ako at yumuko na agad namang pinalakpakan ng mga lalaki kong kakla
se. God! Crazy boys, indeed!
Pagkatapos ng laro ay tinawag ang kalahati pang team ng mga babae. Hiningal ako
habang umiinom ng tubig. Pinagmamasdan ko ang mga kaklase naming nag lalaro ngay
Papalapit ako kay Everlyse na katabi si Stan at Noah ay nahagip ko ang tingin ni
Noah na nakatingin sa suot ko. Nang inangat niya ang tingin niya sa aking mukha
ay nag iwas siya ng tingin at bahagya pang umirap.
Suplado nito. Ang arte pa! Ngumiti ako at umupo sa gitna ni Stan at Megan.
"Sige, Meg. Samahan kita sa locker." Pabirong sinabi ni Warren at umambang susun
tukin ni Joey sa tiyan. "Biro lang, dude." Tawa ni Warren.
Tumingin si Joey kay Noah na agad tumayo.
Tiningala ko si Noah sa kanyang pag tayo. Nagulat ako nang nilingon niya ako.
Halos malaglag ang panga ko. Nilingon kong pareho si Everlyse at Stan na nagkibi
t balikat lang.
"Are you talking to us, Noah? Or to Megan only?" Nagtaas ng kilay si Everlyse.
"Chill..." Ani Joey at agad pumagitna. "Ang mabuti pa... magbihis na kayo, Lyse.
Baka sakaling sumama rin 'yong mga kaklase nating tapos na. Mag type C kayo, 'y
ong jogging pants."
Humikab si Warren at umupo sa bleachers. Winagayway niya ang kanyang susi at ipi
nakita kay Everlyse. "Why don't you also get my cake. 'Yong binake ni Megan para
sa akin kasi nakakagutom mag hintay matapos ang larong 'to, e."
Hindi na ako napigilan. Nagmadali ako sa pag baba sa bleachers at patakbo kong s
inundan si Noah. Nakita kong pumasok siya sa building kaya sinundan ko siya patu
ngo doon. Umakyat din siya sa ramp. Pupunta siyang locker?
Alam niyang sinusundan ko siya pero di niya ako nililingon. Patuloy ang tawag ko
sa kanya.
Walang pag aalinlangan akong pumasok kahit na sa gilid ng aking mga mata ay naka
kita pa ako ng nakatapis sa lalaki.
"Noah!" Sigaw ko habang binubuksan niya ang kanyang locker at nilagay niya sa up
uan 'yong box na pinaglagyan ko ng cake. "What's wrong with my cake?"
"Why don't you fool someone else, Meg?" Mariin niyang sinabi.
"Ha? What do you mean? Anong pinag puputok ng butchi mo? It started with... well
, you want me to change. And now my cake? I'm lost, Noah." Sabi ko.
Natigilan ako. 'Yong galit ko kanina ay nawala ng parang bula. Go ahead, Noah. T
ell me more. Naghihintay ako.
"You like their cheers. And now? Sinungaling ka rin, ano? You told me you made t
his shit for me but you made shits for the half of the male population in our sc
hool?" Pumula ang pisngi niya habang mariin akong sinusumbatan.
"Noah, Warren is not half of the male population of the school. Binigyan ko kayo
ng apat kasi gusto ko ang Zeus. Like you said, we, fans, should like your music.
" Tinagilid ko ang ulo ko.
Nag iwas siya ng tingin sa akin at nakitang nakabukas ang kanyang locker. Hinamp
as niya ito at hindi ako natinag man lang sa gulat.
"Tell me, Noah. Are you jealous?"
"I'm not. Why would I be?" Nagtaas siya ng kilay sa akin.
"Then why do you want me to change? I can wear this and suffer the consequences.
Kaya ko namang sabayan ang mga biro ng mga kaklase natin."
Huminga siya ng malalim at pumikit pagkayuko. Dumilat siya at nag angat ng tingi
n. It's been almost three years at ngayon ko lang nakita sa kanya ang mga ganito
ng ekspresyon.
"Then wear it. Leave. I'm pissed." Aniya ng mas mahinahon.
"Why are you pissed?" Hamon ko.
"I said, Megan. Leave me." Aniya.
"Okay." Nag kibit balikat ako pero halos tumalon na 'yong puso ko sa tuwa. Damn
it! If my thoughts are right, he is jealous!
Narinig kong isang beses pa niyang padabog na sinarado ang kanyang locker. Kinag
Hinaplos niya ang pisngi ko at agad akong umigtad sa kanyang ginawa. Huminga ako
ng malalim at nilingon ko siya. His smirk was leering.
Ilang beses na kaming nag usap. We weren't formally introduced or what. Hindi ko
alam kung anong nagdadala sa kanya at bakit pumupunta siya sa akin tuwing may s
asabihin siya tungkol sa kanyang kapatid. Pero nakilala ko na rin siya dahil tul
ad ni Noah ay sikat din siya sa buong eskwelahan.
Nagawi lang naman ako sa mga Grade 11. Warshock ang aura sa kanilang mga corrido
rs. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa mga gagong madalas ay nasa batch nila. A
t hindi ko maipagkakaila na isa sa mga gago na iyon ay ang kapatid ni Noah.
Paikot ikot siya sa akin habang kinakausap ako. May mga kasama siyang mga barkad
ang babae at lalaki na nakatingin lang sa amin sa gilid at walang pakealam.
Humalakhak na siya ngayon. Ang iilang buhok ko ay sinabit niya sa aking tainga a
t nakita kong ilang babae ang natigilan dahil sa ginawa niya.
"And besides? Puri pa lang naman. Are you so scared and insecure he'll get your
girl?" Nagtaas ako ng kilay.
Napawi ang ngiting nanunuya sa labi ni Rozen. Tingin ko ay may naapakan ako. Bul
l's eye, Megan. I want to stop talking but I also want to see if I did hit the b
ull's eye.
"Oh wait. She isn't your girl yet. She's still Noah's girl."
"Shut up, Megan." Iritado niyang sinabi.
Ilang beses ko nang napag isipan iyong sinabi ni Rozen. Sa mag aapat na taon ko
nang nakilala si Noah ay minsan na ring sumagi sa isip ko iyan. I like Noah in a
romantic way. And that's not because I constantly daydream about him like the o
ther girls. Minsan kasi, naiinlove ka na lang sa isang crush mo dahil sa mga ini
isip mong ginagawa niya o gagawin niya sa sarili mong mundo kahit na ang totoo a
y hindi naman talaga siya responsive sa'yo in real life. I'm not into those kind
of things. I realize the reality. I like Noah because he is passionate. Pag may
gusto siyang bagay ay itutuon niya doon ang kanyang lakas at panahon. May prins
ipyo siya.
Kung totoo ang sinabi ni Rozen na nagugustuhan na nga ni Noah si Coreen, then I
won't be surprised. That girl isn't hard to like. Maganda at consistent na gusto
si Noah. Hindi ko mawari kung ano ang magiging reaksyon ko. Masisiyahan ako par
a kay Noah pero hindi ko maipagkakaila na hindi ko sila matitingnan ng diretso n
g ilang araw o linggo.
"You have another gift?" Tanong ni Everlyse sa akin nang umakyat siya sa aking k
warto.
"Uh, yeah. This is the first time I got invited kaya bukod sa pinadala namin sa
fans club, bumili na rin ako ng isa pang gift." Sabi ko habang nililingon siya a
t inaayos ang damit kong may long sleeve at midriff.
Totoong ngayon lang ako na imbita sa birthday ni Noah. Ang totoo niyan ay sa pag
kakaalam ko, intimate dinner lang ang nangyayari sa birthday ni Noah noon kaya h
indi ako naiimbitahan dahil syempre hindi naman ako malapit sa kanya.
Hindi sa hinuhusgahan ko si Noah. For the past years na nakilala ko siya, naramd
aman ko na iyon. I can taste the pride in him. I can see it dripping in his eyes
, his voice, his moves. He will never bow to anyone, not even a girl, even for l
ove. That's Noah Elizalde for you. And girls who are hopeless romantic will neve
r have their chance with him. Bitchy girls will only disgust him. Hindi ko alam
kung sino ang babagay sa kanya. One day, may dadating na babae na makakapagpabab
a sa pride na inalagaan niya hanggang sa tumubong matayog. Although I can't real
ly expect that that time will come, but I can hope.
Kabado ako sa loob ng sasakyan. Hindi naman ito pormal na party. Si Everlyse nak
a casual dress lang samantalang ang kapatid na si Stan ay naka black coat at fad
ed maong jeans.
"We're here!" Sabi ni Stan nang nasa labas na kami ng isang malaking gate.
Hindi mo makikita ang bahay sa loob nito. It was unwelcoming. Hindi tulad sa bah
ay na may malaking gate pero kita mo naman ang bahay sa loob. Ang isang ito ay p
arang sinadyang matayog na concrete walls ang itinayong nakapalibot at kung hind
i ka papapasukin ay hinding hindi mo rin masisilayan kung ano ang nasa loob.
"What's their business ba, Stan?" Napatanong si Everlyse nang papasok na kami sa
bahay.
Kaya pala di mo makikita 'yong bahay dahil malayo pa ito sa gate. Ilang metro pa
ang itatakbo ng sasakyan bago makakapag park kasama sa ibang sasakyan. Sa magka
bilang panig ng daanan ay ang malawak na garden.
"Ang alam ko may kinalaman sa engineering, cement, and something like that." Ani
Stan.
Iginala ko ang paningin ko sa mga sasakyang naka parking. May iilang papalabas p
a at tinitingnan din ang sasakyan namin. May dala dala silang malalaking regalo
at ang mga katulong nina Noah ay gumigiya sa kanila papasok sa loob na mukhang m
araming tao, tanaw ko iyon kahit na papalubog na ang araw at dumidilim na.
Lumabas kami at hinayaan ang driver na magpark kung saan. Inayos ko ang sarili k
o at nilagay ko sa isang side lang ang buhok ko. I'm meeting his parents!
"Hi Tita! Tito!" Sabi ni Stan at nagawa pang bumeso ng pinsan ko sa kay 'tita'.
"Hello Stan! Hinihintay ka na nina Noah, Warren, at Joey sa loob." Ngumiti ang m
ommy ni Noah at nakita ko kaagad na nagmana siya sa ngiti ng kanyang ina.
"This is Everlyse, my twin." Sabay pakita ni Stan sa kay Everlyse na agad nakipa
g beso sa mommy ni Noah at tumango sa daddy ni Noah. "And this is my cousin, Meg
an. She's a big fan of Noah." Ngiti ni Stan.
"Hi po!" Ngiti ko at bumeso na rin sa mommy ni Noah at tumango sa kanyang daddy
at napagtanto na dito yata niya nakuha ang kakisigan. Hindi naman sa ano pero I
find his dad cool and handsome. Kamukhang kamukha ni Noah.
"Oh? May fan ang anak ko na kasing ganda mo? He's one lucky guy, then. Niligawan
ka ba?" Nangingiting sinabi ng kanyang mommy.
"Naku, hindi po. Di nga po niya ako pinapansin." Tumawa ako.
"That boy. Pasensya ka na don at medyo suplado. Hindi ko nga alam bakit ganon 'y
on." His mother is intimidating but friendly.
May tumawag kay Stan galing sa loob. Si Joey yata at nakita kong marami ng tao s
a kanilang sala. May mga pagkain malapit sa malaking bintana o pintuan patungo s
a kanilang backyard garden na mukhang may swimming pool.
Pumasok naman kami agad dahil marami pa silang binati. Iginala ko na kaagad ang
paningin ko sa buong bahay na punong puno ng kakilala namin. Dahil kasama ko si
Stan na sinundo ni Joey ay agad akong nakakita ng iilang mga babaeng nagbubulung
an na nakaupo sa sofa nina Noah.
Nakita ko rin si Reina, yong kapatid ni Noah kasama si Coreen. Mas lalo kong igi
nala ang mga mata ko para mag hanap kay Rozen. I'm pretty sure he's here somewhe
re. Nakita ko siyang nasa sofa rin, pinapaligiran ng babae. I think half of the
invites were given to his friends. I saw William, Stefan , and all his other guy
friends. Halo halo na yata 'yong crowd dahil may mga kaklase din kaming naroon,
Ynigo Sanchez and even Trisha Roncesvalles and her friends. Naisip ko tuloy kun
g sino 'yong pinopormahan ni Noah.
"Ayun si Noah." Sabay turo ni Everlyse sa upuang malapit sa swimming pool. Nakah
alukipkip siya at nakangiti habang kinakausap ang ibang mga kaibigang lalaki.
Naka puting longsleeve polo siya at dark na maong. Gusto ko siyang lapitan para
ibigay ang regalo ko sa kanya but I didn't think it was a good time. Masaya siya
habang kausap ang mga kaibigan kaya mamaya ko na siya iistorbohin.
"Happy birthday, Noah." Bulong ko sa sarili ko at tiningnan ang mga pagkain. Gut
om na ako. "Lyse..." Nilingon ko ang pinsan kong nawala sa tabi ko dahil dumiret
so na sa iilang kaibigang nakita.
Si Stan naman ay nasa harap na ni Noah. I'll be fine alone. I can eat alone. Lal
o na syempre pag gutom.
Dumiretso na ako sa mahabang mesa na maraming pagkain. Iba-iba at may mga hindi
maispelling na pangalan. May nakalagay pang bansa kung saan nagmula ang recipe n
g pagkaing iyon. May mga kandila sa bawat gilid at mga palamuti. Sa haba ng mesa
ng ito ay tingin ko kalahati pa lang ang madadaanan ko, busog na ako. Kumuha lan
g ako ng iilang gusto ko at nilingon na agad ang mga puting maliliit na round ta
bles sa loob at labas para mag hanap ng mauupuan.
Naputol ang pag uusap namin nang sinigaw ni Warren ang pangalan ko at nag lahad
siya ng kamay para yakapin ako.
God, the pig in me. Tumango tango agad ako medyo nahihiya sa pangyayari. Bumalin
g ako kay Warren at agad humingi ng dispensa. I need to sit somewhere so I can e
at.
"Kain tayo, Warren." Sabi ko ngunit tumango lang siya at medyo hindi makangiti.
Dumiretso na si Ysmael sa labas kung saan siya nakakita ng upuan kaya nalito ako
kung sino ang lilingunin ko. Tumango si Warren at ngumiti kaya tumango na rin a
ko para iwan na siya. Lilingunin at tatawagin ko sana si Everlyse para sabihing
lalabas ako kasama si Ysmael pero hindi ko na siya nakita kaya dumiretso na ako
sa labas.
Sumulyap ako sa nag uusap na sina Stan at nakita ko ang diretsong tingin ni Noah
sa akin. Hindi ko alam kung ngingiti ba ako, hihinto, o lalapit sa kanya para m
akabati ako.
Hindi ko tinantanan ng tingin si Noah kahit na ganon. Nakita kong bumaba ang tin
gin niya sa damit ko at medyo tumagilid ang ulo niya. Baka tulala lang ito? May
ilang babaeng dumaan na inosente akong nabunggo kaya imbes na tumunganga sa gitn
a ay naglakad na lang palayo at dumiretso sa mesa namin ni Ysmael.
Nilapag na niya ang aking plato sa harapan at nakita kong kumuha pa siya ng juic
e naming dalawa. Inayos ko ang buhok ko bago ako umupo.
"Pasensya ka na. I wanted to find Everlyse, my cousin. She's just around but I c
ouldn't finde her anywhere." Sabi ko.
"You should probably just text her. Maraming schoolmates. Maybe she's with her f
riends."
Tumango ako. "You're right." At kinuha na agad ang cellphone ko para mag text ka
y Everlyse at sabihing nasa may swimming pool ako kumakain kasama si Ysmael.
Pagkatapos kong itext si Everlyse ay pa unti unti na akong kumain habang kinakau
sap si Ysmael. May iilang lumapit sa amin na nakipag high five sa kanya. Mukhang
mga kaibigan niya yatang seniors. Kaya habang nagkakausap sila pagkatapos akong
ipinakilala ay sumulyap muna ako kina Noah.
Nagulat ako sa tanong niya. Napainom ako ng juice. Gusto niya akong isama sa Pro
m ng Grade 11 at 12? He's Grade 12. I am only Grade 10 at hindi madalas ang mga
nagyayayang grade 12 sa amin patungong Prom.
Uminit ang pisngi ko habang nginingitian ng mga lalaking nasa basketball varsity
na kasama ni Ysmael. Nagtawanan kami habang kinakantsyawan at pinupuri nila si
Ysmael. Naagaw yata namin ang atensyon ng iilang mga kakilala na nasa paligid.
Nilingon ko ulit sina Stan at ang banda at nakita kong papalapit sila sa amin. O
h, damn!
"Kamusta dude?" Narinig ko ang boses ni Stan sa likod ko habang nakikipag high f
ive sa mga naroon.
"Ayos lang, pre. Nice party, bro."
And Noah's probably behind me? Kinagat ko ang labi ko at nakita kong tumayo ang
natatawang si Ysmael habang inaakbayan ng isa pang kaibigan niya. Mukhang may pi
nag uusapan silang palihim. Now I'm left with the crowd near our table.
Tumindig ang balahibo ko nang nakita ko ang kamay na humawak sa gilid ng puting
round table. Naka tupi hanggang siko ang kanyang puting long sleeves at ang relo
niya ay sumisigaw ng Nixon. Halos naestatwa ako sa kinauupuan ko nang naramdama
n ko ang hininga niya at naramdaman ko ang isa pang kamay niyang nakahawak sa up
uan ko.
"You came to flirt or you came for me? Which, Meg?" Malamig na boses ni Noah.
"I am totally not flirting, Noah." Hindi ko siya tiningnan.
Bakit ang lapit niya? Ilang pulgada na lang ay mararamdaman ko na ang kanyang la
bi.
Naramdaman ko ang hininga niya sa aking tainga. It sent shivers down my spine. K
inagat ko ang labi ko at kinuha ang regalo kong nasa loob ng purse.
"Happy birthday." Sabi ko at inilahad sa harap ko ang regalo, hindi ko siya mali
ngon dahil sa lapit niya.
Narinig ko ang tunog ng pagnguso ng kanyang labi. Hindi niya kinuha ang regalo k
o, imbes ay dinugtungan niya ang kanyang sinabi.
"Sasama ka daw sa prom ni Ysmael. I thought you're not flirting with anyone else
, Meg."
Nagtaas ako ng kilay at bahagyang lumayo sa kanya para lingunin siya. "I am not.
"
"Then reject him." Utos niya.
Umiling ako. "Hindi pwede. Nasabi ko na, Noah. That's too rude." Sabi ko. "And b
esides, anong mapapala mo kung hindi ako sasama sa kanya? Bakit ayaw mo? Bakit?
Nagseselos ka?" Sa tanong kong iyon ay tumayo siya ng maayos at seryoso akong ti
nitigan.
You are unbelievable Noah. Hindi ko alam kung nag i-ego trip ka na naman ba. Hin
di siya sumagot. Umirap ako at nilapag ko ang regalo ko sa mesa. I made that for
you, idiot. I like this idiot too much. Damn it!
Hindi ako umimik at hindi rin siya umimik sa tabi ko. Nakakabingi ang ingay ng m
ga kaibigan namin at nakakabingi din ang katahimikan namin. Noah, I would shout
for you at every gig anytime. I am crazy over you but you can't just order me to
punch someone else for your satisfaction.
Hinawakan niya ang regalo ko gamit ang kanyang daliri. Hinahaplos ang bawat dulo
ng parisukat kong regalo. Sa mga kanta nila ay may tatlo doon na kinompose ni N
oah. Ginawan ko ng rendition gamit ang piano forte ang tatlong iyon, nirecord at
nilagay sa isang CD. Iyon ang regalo ko kay Noah.
"Oo." Mabilis niyang kinuha ang CD. "Sasama ako sa date niyo. I am gonna fetch y
ou from your house and from the venue. I am sorry, Megan." Aniya at tinalikuran
ako.
Kumunot ang noo ko habang unti unting nag sisink in sa akin lahat ng sinabi ni N
oah. Shit? No way? Really? Imbes na mainis ay hindi ko alam kung bakit tumatakbo
ang puso ko sa kaba at saya.
####################################
Kabanata 7
####################################
Kabanata 7
Noah Elizalde's
I have never felt this weak in my entire life. Nangangatog ang mga tuhod ko at p
inagpapawisan ako. Umalis na si Noah pero ang epekto ng mga salita niya ay ganon
parin sa akin. Bumalik si Ysmael at halos hindi ko masundan ang mga sinasabi ni
ya dahil sa pagiging pre occupied ko sa mga sinabi niya.
Kung hindi ako ginulat ni Everlyse pagkarating niya ay siguro hindi na ako nakab
alik sa sitwasyon ngayon.
Alam ko ang iniisip niya. At kapag sasabihin ko sa kanyang niyaya ako ni Ysmael
na pumuntang prom ay paniguradong magkakatotoo ang kung anong haka haka sa utak
ni Everlyse ngayon.
"Hey, girls. Let's go home. Tumatawag na si daddy." Dinig ko ang boses ni Stan s
a likod namin.
Tumayo agad si Everlyse at humikab. "Talaga? Let's go, Meg." Sabay tingin niya k
ay Ysmael at ngumiti.
"Ysmael, we gotta go. Hinahanap na kasi kami." Ngumiti ako. "See you around?"
"Uh... Sure!" Tumayo si Ysmael at medyo naaasiwang tiningnan ang kung sino ang n
asa likod ko. I'm pretty sure Stan was staring daggers at him. "By the way, can
I get your number? I will need it for prom, of course. Ako na ang bahala sa dami
t mo." Sabay pakita sa kanyang cellphone.
"Oh! It's okay, Ysmael. Sure. Thank you." Ngiti ko at hindi ko inakalang sasagut
in niya ang damit ko. Gusto ko sanang sabihing ayos lang naman kung sagot ko na
ang damit ko ngunit ayaw ko rin namang masira 'yong gabi niya kung sakaling may
binabalak siyang mag ka pair 'yong damit namin o ano.
Nilingon ko si Stan na nag paalam kay Noah sa malayo. Sumulyap pa si Noah sa ami
n habang si Everlyse ay abala sa pamamansin sa mga kakilala naming dumadaan. Nak
ita kong tumango si Noah at sumunod kay Stan.
Kumalabog agad ang dibdib ko. I don't want to assume that he's now interested on
me. Kung hindi naaapakan ang ego nito ay paniguradong may iba pang dahilan. Nau
na kaming luambas ni Everlyse samantalang nasa likod namin si Stan at Noah, nag
uusap ng kung ano. Medyo malakas ang boses ni Stan, banayad naman ang kay Noah.
Gusto kong mag kwento kay Everlyse pero hindi pwede dahil nandyan pa si Noah sa
likod.
"Sige, pre. Happy birthday ulit. Alis na kami!" Ani Stan tapos ay tumango.
Tumango rin si Noah at bahagyang nag salute. Sumulyap siya sa akin at halos mati
gil ako sa pag hinga. Sinundan ko siya ng tingin hanggang sa mapalayo kami pagka
tapos ay sumigaw na ako sa panggigigil.
"Go Noah! Go Zeus!" Sigaw ko, naka hawak ng tarpaulin at tumatalon talon kasama
ang mga kaibigan ko sa club.
Nasa ibang school kami. Naimbitahan kasi sina Noah para sa foundation day nila k
aya sinuportahan namin.
At tuwing inaangat ni Noah ang tingin niya galing sa kanyang gitara patungo sa a
udience ay kumakalabog ang puso ko. Tumatalon talon ako ng husto at nag iingay k
asama ang ibang ka grupo.
"Excuse me, miss." May narinig akong tawanan ng mga lalaki sa gilid ko.
Nilingon ko kaagad sila. Nagkakamot ng ulo ang isang medyo bata pang lalaki haba
ng pinagtutulakan ng mga kaibigan niya.
"Yes?" Nagtaas ako ng kilay, ibinababa ang malaking tarp na dala ko.
"Uhm, can I get your number." Pinamulahan ang lalaki ng mukha.
Apat silang lahat at ang pinaka bata ang nanghihingi. Natatawa ang tatlo sa liko
d at hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa kanilang lahat.
"Naglalaro kasi kami ng truth or dare... And..." Nagkamot ulit ng ulo 'yong lala
ki.
"Uy bawal sabihin 'yon!" Sabay iling ng kasamang lalaki.
Tumango ako agad at naintindihan sila. Kinuha ko ang dala kong Sharpie at naghan
ap kaagad ng papel. Kawawa naman ang isang ito kung hindi matugunan 'yong dare.
Namilog ang mata nong lalaki na para bang imposibleng gagawin ko nga iyon. Ngini
tian ko siya at naghanap ulit ng papel sa paligid. Medyo naiinitan na sa ingay n
g mga taong tumatalon sa musika nina Noah.
Kinagat ko ang labi ko at tumango. Naghirap akong isulat ang numero ko doon. Hiy
ang hiya pa ang binata nang nakitang medyo nahirapan ako dahil sa pawisin niyang
palad.
"Salamat talaga." Wika niya at pulang pula na ang mukha nag tinalikuran ako.
Ginulo ng mga kasama niya ang kanyang buhok at pinagtawanan siya nong papalayo s
ilang lahat sa akin. Umiling ako at narinig ko ang sinabi ni Wella.
"Grabe, Meg. Mabenta kahit sa ibang school-" Naputol agad 'yong sinabi niya dahi
l sa pagmumura niya at pagsisigaw.
Dinampot
na kahit
? Siguro
ang labi
Wala pang album o kahit ano ay pinipilahan na sila ng iilang mga taga roon. May
dalang notebook o di kaya ay picture para mapirmahan ng bawat miyembro. Enjoy na
enjoy ni Stan at Warrena ng atensyon samantalang mahiyaing tinanggap ni Joey an
g mga puri. Si Noah naman ay malamig ang tingin pero may pilyong ngiti.
Kumalabog ang puso ko at pumila na rin doon. Magpapapirma ako. Kahit sa tarp lan
g. Sa pag usad ng linya ay papalapit kami ng papalapit sa mesa nina Noah. Marami
ng nagpapapicture at napagtanto kong dumadami na nga ang nakakakilala sa kanila.
Hindi iyon maiiwasan. That's pure talent you got there.
Inayos ko ang shoulder bag ko at hinanda ang tarpaulin at sharpie. Inayos ko rin
ang high-waist shorts ko at nagsimulang mag powder ng mukha. I need to at least
look decent when facing Noah.
Umalis ang dalawang babaeng nasa harap namin pagkatapos magpapirma at magpapictu
re at kami na kaagad! Malaki ang ngiti ko habang nagpapapirma sa tarpaulin. Inun
a ko si Stan dahil siya ang pinaka nakakaumay para sa akin. Sunod si Warren dahi
l tawag siya nang tawag at hindi tumigil hanggat hindi ako nakalapit. Sinunod ko
si Joey na mabilis na pinirmahan ang tarpaulin.
Kahit na may iilan na akong picture sa kanilang apat, iba pa rin 'yong picture n
a nasa event kang ito. 'Yong parang remembrance na sa bawat gig ay dinaluhan mo
sila kaya nagpakuha parin ako ng picture. Huli si Noah na nagtaas ng kilay at na
pawi ang pilyong ngiti pagkaharap namin.
Nilapag ko kaagad ang tarpaulin sa kanyang harapan at inabot ang Sharpie sa kany
a.
"You've got a new fetish, I've noticed." Hindi niya ako tiningnan habang kinukuh
a ang Sharpie at nilagyan ng pirma 'yong tarpaulin.
"What fetish?" Nagtataka kong tanong.
Nag angat siya ng tingin sa akin. "For those shirts." Naglahad siya ng kamay sa
damit ko at nag igting ang panga niya. "You attract too much attention and you'
re showing too much skin, Megan."
"It's fashion, Noah." Sabi ko at tiningnan ang midriff kong damit.
"Bilis!" May narinig akong nag iinarte sa likod. Naiinip na yata ang ibang fans
niya dahil medyo matagal kaming nagpapirma at nakikipag usap pa si Noah sa akin.
Imbes na magpaalam na ako ay hinapit bigla ni Noah ang baywang ko. Halos madapa
ako sa biglaang ginawa niya. Nakalapit ako sa kanya ng husto at uminit na parang
kumukulong tubig ang mga pisngi ko.
Kinagat niya ang kanyang labi at inilapit ang mukha doon, inangat ang Sharpie. H
indi ako huminga nang nilapat niya sa aking tiyan ang Sharpie. Ang isang kamay n
iya ay nakahawak sa baywang ko.
Yumuko ako para tingnan kung ano ang isinulat niya at nakita ko doon ang "Noah E
lizalde's". Nalaglagan ako ng panga at pinanood siyang pumipirma ng mas marami p
ang mga picture ng nakangiti.
Hindi na ako magkanda ugaga sa saya at hindi ko matanggal ang ngiti ko sa mga su
munod na araw. Noah's very unpredictable. Sometimes he's hot, sometimes he's col
d. Napangiti ako. But he'll never fail to make me smile. Ano kaya ang kahulugan
ng mga ginagawa niya sa akin? Or should I seek answers? No? I shouldn't right? I
shouldn't expect anything. Kung hindi lang sana siya paasa ay matagal niya na a
kong napaniwala. Ganito na siya simula pa noon kaya imposibleng may kahulugan it
o.
Kaya naman ay malaki rin ang ngiti ko nong kinuha niya ako sa bahay para makapun
ta sa venue ng prom. I told Ysmael that my 'dad' will drive me there. Hindi ko m
asabi sa kanyang si Elizalde 'yong maghahatid. He would question why and then it
will piss Noah so I'll make it easy for him. Besides, gusto ko rin naman 'tong
gagawin ni Noah. In fact, mas excited pa ako sa byahe kesa sa pagdating ko doon.
"Is my dress fine, Noah?" Tanong ko para lang makuha ulit ang atensyon niyang wa
la sa akin.
"I'm gonna pick you up at ten. Be sure your ass will be waiting outside by nine
thirty." Ani Noah.
"What? Ang aga naman." Umismid ako.
Nilingon niya ako at inirapan tsaka nag iwas ulit ng tingin. That's it, Noah? Go
d, he's cold!
Bumulong bulong siyang hindi ko nakuha. Kumunot ang noo ko at hinawakan siya sa
braso.
"Pardon, Noah?"
Hinawi niya ang aking kamay mukhang iritado. "I'm gonna gate crash if you're not
outside by nine thirty."
"Paano ka mang gi-gate crash. I didn't know you have that attitude, Noah." Ngumi
si ako.
"My brother is inside that hall, Meg. I will know."
Umiling ako. "Why are you so... jealous?" Natatawa kong tinapos. "Ang akala ko b
a ayaw mo sa akin. You've always been so hard on me, Noah." Nawawala na ako sa m
ga sinasabi ko. "I don't get you. You can't be possessive on anyone." Nilingon k
o ulit siya pagkatapos mag gala ng paningin ko.
Nagulat ako nang nakapangalumbaba na niya akong tinititigan. Naka dekwatro siya
sa pag upo at ang kanyang siko ay nakatukod sa tuhod, pinagmamasdan niya ako.
"There are some things you need to possess, Megan. Some people you need to posse
ss."
Napaawang ang bibig ko. Tumango ako at napalunok sa titig niyang nakakalasing. "
Some people... And I'm one of those people."
Nakita kong ang lower lip niyang kanina pa kinakagat ay unti unting kumakawala s
a kagat. Ngayon ko lang naramdaman na kanina pa pala tumigil sa pagtakbo ang sas
akyan at tumunog na ang cellphone ko. Hinahanap na yata ako ni Ysmael.
"Let's go?" Halos napatalon ako sa gulat nang hawakan ni Ysmael ang kamay ko par
a lang makahakbang ng maayos sa staircase.
I am too unfair. I should stop thinking about Noah. Hindi ito ang nararapat na i
sipin ko sa mga sandaling ito. Kaya malaking ngiti ang ipinakita ko sa mga nakat
anaw na schoolmate sa baba. I even saw Rozen Elizalde beaming near the staircase
. Naroon kasi ang mesa niya. He probably knows that Noah is around. Nag iwas ako
ng tingin sa kanya at nginitian ang iilang mga kakilala na naroon.
Tinawag ang pangalan namin at nang tumapak na ako sa red carpet ay napawi ang ka
ba sa dibdib ko. Naging abala ako sa pangungumusta at sa mga puring natamo dahil
minsanan lang ang mga Grade 10 na naiimbitahan sa prom.
Kasama namin ang mga kaibigan niya sa table. Medyo maingay sila. Nagtatawanan ha
bang pinag uusapan ang mga nakakatawang nangyari bago sila pumunta dito.
"You're silent." Pinuna ni Ysmael ang pagiging tahimik ko habang nag poprogramme
at nag uusap usap na rin.
Nginitian ko siya. "Nahihiya pa kasi ako."
Sa puntong iyon ay agad niyang tiningnan ang mga kaibigan niya at ipinakilala ni
ya ako sa mga ito. Nawala sa isip ko ang mga bumabagabag sa akin tungkol kay Noa
h. Nginitian at kinausap ko sila isa-isa kahit na halos hindi ko maalala lahat n
g mga pangalan nila dahil sa dami.
Four courses ang meal na kinain namin at pormal na pormal hanggang sa matapos an
g programme at umuwi ang officers ng school. Nang nag party na ay sinimulan ng s
weet music. Isa isang nagsitayuan ang mga estudyante para makasayaw ang kanilang
mga date.
Naglahad agad ng kamay si Ysmael sa akin at tinanggap ko iyon. Tumayo ako at wal
ang kahirap hirap niya akong isinayaw. Tumawa ako dahil isang beses kong naapaka
n ang kanyang paa.
Inangat niya ang baba ko gamit ang kanyang daliri kaya napatingin ulit ako sa ka
nya. "If I ask you to be my girl, would you say yes?"
Nanatili ang titig ko kay Ysmael. He looked straight right into me. If this was
Noah right here the answer would be so damn easy. Nanuyo ang lalamunan ko. Part
of me was devastated. I know my answer but I couldn't say it loud to him. I like
Noah for years. And I probably love him already right now.
Ngumiti siya at bumaba ang tingin sa sahig. Para bang sa titig kong iyon ay nala
man niya ang sagot. "Oh, nevermind that. I was only joking, Megan. You look more
beautiful when you're seriou," angat ulit ng kanyang tingin.
Part of me got relieved. Ayaw kong dungisan ang pagkakaibigan namin ni Ysmael. T
hat is what you get, Megan. Kung sana ay hindi ka na lang pumayag. You gave him
clear signals when you said yes to this.
"I know you like Noah, Meg," tabang ang tanging narinig ko sa boses ni Ysmael.
Hindi ako makapagsalita. Nanatili ang tingin ko sa kanya.
"We can just have fun instead. As friends?" Inangat niya ang isang kilay sa akin
at ngumisi.
Mas lalong gumaan ang damdamin ko. I think he's sport and thank God for that. Tu
mango agad ako kasabay non ang pag iiba ng music at sumalin ang iilang mix ng mg
a sikat na electronic at trance. Sumigaw ang iilang estudyante at nagsitalunan s
a maingay na musika.
Dumilim pa lalo at mas lalong nagwala ang neon lights. Mas maraming sumayaw dahi
l sa music. Katabi si Ysmael ay sumayaw na rin ako at tumawa sa dancefloor. Naga
wa pang mag biro ng iilang kaibigan niya sa pagsasayaw kaya nakisali ako.
Maingay at medyo nakakapawis 'yong ginawa namin. Tawa kami ng tawa ni Ysmael pag
katapos naming umalis sa gitna dahil sa init at ingay ng mga tao. Ilang mga magk
a date ang naitulak namin palayo sa isa't isa para lang makawala doon at ang hul
ing naitulak namin ay naasar kaya tumakbo kami palayo at napahagalpak na lang.
"Have you seen the guy's face? He looks pissed!" Nilingon pa ni Ysmael ang dance
floor.
Nasa gilid parin kami nito ngunit hindi na nakikisali sa mga nagsasayaw. Tumango
agad ako sa sinabi niya at nilingon ko na rin ulit 'yong tinutukoy niya.
"Hala baka mag away sila," nag aalala kong sinabi nang nakita kong paano lumaki
ang mga mata nong babae at tinuro 'yong lalaki.
Hindi ko mawari kung ano ang pinag uusapan nila pero ramdam ko ang tensyon. Nana
tili ang titig ko roon. May sinabing kung ano si Ysmael pero hindi ko narinig da
hil sa ingay at dahil na riin sa pagtuon ko ng atensyon sa kanila kaya agad niya
ng hinapit ang aking baywang.
"I just don't want to spoil their night." Bumaling ulit ako sa kanila.
"Hey..." he whispered. Kinuha niya ang atensyon ko sa pag haplos ng aking pisngi
at ang marahang pag giya niya patungo sa kanyang mukha.
Kumalampag ang puso ko sa kaba at halos lumayo ako sa kanyang ginawa. Bago pa ak
o makalayo ng husto ay naaninag ko na si Noah nang tumama ang ilang Neon Lights
sa kanyang mga mata. Nasa harap namin siya at nakatingin sa kasing tangkad niyan
g si Ysmael.
Alam kong napahiya ko siya at alam kong nalaman niyang nagsinungaling ako. Sana
ay hindi na nakialam pa si Noah. What a stupid decision, Noah? Nang nakita kong
bumalandra pa ulit ang pilyong ngiti niya ay nahinuha ko kaagad na baka sinasady
a niya ito? But for what reason?
"Akala ko ay hinatid ka ng dad mo?" Umiling si Ysmael. I cannot deny the fire in
his eyes this time.
"I-I was-"
"Forget it." malamig niyang sinabi. "I'm sorry because I didn't know that you tw
o have a thing now."
"We are not a thing, Ysmael." Nahihiya kong sinabi. "I'm sorry I lied to you."
"No, it's okay, Meg. Really. It's okay." Aniya at agad akong tinalikuran.
Hahabulin ko na sana siya nang hinatak ako ni Noah pabalik sa kanya. Tamad siyan
g tumikhim at tumingala na para bang ang boring ng gagawin ko.
Hindi ko talaga siya maintindihan. Kung bakit siya nakikialam ay isa paring mist
eryo para sa akin. Ilang beses na siyang ganito at kahit na hindi ko maipagkaila
ang kagalakan ko ay gusto ko parin ng mga sagot na mas klaro.
Nilingon ko ang paligid at nakita kong may ilang babaeng nakatingin sa amin. Aya
w kong may nakakarinig sa pinag uusapan naming wala naman talagang sense kaya na
g martsa agad ako patungo sa bukana ng venue. I will text Ysmael later. I will n
eed to deal with this spoiled boy ever here first.
Sumunod siya sa akin habang bumubulong bulong ng mga bagay na mas lalong nakakap
ag init ng ulo ko.
"Buti alam mong gusto kong lumabas ka na don. At least medyo matalino ka rin nam
an pala..."
Halos lingunin ko siya habang binubulong ko ito pero ayaw kong makabunggo ng mga
waiter na nagsisilabasan sa mga kitchen at iilang taong nasa hall kaya dumirets
o na ako sa labas bago siya hinarap ulit at tinapunan ng mga salita.
"Buti sana kung sinabi mong nagseselos ka kaya ka nandito, matatanggap ko pa Noa
h pero kung nag e-ego trip ka lang at ayaw mong matoon ang atensyon ko sa ibang
tao ay aba, e, patingin ka na!" asar kong sinabi habang inaayos ang damit ko.
"Is that what it is? Did you say yes because you want me jealous, Megan?"
No. I said yes because Ysmael is my friend, Noah. Iyon ang gusto kong sabihin ng
unit ni isang salita ay walang lumabas sa aking bibig nang humakbang siya palapi
t sa akin. Nakatutok ang kanyang mga mata sa aking labi. Kinagat ko ito at nakit
a ko ang pagnguso niya at ang pag angat ng kanyang tingin sa aking mata.
Halos tumakbo ang puso ko nang naramdaman ko ang kamay niya sa aking likod at du
mampi ang kanyang labi sa akin. Kumaripas na yata maging ang kaluluwa ko at hind
i ko na napigil ang pag pikit ng mga mata ko.
Halos magusot ko ang kanyang tee shirt nang kinuyom ko ang aking kamay sa pagkak
ahawak nito dahil sa kanyang halik. Kalabog lang ang narinig ko sa aking puso. W
ala ng iba pa. Kaya nang bumitiw siya at dumilat ako ay mabilis ang hininga ko.
Gusto niya na ba ako? Gusto niya na ba ako? Gusto ko ng sagot sa mga tanong ko.
"Noah! Oh my God, Noah!? Do you like me?" Hindi ko maipaliwanag ang laki ng ngit
i ko habang hinahabol siya sa paglalakad.
Tumawa lang siya at umiling kaya hinampas ko na lang siya lalo, natatawa na rin
at hindi na maipaliwanag ang nararamdaman.
"Noah! Noah naman! Sagutin mo ako!" Natatawa kong sinabi.
"Oh you shut your mouth, Meg. You are too noisy!" mariin niyang sinabi, papalapi
t kami sa kanilang sasakyan.
"I am asking you! Dammit! Kung hindi ka sasagot sasagutin ko si Ysmael! Nanligaw
siya sa akin and I find him very attractive and nice, Noah." Humalukipkip ako a
t tumayo doon sa likod niya.
Pinanood ko ang kanyang pagbaling sa akin. Ngayon ay malamig na ang titig. Gusto
kong malaman niya na alam ko ang limitasyon ng lahat ng ito. Kung wala rin nama
n siyang gusto sa akin ay maiintindihan ko. I am just a fan to him while I am Ys
mael's friend. Mas malaki ang posibilidad naming dalawa ni Ysmael kesa sa amin n
i Noah. He's like some star that's really hard to reach.
Parang may kung ano sa damdamin kong nawasak. He did not want me enough. He like
d to play games and I was his favorite game. Ang larong alam niyang lagi siyang
nananalo ay ang laro ni Megan.
Hindi ko makalap ang mga salitang maaaring sabihin sa kanya. He's too heartless
this time. I can't believe he just said that! Hinahamon niya ako. Hinahamon niya
ang puso kong alam niyang sa kanya na nong una pa lang.
"So that's what you only want? My first? That's all?" Nangatog ang boses ko.
I refuse to plant hatred in my heart. Sinaktan ako ni Noah, oo, pero mas nangiba
baw sa akin ang pasasalamat na hindi niya ako pinaglaruan. Alam niyang gustong g
usto ko siya ngunit hindi niya pinatulan 'yon dahil hindi niya naman ako gusto.
I realized that there is an invisible gap between who my heart desires and who i
s meant for me. May mga bagay na hanggang diyan na lang talaga. May mga taong ha
hangaan ko at ilalagay sa pedestal at hanggang doon lang talaga. May mga tao rin
g magugustuhan ko, hindi man kasing bigat tulad nang naramdaman ko don sa hinaha
ngaan ko, but still the feelings should be treasured and nurtured.
"Ang nakakaexcite lang talaga sa Grade 11 ay 'yong prom. Pero 'yong mga subjects
? God, Megan! Ayoko na!" Iiling iling si Everlyse nang banggitin ang lahat ng pa
nibagog mahihirap na subjects para sa taong ito.
Kararating ko lang galing Los Angeles. Sa dalawang buwan na walang pasok ay doon
ako nagbakasyon sa tita kong nandoon. Isang buwan pagkatapos ng prom ay naging
mabilis ang panahon dahil sa final exams namin. Naging mas malamig ang trato ni
Noah sa akin. Hindi ko alam kung bakit. Siguro ay lumalayo siya dahil ayaw niyan
g umasa ako. Kahit na ang totoo ay huli na, napaasa niya na ako.
Alam ko na kaagad na may tatawag sa akin pagkadaan ko sa hagdanan kung saan mada
las ang club. Naroon nga sina Wella at ang iba pang miyembro ng fans club ni Noa
h. Umirap si Everlyse at alam niya na kaagad kung ano na naman ang gagawin namin
.
"Wala ka pala nong summer pero ayos lang. Nagpaprint kami ng bagong t-shirt para
satin. Mamaya 'yong Club shopping ng mga freshmen at tutugtog ulit sina Stan. A
no? Game ka ba?" tanong ni Wella sa akin.
"Sure!" Ngiti ko sabay usisa sa mga damit na naroon.
Pang limang taon ko na ito at limang beses na rin akong sumali sa gig nila tuwin
g club shopping. Tiningnan ko lahat ng plano nila at nagandahan na rin sa emboss
ed design ng bagong t shirt nila na may nakalagay sa payat na mga letrang 'Zeus'
.
"Madalas ang punta ni Noah sa bahay nong summer. Nag papractice sila ni Stan," u
sal ni Everlyse sa akin habang hinihintay ako.
Abala ako sa paggugupit ng iilang mga letrang ididikit daw nila sa likod ng illu
stration board para ma ispelling ang pangalang ZEUS. May tarpaulin na ngunit hin
di sila nakuntento doon kaya heto at naging abala ako. Mabuti na lang at naisipa
n nilang sa mga benches kami sa gilid ng court kami uupo nang sa ganon ay hindi
mahaharangan ang daanan ng mga tao don sa hagdanan.
Nakasandal si Everlyse sa likod ko, talak nang talak habang ganon din ang ginaga
wa ng iilang club members na naroon sa may iba-ibang topic.
"In fairness kay Stan mas gumaan at lumalim ang boses niya kaya mas bumagay tala
ga sa mga kantang tinutugtog nila," ani Everlyse.
"Uh-huh... Magaling si Stan, e." Wala sa sarili kong sinabi habang naggugupit.
"Speaking of the devils." Humagikhik si Everlyse at may narinig akong tumikhim a
t tumili sa tapat ko.
"Oh my God! Bakit parang masyadong matipuno si Stan at Noah?" Umalingawngaw ang
boses nong sophomore na bagong recruit yata ni Wella.
"Kumalma nga kayo. Fansclub tayo, mas nakakalapit tayo sa kanila. Wag kayong OA.
" Pigil ni Wella na kahit siya ay pulang pula ang mukha.
Nilingon pa nila si Everlyse pagkat bagyang nahihiya dahil kambal niya ang pinag
uusapan nilang may pulang labi at makinis na kutis di umano. Iling lang ang nag
ing ganti ni Lyse sa kanila.
Mata ko lang ang inangat ko para makita na naunang naglalakad si Noah at Stan ha
bang nag uusap. Sumilay ang ngiti sa labi ni Noah dahil sa pinag uusapan nila. A
nd God if having that smile was illegal, matagal na siyang nakulong.
Siniko ako ni Everlyse. "Kahit ano talagang gawin mo, halatang halata parin na p
atay na patay ka kay Noah."
Natigil ako sa paggugupit dahil sa panonood sa kanila. Kinunot ko na lang ang no
Abot abot ang pintig ng puso ko. Stupid, Megan. He's just staring. Wag kang mag
wala at hindi ka niyan type kahit anong gusto mo. I've seen his types and I must
say, may mga pare parehong katangian sila. She likes shy type of girls. Gusto n
iya si Trisha Roncesvalles, 'yong medyo mahiyain at boyish na taga ibang section
. Gusto niya rin si Aria Miguel na mahiyain at mahinhin. I will never be his typ
e. Someone as loud as me would never pass. Matagal ko ng tanggap iyon.
"Totoo ba 'tong nababalitaan ko, Meg? Nanliligaw daw si Ysmael sa'yo?" tanong ni
Wella sa akin.
Umiling kaagad ako at hinayaan ang titig ni Noah sa akin. "Hindi. Niyaya niya ak
ong mag lunch ngayon. E, pupunta yata 'yon dito. Hindi ko alam. Ewan ko rin kung
sisipot kasi college na baka busy."
Tumango
n dahil
ahit na
States
si Wella. Kumalat ang balitang iyon pagkatapos nong prom pero namatay di
hindi na ulit nasundan ang tagpo namin ni Ysmael. Nagalit yata sa akin k
humingi ako ng tawad. Naintindihan ko naman pero nong bumalik ako galing
ay bigla siyang nag text sa akin na kung pwede daw ba siyang bumawi.
Bago ko pa ibalik ang tingin ko kina Noah ay narinig ko na ang bell, hudyat na k
ailangan na naming pumasok sa unang klase namin sa araw na iyon.
Niligpit agad namin ang mga gamit. Ipinangako ng iilang sophomore na gagawin nil
a iyon mamayang lunchbreak at ipinaubaya naman ni Wella iyon.
Halos tinakbo namin ang distansya patungong classroom nang hindi ma late. Sakton
g pagkarating namin ay ang pag dating ng aming guro na agad nagpakilala. Hindi k
atulad nong nasa Grade 10 kami na nagkaroon pa muna ng pagpapakilala sa sarili a
y iba ang guro naming ito, agad siyang nag karoon ng lecture at naglagay ng seat
plan kung saan nasa unang mga upuan ako. Sa likod ko ay nandon si Everlyse.
Magkaklase kami ni Noah at alam kong may tatlong upuan pa ang pagitan sa amin. N
asa likuran pa siya at agad akong tumikhim sa pag iisip na hindi ko na siya masu
sulyapan ng basta basta, hindi tulad noong mga nakaraang grade.
"I expect all of you to be mature enough-" Our new teacher paused for a while. B
inigyan ng dramatic effect ang kanyang sinabi bago dinugtungan.
Tumango lang ako at pinaglalaruan ang ballpen ko nang may kumalabit galing sa ak
ing likuran. I didn't want to talk so Everlyse should stop poking me right now.
Gayunpaman ay nilingon ko ang pinsan ko at nakita ko ang patuyang ngiti at ang i
sang maliit na pinunit na papel ng notebook.
Iyon ang nakalagay. Noong una ay nalito pa ako sa nakasulat. Ni hindi rin ako ma
kapaniwala na si Noah ang nagsulat non. Imposible. Ilang beses ko pang pinitik a
ng ballpen ko bago ng punit ng kasing liit na papel at nagsulat ng mensahe.
'Kami nino?
-M. Marfori'
Mabilisan kong nilagay ang maliit na papel na iyon sa mesa ni Megan at nahagip n
g tingin ko si Noah na seryosong nakatingin sa akin at nasa labi ang dulo ng bal
lpen. Suminghap ako at bumaling sa whiteboard. Oh my God! Dalawang buwan lang 'y
on, Meg pero tuwing nagkakatinginan kayo ngayon ay kulang na lang mag huramentad
o ka. Was he really that powerful?
''Yong kano.
-N. Elizalde'
is na sinulat.
After that, I received another piece of paper again. Hindi ko alam kung bakit na
ngingiti akong parang baliw.
Hindi ko alam kung nababanas na ba ang inaabala naming mga kaklase para makarati
ng lang 'yong maliliit na pirasong papel pero konti lang ang pakealam ko. If the
y want us to stop, then they'll have to deal with Noah's piercing eyes.
Nagmadali agad ako sa cafeteria nang natanggap ko ang mensahe ni Ysmael na naroo
n na siya. Halos kaladkarin ko si Lyse patungo doon kahit na panay ang sabi niya
ng kina Wella at sa iba pang kaibigan namin siya sasama dahil ayaw niyang makais
torbo. Pinakawalan ko rin naman siya nong nakababa na kami.
"Hi!" Malaki ang ngiti ng matipunong si Ysmael nang tumayo siya para salubungin
ako.
"Hi!" bati ko at nginitian siya pabalik.
Nahagip ng tingin kong tumayo si Everlyse kasama sina Wella. Sumenyas siya sa ak
in ng relo at napatingin kaagad ako sa relo ko. It's 1:02pm! Siguro ay magsisimu
la na ang programa?
Nakita ko ring tumayo sina Noah, Stan, Warren, at Joey sa unahan namin. Hindi pi
napasada ni Noah ang mata niya sa amin ngunit nakangiting pilyo si Stan nang pap
alapit na sila.
"Tara na? Magsisimula na 'yong program. Second part pa kami pero masaya 'yon," a
nyaya ni Stan nang nakalapit sa mesa namin.
"Oh? You have an activity?" Nagtaas ng kilay si Ysmael.
Tumango ako at bumaling kay Stan. Si Joey at Warren ay nasa likod niya samantala
ng si Noah ay nauna nang naglakad. Sumunod agad si Warren, tinawag ito.
"Yup. So..." Tinuro ko ang patungong stage.
Tumango kaagad si Ysmael at tumayo. Tumayo rin ako kasama niya. Nagkibit ng bali
kat si Stan at naglakad na rin kasunod ni Warren. Sina Everlyse naman at ang iil
an kong kaibigan ay dumiretso na nang nakitang tumayo na rin ako.
"So... uhm... Are you allowed to go out on Saturdays?" tanong ni Ysmael na nagpa
tawa sa akin.
"Of course. Bakit naman hindi?" Nanliit ang mga mata ko.
"Oh great! That's great! I'd love to ask you out sometime."
Tumango ako habang inaakyat ang palapag namin na halos abandonado na rin. Nakasa
lubong ko pa ang pilyong ngiti ni Rozen kasama ang dalawang babaeng hinahawakan
niya sa likod. Umirap ako at nagsimulang maglakad patungo sa corridor namin. Wal
a na talagang tao. Kung meron man ay 'yong janitor na lang siguro ng palapag na
ito.
I'm not really that conservative but I'm still not used to intimacy. Kung sabaga
y ay si Noah pa lang ang nakalapit sa akin ng husto. Well, that's because of his
kiss, I think.
Naramdaman ko ang daliri niya sa aking baba. Ubos na ang distansyang pwede kong
takbuhan dahil nasa likod ko na ang aking arm chair. Inangat ko ang tingin ko sa
kanya at sigurado akong hahalikan niya na ako ngayon pero halos napatalon kamin
g dalawa nang kumalabog ang pintuan at mabilis na pumasok si Noah.
Mabilis niyang ni zipper ang kanyang gitara bago nilagay sa kanyang likod. Hindi
ko namalayan na nasa loob ng classroom ang gitara niya!
Nagtaas ng kilay si Noah nang naayos ang gitara. At mabilis siyang nagmartsa pat
ungo sa akin. Namilog ang mga mata ko nang nakita kong nanlilisik ang mga mata n
iyang nakatingin sa akin. Hinawakan niya ako sa pulso at kinaladkad palabas ng c
lassroom.
Pumiglas ako sa pagkakahawak ni Noah at nilingon niya ako sa galit. Hindi ko ala
m kung bakit galit na galit siya. Para bang nainsulto ko siya sa pagpupumiglas k
o.
"Ysmael, magkita na lang tayo next time. Sorry, salamat sa pag punta," nahihiya
kong sinabi.
Nalaglag ang panga ni Ysmael at nalilitong tinagilid ang ulo. "Noah, you can't j
ust force her. Nag uusap pa kami."
"Kung nag uusap kayo, ba't ka niya pinapaalis? And are you deaf or stupid? Pinap
aalis ka na ng babae. If you don't know how to read between the lines."
"Noah!" Galit kong saway sa panunuya niya.
Umiling si Ysmael at kita ko ang pag igting ng panga niya. Walang sabi sabi ay m
abilis din siyang naglakad paalis doon.
Sinundan ko siya ng tingin. "Ysmael... I'm sorry-" Susundan ko na sana ngunit pi
nagpatuloy ni Noah ang pag pihit sa akin ng dire diretso.
"Noah!" Galit kong utas.
Binuksan niya ang isang classroom na walang tao at doon niya pa lang ako binitiw
an. Bago ko pa siya malingon para pagalitan siya ay naramdaman ko na ang magkabi
lang binti niyang kumulong sa aking baywang. Inatras niya ako at napasandal ako
sa whiteboard ng classroom na iyon.
Siniil niya ng mariing halik ang aking labi. Na kahit ang galit ko ay nakalimuta
n ko sa ginawa niya. Nanlalaki ang mata ko sa bigla lalo na nang naramdaman ko a
ng labi niyang nagpupumilit na buksan ang aking bibig. I could not breathe! Sa s
obrang rahas ng halik niya ay nalasahan ko ang alat at bakal sa labi ko. Tinulak
ko siya at nakita kong hiningal siya nang bitiwan ang labi ko.
Napahawak ako sa labi kong namantal yata dahil sa halik niyang iyon.
"What was that for, Noah?" Halos isigaw ko ang buong puso ko sa tanong na iyon!
Humakbang siya palapit ulit sa akin at handa na akong sampalin siya kung hahalik
an niya ulit ako ng ganon! Inangat niya ang kamay niya at hinawakan ang labi ko
na para bang maaaring mabasag ito. Mahinahon at malambing ang haplos niya, taliw
as sa naging halik niya kanina.
"Hindi ko talaga alam kung bakit nagagalit ako tuwing may iba kang napapansin,"
aniya habang patuloy na hinahaplos ang labi ko.
Hinawi ko ang kamay niya. Pero bago ko pa tuluyang magawa iyon ay inilapit niya
ulit ang kanyang mukha sa akin at siniil pang muli ako ng marahan at nakakalasin
g na halik. Ang kamay kong hahawi sana sa kanya ay kinulong niya at idinikit sa
whiteboard na sinasandalan ko. Tumigil siya sa paghalik para huminga. Nahaplos n
g ilong niya ang ilong ko. Inantok ang mga mata ko sa ginawa niyang iyon.
"You like me..." Isang beses pa, Megan. Isang beses pang pag asa. Kaya pa 'yan d
iba? Kahit ilang beses pa akong mabigo, paniguradong hihingi ulit ako ng isa pan
g beses para magpakatanga.
Ibinaon niya ang kanyang mukha sa aking leeg. Binaba niya ang nanghihina kong ka
may.
"I missed you," bulong niya. Sapat na para manghina ang aking tuhod.
####################################
Kabanata 10
####################################
Kabanata 10
Tsaka Lang
Halos magwala ako nang umakyat sila sa entablado para tumugtog. Nakita kong sumi
lay sa labi ni Noah ang ngiting pilit itinatago nang narinig ang mga tili ko par
a sa kanya.
"Go Noah! You are so hot! I love you!" Sigaw ko, may galak parin sa aking puso.
Nakalimutan ko ngang itext si Ysmael para humingi ng tawad kaya habang talak nan
g talak si Everlyse tungkol sa pagkakasira na ng ulo ko ay iyon ang ginawa ko. P
agkatapos kong mag type ay nagsisigaw na ulit ako.
Tawang tawa sina Wella sa reaksyon kong kahit na halos mag wala na ay natatabuna
n parin ng mga fangirl na nasa ibang grade level.
"Ang alam ko, Megan, may offer sila sa isang outdoor party. Malaking offer 'yon,
" ani Wella nang nagkalapit kami.
"Talaga, kailan?" tanong ko.
"Sa sunod na buwan yata. Punta tayo?" anyaya niya.
Agad akong tumango. "Alam mo namang basta para kay Noah..." hindi ko na kailanga
n iyong ipagpatuloy. Tumango na rin si Wella at sumigaw na para kay Stan na mas
lalo yatang ginaganahan at nagpapasikat sa pag kanta.
"Ika'y mag tiwala sapagkat ngayong gabi ako ang mahiwagang... elesi..." Pumikit
si Stan at itinaas ang kamay na walang mikropono.
Tumili ang lahat sa ginawang salida ni Stan. Nakakabanas din ang sigaw ng mga fr
eshmen na kung makapag fangirl sa banda ay halos ikakamatay na nila. Ganon din a
ng ginagawa ko, e. Natatabunan nga lang dahil sa dami nila.
Buong event ay nakatoon ang atensyon ko kay Noah. 'Yong pag galaw niya ay kitang
kita ko. Kahit ang pagkagat niya sa kanyang labi tuwing nag pa-plucking, ang bl
ankong pagtingin niya sa mga audience habang kinakaskas ang gitara at ang pag aa
yos niya sa kanyang buhok pag nagugulo.
"Magtatanong tayo kung ano pang kailangan nila sa outdoor gig na iyon at kung sa
an ba talaga 'yong address at kung may mabibilhan ba ng tickets." Panay ang sali
ta niya para sa mga bagong miyembro ng fansclub na naroon.
Sumama ako sa paglapit nila nang ianunsyo ng speaker na sisimulan na ang pag sho
-shopping o pamimili ng pwedeng salihang club. At dahil hindi naman talaga pag a
cademic ang club namin at para lang iyon kina Stan ay wala kaming booth. Nagkala
t ang mga estudyante sa mga booth sa gilid ng building at sa court.
Nagliligpit ng gamit ang Zeus nang lapitan ni Wella at ng mga kasama namin. Naki
ta kong nilalagay ni Noah ang kanyang gitara sa lalagyan nito. Si Wella naman ay
namumulang kausap ang may pilyong ngiti na si Stan.
Siniko ako ni Everlyse. "Dito ka lang ah? Lalapitan ko lang 'yong Drama Club," s
abay panhik palayo.
Nang nilingon ko ulit sina Noah ay nakita kong nakatingin na siya sa akin. Kita
ko ang mga nagpapapansing freshmen sa kanya. Ang suplado talaga nito. Kahit kawa
y ay parang ang hirap gawin. Ako lang 'yong tinitingnan niya.
Nagtaas siya ng kilay sa akin at sumenyas na lapitan ko siya. Noah, kung gusto m
o ako, ikaw dapat ang lalapit. Tse, Megan! Wish mo lang! Kaya humakbang ako para
lumapit sa kanya.
Umupo siya sa isang bench na naroon sa gilid. Sinisita ng iilang seniors sa fans
club 'yong mga nagbabalak lumapit sa kanya at sinasabing bawal ang mag fan girl
lalo na kay Elizalde dahil mababanas lang ito. Kahit ang ibang tao ay kilalang
kilala na ang ugali niya.
Nakatayo na ako sa harap niya nang hinawakan niya ang pulso ko at iminuwestra an
g bench na inuupuan niya.
Kinagat ni Noah ang kanyang labi at tumitig siya sa aking labi. Ngumuso ako, hin
di mapigilan ang ngiti.
Halos kumalampag ang dibdib ko sa sinabi niya. Ayan, Megan! Brave soul, pero pag
binabanatan ni Noah ay halos mamatay sa kilig! Halos mapamura ako at hindi ko n
a alam kung susundin ko ba siya. For sure ay ipapatapon kami pag nakita kaming n
aghahalikan dito!
Tinagilid niya ang kanyang ulo. "Open your mouth, Maria Georgianne. I want to se
e if it hurt bad."
Kumunot ang noo ko nang unti unti kong nakuha ang gusto niyang mangyari. "Oh." S
inunod ko ang gusto niya.
Hinawakan niya ang labi ko at inexamin ang loob ng bibig ko. I brushed my teeth
so I'm pretty confident. Nakita ko nga lang sa gilid ng mga mata ko sina Stan, J
oey, at Warren na nanonood sa amin ni Noah.
"Masakit ba?"
Tinikom ko ang bibig ko nang bitiwan niya ang baba ko. Umiling ako kaagad bilang
sagot.
"Ano 'yan, Noah?" Tanong ni Stan, lumalapit. Kitang kita ko sa kanyang mukha ang
pagtataka.
"I was just checking her lip. Nakagat ko yata kanina." Sabi niya at agad tumayo.
Nalaglag ang panga ng kambal sa sinabi ni Noah. Nakita kong ngumisi si Joey at k
umunot ang noo ni Warren sa kanyang sinabi. Uminit ang pisngi ko nang nilingon k
o ang mga pinsan kong hindi pa nakakabalik sa mundo.
"What happened? Bakit nakagat ang labi mo? What? Megan, what the hell?" naghuhur
amentadong tanong niya.
Nilingon ko siya, nag aalab pa rin ang aking pisngi. I guess I have no choice bu
t to tell her.
"Naku! Megan, wag kang maniniwala sa Elizalde'ng 'yon. He's just going to break
your heart. You know that. Sa halos limang taon, Meg, alam mo na dapat 'yan."
Tumango ako. "I know, Lyse. But I can't help it." Ngisi ko.
Sa sumunod na araw ay hindi ko na inasahan na may aasahan ako kay Noah. Tapos na
iyon. Now that he's not jealous, he won't remember me anymore. Iyon ang pasan k
ong ideya sa utak ko papuntang school.
Bago pa ako makapag react ay nakita ko na ang isang maliit na piraso ng papel. A
lam ko na kaagad kung kanino iyon galing. Mabilis ko iyong kinuha at binasa.
Aba'y niloloko yata ako ni Everlyse. Nilingon ko ulit siya at binulungan. "Wag m
o akong lokohin. Sa'yo 'to?"
Umiling si Everlyse, natatawa. "Kay Noah."
Dahan dahan kong tiningnan si Noah na seryosong nakatingin sa akin habang pinagl
alaruan ang kanyang ballpen. Mabilis akong nagpunit ng papel at nagsulat ng para
sa kanya.
'I'm not.
-M. Marfori'
Hinatid ulit ni Everlyse ang sulat ko sa lalaking nasa likod niya, sa babaeng na
sa likod nong lalaki, hanggang kay Noah. Nakita kong binasa niya iyon at agad si
yang nagpunit ulit ng papel.
Confirmed! He's writing them again. Malakas ang kalabog ng puso ko habang tumiti
ngin sa teacher naming nag sisimula na naman sa kanyang mahabang explanations tu
ngkol sa mga operationg ginamit sa problemang binigay niya sa aming assignment.
'Tipid mong magsalita. When in reality you're mouth won't shut up.
-N. Elizalde.'
Hindi ako mapakali tuwing naghihintay ako ng kanyang sulat. At kapag kinakalabit
naman ako ni Everlyse ay parang nakakarinig ako ng awitin sa langit dahil sa ex
citement.
'Wala akong sinabing gusto kong tumahimik ka. Bakit ang sungit mo ngayon?
-N. Elizalde'
Halos suminghap ako sa sulat na iyon kahit wala namang malisya doon.
Matatapos yata ang buong araw na ito na ito lang ang laman ng isip ko.
Fucking Elizalde.
Bumagal ang sagutan namin nang nagkaroon kami ng quiz. Mas lalo tuloy akong nacu
curious kung naiirita naba ang mga nangangalabit ng kaharap para maipasa ang mal
iliit na sulat.
Wow ha! For the first time in history, nagsorry si Noah Elizalde dahil nasaktan
niya ako!
Hindi na ulit ako nakatanggap ng sulat galing sa kanya. Kinalabit ako ni Everlys
e at agad kong nilahad ang kamay ko ngunit tinawanan niya lang ako.
"Walang sulat, baliw. Uuwi ako ngayong lunch kasi nakalimutan ko 'yong project k
o sa Filipino. Na i print ko na 'yon kagabi. Ipapadala ko sana sa driver kaso di
mahanap ni manang sa kwarto ko kaya ako na mismo ang kukuha non," sambit niya.
Tumango ako at nilingon si Noah na kausap na si Stan ngayon. Wala siyang kibo. I
guess that was it, huh? Mabilis ulit akong tumango na ipinagtaka ni Everlyse. T
umayo siya at kinuha ang bag niya.
"Mauna ka nang bumaba. Magliligpit lang ako. Baka nandon na driver niyo." Sabi k
o at agad niligpit ang mga gamit, nilalagay sa maliit na bulsa 'yong mga malilii
t na pirasong papel na sulat ni Noah simula kanina.
Tinagilid ni Everlyse ang ulo niya at nagtaka sa medyo malungkot kong sinabi kay
a ngumiti ako at umiling. Bago pa ako makapag salita ulit ay may sumikop na sa l
ibro kong nakakalat.
Nilagay ni Noah ang aking mga libro sa aking bag. Luminga ako sa mga nakatingin
sa ginawa niya. Dinampot niya 'yong mga maliliit na sulat at halos pinunit.
Gulat si Noah sa sinabi ko pero binigay niya rin pabalik sa akin ang mga iyon.
"Noah, tara na? Di ka sasabay sa aming mag lunch?" Patuyang sinabi ni Joey nang
nakita ang ginawa ni Noah sa akin.
Nakatanga na rin si Everlyse doon na parang baliw, hinihintay ang mga galaw ni N
oah. Maging ako ay nabigla rin kaya nakatunganga ako doon habang nililigpit niya
ang gamit ko.
"Sasabay ako kay Megan," mariin niyang sinabi at nag angat siya ng isang kilay s
a akin.
"Sige, Noah. Bakod pa. Maganda 'yang pinsan ko, baka mamaya mamulat 'yan at mare
alize niyang in love siya sa bato." Humagalpak si Stan.
Nilingon ni Noah ang pinsan ko at ang kanyang mga kabandang tinatawanan siya.
"Uy, Stan! In love ka diyan." Nahihiya kong sinabi. In love is a big word. At al
am kong ayaw ni Noah ng may nag dedeklara ng pag ibig sa ganito ka batang edad.
Kahit na totoo 'yon sa akin ay ayaw ko paring marinig niya 'yon sa iba.
Hindi nagsalita si Noah sa kantyaw nila. Bumaling siya sa akin. Kinuha ko ang ba
g ko at sinabit sa aking balikat. "Are you coming with me?" tanong niya.
Tumango ako ng marahan.
"Baka makagat mo na naman ang labi niyan, a?" Isa pang hirit ni Stan na nagpaini
t ng pisngi sa akin.
Gumuhit ang ngisi sa labi ni Noah. 'Yong pilyong ngiti na mas lalong nagpahiya s
a akin. "Tsaka ko lang makakagat 'yan pag galit ako o sabik ako. Tingnan natin."
"Saan tayo?" tanong ko pababa kami ng palapag na iyon. Napansin ko kasing hindi
kami patungo sa cafeteria.
"Sa benches tayo kakain. Ako na ang bibili ng pagkain," aniya.
Tumango ako at sumunod sa gusto niya. Naglalakad pa nga lang kami ng magkasama a
y may mga nakikita na akong halos mabali ang mga leeg sa kakatingin. Hindi ko al
am kung anong mga nasa isip nila. And I wouldn't care anyway. Ang tanging narara
mdaman ko na lang ay ang panginginig ng aking tuhod sa saya at ang kagalakan sa
pagkakaamoy ng bango ni Noah sa distansya namin.
"You stay here," aniya at agad akong umupo sa bench na katabi ng malaking puno.
Tumingala ako sa kanya at tumikhim siya nang may nakitang paparating sa kabilang
banda. Nilingon ko ang babaeng may side bangs na magulo at may kaonting pimples
sa mukha. It's his sister.
Tumitig si Reina sa akin. Hindi ko mabasa ang ekspresyon niya. Tumingala na lang
ako kay Noah at naghintay sa sasabihin ng kanyang kapatid.
"Sinabi kasi ni mommy na sa bahay na lang daw kayo mag practice mamaya kasi may
lakad silang apat ni Kuya Rozen, Kuya Dash, at daddy." Hindi niya parin ako tina
ntanan. Habang nagtatanong ay sa akin ang kanyang mga mata.
"Okay." Tikhim ni Noah na mukhang namalayan ang titig ng kapatid sa akin. "This
is Megan Marfori."
"I know..." ani Reina na ikinagulat ko.
"Oh... Hi!" Tumayo ako at naglahad ng kamay sa kanya.
"Hello, ate. A-Ako po si Reina Elizalde." Matamis na ngiti ang isinalubong ni Re
ina sa akin.
Ate. Tinawag niya akong 'ate'. Sumilay ang ngisi sa kanyang labi. Nahuhulaan ko
na kung anong nasa utak niya.
Kahit na medyo mukhang mahiyain, may bangs, at may konting tigyawat ay bakas sa
kanyang mukha ang pagiging Elizalde. Her brothers must be thankful that she's no
t yet grown up. Sasakit ang ulo ng mga kuya nito sa oras na magkaroon siya ng la
laking mamahalin.
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. I've been with Noah for almost five yea
rs and I know that he's stubborn and arrogant most of the time. At ayokong umasa
sa sinasabi ni Reina.
"Hindi ba crush ng best friend mo ang Kuya Noah mo?" Iniba ko ang usapan.
Bahagya siyang nag isip muna bago tumango. "Si Coreen? Oo. Matagal na niyang cru
sh si Kuya."
"You didn't help her to get your brother's attention?" Curious kong tanong.
"Tinulungan ko siya pero sadyang di makita ni Kuya. I guess he likes someone els
e," usal niya.
"Your bestfriend is pretty. Ang alam ko maraming nagkakandarapa sa kanya." Yes,
Rozen's one of them. "I don't think Noah can ignore her."
Nagkibit balikat si Reina at tumayo, malayo ang tingin. "You're pretty din naman
. I'm sure my brother likes you. Hindi siya ganyan kahit kanino." Sabay turo niy
a sa kuya niyang may dalang pagkain para sa aming dalawa.
Kinagat ko ang labi ko habang tinitingnan siya. It's weird to look at. Noah, 'yo
ng pangarap kong lalaki, nandito sa harap ko dinadalhan ako ng pagkain. Si Noah
na walang alam kundi ang mag suplado ay nandito parang asong tinutugunan ang kap
ritso ko.
"Bye, Ate Megan. Kakain lang din ako." Makahulugan ang ngiti ni Reina sa akin.
Tumango ako at nilingon si Noah na nakatingin sa papalayong si Reina. "Anong sin
abi ng kapatid ko sa'yo?"
Umiling ako. "Wala naman."
Nagtaas siya ng kilay, hindi naniniwala. Umupo siya sa tabi ko at nilapag niya a
ng pagkaing nakalagay sa loob ng styro. Nilapag niya rin ang dalawang softdrinks
sa gitna naming dalawa tsaka humarap sa akin.
"Let's eat?" anyaya niya. Nakakapanibago. Hindi ko tuloy magawang mag seryoso.
"Alright." Nangingiti kong sinabi.
"Why are you smiling?" tanong niya samantalang binibigay sa akin ang styro at 'y
ong mga plastik spoon and fork.
"Nagi-guilty ka ba kaya nililibre mo ako?" Pabiro kong sinabi.
"We are gonna eat together from now on," aniya.
Halos natulala ako sa kanyang mukha. Parang wala lang sa kanya 'yong sinabi niya
ng iyon pero para sa akin ay malaking pagbabago na iyon. I always eat with Everl
yse and my other friends. Kung simula ngayon ay dapat magkasama kami ni Noah'ng
kumain ay maninibago talaga ang lahat. And for what reason is this? I don't know
.
Halos hindi ako makakain. Gusto kong magtanong kung bakit ganon pero ayaw kong m
asira ang lahat ng ito sa pagtatanong ko. Kaya imbes na paulanan siya ng tanong
ay kumain na lang din ako.
Sa harap namin ay ang mainit na basketball court at ang tahimik na open field. P
inili ni
o ng isa
alon ako
sa kung
Noah na dito kami kumain para walang manggulo sa amin. Bago ako makasub
pa ay naramdaman ko ang kamay ni Noah sa gilid ng mukha ko. Halos mapat
sa gulat. Nilingon ko siya at seryoso ang kanyang mga matang nakatingin
anong nasa mukha ko.
"Eat your food properly. You seem preoccupied." Tumagilid ang ulo niya.
Ang konting distansya sa aming dalawa ay naglaho nang bahagya siyang lumapit. An
g pumagitnang mga softdrinks ay nasa gilid niya na.
"Uhm, nothing. May iniisip lang ako." Diretso kong sinabi para pawiin ang kaba s
a aking puso.
"Do I make you real nervous, Meg?" biglaan niyang tanong habang nilalagay sa tai
nga ko ang takas na buhok.
Hindi na ako makakain. Naaasiwa na ako dahil tapos na siyang kumain at ang buong
atensyon niya ay nasa akin na.
"Not really, Noah." I lied. Agad akong sumubo ng kanin para lang pagtakpan ang p
akiramdam ko ngunit nanginig ang kamay ko habang ginagawa iyon.
Narinig ko ang tikhim at halakhak ni Noah nang binaba ko ang kutsara at nginuya
ko ng dahan dahan ang aking pagkain.
Pilyo ang kanyang ngiti habang tinitingnan akong mabuti. Para bang nag eenjoy si
ya sa sinasapit kong pagkakailang.
"I'm sorry but I think it's gonna be my new hobby. Watching you will be my new h
obby."
"Oh." Hindi ako makahinga nang nag iwas ako ng tingin sa kanya.
Agad niyang nilagay ang kanyang kamay sa aking baba at hinarap niya ang mukha ko
sa kanya. Nanunuya ang kanyang ngiti. And how many times do I have to realize t
hat this Elizalde is going to blow my mind up because of his intense piercing ey
es?
"That's your hobby too, right? Watching me?" May kumpyansa niyang idineklara.
Ngumuso ako at nag iwas ng tingin. Hindi ko pala siya kayang tingnan ng ganito k
a lapit.
"Look at me, Megan." he demanded. "Why don't you look at me right now? Hindi ba
iyan naman ang hobby mo?"
"Noah, we're too close." Halos manginig ang boses ko nang sabihin ko iyon.
Agad niyang binitiwan ang baba ko at umupo siya ng maayos. Tsaka ko lang yata na
pakawalan ang buntong hininga kong kanina ko pa kinimkim dahil sa galaw niya. Ki
nuha ko 'yong softdrink at narinig ko ulit ang halakhak niya. Uminom ako para ma
ibsan 'yong kaba.
"Mag papractice kami mamaya sa bahay namin para sa outdoor gig. First practice p
a lang. I'll get your number. You'll stay in school again for the club activitie
s?"
Tumango ako na parang bata. "Why do you want my number?"
"I want to check if you're really doing your 'activities', Meg."
"Why do you want to check on me?" Nagtaas ako ng kilay.
Kinagat niya ang kanyang labi at tiningnan akong mabuti. Buong akala ko ay hindi
niya ako sasagutin sa tanong kong iyon. "I guess I might be slightly addicted."
Halos sumigaw ako nang ikwento ko iyon kay Everlyse. Pulang pula ang kanyang muk
ha habang nangingiti. Niyugyog ko siya sa sobrang saya, hindi ko kayang isantabi
na lang ang mga sinabi ni Noah.
Kahit naman pare pareho naming gusto ang bandang Zeus ay hindi ko rin naman pwed
eng ipangalandakan 'yong nangyari. Ayokong masaktan ang mga umaasa kay Noah na n
asa grupo namin at ayoko ring isipin nilang nag fifeeling ako dahil lang sa gina
wa ni Noah. But it's Noah Elizalde, hindi niya iyon gagawin para lang sa wala.
Tumunog ang cellphone ko at halos itapon ko ang lahat ng nasa bag ko para lang m
ahanap ko iyon at masagot ang tawag na inakala ko'y kay Noah. Nakita kong tumata
wag pala si Daddy.
Napatingin ako kay Everlyse na inaabangan ang maaari kong ibalita sa kanya.
"Yup. May activities pa po ako." Sabay tingin ko sa iilang mga stickers na ginug
upit namin.
"Hindi mo ba pwedeng ipagpaliban iyan? We need to go. Your mom's at home na, nag
bibihis. We'll have a party later sa office."
Tumayo agad ako at sumenyas kay Everlyse na kailangan ko ng umalis. Ano kayang m
eron? "Party? Para saan, dad?"
"We closed a deal between this international recording company. Atsaka para na r
in doon sa advertising company na ginagawa ng mommy mo, it's the launching tonig
ht."
"Oh! Hindi ko alam 'yon. Sige po. Bababa na po ako." Sabi ko at nag ligpit ng ga
mit.
"You tell Everlyse and Constantine, too. They will have to celebrate with us."
Ang suwerte naman talaga ng araw na iyon. Kaya naman ay hindi ko matanggal ang n
giti ko habang nag bibihis ako sa bahay ng simpleng kulay royal blue na dress at
mini make up-an ng eksklusibong make up artist ni mommy. This is the biggest br
eak for the company ever.
"You should renovate the building, Madame." Dinig kong sinabi ni Hugo habang min
imake upan ako.
Lumaki ang ngiti ko. And when the time is right, ipapakiusap ko kay mommy na kun
in nila ang Zeus nang sa ganon ay hindi masayang ang hirap at passion ni Noah pa
ra sa musika. When the time comes... surely.
####################################
Kabanata 12
####################################
Kabanata 12
Eat Me Noah
tungkol sa succe
negosyanteng dum
ko maiwasang mam
tao sa showbusin
"Megan..." Wika ni daddy nang papalapit sa kanya ang iilang mga malalaking tao n
g industriya.
"Yes, dad." ilang beses na rin akong naipakilala sa iba't-ibang mga tao. I know
exactly how to deal with them.
"Rodolfo..." Nag beso ang matandang babaeng kilala bilang CEO ng isa sa pinakama
laking TV station sa bansa.
"Hi!" Bati ni daddy.
"Congratulations sa inyo ni Alejandra. I knew you two can do this." Ngiti ng mat
anda.
"This is my daughter, Megan." Sabay ngiti ni daddy habang ipinapakita niya ako.
Tatlong lalaki ang humarap sa aking daddy. Kilala ko si Mr. Elizalde. Ngayon ko
nga lang yata nakita ang isa pa niyang anak, 'yong eldest nilang nasa kanan ni M
r. Elizalde.
"Magkakilala nga pala ang mga anak natin, Rodolfo." Ngumisi si Mr. Elizalde.
Sa ngisi niya ay nakita ko ang anino ng mukha ni Rozen at Noah. Parehong pareho.
They were all cut from the same cloth, I knew it.
Nauna akong maglakad sa nanunuyang si Rozen. Dinadaanan ko ang mga pagkaing naka
hilera at kumuha ng iilan doon.
"I don't believe it, Rozen. Ikukumpara sa business niyo 'tong business namin ay
walang wala iyon. I don't think your dad is going to risk it. We will be the pai
n in your ass if that happens. Alam kong naging successful ang deal ni mommy sa
isang international na kompanya pero hindi ibig sabihin na mananatiling mabuti a
ng estado ng maliit naing business-"
"My dad knows that your business is going to be successful in time. I don't have
time to argue with you but you need to know that we are both gonna be screwed i
f you won't make your move." Tinagilid niya ang kanyang ulo at inilapit iyon sa
akin.
"What move are you talking about?" Nalilito kong tanong.
"My brother is already in love with you. He's just too stupid to realize it. Why
don't you push him to his limits?" Malamig na sambit ng malademonyong labi ni R
ozen.
Tinalikuran ko siya dahil napansin ko ang iilang mga matang nakatingin sa amin.
Hindi ko kayang isipin na ipagkakasundo kami ni Rozen. He's probably just overth
inking. Hindi iyon gagawin ni daddy at mommy sa akin. At hindi na rin kailangang
paalalahanan ako ni Rozen tungkol sa kay Noah.
Sumunod siya sa akin sa labas ng hall. Nasa may reception area na kami ng aming
building. Nilingon ko ulit siya, mas komportable dahil wala ng mga matang nakati
ngin.
"Ayokong pangunahan ang kapatid mo, Rozen. I know we can't be together. You won'
t let that happen. You are in love with someone else. I am too. Pwede ko namang
ipaubaya na lang sa'yo lahat ng ito. You can do it." Patuya kong sinabi. "Or I c
an tell my mom and dad that I like Noah. Syempre baka kami pa ang ipagkasundo-"
"Your mom and dad specifically want me. They know Noah's into music and they pre
fer someone who's in love with business like me." Umigting ang panga ni Rozen.
"Our parents can't decide for us, Rozen." Ngiti ko. May kompyansa ako sa sinasab
i ko dahil iyon ang totoo. Rozen's a fool if he thinks I'll let that happen.
Ngumuso siya at tinitgan ako.
"Don't worry. Magiging kami ni Noah. Malapit na." Ngumiti ako na para bang malap
it ko na talagang makuha ang pinapangarap ko.
"Galitin mo. Mas mapapadali." Ngumiti rin siya pabalik sa akin.
"Ano 'yan?" Kumunot ang noo ni Everlyse pagkatapos maibigay ni Wella 'yong isang
maliit na pouch sa akin.
"Wala." Sabi ko at nilagay agad sa bag ko.
Bago ko pa masarado ang bag ko ay hinablot na kaagad ng pinsan ko. Halos mapamur
a ako sa kanyang ginawa. Tumikhim na lang ako. This is inevitable anyway.
Dahan dahan niyang binuklat ang kulay itim na panty na may nakalagay na 'Eat Me,
Noah, please'
Bago pa niya madugtungan ay dumating na ang teacher namin kaya napilitan siyang
umupo pabalik sa kanyang upuan.
Mabilis kong binuklat ang notebook ko para magpunit ng papel. Ititext ko sana ka
so nasa harapan ako at kitang kita iyon ng teacher ko kaya mabuting sa ganitong
paraan na lang.
Kasi ilang araw na namin itong pinagtatalunan tuwing nag lalunch break kahit sa
harap pa ng kanyang mga kabanda at kay Everlyse. Ayaw niya akong isama sa gig ni
la. Ayaw niyang nandoon ako at hindi ko alam kung bakit.
Wala talagang patutunguhan ang usapang ito. Nilingon ko si Noah at agad niya ako
ng sinalubong ng irap habang naglalaro sa kanyang ballpen. I made a face. Kainis
. Bakit ang gwapo mo?
Nakangising aso ako buong panahong naghihintay ako ng kanyang isasagot. Kahit na
medyo natagalan ay hindi ko parin maalis ang ngisi ko sa aking labi. Agad agad
kong binuklat ang ikinalabit ni Everlyse sa akin at tiningnan ang sasabihin ni N
oah.
'Nakita mo ba akong lumapit sa ibang babae? Ikaw lang naman nilalapitan ko, a?
-N. Elizalde'
Kinagat ko ang labi ko. Ang hirap hindi umasa. Hindi niya pa naman ako nililigaw
an pero ayos na ito sa akin. I couldn't ask for more.
Di niya na ako nireplyan hanggang sa natapos ang klase. Nilingon ko kaagad siya
nang nag dismiss na at saktong pagkalingon ko ay ang pag alis nilang dalawa ni S
Ako:
Bahala ka. Pupunta ako.
Ano kaya talaga ang problema at ayaw niya akong pumunta? Well, ano man iyon ay w
ala akong pakealam. Gusto kong pumunta para suportahan sila. At isa pa, pinagawa
ko ang burda nong pantyng iyon at kailangan ko iyong suotin doon. Like what Roz
en told me, push him to his limits. Mapapaamin ko kaya siya pag nangyari iyon?
"Huy!" Tinampal ni Everlyse ang balikat ko. Nahihiwagaan na siya sa pangisi ngis
i kong mukha. "Ano ba ang balak mo?"
"Basta. Samahan mo ako sa outdoor gig nila? Susuotin ko 'yong panty." Ngiti ko.
Umiling si Everlyse. "You've lost your mind over Noah Elizalde."
"It's worth it," sabi ko.
####################################
Kabanata 13
####################################
Kabanata 13
You Own Me
Hindi alam ni Noah na pupunta ako doon. I just really want to support him. Show
him that I care for his music. Nang datnan ko ang maraming tao sa isang malaking
entablado, alas kuwatro ng hapon. Nanlalaki ang mga mata ko nang nakitang sobra
ng dami ng taong naroon habang tumatalon sa mga kanta ng naunang mga bandang nar
oon.
"Oh my God! They are gonna play here?" Hindi ako makapaniwala nang ibulalas ko i
yon sa mga kasama ko sa club.
"Pang ilan sila, Thea?" tanong agad ni Wella doon sa may hawak ng programme.
Dinumog nila ang programme na naroon habang nakikisiksik kami sa mga tao. Halos
mga college boys ang tumutugtog at ibang klase na ang musikang likha nila. Hindi
ko maipagkakailang kasing galing din sila ni Noah. Manghang mangha ako sa bawat
pagsasambang naririnig ko galing sa audience.
Mabuti na lang at naka shorts ako at midriff tank top dahil medyo umambon kaya n
abasa kami ng kaonti. Hindi nagpatinag ang mga audience na lasing na sa musikang
tinutugtog ng bawat grupo sa harap.
"Pang anim na!" Patiling sinabi ni Wella nang umakyat ang limang lalaking sumuno
d sa kumanta kanina.
Dalawa ang kanilang vocalist at medyo malumanay ang mga kanta nila. Humupa ang i
ngay ng audience pero aliw na aliw parin sila sa kantang pamilyar. Nilingon ko a
ng katabi kong si Wella na abala sa pag aayos ng mga glow in the dark bracelets.
Ngayon ko lang napansin ang pag kukulay baga ng langit dahil sa paglubog ng ara
w.
Tumalon talon ulit ako nang biglaang umingay ang tugtog ng pang limang banda. Me
dyo natalisod pa ako ng kaonti dahil sa suot kong boots at mabuti na lang ay may
mga kamay na sumalo sa aking gilid.
He's a guy from school. Kaibigan ito ni Rozen, sa pagkakaalam ko. I have met him
way back ngunit hindi ko na ulit siya nakausap. May kasama siyang iilang mga la
laking hindi na pamilyar sa akin. Maybe guys from other schools?
"Holy crap!" Tili ni Wella nang medyo umambon ulit. "May bagyo ba?" Nagtanong si
ya sa mga miyembrong nasa likod.
Hindi ko kinailangan ng sagot. I'm here for Noah, umulan man o bumagyo. Ngiting
ngiti ako nang tinawag ang pangalan ng Zeus sa stage. Medyo lumakas pa ang ambon
ay may iilang lalaki sa unahan na nag hubad ng t shirt kaya nag tawanan ang mga
naroon.
"Whoa!" Pumalakpak sina Wella, hindi ko alam kung dahil ba doon sa lalaki o doon
sa pag akyat nina Stan sa stage.
"It's your favorite band, Megan." Sabi ni William na nasa tabi ko parin.
Tumango ako, ngiting ngiti sa pagpasok ni Noah. Seryoso parin ang kanyang mukha,
at hindi mo malaman kung kinakabahan ba o para lang siyang nag peperform sa kan
ilang sala. Si Stan naman ay makapal ang mukha. Habang nag aayos sina Joey at Wa
rren sa likod ay nginingitian niya ng bulgar ang mga audience na siyang dahilan
kung bakit tiling tili ang mga ka club ko at ang iba naring naroon.
"Go Stan! I love you!" malakas ang loob na sinigaw ni Wella dahil wala ang kamba
l nitong si Everlyse dito.
Tinanggal niya ang kanyang t shirt at nakita ko ang caged bandeau na may galaxy
print at may nakalagay na Constantine. Sumigaw at tumili ang mga ka club namin s
a ginawa ni Wella. May nag tanggal pa sa kanyang malaking eye glasses na agad ni
yang inalma dahil hindi umano siya makakakita ng maayos pag wala iyon.
Ibang klaseng galak ang naramdaman ko nang nagkagulo na kami sa sigawan at halak
hakan habang nagsisimulang tumugtog sina Noah at Joey.
Ang bawat miyembro ng club ay kung hindi tumitili ng pagkalakas lakas ay iwinawa
gayway ang tarpaulin ng Zeus. Nakita ko pang inakyat ng ilang seniors si Wella s
a kanilang balikat. Tawang tawa si Wella lalo na nang tinuro siya ni Stan.
Let's light the fire, Meg. Walang pag aalinlangan kong hinubad ang aking maiksin
g shorts at winagayway ko iyon sa ere. Abot-abot ang kaba ko nang habang tumutug
tog ay bumaba ang tingin ni Noah sa akin.
"Go Noah!" Sigaw ko, winawagayway ang aking shorts nang biglang may iilang kamay
ang humapit sa aking hita at inangat ako doon.
Napatili ako sa gulat at takot na baka mahulog ako o ano. Nilingon ko pa ang mga
nagtaas sa akin.
"Huwag ka nang lumingon, Meg!" Sigaw ng isang ka club ko na nasa likod at tumulo
ng na rin sa pag angat sa akin.
Napasinghap ako nang nakita kong si William at ang isa pang lalaking kaibigan ni
ya ang naroon at tumutulong sa pag angat sa akin. Nasa balikat ako nilang dalawa
, parehong nakahawak sa aking binti.
Matalim niya akong tinitigan. Kumaway ako sa kanyang supladong titig. Kinagat ko
ang labi ko at tinuro ko ang pantyng suot. Napaawang ang bibig niya at nakita k
o ang dahan dahan niyang pag iling at pag pikit ng mga mata.
Tumalikod siya habang tumutugtog at nakita ko pang sa gitna ng pag tugtog ni Joe
y ay nakuha pa niyang makipag usap kay Noah nang nakangisi bago sumulyap sa akin
.
Ang alam ko ay may mga agents sa iba't ibang malalaking recording company na nan
onood ngayon at pag nakita nilang malawak ang fan base ng Zeus at magaling ang m
usika nila ay maaring kukunin sila ng mga ito.
Halos nalasing ako sa pang huling kanta ni Stan. Medyo malumanay iyon at nakita
kong naging seryoso sila samantalang si Noah ay halos nakatalikod parin sa audie
nce.
"Take my hand
And gently close your eyes so you could understand
That there's no greater love tonight than what I've for you
Well if you feel the same way for me then let go
We can journey to a garden no one knows
Life is short my darling tell me that you love me
So we can fade into the night and you'll know..."
Pumikit ako at ganon na rin ang ginawa habang kinakanta iyon. Dumilat lang ako p
agkatapos ng kanta. Sumigaw ako at pumalakpak habang dahan dahang binaba nina Wi
lliam at nong kaibigan niya.
Ang mga mata ko ay nakatoon sa kay Noah na binaba ang gitara at hindi man lang b
umati sa audience kahit na ang tatlong kabanda ay nagawa pang yumuko at kumaway.
Napaka suplado talaga ng Elizalde'ng iyon!
"You free tonight? Perhaps we can have dinner?" Ang hininga niyay humahaplos na
sa aking pisngi sa sobrang lapit.
Umiling agad ako. "Busy ako, William. I'm sorry." Nilingon ko sina Wella na hind
i parin magkamayaw ang ngisi dahil sa ginawa naming suporta.
"Huy, Megan! Mag shorts ka na! Tumulo laway ni Noah kanina." Biro ni Wella.
Hindi tumulo ang laway ni Noah kanina but I'm pretty sure he can't get me off hi
s mind. Mabilis kong napagtanto na hindi nga pala ako nagpaalam kina William nan
g umalis ako kanina. Am I too rude? Nagpakahirap silang iangat ako pero iyon lan
g ang ginawa ko. Ni pagpapasalamat ay wala akong sinabi?
"Grabe! Ang sikat na nila! Ang dami ng nakakakilala sa kanila. Nakita ko 'yong i
lang college na tumitili sa pangalan ni Constantine." Sabi nong isang miyembro,
she looks bothered.
"Ayos lang 'yon. Mas maganda nga 'yon dahil baka magkaroon pa sila ng offer. The
ir music deserves the number one spot." Ngiti ko sa kanila.
Nakita kong umalis si Wella dahil may tumawag sa kanyang cellphone. Nilingon ako
nong assistant niya at nagsabing pinaghahanap na sila sa kanila. Siyempre gabi
na kaya kinakailangan na naming umuwi.
Mabilis kong kinapa ang cellphone ko. Ang alam ko'y may hinandang party ang band
a sa bahay nina Everlyse. Doon din ako matutulog, kaya ako pinayagang gabihin ng
ayon dahil alam nilang kasama ko si Stan.
"Ano? Ikaw, Meg? Lalabas na kami dito. Saan ka?" Nalilitong tanong ni Wella.
Tiningnan ko ang cellphone kong may apat na mensahe ni Everlyse at may dalawang
sa hindi ko kilalang numero. Bago ko pa mabuksan ang mga mensahe ay agad na may
umakbay sa akin.
Nahanap niya ako! Buong akala ko ay nasa labas na sila naghihintay dahil dumaan
silang backstage kanina. Hindi ko inakala na bumalik sila sa loob.
"Stan?" Nakangiti kong sinabi at agad niyakap ang pinsan ko. "Congrats!"
"Thank you. But I don't think kinailangan mo pang mag strip para lang matauhan a
ng mga tao doon na magaling nga kami." May kumpyansa niyang sinabi.
Nanahimik ang club members dahil sa kanyang presensya. Mag isa siya at tingin ko
y hinanap niya talaga ako sa dagat ng mga tao.
"Thank you, girls!" Sabi niya at hinarap ang mga ka member ko. "You did well. Hi
ndi ko alam kung paano kayo mapapasalamatan. Siguro magkakaroon na lang tayo ng
get together sometime." Pilyo ang ngisi ni Stan at agad akong umirap.
"Noah's fuming mad, couz. Nagtagumpay ka ngang talaga." Bulong ni Stan sa akin h
abang papalapit kami sa iilang sasakyang naroon.
Nakita kong naglakbay ang mata ni Noah sa balikat ko at agad lumipad sa ere ang
mga braso ni Stan na nakaakbay.
"Easy, dude." Natatawang sinabi ni Stan. "Baka makalimutan mong magpinsan kami."
Nalilito ko silang tiningnan. Nakita ko ang pag titig ni Noah sa akin. Nakakabin
ging katahimikan ang bumalot. Kung hindi humagikhik si Stan at Joey ay malilito
na ako sa katahimikan.
"Thank you for supporting us, Megan." Pinasadahan ako ng tingin ni Warren mula u
lo hanggang paa.
"So..." Putol ni Joey. "Sinong sasakay sa sasakyan nina Stan?"
"Ako." Sabi ko, medyo nalilito sa nararamdaman na tensyon sa grupo.
"No... You come with me." Malamig na sinabi ni Noah.
Luminga linga ako dahil ang tatlo ay nanahimik habang tinititigan ako ng seryoso
. Si Stan lang yata ang may ganang ngumanga at paglaruan ang kanyang labi gamit
ang kanyang dila. Tumunog ang BMW sa gilid ko. Sasakyan ni Noah 'yan?
Binuksan ni Noah ang pintuan ng kanyang sasakyan. Nakita ko kung paano nag igtin
g ulit ang kanyang panga. Nilingon niya ako at malamig na tinitigan.
Ipinakita ko pa sa kanya na nagdadabog talaga ang mga paa ko papasok doon sa fro
nt seat.
"Take care of her, Elizalde." Dinig kong sinabi ni Stan at agad inakbayan si Joe
y at Warren patungo sa kanilang sasakyan.
Sinundan ko sila ng tingin nang biglang humarang si Noah sa aking paningin kaya
naputol ko ang paninitig. Nag angat ako ng tingin sa kanya. Kitang kita ko ang i
gting ng kanyang panga at ang kanyang kamay na nakakuyom ay nakahawak sa likod n
g aking upuan at ang isa ay nasa pintuan. Ang isang paa niya ay nakapatong sa sa
hig ng sasakyan.
"Who gave you the permission to show your skin? Who gave you the permission to e
ven come to that motherfucking event, Megan?"
Nanlaki ang mata ko nang ang marahan na boses niya ay unti unting naging sigaw.
"I am supporting you, Noah."
"No. You're not supporting me. You're destroying me." Marahan ngunit may diin ni
yang sinabi.
Ngumuso ako at bumagsak ang tingin ko sa aking mga tuhod kung nasaan nakahawak a
ng aking mga kamay. Para akong pakawalang hayop na pagkatapos magliwaliw ay pina
galitan ng amo. Noah's just too over protective. Wearing a panty in public is th
e same as wearing a bikini on the beach. Kumalabog ang pintuan ng kanyang sasaky
an at umikot siya sa driver's seat.
"Unique kasi 'yon, Noah-" Paliwanag ko na agad niyang pinutol at mariin akong si
niil ng halik.
Alam na alam ko ang halik na iyon. Naramdaman ko na iyon noon. Hindi ko sinuklia
n ang mahapding halik na isiniil niya sa akin ng ilang sandali. Halos mapaiyak a
ko dahil ramdam ko ang galit niya sa akin.
Tumigil siya sa paghalik ngunit nanatili ang kanyang mukha malapit sa akin. Kina
gat ko ang labi ko. Mabilis ang kanyang paghinga at naramdaman ko ang kamay niya
ng galing sa aking tuhod ay naglalakbay pataas. Naglalaro. Naglalakad ang daliri
niya at nakikiliti ako. Para bang ang sakit ng halik niya ay binbawi ng mga kil
iti at haplos ng bawt paglapat ng kanyang pagsayad. It was tormenting. Bumilis a
ng hininga ko nang naramdaman ko iyon sa tiyan ko.
Isang beses niyang marahang hinalikan ang aking labi na para bang matamis ito at
hindi niya kayang hindi simutin.
"I own you," makumpyansa niyang sambit. "I own every inch of you."
"At lahat ng pag aari ko ay hindi pwedeng nahahawakan, nahahalikan, o kahit naki
kita ng iba."
Tinikom ko ang bibig ko at binaba ko ang tingin ko sa kanyang labi. "Hindi naman
yata tama 'yan, Noah. You own me. But I don't own you..."
Umigting ang kanyang bagang. Ang makita ito ng malapitan ay nagpagising sa mga s
ensasyong ngayon ko lang yata naramdaman sa talambuhay ko.
Kabanata 14
One Way
Nililingon ko ang seryosong mukha ni Noah habang nag da-drive. Umigting ng bigla
ang kanyang panga. Perpekto ang angle ng kanyang panga at ang medyo magulo niya
ng buhok ay mas lalong nagpakisig sa kanya. Sa bawat pag galaw niya sa manibela
ay mas lalong humuhulma sa kanyang damit ang kanyang braso.
My hands are sweating big time. Kabadong kabado ako. He might think that I am th
at crazy about it.
"Uhm, no... I mean..." Hindi ko alam saan ako kakalap ng mga salita.
Bigla siyang humalakhak. Ngumiwi ako at hindi parin makatingin sa kanya. "You wa
nt it..." Nangingiting sinabi niya.
Huminga ako ng malalim at napansin niya pa yata iyon kaya hindi na naman natangg
al ang ngisi niya.
Nagtaas agad ng kilay si Everlyse, Joey, at Stan nang nakita kaming papasok sa b
ahay. Nakita ko kaagad ang mahabang table kung nasaan may mga pagkain na masyado
ng marami kesa sa naimbitahan.
Naroon ang iilang kaklase namin na malapit sa banda. May iilang mga babae ring n
aimbitahan na alam kong pinopormahan ni Stan o di kaya ay ni Warren. Tipid na ng
iti lang ang isinukli ko kay Everlyse nang binati niya ako pagkatapos humakbang
ni Noah patungo sa mga kaibigan para makipag biruan at batian.
"Kain na tayo," makahulugang ngiti ni Everlyse habang iminuwestra ang mga pagkai
ng nakahanda.
Sadyang hindi namin ka close ang mga naimbitahang babae kaya kaming dalawa lang
ni Everlyse ang namalagi sa sofa. Abala naman sila doon malapit sa mga mesang in
ihanda para sa maliit na salu-salong ito. Nakita ko kung paano ngitian si Noah n
g ilang babaeng naimbitahan nila at tuwi tuwina'y sumusulyap siya sa akin. Supla
do. Hindi man lang ngumingiti!
"Anong ewan mo? Sabi ni Stan, galit na galit daw si Noah kanina sa ginawa mo. Na
gkabati na kayo?"
Tumango ako. "We kissed."
Gusto kong sabihin sa kanya na hindi naman ako nagtatanong ng marami kay Noah da
hil sa takot kong masira ang kung ano mang meron sa amin ngayon pero nakita kong
tumayo si Noah at sumulyap sa akin. Nilingon pa siya ni Stan at nakita kong bum
ulong si Stan kay Joey na agad ngumisi sa galaw ni Noah.
Nag alis ng bara sa lalamunan si Everlyse nang napansin ang paglapit ni Noah sa
sofa. Kinagat ko ang labi ko at nagkunwaring walang nangyayari pero hindi ko nap
igilan ang pag singhap nang umupo siya sa tabi ko.
Nakabusangot ang mukha ni Noah na parang wala sa mood. Nakangisi naman si Everly
se at bumubulong pa sa akin.
"May nag offer sa kanila na magkaroon ulit ng gig sa iilang outdoor venues. At b
iruin mo? Isa sa mga gig may kasamang iilang sikat na banda?" Halos patiling unt
ag ni Everlyse.
Malaki ang ngiti ko at iniisip kung anu-anong banda kaya ang makakasama nila. Sa
an kaya ang mga gig nila at ano na naman ang pakulo namin sa club? I can't wait.
Gagawa ulit kami ng design sa t shirt o di kaya ay jacket. That would be cool.
"Next month, kasama yata natin 'yong Going South. Kabilang school na banda iyon
tsaka halos college na ang mga miyembro. Nagkaroon na sila ng malaking offer. Hi
ndi ako makapaniwalang kasama tayo sa line up nila gayong wala tayong offer." Ba
nggit ni Joey.
Tumango ako. "Magkakaoffer din kayo."
I can't help but think about the rising recording company of my parents. Gusto k
ong mag offer sa kanila na mag record doon pero dahil hindi pa naman talaga esta
blished ang kompanya tulad ng iba at nangangailangan pa ng ilang sikat na manage
r ay nahihiya akong mag offer. I know they deserve better. They deserve the best
. At naniniwala din akong kaya nilang sungkitin ang tagumpay nang hindi ko sila
tinutulungan.
Naramdaman ko ang kamay ni Noah sa likod ng sofa'ng inuupuan ko. Bago ko pa siya
nalingon ay naramdaman ko kaagad ang kanyang hininga sa aking leeg. Ngumisi pa
lalo si Stan at nagtaas ng kilay sa akin.
"I will wait outside." Ngumisi siya. "Why are you so damn scared? I won't do tha
t... yet, Meg."
Pumikit ako ng mariin at nilapag ko kaagad ang basong iniinuman ko kanina. Tumay
o ng diretso sa gitna ng pag uusap at excitement nila tungkol sa offer. Nag anga
t ng tingin si Lyse sa akin, naputol ko ang kanyang opinyon sa mga offer.
"San ka, Meg?" tanong niya at nilingon ang nasa likod kong si Noah, sumusunod.
"Magbibihis lang ako," sabi ko.
Sumipol kaagad si Stan at sumandal sa sofa, pinagmamasdan kami. "No girls allowe
d on my sisters room, pre," aniya.
Pumasok agad ako sa loob ng kwarto ni Everlyse at sinarado ang pinto. Huminga ak
o ng malalim bago mabilis na sinuyod ang bag kong nilagay ko sa loob ng cabinet
niya kanina. Nakuha ko pang magshower kahit na naghihintay si Noah. Ayaw ko kasi
ng hindi naglilinis ng katawan bago matulog. Pagkatapos ay nagbihis ako ng isang
oversized t shirt na may maraking 'Zeus, the god of gods' at isang maiksing sho
rts (dahil ganito ang mga shorts ko). Damn, 'yong suplado ay magtataray na naman
para dito.
Pinasadahan ko lang ng suklay kong medyo basa pa at agad ng binuksan ang pintuan
. Naabutan ko si Noah na nakahilig sa dingding, ang dalawang kamay ay nakapaloob
sa bulsa. Nilingon niya ako, sinalubong ng isang malamig na ekspresyon. Dinayo
ng kanyang mata ang damit ko pababa.
Nanlalaki ang mga mata ko nang naamoy ko ang bango ng kanyang dibdib. Saglit lan
g iyong yakap niya at agad niya na akong hinila.
"But your shorts are too short." Ngumuso siya habang naglalakad kami patungo sa
hagdanan.
"Shorts are short, Noah." Nangingiti kong sinabi kahit na may kung ano na sa tiy
an kong namumugad.
"May mga lalaki kaming kaibigan, Meg. And you don't know how often they talk abo
ut you nong hindi pa kita inaangkin."
Halos malaglag ang panga ko sa kanyang sinabi. Bakit normal lang sa kanyang sabi
hin ang mga ito samantalang para sa akin ay nakakahuramentado na sa kalooblooban
. Why are you so straightforward, Elizalde?
Hinawakan niya agad ang kamay ko at dahan dahang nilalagay ang kanyang daliri sa
gitna ng aking mga daliri nong pababa kami sa hagdanan. Nakita ko kung paano na
g angat ng tingin ang iilan sa mga bisita namin. Nanliit ang mga mata ni Warren.
Samantalang naabutan ko namang nagtatanong ang isa sa mga kaibigan ni Joey sa k
anya na tumitingin sa amin.
Kwentuhan at konting inuman ang nangyari para sa mga boys. Ang mga babae naman a
y tinatawagan na ng mga magulang para umuwi kaya napipilitan na rin silang tumul
ak para maihatid na ang ilan. Sumama ako sa paghatid sa kanila sa gate ng bahay
nina Everlyse. Nauna na si Joey na siyang maghahatid sa tatlong kaibigan nilang
babae. Huli si Noah na agad nagpakita sa kanyang cellphone bago umalis na pinapa
nood ni Stan at Everlyse, ang dalawang curious kong pinsan.
Sa gabing iyon ay wala kaming ginawa ni Everlyse kundi ang mag usap ng tungkol k
ay Noah at mag enjoy sa panibagong nararamdaman ko sa bawat text niya sa akin. I
t was a weird feeling. Iyon bang tipong ang pangarap mo ay nagkakatotoo na. It's
too good to be true and yes, it is true. Kung panaginip man ito ay ayaw ko nang
magising.
"Magiging kayo na talaga. Kung hindi pa kayo ngayon." Siguradong sinabi ni Everl
yse sa akin habang nag lalagay ng kulay sa kuko ng kanyang mga paa.
Kinagat ko ang labi ko at tiningnan ang cellphone kong may mensahe galing kay No
ah.
Noah:
Shower's done. What are you doing?
Ako:
Nakahiga lang sa kama ni Everlyse. Sino mga ka text mo? :)
Noah:
A couple of classmates and you.
Ako:
Girl classmates?
Noah:
Yup.
Ngumiwi ulit ako at may kaonting katawa tawang sakit ang nanuot sa aking dibdib.
Heartache isn't a joke or an expression for failed love or relationships, it is
real. Nararamdaman ko iyon ngayon. Ang nakakatawa lang ay nasasaktan ako sa mal
iit na bagay. Hindi agad ako nakapag reply at napatalon ako nang tumunog ang cel
lphone ko. Nagkatinginan pa kami ni Everlyse nang bago ko nakitang si Noah ang t
umatawag. Ang konting sakit ay napalitan ng abot abot na kaba at kaligayahan. Da
mn this puppy love of mine.
"I wonder if I'm allowed to sleep there. Sa bahay nina Stan." Malambing ang tono
niya.
"You better ask him if you really want."
"I want to cuddle and kiss you," tikhim niya.
Huminga ako ng malalim at pumikit. Those were my dreamy nights. The nights I don
't want to end. Iyong parang nabubuhay na lang ako para sa malalim na tinig ni N
oah at sa kahit walang katiyakan naming estado ay sobrang tama na ito para sa ak
in.
Agad lumipad sa ere ang kamay ni daddy para pigilin ako sa pagsasalita. May kaus
ap siya sa kanyang cellphone at nakadungaw siya sa bintana, kausap ang kung sino
ng nasa kabilang linya.
Umupo ako sa swivel chair at pinaglaruan ang maliit na globe sa malaking mesang
naroon. Pinaikot ko ang swivel chair at kitang kita ko ang mga makakapal na libr
o sa mga kabinet namin sa paligid. Ang mga painting sa kisame ay nagpapatunay ku
ng gaano ka mahal ng mga magulang ko ang classical music. May roon dong anghel n
a may dalang violin sa ulapan. Iyon ang kinalakhan ko. Iyon din ang dahilan kung
bakit sinubukan ko ring tumugtog ng ganon. Sadly, music is just not my thing. I
know how to play and it liberates me. But I just don't think my heart is right
there.
"Sige, sige. Papunta na diyan si Alejandra. Susunod ako." Dinig kong medyo natat
arantang sinabi ni daddy.
Mabilis niyang kinuha ang kanyang suit na nakasabit sa gilid ng malalaking kabin
et ng mga libro. Magpapaalam sana ako sa susunod na gig nina Noah. They are not
very strict but if it's beyond 6pm, kailangan ko nang magpaalam ng mabuti.
"Sige, okay, bye." Mabilis na nilagay ni daddy ang kanyang cellphone sa bulsa at
pinuntahan ako, hindi na pinagsalita at hinalikan sa noo. "Meg, honey, aalis mu
Pinanood ko ang pag alis niya sa pintuan bago ko kinapa ang telephone na konekta
do sa aming kitchen at kung saan pang parte ng bahay. Habang dinadial ang kitche
n para kay manang o sa kahit sinong katulong ang naroon ay nakita ko ang iilang
mga papel at pasaporte sa mesa.
"Manang, sabi ni daddy linisan daw ang office," sabi ko habang tinataas ang mga
papel.
Maria Georgianne Marfori, George Rodolfo Marfori, Mary Alejandra Marfori, Manila
to Singapore, Singapore to LAX.
Binaba ko ang tingin ko sa mga date. Sa susunod na buwan ito, ah? Inakyat ko uli
t ang tingin ko, nagbabakasakaling round trip ticket at para makita kung kailan
ang balik.
Hindi ko na iyon pinagtuonan ng pansin. Naging abala din kasi ang mga magulang k
o. Pagkagising ko tuwing umaga, papuntang school ay maaga na silang umalis na da
lawa. At tuwing uuwi naman ako sa hapon ay hindi pa sila nakakauwi. This life is
boring, I know. Wala akong kapatid at halos palaging mag isa sa bahay. Para mal
ibang ako ay tinatawagan ko na lang si Everlyse o nanghahalungkat sa computer.
Matatangkad ang mga grade 12 na ito kaya agaw pansin sa lahat ng naroon. Para ba
ng hindi natatanggap ng mata nila na bumibisita sila sa aming corridor.
"You remember last time? Hindi mo pinaunlakan ang imbitasyon ko. Now, I want to
invite you for lunch." Matamis na ngiti ang kanyang ibinaling sa akin.
Rozen's group of boys are vain and arrogant. Nakikita ko iyon sa pagkakasuot nil
a sa uniporme nila. Loose neckties, unbuttoned shirts, and evil smirk. William i
s not an exception to that. Sa likod niya ay nakita ko ang Zeus na papalapit. No
, I saw Noah's eyes bore into mine.
Nakita ko kung ilang tainga sa mga kaklase ko ang nakarinig non. May ibang palih
im na tumili at may ibang tumikhim. Nakakairitang ngisi ang bumalot sa mukha ni
Rozen samantalang kumunot naman ang noo ni William sa akin.
"I told you, William. Let's just go. Find another girl-" pinutol ni William ang
pabirong sinabi ni Rozen.
"Bakit? Are you her boyfriend?" Medyo iritado nitong tanong. "You are not, right
? Kung maka bakod ka ay parang iyo. I bet you thousand bucks, hindi mo pa nahaha
wakan ang mga binti niyan," mariin niyang sinabi.
"Noah!" Tawag ko at hahawakan ko na sana ang braso niya kung hindi lang ako pini
gil ni Warren at Joey.
"At hanggang doon ka na lang. I don't need your bet. Hindi ko kailangan ng pera,
marami ako niyan," mahina ngunit mariin niyang sinabi.
Kabadong humalakhak si William, "You are Rozen's younger brother, do you think I
'll-" bago pa niya matapos ay nasuntok na siya ni Noah at ilang metro siyang nap
aatras. Napahawak siya sa kanyang pisngi na agad pumula at tingin ko ay mamamaga
.
"Noah! Stop it!" Napasigaw ako.
"It's your fault, anyway. Kung sana ay hindi tayo pumunta dito. The blame will a
ll be on you. Let's just go!" sigaw ni Rozen.
"I don't care who the fuck they-" Hindi niya pinatapos si William.
"That's my brother out there. I am also gonna punch you if I must, William. Let'
Naisip kong silang dalawa ang mag aaway mamaya dahil sa galit ni William at sa p
agkakairita naman ni Rozen. Ilang sandali pa bago bumaling si Noah sa akin na ma
lamig ang ekspresyon. Umiling si Stan at Joey na agad pumasok sa classroom para
umupo sa kanilang mga upuan. Sumunod si Noah, nilagpasan ako at huli si Warren n
a binigyan lang ako ng apologetic look. Ang mga kaklase ko ay nagbubulung bulung
an at ang iba naman ay nakikiusyuso kay Everlyse na nasa likod ko simula pa lang
kanina.
Nagmartsa ako sa upuan ni Noah. Hindi siya tumingin sa akin. Nilingon ko si Stan
na agad nag angat ng tingin sa akin at medyo nairita sa sinenyas kong umalis mu
na siya at kailangan naming mag usap ni Noah.
Hindi siya nakasagot. Hindi niya rin talaga nasagot dahil dumating na ang teache
r namin. Kinalabit na ako ni Stan dahil kailangan niya ng bumalik sa kanyang upu
an. Napilitan akong tumayo habang tinitingnan ang mga mata ni Noah na nakatingin
lang ng diretso sa aming white board.
Dahan dahan akong bumalik sa aking upuan, sinusulyapan siya sa bawat hakbang at
wala siyang ginawa kundi ang tumingin lang doon sa harapan.
Nagsimula na naman ang teacher namin sa kanyang discussion. Agad kong kinuha ang
aking papel para pumunit doon at magsulat.
Binigay ko kaagad iyon kay Everlyse na alam agad kung kanino ibibigay. Pinaglaru
an ko ang ballpen ko at naghintay ako ng sasabihin ni Noah. Ilang sandali lang a
y kinalabit na ako ni Everlyse. Binuklat ko kaagad ang sulat.
-N. Elizalde'
Sinubukan kong makinig sa teacher namin at mag take down ng notes habang nagsusu
lat din para kay Noah.
Nagawa ko pang mag oral recitation habang naghihintay ng kanyang reply na agad d
in namang dumating.
'No. I don't really like you shouting out there for me. You are not one of the f
ans. You should be backstage, waiting for me to finish the gig.
-N. Elizalde'
Matagal ang kanyang reply at naintindihan ko iyon dahil nagkaroon kami ng maiksi
ng quiz. Nang natanggap ko naman iyon ay halos tumigil ako sa pag hinga.
'No. From now on, you should let that habit die.
N. Elizalde'
At doon ay nakatupi ang isang papel na sinulatan ko kanina. Sa pangalan kong 'M.
Marfori' ay naka crash out ng isang beses ang apelyido at may nakalagay sa gili
d na Elizalde.
Naestatwa ako sa aking upuan nang natapos ang klase at maglalunch break na. Dina
mpot ko isa-isa ang aking mga gamit at nilagay agad ang mga ito sa aking bag. Na
sa gilid ko na si Everlyse, naghihintay.
Isang lingon lang ng aking pinsan kay Noah na nilalagay ang bag sa likod ay naku
ha ko kaagad. Tumango ako at tumikhim, nagpapatuloy sa ginagawang pagliligpit.
Hindi ko na tiningnan ang ekspresyon ng mga pinsan ko dahil alam kong ngiting-as
o na naman sila. At tingin ko ay iniisip ni Everlyse na maghahalikan na naman ka
mi ni Noah. Oh my God!
Tumayo ako at napatingin sa kanya. Unti unti nang umalis ang mga kaklase ko.
Sabay kaming pumunta sa canteen. Sabay pa kaming bumitiw na ilang tao na ang nak
asalubong namin. Siguro ay pareho kaming hindi gusto na makatawag ng pansin sa k
anila. Bumili siya ng pagkain naming dalawa at pagkatapos ay pumanhik na doon sa
likod ng eskwelahan kung saan may bench sa tapat ng court, na nakasilong sa mal
aking punong kahoy.
Tahimik kami ng kumain. Hindi ko magawang magsalita dahil natatakot akong masira
ko ang panahong ito. Nauna siyang matapos sa pagkain at hayan na naman siya sa
kanyang paninitig sa akin. Lumapit pa siya at nagkadikit ang aming mga balat.
Sumubo ako at hindi ko talaga mapanatili ang parehong pagkain tuwing hindi siya
nakatingin. Binaba ko ang pagkain ko at nilingon ko siya. Kinuha niya ang canned
juice na binili at binuksan pa para sa akin bago binigay.
Tumango ako. Well, Elizalde, I know I shouldn't change you. You are that arrogan
t and foolish. Nagustuhan na kita noon kahit ganyan ka, at hindi iyon magbabago.
Mahigpit ang hawak ko sa canned juice na nasa tuhod ko. Pansin ko parin ang pan
initig niya sa akin.
"I think I am inlove with you," hindi ko alam kung paano ko nagawang sabihin iyo
n. Late reaction ang puso ko. Tsaka lang ako kinabahan ng husto pagkatapos ko iy
ong sabihin. Kumalampag at halos sumabog ang dibdib ko sa kaba. Alam na ni Noah
ang tungkol sa pagtingin ko sa kanya since time immemorial.
Hinaplos niya ang palapulsuhan ko at dahan dahang gumapang ang isang kamay niya
sa aking mga daliri. Ang isang kamay niya naman ay kinuha ang canned juice at ti
nabi bago hinawakan din ang kabilang kamay ko. Pinagsalikop niya ang aming dalir
i at sa katahimikan ay nakontento ako. Kahit hindi niya na pangalanan ang namama
gitan sa aming dalawa ay ayos na sa akin. Ayos na ayos na ito sa akin.
"We are too young for this," sambit niyang nagpapikit sa akin.
Bracing myself for another disappointment. I know that even if I'll break my hea
rt again this time, I won't mind.
"I am only seventeen. You are too, Meg. If only I could push the seconds hand, o
r the thick minute hand, or the hour hand, I would. I want to push the hands of
time. I want to know if your feelings for me would change in the future. Gusto k
ong malaman kung hanggang saan, kung hanggang kailan tatagal ng nararamdaman mo.
"
Ngumiti ako, nakatitig sa mga daliri niyang naglalaro sa palad ko. "I've been in
love with you for a long time. Ako dapat ang magkaganyan. I want to know if how
long can you make me feel this happy."
"I've like many girls, Meg. But I have never fallen like this." Hindi natanggal
ang tingin niya sa akin at bumaba ang kanyang mata sa aking labi.
Langit para sa akin ang paulit ulit na pag re-replay non sa aking isipan. Sa sob
rang saya ko at sa sobrang ganda ng alaala ay tingin ko nananaginip lang ako. Ma
sayang masaya ang araw kong iyon lalo na nang nalaman kong makakasama ko ang aki
ng mga magulang sa dinner dahil maaga ang uwi nila sa hapong iyon.
Nasa dining table na ako naghihintay nang sabay si mommy at daddy na bumaba at h
umalik sa akin pagkatapos ay umupo sa mga upuan.
Hindi ko kabisado kung ilang buwan o taon ang pwedeng lang itira ko ng tuloy-tul
oy dito sa Pilipinas bago ko kakailanganing bumalik sa America para hindi mag ex
pire o masira 'yong citizenship ko doon pero natitiyak kong hindi ito ganon ka b
ilis. Kakabalik ko lang ng America, e.
"Doon ka na muna magpapatuloy ng pag aaral mo. Eksaktong magsisimula na ang pasu
kan doon. Your mom and I will need to study and train for the company."
Hindi ko kaagad iyon na proseso. They must have been kidding me. Hindi iyon pwed
e. For the company? Hindi ako nakapagsalita at nakita kong inasahan iyon ng mga
magulang ko.
"Your cousins, Lyse and Stan, may schedule na rin sila sa kanilang alis probably
around this year pero babalik pa sila dito bago tuluyan ng manirahan doon. Don'
t worry. You probably won't miss them that much. Bibisita sila sa New York," sab
ay na ngumiti si mommy at daddy sa akin.
####################################
Kabanata 16
####################################
Kabanata 16
Leaving
"Mom, I can't do that. Hindi ako pwedeg umalis. Hindi ba pwedeng patapusin muna
ang high school?" Naghihisterya na ako sa puntong ito.
"I know you have friends out there, Meg. Close friends at nanghihinayang kang um
alis-" pinutol ko si mommy.
"My, I like it here. Yes, sumasama ako sa States pero gusto ko parin dito sa Pil
ipinas," halos pasigaw kong nasabi ito.
"Megan, huwag kang bastos. Kumakain tayo. Stop shouting at your mom," mariing si
nabi ni daddy.
Umawang ang bibig ko. Hindi ko alam kung paano ko ipapalabas itong nararamdaman
kong takot at panghihinayang gayong ayaw akong pagsalitain ni daddy sa hapag.
"I am not shouting, dad. I want to know why? Hindi ba pwedeng magawan ng paraan
'to?" halos naghihisterya na ako nang sabihin ko ito.
"Is this about the Elizalde that you like?" mahinahong tanong ni daddy. "Well, y
ou are too young for relationships, Megan. Mag co-college na rin si Rozen. He wi
ll study business while you are going abroad with us."
Nagkasalubong ang kilay ko sa sinabing pangalan ni daddy. "Hindi po si Rozen."
Kumunot din ang noo ni daddy sa sinabi ko, "Anong hindi? You told us you like th
is particular Elizalde?"
"I like his younger brother, dad. Noah Elizalde." Matapang kong sinabi iyon.
Nakita kong hinaplos ni mommy ang kanyang braso samantalang binibitiwan ni daddy
ang kanyang mga kubyertos. Medyo lito ang kanyang ekspresyon nang tingnan niya
ako dahil doon sa sinabi ko.
Kinagat ko ang labi ko at tumayo. I want to process this all alone. I can't be w
ith them yet. Masasaktan ko lang ang mga magulang ko kung patuloy ko silang haha
rapin.
"I'm done eating," marahan kong sinabi at agad iniwan ang hapag kainan.
This can't happen! This can't happen, alright!? Hindi agad natanggap ng aking si
stema ang lahat ng mangyayari. There must be another way. I'm sure of that. Pu p
wede naman sigurong dito na lang muna ako.
Kumatok si mommy sa aking pintuan, tinatawag ako. Kinuha ko ang unan ko at agad
nilagay sa aking mukha. Hindi ako nag lock ng pinto kaya isang pihit niya lang s
a door handle ay nakapasok agad siya. Naramdaman ko ang pag upo niya sa aking gi
lid at sa pag haplos niya sa aking likod.
Hindi ako sumagot. Sino ba ang may gustong umalis? Kahit sino naman siguro ay ma
g luluksa.
Nagulat ako sa narinig ko galing kay mommy. May paraan ba para hindi matuloy? Na
ngingilid ang panibagong luha sa aking mga mata nang lingunin ko siya. Umupo ako
sa aking kama at pinunasan ang aking pisngi. Bigong bigo ang ekspresyon ni momm
y habang tinatanaw ako. Kahit sa ngiti ay kitang kita ko ang pagkakabigo niya.
"We will probably give up the offer and find another one." Tumango siya ng paran
g wala sa sarili.
Napalunok ako sa kanyang sinabi. Hinawakan niya ang aking kamay pero hindi ko ti
nanggap iyon. "What? Mom! There must be another way. Kailangan ba talagang agara
n? Hindi ba pwede akong magpaiwan?" Naghanap ako ng iba pang maaaring paraan.
Umiling si mommy. "We are going to stay together, Megan. You know how important
it is for us. Tayong tatlo lang ang pamilya at kailangan hindi tayo maghihiwalay
. We can give up the offer and try-"
"Mom, you can't be back to square one. That's the biggest offer you ever had for
the company. Baka nga 'yan ang magpapatibay nito. We can't..." umiling ako, mab
ilis na bumuhos ang luha sa aking pisngi.
I am torn. This is my parent's dream, our family's dream... Ano ba talaga ang na
Humiga ako sa kama. Nanatili si mommy doon ng walang imik samantalang bumubuhos
ang luha ko sa kalungkutan at sa takot ng pag alis. I can't be selfish. This is
my parent's dream. Hindi pwedeng ang sarili ko lang ang iisipin ko dito. This is
also hard for them. Tuwing naaalala ko na aalis ako ay sumisikip ang dibdib ko.
Namamaga ang mga mata ko kinabukasan dahil sa pag iyak. Nakiusap ako kay mommy n
a hindi muna ako papasok. Pumayag naman siya sa gusto ko. I told Everlyse that I
was sick.
"Megan..." dinig ko ang boses ni daddy nang bisitahin ako ni mommy kinabukasan.
Hindi ako tumingin sa kanila. Nasa kabinet ko ang mga mata ko. Ayaw ko munang ma
kipag usap. We're all in this, alright. I can't fail them. Pero hindi parin iyon
maayos sa akin.
"You should pack. Mas maaga kang mag iimpake ay mas mabuti," wika ni daddy na ma
s lalong nagpahabag sa akin.
"Your daughter doesn't want to go, George. Pagbigyan na muna natin..." mariing s
inabi ni mommy.
"She needs to decide. Our future... Her future depends on it, Alejandra. Siya ri
n naman ang magmamana ng kompanyang ito kaya natin palalaguin. The more establis
hed it is, the more sure her future is. And if this fails, wala na tayong ibang
mapagkukunan pa ng pera. That is the truth."
Humikbi na lang ako. Gusto kong takpan ang tainga ko at ayaw ko nang makinig sa
kanilang pagtatalo.
"We are not like those multimillionaire businessmen na maraming negosyo. Ito ang
pinaghirapan nating itayo for the past ten years and this is the biggest break
ever. We can't just let it go. Megan..." Tumaas ang boses ni daddy. "You have no
say on this. Aalis tayo."
Nagmartsa palabas si daddy sa aking kwarto. Sinundan naman agad siya ni mommy at
iniwan ako sa aking kwarto.
I know that, mom, dad. Alam ko. Alam ko kaya ako nagluluksa ngayon. I can't be s
elfish. Dapat ay hindi ang sarili ko lang ang isipin ko.
Kinapa ko ang cellphone ko. Kanina pa iyon nag ri-ring at ngayon ko lang nakayan
ang kunin para tingnan ang mga mensahe. I received a few message from Stan and E
verlyse. May ilan ding galing kay Noah. Tumunog ulit iyon bago ko pa nabasa ang
message nila. Si Everlyse ang tumatawag.
"Sinagot mo rin! Asan ka!? Ba't ka absent? Are you sick?" she asked.
Naririnig ko ang boses ni Stan sa background. "She's probably just sick."
"I'm sick." Sabi ko kay Everlyse.
"Nanginginig ang boses mo. May sipon ka?"
Huminga ako ng malalim. "Yup. May flu ako. Di ako nakapag reply agad kasi natutu
log pa ako kanina."
"Dalawin ka namin mamaya?" aniya na agad kong pinigilan.
"Huwag na. Pupunta na lang ako sa inyo mamaya," sabi ko para makapag usap kami a
t makahingi ako ng payo sa kanya.
"E, may sakit ka," nalilito niyang sinabi.
"Medyo maayos na ako ngayon. Pupunta na lang ako sa inyo mamaya," ulit ko. "Sige
na. Kakain lang ako. Bye."
Mabilis kong binaba ang aking cellphone. Tumunog ito sa panibagong text galing k
ay Noah.
Noah:
You didn't even tell me. Uminom ka na ng gamot?
Tumitig lang ako sa screen ng aking cellphone. How do I tell him that I'm leavin
g? Should I tell him? Paano?
All my life I have been very honest to everyone, to myself. Ngayon lang yata ako
naduduwag na sabihin o aminin ang katotohanan. Hindi ko alam kung paano ko sisi
mulan iyon kay Noah. Natatakot ako sa maaaring magiging reaksyon niya. He didn't
confirm anything about us. Hindi niya sinabi na kami na o na mahal niya ako. I
guess that's good. I guess that blur is good right now. Hindi pa ganon ka lalim
ang pinagsamahan namin at hindi ko siya masasaktan ng ganon ka grabe. I don't ev
en know if he's going to get hurt or mad. Pero sana ay hindi na. Sana ay hindi k
o siya masaktan. Sana ay hindi niya ako ganon ka gusto. Sana ay hindi niya ako m
ahal.
Masasalba pa iyong nararamdaman niya sa akin. No. I don't care if I get hurt. I
don't care if it will break me into pieces. I want to protect him. To protect hi
s heart. Halos napatalon ako nang nakakuha ulit ako ng isa pang mensahe.
Noah:
You are not replying.
Mabilis akong nag type ng mensahe. Kinagat ko ang labi ko at nakapag desisyon.
Me:
Sorry. Kumakain ako. Yup. Uminom na ng gamot.
I lied, yes. But it's to cover up the truth. To delay the final decision. To sto
p the pain. I need to do something about this. Ang dumistansya kay Noah ang tang
i kong naiisip. Sasabihin ko rin sa kanya na aalis ako pero tsaka na pag medyo m
alamig na kaming dalawa sa isa't-isa. Not now... Just not now...
Iyon ang naging desisyon ko sa pag mumuni muni sa aming bahay. Itinawag ko kay m
ommy ang pag alis muna at pag punta kina Everlyse nang dumating ang hapon. Pinay
agan niya ako. Kaya nagmamadali akong nagbihis at nagpatawag ng driver para maih
atid ako doon.
Nanuyo ang lalamunan ko. Hindi ko alam kung ano ang maaari kong sabihin sa kanya
. Hindi ko alam kung magpapanggap ba ako na ayos lang ako o magpapatuloy sa norm
al na trato ko sa kanya.
Agad niyang hinawakan ang aking noo. Hindi ako makatingin ng diretso sa kanyang
mukha. Hindi ko kaya. Nagtaas siya ng kilay na para bang ineexamin kung maayos b
a ako. Matamis ang kanyang ngiti nang nacumpirmang maayos nga. Ang kamay niyang
nasa aking noo ay bumaba sa aking kamay. Kahit na hindi ko naman ito hinanda upa
ng makahawak kamay siya ay siya na mismo ang humawak nito at pinagsalikop ng isa
-isa ang aming mga daliri.
Nakatitig lang ako sa kanyang ginawa. Hinila niya ako patungo sa sofa kung nasaa
n sina Warren, Joey, at Stan. Pare pareho silang nakangiti. Samantalang hindi na
man ako makangiti sa kanila pabalik.
Umupo si Noah sa sofa at hinila niya ako sa kanyang tabi. Nakangiti si Everlyse
sa akin habang isa-isang nilalapag ang mga pagkain.
Hindi ko na hinintay ang opinion niya. Agad na akong dumiretso sa kusina patungo
sa natatawang Everlyse.
"Sana ay nakita mo ang reaksyon niya nang dumating siya sa classroom na wala ka!
Hindi siya matahimik. Ilang beses niya akong tinanong. Hindi ka raw kasi nag re
reply."
Umupo ako sa high stool nila sa counter. Nilapag niya ang pitcher ng juice na da
dalhin niya dapat sa sala. Kinuha ko iyon at nagsalin sa isang baso at pinangala
hati iyon.
Hindi agad iyon naproseso ni Everlyse. Matawa tawa pa siya at pakurap kurap nang
kinumpirma ulit sa akin iyon.
"Aalis kami. Titigil ako sa pag aaral. Kailangan para sa kompanya," sabi ko.
"Kailan ang balik niyo?" Nagtaas siya ng kilay. Hindi niya naintindihan ang ibig
kong sabihin.
"I don't know." Iling ko. "Maybe in three or four years. i can't tell."
Nalaglag ang panga niya habang hawak hawak pa rin ang tray ng juice. Parang tula
d ko ring hindi makapaniwala. "What about Noah?" iyon agad ang naitanong niya.
Bumuntong hininga ako, "We're too young, anyway-"
"Sasabihin mo ba ito sa kanya?"
"Naduduwag ako."
"Ano? Ihahatid mo ba 'yong juice, sis or not? They are thirsty." Sabi ni Stan sa
Shit!
Gumalaw ako sa highchair, umaambang aalis din. I don't want to face the problem
yet. Kung masasaktan ko lang din naman si Noah ay mas mabuting ipagpaliban ko na
lang muna. Hindi ko pa kaya.
Lumapit siya sa akin bago pa ako makababa ng highchair. Hinawakan niya ang high
chair at ang counter kaya naikulong niya ako sa kanyang braso. Nanlalaki ang mga
mata ko habang tinititigan siyang ganito ka lapit.
Nilagay niya ang kanyang daliri sa aking baba para maiangat ang titig kong kumak
awala sa kanya. Nagkatinginan kami. Nanliit ang mga mata niya nang nakitang nahi
hirapan akong magtagal sa pagtingin sa kanya.
Kinagat ko ang labi ko at binaba ulit ang tingin. I missed you too, Noah. Pero b
awal na umasa ka pa sa akin. Hindi kita pwedeng ikulong sa mga palad ko kung aal
is din naman pala ako. I want to set you free. Explore other worlds. I like you.
No. I love you. I love you that's why I'll choose to set you free. Hindi ko kay
ang makita kang malayo sa akin, naghihintay sa walang kasiguraduhang pagbabalik.
Mas gugustuhin ko pang magalit ka sa akin kesa sa masaktan ka. Tingin ko ay ika
kamatay ko pag nasaktan kita.
"I-Isang araw lang akong nawala, Noah. Baka sa susunod, matagal akong mawawala,"
natatawa pa ako para lang matabunan ang bigong damdamin.
"Did you miss me?" malamig at malambing ang namamaos niyang boses. "Hey..." Inan
gat niya uli ang baba ko dahil patuloy ko itong binabagsak. Mas lalo siyang luma
pit sa akin. "Hey, did you miss me too?"
Pumikit ako ng mariin at isang beses na marahang tumango. I am inlove with you,
Noah. At hindi ko alam kung saan ako huhugot ng lakas para iwan ka. Hindi ko ata
kaya.
Malambing ang kanyang boses nang humalakhak siya at hinalikan ako sa noo. Huming
a ako ng malalim at nagpipigil ng mga hikbi.
"Noah, baka hinahanap ka na sa sala. Mag papractice kayo para sa gig, diba? Let'
s go," anyaya ko nang sa ganon ay makaiwas na sa usapan namin dito.
"Alright, Megan." Malambing parin ang tono niya ngunit hindi niya parin inaalis
ang braso niyang nagkukulong sa akin.
Tinulak ko iyon ng bahagya ngunit hindi ako nagtagumpay. Para bang sinasadya niy
ang gawin ang pagkukulong sa akin doon. Narinig ko pang humalakhak siya sa ginag
awa kong pag tulak. Bahagya kong tinampal ang kanyang braso.
Nagmartsa ako patungong sala samantalang sumusunod naman siya sa akin at natataw
a. Kita ko ang salubong ng tingin ni Everlyse sa akin na medyo nag aalala at nag
iingat sa ikinikilos ni Noah. Tumayo galing sa pagkakaupo si Everlyse at agad n
a sinalubong ako.
"Saan? I'm not yet done with her," mabilis na singit ni Noah.
Hindi ko siya tiningnan. Imbes ay kay Everlyse nanatili ang titig ko.
"Grabe ka, Noah. Catch up muna kami. May mga assignments, e. Tara, Meg."
Umakyat kaagad kami ni Everlyse sa kanyang kwarto. Habang nasa hagdanan ay nilil
ingon ko pa ang nakatingalang si Noah bago dumiretso na sa pag akyat. Damn it!
Sinabi ko kay Everlyse lahat ng sinabi ni mommy at daddy sa akin at tahimik siya
buong panahong kinwento ko ang mga iyon. Para bang sinusukat niya ang maipapayo
niya sa akin.
"Hindi ko alam kung paano ko sasabihin kay Noah iyon. And I think making him mad
at me is much easier than hurting him like that," sabi ko.
"Pareho lang iyon. Pag ginalit mo siya, masasaktan siya. Pag iniwan mo siya, mas
asaktan din siya."
"At least pag galit siya, he won't care if I'll leave." Halos hindi ko na marini
g ang sarili ko nang sabihin ko iyon. Hindi ko alam kung makakayanan ko bang gaw
in lahat ng naiisip ko.
"So, you mean to say you are going to piss him off? Like that?" Ngumiwi si Everl
yse.
"No... If I can help it. Gagawin ko ang lahat para ma lessen 'yong ipinapakita n
iyang affection sa akin. Find another girl that will suit him. Maybe some of his
fans... I'm pretty sure madaling maka divert ng atensyon ang mga magaganda at p
ursigido niyang fans. I want him to detach. To stop thinking about me, if he is,
and start to consider another girl."
Umiling na lang si Everlyse sa mga sinasabi ko.
"Lyse, we're too young. And do you actually believe na pag naging kami ngayon ay
kami parin pagkatapos ng ilang taon? Ilang relasyon ba na nag simula sa highsch
ool ang nagtatagal? We have to think about the reality. And it sucks, big time..
." Gumaralgal ang boses ko sa itinatagong sakit. "This is reality. My family nee
ds this break and Noah... Noah needs to be free."
Pinunasan ko ang tumakas kong luha. Nag aalala na naman ako dahil baka mamugto o
mamula ang mga mata ko at magtatanong pa si Noah kung anong nangyari sa akin. I
'm tired of lying to him. He didn't deserve my lies. He deserved the truth. He d
eserved to be loved. He deserved attention and appreciation.
Humiga ako sa kama ni Everlyse nang nakaisip siya ng paraan para hindi na ulit k
ami magkaengkwentro ni Noah sa gabing iyon.
"She's asleep. Sumakit ang ulo niya kanina. Tsaka may ubo siya. I will call tita
and tell her that she's asleep. Bukas na lang siguro siya uuwi," malinaw kong n
arinig ang boses ni Everlyse nang buksan niya ang kanyang kwarto.
Naroon si Noah at Stan, nag aalala sa kalagayan ko. Nandito ako at nakatalikod s
a pintuan at pinipilit na pumikit.
"Ang sabi niya ay maayos na siya. She's still sick? Uminom ba iyan ng gamot?" si
Noah.
"Yup. Siguro ay maayos na siya bukas. Come on, Noah. Give her a break. Isang bes
es sa limang taon lang 'yan nagkakasakit kaya hayaan mo na," kapanipaniwalang to
no ni Everlyse.
"We should call tita," singit ni Stan.
"We will, Stan," agarang sinabi ni Everlyse.
"Okay then. Pagkagising niya tatawag ako. Aalis na kami. Sabihin mo sa kanyang n
ag aalala ako," ani Noah.
"Yes. Makakarating."
Simula pa lang iyon. Simula kung paano ko itutulak si Noah sa akin palayo. Umupo
ako ng maayos pagkatapos isarado ni Everlyse ang kanyang pintuan sa dalawa. Tum
ikhim siya at humilig sa kanyang pintuan.
"Do you think Coreen Aquino can make him fall in love?" Lumunok ako nang tanungi
n si Everlyse non.
"She's too young, Meg. And are you really sure about this?"
Tumango ako. "Rozen Elizalde liked that girl. Siguro ay may kung ano sa kanya. S
iguro magugustuhan siya ni Noah. They were cut from the same cloth, Noah and Roz
en. I'm pretty sure this will catch his attention." Inisip ko kung paano ko gaga
win iyon nang hindi namamalayan ni Noah.
Umiling na lang si Everlyse sa aking harap at umupo sa kanyang kama. "Megan Marf
ori, pagkatapos mong pangarapin ang atensyon ni Noah ay pinapangarap mo na naman
g mabaling ang atensyon niya sa iba? Can you really afford to see him like someo
ne else? And what if hindi ka magtagumpay?"
Huminga ako ng malalim at hindi na sumagot. I don't have all the time I need. Wa
la akong ginawa buong Sabado at Linggo kundi ang tingnan ang lahat ng maaaring m
agawa ko para sa dalawang linggong nalalabi ay maisagawa ko ang naiisip ko. I do
n't have too try so hard to make him like someone else I guess. Hindi niya pa na
amin sa akin na gusto niya nga o mahal niya nga ako. This will be easy. But it's
breaking my damn heart!
"Meg, handa na 'yong mga ballpen at iilang pins para sa gig nina Noah," salubong
sa akin ni Wella. "Ayos ka na ba? Sabi may flu ka daw nong Biyernes. Mukhang ma
tamlay ka parin ngayon."
"Ayos lang ako," sabi ko at agad umupo sa aking upuan.
"Oh? So, ano? Titingnan mo ba ang bagong pins? 'Yong ballpen? Ayos kaya 'yon sa'
yo? Binigay ko kay Mari, e. Siya 'yong may dala. 'Yong tarp na lang ang kulang p
ati 'yong individual letters."
Tumango lang ako ng wala sa sarili. Hindi ko alam pero ayaw ko munang makealam s
a mga ginagawa nila. Ang mismong pagdadausan ng gig ay 'yong mismong alis namin
patungong Singapore.
Kumalabog ang puso ko nang nakita ko si Warren na papasok. I'm pretty na susunod
si Noah, Stan, at Joey. Kumuha ako ng notebook at nagkunwaring nagsusulat para
hindi ko masalubong ang tingin ni Noah pagkapasok niya.
Tumango ako sa kanya at nag iwas ng tingin. Hindi malaman kung paano haharapin a
ng matamis niyang ngiti. Mabuti na lang at naisalba ako ng dumating naming teach
er. Hindi na nagtagal ang pananatili niya sa aking harapan at dumiretso na siya
sa aking upuan.
Nakinig akong mabuti sa aming teacher para sa mga instructions ng exam sa araw n
a ito. Hindi ako nakapag aral ng maayos. But then again, why do I need to study
when it's gonna be useless. Iwi-withdraw din naman ng mga magulang ko ang pagkak
aenrol ko dito at uulit ako sa year na ito abroad. But still, I tried my damnede
st to answer the questions. Pagkatapos ng isang exam ay mamayang hapon ulit.
Ngunit dahil hindi naman kami agad umalis dahil magbibigay pa ng pointers ang te
acher namin sa isang subject ay nanatili muna kami sa classroom. Kausap ko ang k
atabi ko tungkol sa mga sagot namin sa quiz nang bigla akong kalabitin ni Everly
se.
Nilingon ko siya at agad kong nakita ang kapirasong papel na inilalahad niya. An
'Lunch later? May isa pa tayong exam mamayang hapon and it's not till 2pm.
-N. Elizalde'
Tinitigan ko lang iyong papel at nilagay sa aking desk. Pinukpok ko ang dulo ng
aking ballpen sa aking desk habang nag iisip sa pagyayaya ni Noah. Yes, Noah, I'
m gonna be there but we can't be alone for lunch. Dapat ay sa cafeteria tayo kum
ain. Not our usual spot. That way, we can probably spot Coreen Aquino and I'll s
ee what I can do.
Mabilis kong kinuha ang aking notebook para mag takedown ng notes na sinabi ng a
ming teacher. Pagkatapos niyang magsalita ay niligpit ko kaagad ang gamit ko. Ba
go ko pa tuluyang nailigpit iyon ay kinalabit ulit ako ni Everlyse. Kinuha ko ka
agad ang kapirasong papel.
Tahimik na pumasok si Coreen Aquino doon, mag isa. May dala dala siyang mga libr
o at hindi ko alam na nasa iisang linya pala ang mga locker naming dalawa. Binuk
san niya ang kanyang locker at nakita ko ang mga dekorasyong nagawa namin sa clu
b, nakasabit sa loob ng kanyang locker. Zeus rocks! Noah Elizalde! Lahat ng naro
on ay alam na alam kong kami ang gumawa. She's an avid fan. Pinagmasdan ko ulit
ang mapupula niyang labi na nakaawang habang ginagawa ang pag aarrange ng mga li
bro, ang umaalon niyang buhok, ang makinis niyang kutis, at ang maganda niyang p
angangatawan. No doubt, Noah can fall for this girl.
Tsaka lang namin pinakawalan ang aming mga hininga nang umalis na si Coreen sa l
ocker room. Pumikit ako ng mariin at isang beses pang huminga ng malalim bago ki
nuha ang cellphone para mag text kay Noah.
Ako:
Cafeteria tayo kumain. I'll study with Everlyse.
####################################
Kabanata 18
####################################
Kabanata 18
Please
Nakuha kaagad ni Everlyse ang gusto kong mangyari. Nilingon ni Noah si Everlyse
na siyang umupo sa upuang inilaan niya para sa akin. Nakita ko ang pag kunot ng
noo ni Joey sa pagtataka. Si Noah ay tumingin sa akin, nagtataka.
"Nasagutan mo, Stan?" tanong ko, pinapanatiling normal ang boses kahit na nagtat
aka na ang titig nila sa akin.
"Of course!" wika ni Stan.
Bumaling ako kay Noah, "How about you, Noah?"
Seryoso ang titig niya sa akin. Para bang tinatantya ang bawat galaw ko. "Yup. Y
ou didn't answer my letters, though."
Humagikhik ako at nagkunwaring nagbibiro, "Magkikita din naman tayo ngayon, e. T
saka, Nandon si teacher sa harapan, mamaya isipin niyang nag papasahan tayo ng k
odigo."
"Noah, your sister and her best friend," maligaya kong pinuna.
Nilingon niya ang kanyang kapatid at bumaling ulit sa akin ng nakataas ang kilay
.
Nagkibit balikat ako at tumingin sa mineral water sa harap ko. "Nakakatanggap ka
parin ba ng love letters galing kay Coreen?"
Nag uusap sina Stan at Warren ng tungkol sa isang freshmen na mukhang pareho nil
ang type habang ako naman ay naghihintay sa isasagot ni Noah. Si Everlyse ay nan
onood sa mga ginagawa ko.
There, Megan.
Tumango ako at ngumiti, tumingin kay Coreen na hinahawi ang umaalon na buhok. "Y
up. Bagay kayong dalawa. Look at her fair skin, red lips, and her body. Isang ta
on lang ang tanda natin sa kanya pero dalagang dalaga na siya. Have you seen her
sa P.E. nila? Swimming?" Wala sa sarili kong sinabi.
"Tomboy ka, Meg?" Natatawang sinabi ni Warren.
"No!" Tumawa ako. "Naaappreciate ko lang talaga ang beauty niya. Noah, pormahan
mo kaya. She likes you. Have you read her letters? What can you say?" Bumaling a
ko sa kanya at titig lang na matalim ang kanyang ipinakita sa akin.
"You want me to date her?" Kumunot pa lalo ang noo ni Noah.
Nag iwas ako ng tingin. "You might like her. She's pretty and she likes you."
"You want me to date her?" Tanong niya ulit sa mas seryosong tono na para bang h
indi niya narinig ang salita ko kanina.
Nanahim silang apat na naroon sa table namin. Pinapanood lang kaming dalawa sa n
agtatakang mga ekspresyon. Ang mga mata ko ay nasa mineral water sa harap ko sam
antalang titig ni Noah ay kanina pa nasa akin.
Kinagat ko
akin kung
n nagpunta
tlong oras
Hindi ko parin sinasagot ang tanong nila kung bakit ko iyon nasabi. Panay ang pi
lit nila sa aking hanapin si Noah ngunit hindi ko ginawa. I felt so dumb. Gusto
kong bawiin ang sinabi ko kay Noah ngunit alam kong magiging mahirap na iyon.
Nag angat ako ng tingin nang pumasok si Noah sa classroom, tatlong minuto na ang
nakakaraan nang nagsimula na kami sa aming exam. He's late. Malamig ang kanyang
tingin at hindi man lang siya sumulyap sa akin. Dinungaw ko ulit ang papel ko n
ang lumagpas na siya sa akin para magtungo sa kanyang upuan at sagutan ang exam.
Pinukpok ko lang ang ballpen ko sa aking testpaper. Kinukurot ang puso ko habang
sinasagutan ng wala sa sarili ang exam. Paglipas ng isang oras ay narinig ko an
g galaw ng upuan sa likod.
"What the hell, Meg?" sigaw ni Stan sa akin nang nakauwi na ako sa bahay at pini
lit nilang sumama.
Kanina pa niya ako halos minumura dahil sa kagagahang ginawa ko kanina sa lunch
kay Noah. Kinancel ni Noah ang practice nila sa araw na iyon sa sobrang pagkabad
trip. At kahit ayaw sabihin ni Noah 'yong dahilan ay alamnilang kasalanan ko.
Pumasok ako sa kwarto, dire diretso habang ang kambal ay sinusundan ako. Kinuha
ko 'yong malaking maleta na pinupuno ko ng damit simula pa nang nalaman kong aal
is kami.
"Aalis kami, Stan," sabi ko na para bang sapat nang paliwanag iyon sa humihingal
sa galit na si Stan.
Dinungaw niya ang maleta ko at ang nagkalat na gamit sa aking kwarto. Umupo si E
verlyse sa aking kama at mariin kaming pinagmamasdan sa pagtatalo.
"Saan kayo pupunta?" Nalilitong tanong ni Stan, tinitingnan ang mga maleta.
"We're off to Los Angeles next week. Hindi ko alam kailan ang balik namin. I wil
l drop out of school," sambit ko.
Napaawang ang bibig ni Stan. Nakapamaywang siya at tinitigan ang mga damit kong
nagkalat.
Nilapag ko ang bag ko sa mesa at tinanggal ang relo ko. Ilang sandaling katahimi
kan ang lumipas ay may kumatok sa pintuan. It was dad. Binuksan niya ang pinto a
t nang nakita ang mga pinsan ko sa loob ay tumango siya sa kanila. Nagmano si Ev
erlyse sa kanya at sumunod naman ang wala sa sariling si Stan.
"Napadalaw kayong dalawa? Akala ko sino 'yong kausap ni Megan sa loob ng kwarto.
Kayo lang pala..." ani daddy.
"Tito, aalis kayo?" nag angat ng tingin si Stan.
Bumaling si daddy kay Stan, "Hindi ba 'yon nasabi ng daddy niyo sa inyo?"
Umiling si Stan na para bang hindi matanggap 'yong nangyari.
"Well, now you know. It's for the business." Nilipat ni dad ang tingin niya kay
Everlyse at sa akin. "Bumaba na rin kayo para makapag dinner na." tsaka sinarado
ang pintuan.
Bumaling si Stan sa akin, hindi parin makapaniwala. Pinaulanan niya ako ng mga t
anong tungkol sa pag alis. Ipinaliwanag ko sa kanya kung gaano ako nalito at kun
g gaano ako nahihirapan.
"Why don't you tell tito and tita na may relasyon kayo ni Noah and-"
"Wala kaming relasyon ni Noah. Walang title ang namamagitan sa amin. And you rea
lly think my mom and dad would change their minds just because I'm inlove with N
oah, Stan?"
Tulala lang si Stan habang nakaupo sa aking kama. Tingin ko ay wala na siyang ma
sabi sa sitwasyon. Kaya nong bumaba kami para kumain ay ang tanging naitanong ni
ya sa kay mommy at daddy ay kung ilang taon ba ang itatagal namin sa America.
"Three to four years, we don't know yet. Bibisita naman kami dito," ngiti ni mom
my kay Stan samantalang hindi naman ako makangiti habang kumakain.
"Hindi ba pwedeng maiwan si Megan, tita?" ikinagulat ko ang tanong ni Stan.
"Is it because of that Elizalde?" Nilipat ni daddy ang tingin niya sa akin.
Nag iwas ako ng tingin sa kanya. Tumawa lang si daddy habang sinasaway ni mommy.
"Come on, Stan. You and I know that you are all too young for relationships. Wha
tever you are feeling now are just pure sentiments. When you grow up, malalaman
niyo rin kung ano ang ibig sabihin ng relasyon. Wag nating hayaang makulong ang
buhay natin sa mga bagay na inaakala nating makakapag pasaya sa atin. We need to
see things differently." pangaral ni daddy sa amin habang isa isa kaming mariin
g tinitigan.
Yumuko si Stan at natulala sa kanyang pagkain.
"You all need to learn that this life isn't all about love. There is a bigger wo
rld out there. It needs you. Hindi lang ito. Hindi lang 'yong dito. Hindi lang k
ayo. Hindi lang 'yong pakiramdam niyo. That's least priority. Whatever you kids
are feeling right now, it will soon fade away. Ang hindi mawawala ay ang tagumpa
y at ang edukasyon. Iyon ang dapat niyong pagtuonan ng pansin. Not the temporary
feelings." umiling si daddy sa katahimikan naming tatlo.
"I know, tito. I'm sorry. Nag aalala lang ako kay Megan." Basag ni Stan sa katah
imikan at tumingin sa akin.
Nagkatinginan lang kaming dalawa bago kumain muli para mapag usapan nila ang pag
sunod nina Stan at Everlyse dalawa o tatlong taon mula ngayon.
"Susunod din naman kayo. Maybe next year. But you'll come back here. Bago tuluya
n ng mag migrate. I hope you both know that," nagtaas ng kilay si daddy sa dalaw
a.
"Let's go, Stan," wika ni Everlyse nang papasok siya sa kanilang sasakyan.
Nilingon ako ni Stan, "Are you sure you want to do this?"
Pumikit ako at huminga ng malalim bago tumango. Tumango rin pabalik si Stan sa a
kin bago sumakay sa kanilang sasakyan.
Mas lalong naging mahirap ang sumunod na mga araw. Abala kami sa exam at abala r
in si Noah sa pagiging suplado ulit sa akin. He refused to even look at me every
time we're inside the classroom. At tuwing kumakain kami sa cafeteria ay hindi n
a kami tabi at tahimik siya madalas at kung minsan ay nakikipag biruan lang kay
Warren at Joey na parang hangin ako at hindi ako nakikita.
Halos hindi ako makakakain pero pinipilit kong isubo ang pagkain sa aking bibig.
Pinipilit kong magpakasaya at magpaka normal. Lahat ng emosyon ay pinipilit kon
g baliktarin. Naghahanap ako ng tyempo para maibalik ulit 'yong usapan namin tun
gkol sa kagandahan ni Coreen at sa pagiging bagay nila ni Noah pero hindi ako ma
kanahap ng tamang oras.
Nang patapos ang huling exam namin sa hapon at paalis ako ng classroom ay nakita
ko si Noah, Stan, Joey, at Warren sa labas ng aming classroom. Para bang may in
aabangan sila. Natatawa si Noah habang nakikipag highfive kay Warren.
Nagtago ako sa hamba ng pintuan para makita kung sino ang inaabangan nila. Ang m
ga kaklase namin ay paalis na sa classroom at panay ang reklamo sa sobrang hirap
naming mga exam. Kinalabit naman ako ni Everlyse sa pagtataka.
"Huy! Anong ginagawa mo?" Tanong niya at nilingon na rin ang apat na nag aabang
sa corridor.
Nakita kong tinulak nila si Noah at tumawa na lang si Noah nang nagsilabasan ang
mga estudyante sa kabilang classroom. Nakita ko na ang klase iyon nina Reina. T
umitig ako kay Noah at nakita ko ang pagkagat ng kanyang labi habang pinagmamasd
an si Coreen na lumalabas doon.
Lumipad ang aking kamay sa aking bibig at bahagyang kumirot ang puso ko.
Nanlaki ang mga mata ko nang nilingon ako ni Noah at nagtama ang paningin namin.
Siya, nangingiti dahil sa pangyayari. At ako na parang sinakluban ng langit at
lupa dahil sa kagagawan ko. Mabilis kong inayos ang bag ko sa aking balikat at h
inigit na kaagad ang aking pinsan palayo doon.
"O, O, saan tayo pupunta?" Tanong ni Everlyse nang hinigit ko na siya palayo doo
n.
Lumiko kami sa locker room at hinampas ko ang locker ko. Kasabay non ang pag tak
ip ko sa aking mukha, hindi matigil ang pagbuhos ng aking luha.
"Huy! Baliw! Ikaw ang may gawa non! Ikaw 'yong nagbigay sa kanya ng ideya," gali
t na sinabi ni Everlyse.
Hindi ako nagsalita dahil alam kong kasalanan ko. Tama siya. Nagpapakagaga ako.
Nagpapakatanga. Pero hindi ko babaliktarin ang ginawa ko. Tama iyon. Tama na ila
an ni Noah ang kanyang atensyon sa iba. My dad is right! I can't invest on somet
hing that's uncertain. I can't invest on feelings. We can't do that. Time will t
ell us that it's wrong to invest on the things that are constantly changing. His
feelings will fade. My feelings for him will fade too. And investing on that is
just a waste of our time. I will get over this. I'm sure of that. At ngayong bu
mabaling na ang atensyon niya sa iba ay hindi na siya mahihirapang makalimutan a
ko. Hindi na ganon kasakit ang pag alis ko.
Hindi matigil sa panginginig ng balikat ko dahil sa pag iyak. Panay ang mura ni
Everlyse sa katangahan ko pero wala akong masabi. Sa huli ay niyakap niya na lan
g ako habang umiiyak.
"Ano ba 'yan, Meg..." Nanginig ang boses niya habang ibinabaon ko ang aking mukh
a sa kanyang leeg.
Ilang oras kaming nagtagal doon hanggang sa humupa ang pag hikbi ko. The next ti
me I'll see Noah, magtatanong na ako kung kamusta na sila ni Coreen. At mag susu
ggest ako na yayain niya itong mag date sila o di kaya ay sa school prom.
Pumasok ako sa Lunes kahit na sa Sabado ng linggong iyon na ang alis ko. Naglala
kad ang mga estudyante na para bang isang panibagong araw na naman para sa kanil
a habang ako ay parang lumilipad sa ere, hindi makapaniwalang aalis na ako. For
good.
Umupo na ako doon at tinanguan siya na nakadungaw sa akin gamit ang nagtatakang
mga mata. Bago pa siya makakibo ay may narinig na akong tili galing sa labas. Ni
lingon ko kaagad kung anong meron sa labas at nakita kong kumukunot ang noo ni S
tan papasok sa loob. Umiiling siya sa akin at halos pula ang pisngi sa hindi mal
amang galit at pagkakabwisit sa kung anong meron sa sumunod sa kanya.
Nang namataan ko ang pag pasok ni Noah na may dalang mga rosas na simpleng naka
arrange ay halos kumirot ulit ang puso ko. Ngunit laking gulat ko nang umigting
ang panga niya at dumiretso ang kanyang lakad patungo sa aking mesa at nilapag i
yon sa upuan ko.
Malaki ang ngisi ni Wella habang pinicture-an ako. Nanginginig ang kamay ko nang
kunin ko ang note na nakapaloob sa loob ng naka arrange na pulang mga rosas at
binuklat ko iyon.
'I'm sorry. I got really pissed. Bakit mo ako pinamimigay sa iba? I like you. I
like you so much and I hate that you're hurting me. I miss you. Badly. Please, l
et's make up.
-N. Elizalde'
Napatunganga ako habang dinudungaw ko ang mga rosas at ang note niya. Walang sal
ita ang kayang lumabas sa aking bibig.
####################################
Kabanata 19
####################################
Kabanata 19
Fine
Ang gaan gaan ng kamay ko nang dinampot ko ang mga rosas na kanyang ibinigay. Hi
ndi ko ito magawang itapon. Hindi ko makakaya iyon. I want to keep it. Dahil ala
m kong isa ito sa magpapaalala sa akin kung gaano katamis ang atensyon ni Noah.
Naririnig ko ang mga yapak ni Everlyse at agad kong nilagay ang mga rosas na bin
igay ni Noah sa loob ng locker. Pinutol ko ang isang rosas at inipit sa isa kong
notebook. Kinuha ko rin ang note at nilagay kasama doon. Tumikhim ako at tining
nang mabuti ang locker ko na iyon na lang ang laman. Nilinisan ko na ito last we
ek.
Hindi ko na kailangang sabihin kay Everlyse kung bakit. Alam niya na iyon. Pero
nakuha kong may idudugtong pa siya.
"Susundan ka sana niya kaso pinatawag siya sa Discipline Office," nagkibit balik
at siya.
It's weird. Kahit na alam ko sa sarili kong ayaw ko muna siyang harapin ay sinub
ukan kong pumunta sa Discipline Office. Nagtatago pa kami ni Everlyse sa mga pin
tuan ng laboratory na katabi nito para lang hindi makita nino man pero nakita ko
ng sa labas ng opisina ay apat na lang ang naroon. It's his mother, father, olde
r brother, and Rozen. Wala na doon si Noah at sa tingin ko ay pinapagalitan nila
si Rozen sa kabulastugang iyon.
"I told you. By now, siguro ay hinahanap ka na niya. Tara na sa cafeteria!" yaya
ni Everlyse sa akin nang biglang tumaas ang tinig ng mommy ni Rozen.
"I told you to stop breaking the school rules, Rozen!"
Narinig kong tumawa lang si Rozen. Pinakawalan ko ang ulo ko sa hamba ng pintuan
dahil sa pagtataka at nakita kong dumiretso kaagad ang tingin ni Rozen sa akin,
nakangisi.
Oh!
"Whatever, mom. Oh! I can see Noah's girl." Winala niya ang usapan para mapigila
n ang galit ng kanyang mommy.
Ang naka kulay all white na dress at itim na stilleto'ng mommy nila ay nilingon
ako. Samantalang ang kanilang daddy naman ay umiling na lang kay Rozen bago tumi
ngin na rin sa akin. Ang galit na mukha ng mommy ni Rozen ay umamo nang nagtagpo
ang aming mga mata.
"Is that the Megan Marfori?" dinig ko ang bulong ng nakakatandang kapatid ni Roz
en sa kanya.
Tinaas lang ni Rozen ang kanyang kilay bilang sagot.
Kumalabog ang puso ko. Tumigil ako sa pagtatago at narinig ko ang bawat singhap
ni Everlyse nang pareho kaming lumabas sa computer laboratory.
Ngumiti ang kanyang mommy sa akin. Tumango ako at ngumiti na rin. Hindi ko alam
kung ano ang sasabihin ko gayong wala naman ako dapat dito.
Halos tinakbo namin ang distansya patungo sa cafeteria nang biglang may ilang es
tudyanteng humarang sa amin. Nag angat ako ng tingin sa kung sino iyon at grupo
iyon ng mga kaibigan ni Rozen kasama si William.
Tumabi
dalawa
p kong
yayain
ang mga kaibigan niya at may ibang pinagkaabalahan. Binigyan nila kaming
ng privacy. Kinagat ko ang labi ko at nag angat ng tingin sa kanya. Naisi
may utang na loob nga pala ako sa kanya at nasuntok pa siya ni Noah nang
niya akong mag lunch.
"Hindi." Tumikhim ako. "I'm kind of busy, William. I'm sorry. Lalo na sa week na
ito." malungkot kong ibinahagi.
Ngumuso siya at tumango. Umigting din ang bagang niya bago bumaling ulit sa akin
para ngumiti. "That's too bad, then."
May simpatya ang ngiting ibinalik ko. Lumagpas ang tingin ko sa likod ni William
na may nakatingin sa akin.
Kitang kita ko kung paano inakbayan ni Stan si Noah, hinila ni Joey, at sinaway
ni Warren nang natigilan si Noah sa pagtitig sa akin.
Narinig iyon ni William kaya nilingon niya ang apat na nasa likod niya at bago p
a siya makakibo ay sumunod na si Noah sa paghigit ng tatlo. Bumagsak ang tingin
ko sa aking mga kamay.
Pinanood ni Everlyse ang pagdating ko. Siya na lang ang natitira sa mesa naming
pang marami. Syempre, dahil wala na roon ang Zeus at hinigit na nila si Noah kun
g saan. Tinulak ni Everlyse ang pagkaing nakalaan yata sa akin. Nanuyo ang lalam
unan ko nang nakita ang isang pirasong note sa taas ng styro.
"Sino pa ba? Edi siyempre ang Elizalde mo," umiling si Everlyse at wala akong na
gawa kundi ang suminghap.
Hindi ko na malaman kung ano ang estado ng relasyon namin ni Noah. Sa sumunod na
araw ay siya na mismo ang umiwas sa akin. Siya ang naunang umaalis sa classroom
at wala siya sa mesa namin sa cafeteria tuwing kumakain.
"Kumain na ba ang kaibigan mo, Stan?" pabirong tanong ni Joey nang nag Thursday
at wala parin doon si Noah.
Bumaling ako sa kanila. Ilang araw na rin kaming tahimik na kumakain. Walang bum
abanggit kay Noah at ang tanging tinatawanan nila ay ang mga babaeng nakikita ni
lang naroon. Ngayon lang yata may naglakas nang loob na punahin ang kanyang pagk
awala.
"Sa dami ng fans non? 'Yon pa ang di kumain? Paniguradong maraming nagbibigay ng
pagkain don." Humagalpak si Warren at uminom ng tubig.
Sumubo ako ng kanin at nagkunwaring wala lang iyon sa akin. Nilingon ako ni Stan
ngunit binalewala ko iyon. Siniko ako ni Everlyse ngunit ganon parin ang ginawa
ko.
"God! Can you two please at least talk?" tumaas ang boses ni Stan.
Bumaling ako sa kanya. "I was aiming for his coldness, Stan. I was even aiming f
or more. Entertain other girls. He needs that," nakalimutan ko ang presensya ni
Joey at Warren na parehong nagkakasalubong ang kilay sa sinabi ko.
"Ayaw mo na kay Noah?" basag ni Joey.
"Gusto niyang ayawan na siya ni Noah! Have you seen our practices, Meg? No! Wala
kang nakita dahil hindi ka na pumupunta! Wala kaming nagagawa kundi break time
lagi kasi wala siya sa mood."
Halos matawa ako, "don't give me that shit. He was fine without me, he'll be fin
e without me."
Tumayo si Stan at kitang kita ko na namumula na ang kanyang mga mata sa inis.
Kumunot ang noo ko at lilingon na sana ako kay Everlyse nang bigla niyang hinawa
kan ang pulso ko sa dalawang kamay.
Marahas akong hinila nI Everlyse. Halos murahin ko siya sa kanyang ginawa. Pinat
ayo niya ako at tinulak ng bahagya para makapaglakad.
Pumiglas ulit ako ngunit napagtanto kong wala akong kawala. Papasok kami ng buil
ding sa school at hindi ko alam kung ano ang punto ng mga taong ito.
"Stan, come on..." Nanghihina kong tawag sa pinsan kong nauna na sa paglalakad.
Nakasunod sa kanya si Warren na dire diretso din ang lakad. Hindi ko alam saan k
ami pupunta pero tingin ko ay pupuntahan namin kung nasaan man ngayon si Noah. H
alos sipain ni Everlyse ang aking paa nang hindi ako gumalaw para umakyat sa hag
danan.
Binuksan ni Stan ang pintuan at bumaling siya sa amin. Nanlalaki ang mga mata ko
lalo na nang tinulak na nila ako sabay sabay papasok at agad na sinarado ang pi
nto sa likod ko. Sumigaw ako ng isang beses at hinampas ko ang pintuan. Wala na
akong narinig na boses sa labas. Hindi ko alam kung nandyan pa ba sila o nagkuku
nwaring wala para hindi na ako mangulit. Nilingon ko si Noah na walang ginagawa
kundi ang mag strum sa guitar na parang hindi ako nakita.
Naestatwa lang ako doon, hindi ko alam kung ano ang gagawin. Nang nagtama ang am
ing paningin ay ginalaw niya ang upuang nasa tabi niya. Ngayon ko lang napagtant
o na nakaupo siya sa upuan ko sa harapan. Kinagat niya ang labi niya at bumaling
ulit sa akin. Hinaplos niya ang desk at kahit hindi na siya magsalita ay alam k
o na kung ano ang ibig niyang sabihin. Gusto niyang umupo ako doon.
Lumunok ako at dahan dahang sumunod. Stan's right! We need to talk. We, at least
, need to say goodbye to each other. And this is the right time.
Dahan dahan akong umupo sa harap niya at kitang kita ko kung paano siya tumitig
ng tagos sa akin. Walang paliguy ligoy ang kanyang matalim na mata. Halong galit
, inis, at lungkot ang nakita ko doon.
"I don't know what's wrong with you," halos pabulong niyang sinabi, pinagpapatul
oy ang pag strum sa guitar.
Lumunok ulit ako, "Noah..."
"I want to kiss you. Nong Lunes pa. But I figured a kiss from you wouldn't be en
ough to cover up the shit you gave me."
Pumikit ako ng mariin. Dumilat lang para tingnan ang nilalaro kong daliri. "Are
you confused, Megan?"
"Noah... please. Just know... that I did this for us. From now on, I am going to
set you free. Lahat ng pakiramdam ko ay hindi mo na kailangang suklian. Hindi k
a obligadong gawin iyon. I... I never asked for anything in return. I never aske
d for your attention. May iba pang nangangailangan niyan. I am not worth your at
tention."
"Tulad nino?" Tumigil siya sa pag s strum. "Mention it again, Megan. I dare you,
" may pagbabanta sa kanyang boses.
"If your worried that I might leave you, then stop it." Bumaling ulit siya sa ka
nyang gitara. "Yes, I think we're too young for this, Meg. Pero hindi ko sinabin
g hindi pwede. I'm just scared that along the way, after I risk my heart to you,
you'll find someone else."
Kinagat ko ang labi ko. Hindi ko kayang marinig ang lahat ng ito galing sa kanya
.
Nagtindigan ang balahibo ko nang narinig ko ang kanyang boses. Ito ang unang pag
kakataong narinig kong kumanta siya at napatanong ako kung bakit hindi siya nagi
ng bokalista ng Zeus? Halos pantay ang boses nila ni Stan. Magkasing buo at magk
asing lalim. I even doubt if Stan can reach high notes but I'm pretty sure Noah'
s voice quality can!
Nakatitig lang siya sa akin na para bang saulo niya ang lahat ng chords sa tinut
ugtog.
Dahan dahan niyang kinanta iyon hanggang sa unti unting nawala ang strum ng guit
ar. Pinipiga ang puso ko habang pinagmamasdan ang seryoso niyang mga mata.
Tumayo siya at nakita ko ang panibagong galit na nag alab sa kanyang mga mata.
"Bakit? You tell me now. Halos mabaliw na ako nitong mga nakaraang araw sa pag i
isip kung anong naglalaro diyan sa isipan mo! God, Megan! You have to spill it!
What?" tumaas ang boses niya.
Tumayo ako. Gusto kong hawakan at kalmahin ang braso niyang nanginginig pero hin
awi niya ang kamay ko.
"Is that what you really want?" Nanliit ang mga mata niya. "You want me to like
Coreen?"
Tumango ako. "Please..."
Tumango ulit ako. Panibagong luha ang naglandas sa aking mga pisngi. Ang sakit s
akit pala. Ang bigat tumango. Ang hirap tanggapin. Namumula na ang kanyang mga m
ata sa galit. Rozen's right, hindi nga siya umiiyak.
Tinalikuran niya ako. Hinawakan ko ang braso niya, halos magmakaawa ako na tingn
an niya ako pabalik habang nililigpit niya ang kanyang gitara.
Nanlaki ang mga mata ko at wala ng hagulhol na lumabas sa aking bibig sa sobrang
pag buhos ng luha ko. Bumukas ang pintuan ng padabog at umupo na ako pabalik sa
upuan. Mabilis na dumalo si Everlyse sa akin. Niyakap niya ako ng mahigpit haba
ng ako ay hindi na makahinga sa sobra sobrang pag iyak.
I have never cried this much in my entire life. I'm sorry, Noah Elizalde.
####################################
Kabanata 20
####################################
Kabanata 20
Respect
"You done packing?" humalukipkip si Stan nang sumandal sa hamba ng pintuan, pina
gmamasdan ako.
Tumikhim ako at humalukipkip din. Natatawa sa mga titig nilang dalawa ni Everlys
e sa akin. Ilang taon na rin ang lumipas simula nong umalis na ako ng tuluyan sa
Pilipinas. It's been almost five years!
Tumango agad ako. Pinaglalaruan ko ang buhok kong may kulot sa dulo habang nilil
ingon ulit ang TV. Paranoid ang dalawang ito. Hindi ko alam kung bakit sila kaba
do para sa akin. Well, yes, I'm slightly nervous. But that's because I will temp
orarily reside in the Philippines for now.
"Antayin niyo ako, a? Maybe, let's say 6 months or a year from now," wika ni Sta
n na umupo sa sofang nasa harap ko.
"Dapat ay sumama ka sa amin ni Everlyse," ngiti ko kay Stan. "You miss the band.
"
"I need to prioritize." Iyon lang ang tanging naisagot ni Stan sa akin. "Ilang p
asko naman tayong bumisita doon."
Umiling ako, "Not me. Hindi ako bumibisita doon."
"Yup. Hindi ka umuwi ng pasko pero bumisita ka naman ng dalawang linggo years ag
o," nagtaas ng kilay si Everlyse.
I really can't escape them. Kung bakit malaking bagay ito para sa kanila ay hind
i ko alam. Siguro ay dahil nakita nila kung gaano ka bigat ang pakiramdam ko noo
n nang umalis ako ng Pilipinas. Siguro rin ay dahil kaibigan ni Stan si Noah. Si
guro ay dahil nakita nila kung paano kami nag simula. Siguro ay ganon.
Ibang iba na kami ngayon. Tumangkad pa lalo si Stan. I remember him being 5'7 wa
y back in highschool and now he's 5'11. Samantalang ako ay nanatiling 5'6. This
is a cruel world. Tumangkad din ng kaonti si Everlyse pero hindi kasing tangkad
ni Stan. Stan's still fair while Everlyse is still kind of tan. Maputla naman ak
o kumpara sa dalawa at hindi ko iyon gusto. Ang buhok na straight ko noon ay kum
urba at umalon sa dulo at pinanatili ko naman ang aking timbang sa pamamagitan n
g pag g-gym.
Nang matapos ko ang high school ay nag aral din ako ng kursong pang negosyo haba
ng nag pa-part time job. Uso kasi dito ang ganon. Kahit na ayaw ng parents kong
ganon ay kinagat ko parin. Everlyse got herself a steady relationship with a Fil
ipino-American, si Carlos. Kasama namin siya sa pag uwi ngayon sa Pilipinas. Whi
le Stan likes to play around with girls. Noon ko pa siya nakikitaan ng mga sinto
mas ng isang lalaking takot sa relasyon, ngayong nagtagal kami dito sa abroad ay
napatunayan ko na iyon.
Nag iwas ako ng tingin sa kanilang dalawa. Sariwa pa sa alaala ko 'yong nangyari
nang umuwi ako sa Pilipinas after two years of being abroad. Dalawang linggo la
ng ang bisita ko doon. Sumama ako sa pag uwi ni mommy at daddy galing States at
nagpaalam na bibisita sa Boracay kahit na ang totoo ay nasa bahay lang ako nina
Everlyse. Buong pamilya nila ang nasa Amerika kaya walang magsusumbong sa akin.
Kung bakit ko nagawang magsinungaling sa mga magulang ko? Simple.
"I heard from Stan. May relasyon kayo nong Noah Elizalde?" kalmanteng sinabi ni
daddy nang nag bi breakfast kami isang umaga.
"Wala po, dad," hindi ako makatingin sa kanya kahit totoong wala. "Wish ko lang.
"
"It would be better, Megan, to be with a guy who's interested in business. I hea
rd from Stan he's still playing in that band. I wish they grow up."
May kakaibang galit na namuo sa aking sistema pero hindi ko iyon ipinakita. This
is my father, George Rodolfo Marfori. It's always been security over love. It's
always been business over feelings.
"Don't you think, dad, na mas maganda kung makikipag relasyon tayo sa taong maha
l natin?" matapang kong tinanong.
Tumigil siya sa pag inom ng kape at nanliit ang mga mata niya sa akin, "What do
you mean by that?" mariin niyang tanong.
Nagkibit balikat ako. "Hindi ba importante ang love para sa iyo? Hindi mo ba pin
akasalan si mommy dahil mahal mo siya?"
"I love your mom, Megan. She loved me too. You've seen how we're both working ha
rd for our business. Dugo at pawis ang inialay namin para diyan at alam na alam
mong sa industriyang pinasok namin mahirap mapanatiling namamayagpag ang ating k
ompanya. You will need a strong passionate man for business. Dahil ikaw ang magm
amana nito. Ikaw ang tagapagmana."
"I can manage it," giit ko para lang mapasang ayon siya.
Tumawa si daddy, "Hindi kita minamaliit, honey, but I don't think you can keep u
p when you're alone." Sumimsim siya sa kape at pinanood ko na lang siyang umiino
m nito. "That worthless boy doesn't like the business. You better stop looking u
p to him."
Umahon ang kaba sa dibdib ko nang tanungin ako kung bakit ako sasama sa Pilipina
s gayong inayawan ko ang ilang paskong nag daan. Kaya ginawa kong alibi ang Bora
cay para lang makawala kay mommy at daddy.
Limang
ddy na
tak pa
dalawa
Kamustahan at punahan ng pagbabago ang nangyari sa amin. Wella told me that she'
s still into Zeus at sinabi niya ring may bago ngang bokalista sa katauhan ni Wa
de Rivas. She showed me a picture of him and I won't deny that he's as handsome
as Stan. Sa boses lang ang labanan niyan. I haven't heard him sing but maybe he'
s good. Kung nakapasa kay Noah at Warren ay paniguradong magaling nga ang binata
.
Kinamusta din niya ang pinsan ko at nahihiya akong sumagot na walang ginawa si S
tan sa States kundi ang mag party at ang mag waldas ng pera. That asshole!
Hinawi ko ang buhok ko nang nakapasok ako sa malaking unibersidad na iyon. Abala
ang mga estudyante sa kani kanilang mga klase samantalang abala ako sa pag gala
ng aking mga mata.
"This is where we usually eat," sabay turo ni Wella sa cafe nilang mas malaki ku
mpara doon sa cafeteria namin noong high school.
May ilan akong kakilalang nadatnan. Tinanguan ko lang sila at nakipag usap na ri
n ng kaonti. Maraming nagumusta kay Stan at Everlyse kahit parehong nasa Faceboo
k naman ang dalawa. They should know what's up with the two. Nakasalida ang buha
y nila araw araw doon. Samantalang 'yong akin ay halos kalawangin na.
Malayo pa lang ay may ngisi na akong nakikita. Hindi ko mapigilan ang pagngisi p
abalik. Tumangkad si Rozen at mas lalong naging guwapo. Kumalabog ang puso ko na
ng nakita ko ang katauhan ni Noah sa kanyang mukha. They look almost exactly the
same!
Hinihila na ako ni Wella, ayaw makipag usap sa isang tulad niyang madalas basagu
lero. Sinenyasan ko siya na saglit lang iyon.
"Are you here for good?" tanong niya nang napunta kami sa may halamanan kung saa
n wala masyadong tao.
"Nope. Dalawang linggo lang," ngiti ko.
"Nandon si Noah sa madalas nilang tinatambayan. They have a room here, you know.
For club activities."
Tumango ako.
"Well, I must say I am kind of sad. Dalawang linggo ka lang ba talaga dito?" Nag
dilim ang titig niya.
"Summer sa States ngayon kaya ako nakaalis. Magpapasukan na next week. I can't s
tay. Bakit? May problema ba?" humalukipkip ako.
"Your Noah is hitting on my Coreen. That's what," ngumisi siya.
"Ohhh..." Nanliit ang mata ko at ngumiti na rin bilang panunuya. "Hindi ba nakay
a ng kamandag mo, Rozen? Hindi kaya ng porma mo ang atensyon ni Coreen?"
Umigting ang bagang niya. Gusto kong humagalpak sa tawa ngunit para akong binuhu
san ng malamig na tubig nang may narinig akong pamilyar na boses sa likod.
Para akong na stiff neck. Kahit na gusto kong lumingon ay hindi ko magawa. Kinal
as ko ang pagkakahalukipkip ng aking mga braso habang unti unting tinatanggap na
nandito si Noah... si Noah na pinakamamahal ko. Nandito sa likod ko!
Rozen's arm snaked around my naked waist. Siya na mismo ang nagharap sa naniniga
s kong katawan patungo kay Noah. Matalim na tumitig si Noah sa aking tiyan. What
's with him and midriff clothes? Hanggang ngayon ba naman?
Nanlalaki ang mata ko nang unti unti kong tinanggap ang pagtangkad, pag gwapo, a
t pagiging matipuno niya. Kahit sa simpleng plain white v neck t shirt ay kitang
kita mo ang hubog ng katawan niyang hindi naman ganito noon. The Noah I loved b
efore is different from the Noah who's standing in front of me now. I don't know
. Maybe it's that look in his eyes or the way he clenched his jaw? Hindi ko alam
pero mabilis at abot abot ang pintig ng puso ko. Daig pa nito ang nag jogging n
g ilang kilometro.
Ilang taon tayong hindi nagkita tapos iyan ang sasabihin niya? Galit pa rin ba s
iya sa akin hanggang ngayon? Well, what do you expect, Megan? That he'll welcome
you back with his arms wide open? Dream on!
"Well, kung ayos lang sa'yo?" Nagtaas ng kilay ang walang hiyang si Rozen.
Nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Rozen. Noah and Coreen? Of course I remember ho
w I want Noah to like her back... pero ang marinig ang dalawang pangalan nila sa
iisang pangungusap ay nakakagulat.
"Shut up. I am asking her out, Kuya. Wala akong pakealam kung gusto mo siya." ba
ling ni Noah sa kay Rozen.
"Yeah, sinasabi mo na 'yan ngayon kasi nandito si Megan sa harap-"
"Shut up, Rozen!" Bulyaw ni Noah sa kapatid na agad lumipad ang kamay sa ere.
"Whatever," at agad na naglakad palayo si Rozen, leaving us behind.
Muntik na akong madapa dahil sa mga mumunting bato na nagsilbing sahig nitong ti
natayuan namin. Nang maramdaman ko ang dahon ng halaman sa aking likod ay tumigi
l ako sa pag atras at hinayaan siyang wakasan ang kaonting distansya sa aming da
lawa.
Naramdaman ko ang init ng kanyang kamay sa aking tiyan. Isang haplos nito ay may
kung anong init ang gumihit sa aking katawan. Halos mapapikit ako sa kanyang gi
nawa. I missed your touch, Noah.
Bago ko pa naikumpleto ang sasabihin ko ay dumampi na ang labi niya sa akin. Par
ang tinikman niya lang ito sa halik na hindi lumalim at nanunuya. Mabilis ang hi
ninga ko nang bumitaw siya at tinitigan pang muli ang labi ko bago hinawakan ang
batok ko at siniil ulit ng halik.
Naramdaman ko ulit iyon. Halos itulak ko siya nang nalasahan ko ang metal at ala
t sa kanyang halik. Ganitong ganito siya humalik pag galit! Hindi ko malaman kun
g itutulak ko ba siya o kakapitan. Tumigil siya sa paghalik at kitang kita ko an
g pamumula ng kanyang mga mata habang galit akong tinitigan.
Nangilid ang luha ko at napahawak ako sa aking labi. Tumingin siya roon at narin
ig ko kaagad ang tawag ni Wella kung saan sa likod namin. Shit!
"Is that all you got, Megan?" Nanliit ang mata ni Noah at umigting ang kanyang p
anga. Huminga siya ng malalim at kinagat ang kanyang labi. "You can kiss better
than that."
"Bakit kita hahalikan pabalik kung may girlfriend ka? Noah, I respect-"
"Fuck your respect," aniya at tinalikuran ako.
####################################
Kabanata 21
####################################
Kabanata 21
Nagmamahal
"Oh my God? What happened to those really chinky eyes now?" Klarong klaro ang bo
ses at panlalaki ng mata ni Everlyse sa akin habang nasa cellphone ko siya at na
g S-Skype kami.
Halos maputol ang braso ko sa pagdala ng aking maleta. Inangat ko ito at ipinato
ng sa X-ray machines ng NAIA.
"Shut up, Lyse." Sabi ko habang inaayos ang black rimmed kong eye glasses na sin
uot ko para matabunan ang namumugto kong mga mata.
"'Yang pag ibig mong 'yan para kay Noah, parang imburnal. Pag nahulog ka ng wala
ng nagtutulak sayo, isa lang ang ibig sabihin niyan! Tanga ka! Wala naman kasing
nagsabi sa iyo na magpakita ka sa kanya. Ayan tuloy..." She sighed.
"Are you kidding me? Wala ako don para sa kanya-"
"Admit it... You also want to see if he still loves you. At ngayong nalaman mong
hindi na, what now? Move on." Naririnig ko ang frustration sa boses ni Everlyse
.
Nanahimik na lang ako. Kinuha ko ang bag ko sa X-ray at pati ang cellphone ko ku
ng saan online parin si Lyse at nag aabang sa akin.
Sa araw ding iyon, nang nagkita kami ni Noah ay nakahalubilo ko si Coreen. From
the way I see it, she likes Noah. Kaya lang ay ginugulo siya ni Rozen Elizalde.
That manwhore! Kung pwede lang ay pigilan ko siya sa ginagawa niyang panggugulo.
Kahapon ay nakipagkita ako sa banda. Wala si Noah. Syempre, bakit siya pupunta?
Si Warren at Joey lang ang bumisita sa bahay namin nang naghahanda na ako pabali
k ulit ng New York.
"Mas lalo kang pumuti," ngiti ni Warren sa akin habang kinukurot ang pisngi ko.
Umupo kami sa mga puting patio chairs namin na nakaharap sa isa pang puting roun
d table na unti unting pinupuno ng katulong ng pagkaing para sa kanya. Nakipag h
ighfive sa akin si Joey na ngiting ngiti habang tinitingnan ako. Malaki ang ipin
agbago nila. Bukod sa lumaki ang kanilang pangangatawan at tumangkad ay naging m
as attractive din ang dalawa. Naisip ko tuloy ang pinsan ko. If he was here, the
y would have been the best band in the city.
Bahagya akong natigilan roon. Alam kong galit siya. At siguro ay natural lang na
kalimutan niya ako.
"He's courting Coreen." Diretsong sinabi ni Warren at nag angat siya ng tingin s
a akin.
Dahan dahan ang pagtango na ginawa ko. Para bang unti unti kong pinoproseso ang
isang katotohanang dapat ay alam ko na noon.
"Are you okay?" Seryosong tanong ni Warren.
Ngumiti ako, "Of course. So? Talo ba si Rozen?"
Ngumiti si Joey sa akin. "I guess so. Coreen likes Noah. Alam mo 'yan. Kung pata
y na patay ka kay Noah noon, si Coreen din naman. And she's pretty. Hindi siya m
ahirap magustuhan kaya rin siguro nong umalis ka at napansin niya si Coreen ay n
agka interes na siya nito."
"Bakit hindi pa nagiging sila?" napatanong ako.
Nagkibit balikat silang sabay. "Well," tumikhim si Warren. "I'm not sure if he r
eally si courting her pero lagi silang magkasama nitong mga nakaraang buwan. Nag
di-date o di kaya ay sa school."
Lumunok ako, "Masaya ba si Noah?"
Nag angat ng tingin si Joey sa akin. "Alam kong hindi kaya ni Noah'ng mag pangga
p na gusto niya ang isang tao at masaya siya roon, Meg. You know that."
Bumagsak ang tingin ko sa baso ng juice ko. Inikot ikot ko ang straw at binali b
ali ito.
"I know you're still into him, Meg." Sambit ni Warren. "And I can't blame Noah f
or falling out of love. You left him."
"I broke his heart. I know." Kinagat ko ang labi ko. "At least naging malaya siy
ang pumili habang wala ako. Malaya siya."
Tumigil ako doon. Dahil may kirot akong naramdaman sa aking puso. Kirot na itina
go ko ng husto. Hinanakit na kahit anong gawin kong pagtago ay hindi nawawala.
Dahil alam ko sa sarili ko na umaasa parin ako. Kasalanan ko, oo. But if his fee
lings for me were true, if it was real, then he'll be loyal to me. Kahit na wala
ako! Kahit na hindi kami! But it's too much to ask for that because I broke his
heart. May karapatan siyang magmahal ng iba at magtanim ng galit sa akin. May k
arapatan siyang kalimutan ako. Ngayon ako naman ang nanghihingi ng karapatan ko.
Karapatan kong kalimutan siya!
God has cursed me for hurting His gift to women. Sinaktan ko si Noah Elizalde ka
ya magdurusa ako habang panahon. Dahil kahit saan ako lumingon sa US ay hindi ko
siya makalimutan.
"I really don't get it. Bakit nagpapatattoo ng pangalan ng girlfriend? Makakalim
utan din nila iyan, masisira lang ang alaala at 'yong balat nila pag nagkahiwala
yan na." That was Everlyse's reaction to those who got inked.
Doon ako nagkaroon ng lakas ng loob na magpatattoo. This is to remember that Noa
h will always be a part of me no matter what. At sana rin ay tama si Everlyse, n
a baka balang araw ay pagsisihan ko ang pagpapatattoo ko nito. Na balang araw ay
patatabunan ko 'to ng bagong tattoo at tatawanan ko na lang 'yong lintik na pan
galan ni Noah sa upper abdomen ko.
"Sakit ng likod ko," sambit ko habang tinutusok ng daliri ang aking batok. Gusto
kong magpamasahe. Kaya ayaw ko talaga sa byahe ay dahil sumasakit ang kabutuhan
ko. Probably signs of aging.
Pagkaapak ko sa hagdanan namin ay halos tumakbo ako papasok. Ilang taon na rin a
kong hindi nakakabalik. Dahil hindi na maintain ang bahay nina Everlyse ay dito
muna sila titira ni Carlos sa amin. Pina renovate kasi iyong bahay nila last mon
th after ilang taon. Ang bahay naman namin ay simula nang bumalik si mommy at da
ddy dito 3 years ago ay nagkaroon na rin ng ilang renovations kaya halos hindi k
o iyon makilala.
"Saan ka pupunta, Meg?" Sinundan ako ni Everlyse nang pumasok ako sa bahay at hi
naplos ang aking grand piano na nandoon parin hanggang ngayon.
Nag iba man ang hitsura ng aming sala ay naroon parin ang paborito kong piano. H
inaplos ko ang mga puti at itim na keys habang naririnig ko ang yapak ni Carlos
at Everlyse, papasok sa bahay.
Dumiretso ako sa kwarto kong ganon parin. Puti ang dingding at kulay gold at whi
te ang makakapal na kurtina. Naroon na ang aking mga bagahe at inisip ko pa na k
ailangan ko nga palang mag unpack. But I can't, right now. I have an appointment
.
Tumunog ang cellphone kong nasa purse ko. Luminga ako at naghanap ng magagamit n
a sasakyan.
"Megan, you didn't call. Akala ko delayed ang flight niyo?" I heard my mom's sti
ff tone. Siguro ay nasa opisina siya.
"Uh, yup. Mom, pagamit ng sasakyan." Bumalik ako sa bahay para mag hanap ng katu
long na maaaring makapag bigay sa akin ng susi.
"Aalis ka? Kakarating niyo lang ah? For what reason, Megan? And it's 6 in the ev
ening! Why don't we have dinner instead?"
"Makikipag kita ako sa kaibigan ko. He's offering me a training for business-"
"Bakit pa kasi hindi ka nag business."
Uh-oh, here we go again. "My, now is not the time. Now you tell me which car?"
"Gabi na! For God's sake! Don't you party and drink! Why don't you bring Everlys
e and Carlos with you?" Frustrated niyang linya.
"Naghahanda sila. Uuwi yata sila sa Nueva Ecija para ma meet ni Everlyse ang pam
ilya ni Carlos na nandon."
"It's not till next week. Megan..." May pagbabanta sa boses niya.
"Come on, mom. Hurry up! I'm late! Kailangan kong makipagkita. It's business. An
d maybe makapasok ako sa isang advertising company. Just let me go."
Sinagot niya ako kung aling sasakyan ang dadalhin ko para sa lakad kong ito. Mab
ilis kong kinuha ang susi na nasa kamay pa ng pinuno ng security guards sa bahay
namin. Dumiretso ako sa kotse at pinaandar ko na iyon. I missed mom and dad but
I'll see them later tonight. I just need to see Rozen Elizalde for that stupid
offer of his.
Ipinarada ko ang sasakyan sa isang high end na restobar. I say it's high end bec
ause it's near the vicinity of the new high end buildings here in Quezon City. S
inulyapan ko ang aking wrist watch at nakitang late nga ako. Well, it's just Roz
en Elizalde anyway.
Pumasok ako sa isang madilim na restobar at agad na binalot ang aking tainga ng
isang boses ng babaeng napakalamig. Tumitig agad ako sa kumakantang naroon sa ha
rap. Dalawa sila, 'yong isa ay medyo sexy at matangkad at ang isa naman at petit
e at simple. Pasalit salit ang kanta nila at halatang may mataas at buong boses
iyong sexy kumpara sa malamig at mababaw na boses ng payat.
"You're late." Dinig kong sambit ni Rozen galing sa malapit na mesang naroon.
Nilingon ko siya at nakita kong nasa harap niya ang isang bote ng mamahaling cha
mpage at may tatlong kopitang naroon. Ang isa ay 'yong iniinuman niya at ang isa
ay 'yong pinag sasalinan niya.
Her name's primitive. Well, she's cute. Must be one of Rozen's girls. Oh wait? H
indi ba ay may gusto ito kay Coreen? Well, Coreen's with Noah so...
Kinindatan ko si Leonore, "Ikaw pala ang kasama namin sa table. That's why there
were three wine glasses. I'm sorry to intrude. Hindi ko alam na magsasama si Ro
zen ng ibang babae sa pagkikita namin."
Napasinghap si Leonore at napatingin sa nakangisi at wala sa sariling si Rozen.
Ngumiti ako ngunit ilang sandali ang nakalipas ay napagtanto kong mali ang sinab
i ko. Oh god, Megan, you tactless idiot!
"Oh I didn't mean that-"
"Excuse me," ani Leonore at agad nang nagmartsa palayo.
Luminga linga si Rozen, hindi mapakali sa nawawala niyang babae. Nagkibit na lan
g ako ng balikat at hinintay ang paglalapag ng pagkain ko nong waiter na nautusa
n. Kumalam ang tiyan ko at kumuha agad ng kutsara at tinidor.
"Kung pinapunta mo ako dito para magkaroon tayo ng kasunduan na kunin ko si Noah
at kukunin mo si Coreen, well guess what? I'm not up for it."
Nagtaas siya ng kilay. "Oh well, let's go straight to the point then..."
"There's this big advertising company. Kilala ko 'yong anak ng may ari. Pwede ka
ng kunin but you will need training," ito ang sinabi niya sa akin kanina nang ti
nawagan niya ako pagkalapag ng eroplano sa Pilipinas.
"Sinabi mo ba kung saan ako galing? Not that I'm bragging, Rozen-"
"This is a big international advertising company, Meg."
Tumango ako at pinagpatuloy siya.
"Mas gusto nila 'yong may background sa business kahit six months. You'll underg
o training or internship. I don't know how but that's from my source. I'll send
you the docs you need to know, the name of the company and all the other informa
tion you will need. Give me your email address."
"And I'll send you the list of Noah's gigs," mapaglaro ang ngiti ni Rozen. "I kn
ow you miss him."
Nagtaas ako ng kilay sa kanya. "Send it to me too. Pupunta ako. Manonood. I miss
the band."
"He'll pee in his pants the moment you walk inside those bars, Megan." Tumawa si
Rozen at dumungaw ulit sa kanyang cellphone.
"He won't. He's got Coreen," gotcha, Elizalde.
Nag angat siya ng tingin sa akin. "Mahal ako ni Coreen."
Ngumiwi ako. "Kiss my ass."
"No, really." Seryoso niyang sinabi. "She told me."
"Coreen loves Noah. That's the fact." Umirap ako.
"She got over him. I'm kind of mad at her so..." Luminga ulit siya.
Nanliit ang mga mata ko. "Does this mean... nagmamahal si Noah sa isang babaeng
mahal ka, Rozen?" Tumaas ang boses ko.
####################################
Kabanata 22
####################################
Kabanata 22
The Same Room
"I won't go to that convention, mom. May usapan kami nina Everlyse at Carlos na
mag beach bukas." I insisted.
Hindi nagpapatinag si mommy sa akin. Alam niyang wala akong magagawa sa pinapasa
lihan niyang convention pero pinipilit niya parin ako. Pinaikot niya ang kanyang
swivel chair bago ako tinitigang muli at pinagsalikop ang kanyang mga daliri.
"You are very stubborn, Megan. Are you going to party? Is that the reason?" tano
ng ni mommy na nagpairap sa akin.
"Oh please, hindi kami sa Bora pupunta. Sa Batangas lang. Kakarating nilang Nuev
a Ecija, give them a break."
Umiling si mommy at nilapag niya ang kanyang glasses sa mesa. Tumayo na ako at h
indi ko kailangan ng sagot niya sa gusto kong mangyari. Sasama ako kay Everlyse
at Carlos dahil pagkatapos nito ay mag seseryoso na ako sa mga offer ni Rozen.
"Do what you want, Megan." Tawag niya habang paalis ako sa kanyang opisina.
Bumaba kaagad ako sa building, nginingitian ang bawat guard sa lahat ng pintuang
naroon. Binaba ko ang aviators ko nang palapit na ako sa entrance. Susunduin ak
o nina Carlos at Everlyse sa labas dahil mag sho-shopping daw itong pinsan ko ng
swimwear. Inayos ko ang bag ko sa aking braso nang narinig ko ang naghihiyawan
sa labas ng aming building at may iilang mga media pang naroon, nag uunahan sa p
agpipicture.
"Good morning, miss!" Ngiti nong pangatlong lalaki at nag lahad siya ng kamay sa
akin.
Mabilis na lumipas ang araw. Pakiramdam ko ay pwede na akong pang third wheel ka
hit kanino. The lovers were heartless. Sa harap ko sila naglalampungan at minsan
ay iniiwas ko na lang ang tingin sa kanila para hindi ako maasiwa. Not that I'm
not used to it. Syempre, ganong ganon din sina Lyse at Carlos sa Amerika. Iba l
ang talaga ngayon dahil natatanaw ko ang bawat nilalang na lumilingon sa kanila
tuwing nag papaka sweet sila sa isa't-isa. Obviously the people in this side of
the world aren't used to it.
Nag stretching ako pagkalabas namin ng sasakyan. Magkakasakit yata ako sa sobran
g pagod sa byahe. Ilang oras din iyon, a? Ang init pa. Kinuha ko ang malaking sh
oulder bag ko na siyang pinaglagyan ng lahat ng damit ko para sa tatlong araw na
stay dito. Oo, iyon lang ang dala ko dahil puro shorts, loose shirts, at two pi
ece lang naman ang naroon.
Well, you can't expect me to be with Carlos and Everlyse. Habang naghihintay sa
card ay iginala ko ang paningin ko sa hotel nitong kulay brown madalas ang mga m
uwebles at kulay puti naman ang dingding. Magkahalong modern at old school ang d
isenyo mula sa kawayan na mga upuan hanggang sa mga lamp shade na pormal.
Tiningnan ko kung anong room ang mga nakuha namin. Binigay ko kay Carlos ang isa
at agad akong niyaya ni Everlyse na bilisan na namin sa paglalapag ng gamit dah
il gusto niyang mag boating o kahit anong meron doong sports.
Dumiretso kami sa aming room na magkatabi lang naman. Isang simpleng queen size
bed sa loob ng tamang lapad, malinis, at medyo old school din ang mga nakapaloob
na muwebles. Hinampas ni Everlyse ang aking pintuan.
Hindi pa nga natutuyo ang sunblock ay nagboating na kami. Na enjoy ko naman ang
tanawin ng maputing buhangin at kulay asul na dagat. It's all relaxing. This is
what I miss.
Pagkatapos non ay kumain lang kami saglit at nag try agad ng jetski. Doon ko nap
agtanto na malapad pala ang stretch ng white sand beach at iilang resort pa ang
katabi nito. Sigaw nang sigaw si Everlyse habang yakap yakap si Carlos.
"Stop the drama, Lyse. Don't make me puke!" Sigaw ko nang tumili siya.
"You're just jealous! Mag boyfriend ka na kasi!" tawa ni Lyse.
Agad kong naisip si Noah nang binanggit niya ang salitang iyon. You know that fe
eling, right? That feeling everytime... Siya ang naiisip ko. Iyong tipong kung h
indi rin naman siya ay huwag na lang. Kailan pa ako makaka recover sa feelings k
o sa kanya? Maybe I feel guilty? Siguro ay guilty ako sa ginawa ko sa kanya noon
kaya hindi ko matanggap ngayon.
Umupo ako sa outdoor tables at kinuha ang menu galing sa waiter ngunit nakatitig
parin sa mga taong naghahanda sa isang mukhang engrandeng kasal.
"Dito na muna ako. I still wanna chill." Sabi ko at hinayaan silang umalis.
Pero pagkalipas ng ilang minuto ay dumiretso na ako sa aking kwarto para matulog
. Life of a third wheel. Dapat pala ay isinama ko na lang si Wella o kahit sino
sa kaibigan namin. Pagkabalik naming Maynila ay yayayain ko na si Wella'ng lumab
as ulit. I can't be with Carlos and Everlyse all the time. I think it's unhealth
y.
"What?" tanong ko at nakita kong dumiretso ang kanyang mata sa likod ko.
Lumingon ulit ako kay Everlyse na umiiling na ngayon. Nakita kong curious na tin
itigan ni Carlos ang dalawang nasa likod namin.
Ni hindi ko sila nilingon. Umingay ang restaurant dahil sa mga taong dumating. H
alos hindi na ako makagalaw dahil alam kong naroon si Noah kasama si Coreen. Roz
en told me na mahal siya ni Coreen. But that manwhore is delusional, should I be
lieve him? Kung ganon ay bakit sumasama si Coreen kay Noah? Well, I know girls d
o amazingly unpredictable things.
"Kumusta na kayo? Bakit di niyo kami kinontak?" nagtatampo ang boses ni Joey hab
ang papalit palit ang tingin sa aming dalawa ni Everlyse.
"Wow! Dito talaga tayo nagkita? Why are you here?" tanong ni Everlyse nang naupo
na ang dalawa sa tabi namin.
"Teka nga lang..." May nilingon si Joey at alam kong si Noah iyon. "Noah! Liam!"
Sigaw niya.
Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Nilingon ko na rin siya at nakita ko kung p
aano tumayo si Noah at may ibinulong kay Coreen bago ito sumunod na rin sa kanya
paalis. Ang isang kaibigan naman nila ay may kausap na isang grupo ng mga babae
at lalaki sa kabilang table kaya hindi na nila inistorbo.
"Hayaan mo na si Noah, Joey. Alam mo namang gustong gusto non nang napag iisa si
la ni Coreen."
Nagkatinginan ulit kami ni Everlyse ng saglit bago nagsimula ulit siya sa kanyan
g tanong.
"Kasal ng ate nong bago naming Vocalist, si Liam. Tutugtog kami, e," aniya.
"Talaga? Iyan pala 'yong pinaghahandaan diyan sa labas," sabay tingin ni Everlys
e doon sa mga naghahanda.
"Oo. Mamaya pa namang mga alas tres. Kayo? Anong ginagawa niyo dito?" nilingon a
ko ni Warren.
"We're here for a vacation," kibit balikat ko.
"Are you gonna stay here in the Philippines for good?" Nangingiting tanong ni Wa
rren.
Kinagat ko ang labi ko, "Dito ako magtatrabaho muna."
Nagpatuloy ang kwentuhan at hindi na ulit bumalik si Noah roon. I don't even kno
w kung nakita niya ba ako. Naaalala ko pa noon kung gaano ako ka importante para
sa kanya. Paano ako ang nagrereyna sa kanyang atensyon at ngayon ay parang hang
in lang akong hindi nakita. That's my fault. Your fault, Meg. So stop looking ba
ck. It's done.
Nagpaalam din sila para maghanda habang ako naman ay tumayo na pagkaalis nila. I
wanna do something else to avoid that party.
"I want to watch. Titingnan ko kung magaling ba iyong si Liam. That's their thir
d vocals. It was first Stan, and then Wade, and then Liam," umangat ang gilid ng
labi ni Everlyse. Hindi ko alam kung sinusubukan niya ako o talagang inosenteng
gusto niya para sa kambal niya.
"Aalis muna ako. Sa kabilang resort or mag bo-boating," sabi ko.
Agad akong nag arkila ng bangka para makapag boating ulit at pinatigil ko ito sa
gitna ng karagatan para makalangoy ako roon. Nagpalipas ako ng oras at naghinta
y na medyo maging kulay orange ang langit bago bumalik.
Pagkabalik ko ay halos gabi na. Tapos na ang kasal at tingin ko ay nasa loob par
a sa reception na ang mga tao. I sighed in relief. They will probably go home af
ter this? O baka naman ay dito sila matulog?
Dumiretso na ako sa kabilang restaurant kung nasaan sina Everlyse at Carlos para
kumain ng hapunan. Nangingiti si Everlyse habang kapit kapit sa braso ni Carlos
.
"Pupunta sina Warren at Joey dito. Catch up. Maybe later after that party of the
irs."
"Dito sila matutulog?" tanong ko.
"What do you expect?" sarkastikong sagot ni Everlyse sa akin.
That means Noah's gonna be here too. Is he staying with Coreen? Well, damn yes m
aybe he is, Meg.
"Buong pamilya yata ng mga Elizalde ang nandito. His brother's here too," ani Ev
erlyse.
Tumango ako at hinayaan siyang magsalita tungkol sa kasal at sa galing ni Liam.
"But Stan is Stan, you know. He's playful and not uptight. They need that. But S
tan obviously didn't need the fame or the money or the music." Umiling siya haba
ng naiisip ang kanyang kambal.
"May ganon lang talaga," sabi ko habang tinititigan ang iniinom kong whiskey pag
katapos kumain.
Kung saan saan napadpad ang aming usapan hanggang sa narinig ko na ang boses ni
Warren at Joey sa malayo, nagtatawanan. Nilingon ko sila at halos ibuga ko ang l
ahat ng hangin sa katawan nang nakitang wala si Noah. Duwag, Meg.
"Ah! JDs!" Sabay kuha ni Warren sa aking baso at ininom niya ang Jack na may hal
ong coke. That's how I like it.
"Hmm! Nice taste, Meg." Kindat niya sa akin at umupo siya sa tabi ko. Umupo na r
in si Joey sa tabi niya at agad tumawag ng waiter para sa order nila.
"Tapos na ang reception?" Tanong ni Everlyse.
"Yup! Kanina lang mga alas otso." Sagot naman ni Joey.
Tumayo ako at nagpaalam saglit na mag CR. Tinanong ko pa ang waiter kung may CR
ba sila roon dahil ayaw ko nang lumayo sa table namin. Umulan kasi kanina at tin
gin ko ay uulan ulit ngayon kaya sana ay mas mabuting sa malapit lang.
"Nasa hotel po o di kaya sa kabilang restaurant, ma'am." Bad news ang natanggap
ko sa waiter.
Tumango ako at dahil kinailangan ko nang mag CR ay dumiretso na lang ako sa loob
ng hotel para makagamit ng common CR. Ngunit papatulak pa lang ako sa salamin n
a double doors ay nakita ko na si Noah at Coreen sa may sofa malapit sa tanggapa
n.
Naging dahan dahan ang datiy mabilis kong kilos. Hindi ko alam kung bakit abot a
bot ang pintig ng puso ko at kasabay pa nito ang kirot.
Parang may sariling buhay ang paa ko nang sinundan ko sila. Parang sinasaksak an
g puso ko. Hindi ko maintindihan kung paano ako nakakapaglakad ng matino sa sitw
asyon kong ito. Umakyat rin ako sa hagdanan, dahan dahan at may tamang distansya
sa kanila para hindi mahalata. Nang nakarating sa pangatlong palapag ay nakita
kong lumiko sila doon.
Nagtago ako sa may hagdanan at ang isang mata ko lang ang pinasunod ko sa kanila
at nakita kong pumasok silang dalawa sa madilim nilang kwarto. Mabilis akong na
Nakatunganga ako doon habang pinoproseso ang lahat. Rozen told me that Coreen's
inlove with him. But if she is bakit papayag siyang matulog kasama si Noah sa is
ang kwarto. Bumagsak ang bangs ko nang yumuko ako at sumandal sa dingding ng cor
ridor.
Pumikit ako at umiling na lang sa aking reaksyon. Kailangan kong kumalma. Marami
ng pumapasok sa aking utak at tingin ko ay wala na talaga akong magagawa.
Nang biglang bumukas ang pintuan ilang sandali ang nakalipas ay napatalon ako. N
anlaki ang mata ko nang nakita kong lumabas si Noah. I was expecting Coreen to s
how up too but she didn't. Umigting ang bagang niya at sinarado ang pintuan. Kum
alabog ang puso ko. Dapat ay kanina pa ako umalis pagkatapos ko silang sundan! B
ut it's too late to go now...
Umawang ang bibig ko para sana unahan siyang magsalita pero naunahan niya ako.
Hindi ko alam kung anong isasagot ko roon. Kahit anong alibi ang sabihin ko ay m
agmumukha lang akong tanga kaya minabuti kong tumahimik na lang.
Mabilis akong nagtungo sa hagdanan at patakbong bumaba roon nang hindi siya nili
lingon. Dirediretso ang baba ko at pumanhik na rin sa CR, kung saan naman talaga
ang tungo ko kanina bago ako nilihis ng sarili kong mga paa.
Nagtagal ako doon sa CR. Halo halo ang emosyong nararamdaman ko kaya kinalma ko
muna ang sarili ko bago ako lumabas. Kabado ako nang nakalabas, luminga linga sa
sulok ng hotel at natatakot na baka naroon si Noah. Suminghap ako nang wala at
dumiretso palabas ng hotel para bumalik sa iniwan kong sina Everlyse, Carlos, at
ang banda.
Malayo pa lang ako ay napansin ko nang may nadagdag roon. Nanlaki ang mata ko at
hindi ko alam kung dapat ba akong tumuloy o bumalik na sa kwarto ko. Noah's the
re. He's sitting beside Warren. At kapag uupo ulit ako ay magkakaharap kaming da
lawa.
"Megan!" Tawag ni Everlyse at pinanlakihan pa ako ng mata, nababasa yata ang nas
a utak kong pag balik na lang sa hotel.
God damn it! My heart is beating so fast because of those eyes! Mabilis ulit ako
ng bumaling sa ibang tao para lang mapakalma ang puso ko.
"So... uhm..." Nakita ko ang paninitig ni Joey sa akin at pabalik kay Noah. I kn
ow he's feeling the tensyon.
"Sayang at bukas na agad ang alis namin. We have gigs, you know." Basag ni Warre
n sa katahimikan at tensyon.
Tumango ako at sumulyap kay Everlyse.
"Saan ba, Warren? Aalis na rin naman kami bukas. Mauuna lang siguro kayo." Sabi
ni Everlyse na halatang nilalamig na dahil sa pagkapit pa kay Carlos.
"Wala naman bukas pero mag papractice kami para sa Friday. Iba iba kasing cafe a
ng tinutugtugan namin at madalas din kaming naiimbitahan sa mga parties." Nag ta
as ng kilay si Warren sa akin. "Gusto mong sumama? Just like the old times?"
Halos mapanganga ako at pinamulahan na yata ako ng mukha sa pag iinit nito. Ever
lyse won't shut her mouth! Nagkatinginan kami ni Noah at kita ko ang iritasyon s
a mata niya. Like I'm an eyesore and he's unfortunate because I'm in front of hi
m.
"Why don't you audition sa Moon-" hindi pa ako natatapos ay pinugilan na ako ni
Noah.
"Hindi kami magpapatulong kahit kanino. We should earn success." matigas ang kan
yang boses.
Humalakhak si Everlyse sa gilid ko.
"I guess Noah's right." singit ni Joey. "We will, Meg. In time. Pero sana lang t
alaga ay magtagal si Liam."
"Bakit? Tingin niyo aalis din siya?" Tanong ni Everlyse.
Bumaling si Joey kay Noah. "It depends." Noah sighed.
"Depends on what?" Napatanong ako.
Nag angat ulit ng matalim na titig si Noah sa akin na parang wala akong karapata
ng magtanong sa kanya.
"Family friend nila si Liam, e." Si Warren ang sumagot kaya bumaling ako sa kany
a. Isang beses akong sumulyap kay Noah at nakita ko na naman ang pag kunot ng ka
nyang noo kay Warren.
"So what if he's a family friend?" nagtanong ulit ako.
"Depende sa-"
"Depende sa relasyon ng pamilya namin. If their family's cool with my family, th
en he'll probably stay." Singit agad ni Noah kaya bumaling ako sa kanya.
Tumango naman ako at nagpatuloy ang kwentuhan. Dumating din kami sa usapan tungk
ol kay Stan at sa sinabi niyang kung hindi six months from now ay sa susunod na
taon siya babalik ng Pilipinas. They were all excited, I was too. Hindi ko alam
pero namimiss ko ang bonding nilang apat.
Nilagok ko 'yong Jack na may halong coke at nagsalin ulit doon. Hinaluan ko ito
ng coke at tumitig na lang doon habang nag uusap pa sila. Napansin ko ang pagtit
ig ng matalim ni Noah sa akin. What the hell is his problem with me? Iritado? Hi
ndi ko alam. Kung ano man ang pinagpuputok ng butchi niya diyan ay paniguradong
hindi iyon dahil sa past naming dalawa. Siya na rin ang nagsabi, nagbago na siya
.
"So is New York cool? The parties and all? I've seen your posts. Madalas ka sa c
entral park." ani Warren.
"Oh you've been stalking me?" Biro ko at naalala ko ang sinabi ni Noah kanina.
"Malapit lang kasi sa pinag ji-gyman ko at madalas din si Everlyse at Carlos doo
ng mag picnic, kaya..."
"But you do party? Hindi ba? I've seen your halloween pics last year. You were d
amn hot!" Hinubog pa ni Warren sa ere ang katawan ko.
Naaalala kong sinuot ko nga pala noon ay isang itim at maliit na dress at nag la
gay ng itim ding bunny ears like some Playboy model.
"Oh my God! You are damn stalking me!" sabi ko natatawa. "That was almost a year
ago."
Habang nag uusap kami ay panay rin ang usapan ni Carlos at Joey tungkol sa magag
andang lugar na pupuntahan doon.
Pagkatapos ay inakbayan na siya ng natatawang si Joey paalis doon para mag punta
sa pool side. Nilingon ko sina Everlyse at Carlos na nauna nang pumanhok kaya s
umunod na rin ako sa dalawa.
Matindi ang lampungan na nakikita ko. Nang nasa hagdanan kami ay inangat ni Carl
os si Everlyse sa kanyang braso at parang prinsesang inakyat. Tumili lang si Eve
rlyse at ilang mura ang sinabi kay Carlos.
Lumingon ako kina Lyse na papasok na sa kwarto at kay Noah na nasa gilid ko, sup
lado at mukha paring iritado. Ang arte talaga ng gwapong ito.
"Your room's on the third floor. I think you are lost," sabi ko.
"Just open your damn room." Mas iritado niyang sinabi.
Tinapunan ko siya ng matalim na tingin kahit na alam kong hindi siya matitinag.
Binuksan ko ang kwarto ko at pati na rin ang lights nito. Pumasok ako at nilingo
n ulit siya. Laking gulat ko nang pumasok rin siya doon ng dire diretso. Bumalin
g ako sa pintuan at dahan dahan kong isinara iyon.
"So you let strangers inside your room?" Umupo siya sa aking kama.
"Strangers? You are not a stranger."
Kinagat niya ang kanyang kulay pink na labi. God will forsake me the moment I'll
admit that I want to be his lips. "But you let strangers inside your room. Nong
nasa U.S. ka pa." Nag iwas siya ng tingin.
Ang kanyang mga kamay ay itinukod niya sa aking kama at naka bahagi ang kanyang
binti na para bang ang buong kwarto na ito ay sa kanya.
"Bakit nagtatanong ka? I'm not that kind of girl," sabi ko.
"Tsss." Hinawakan niya ang relo sa kanyang pulso at hinubad ito. "Masisiyahan ka
siguro kung hinatid ka ni Warren dito." Nilapag niya ang kanyang relo sa maliit
na mesa sa tabi ng aking kama.
"What do you mean by that, Noah?" nagbabanta kong tanong.
"And why are you even here? May room ka naman sa taas." sabi ko.
"Coreen is sleeping in that room," aniya at hinawakan ang kanyang sapatos para h
ubarin iyon.
"So? That's you're room. Sa inyong dalawa. You can sleep there too. What's the p
roblem?" Nakapamaywang na ako.
Matalim niya akong sinulyapan bago niya tinanggal ang kanyang top siders. "I res
pect her."
Tumango ako at umigting ang bagang. "Means? You don't respect me. You'd rather b
e here?"
"Tsss. Ikaw ang nag sabi niyan. Stop assuming, Meg. I'm sleeping here," aniya at
tinanggal ang kabilang sapatos.
Nalaglag ang panga ko sa kanyang sinabi. Wow! Noah Elizalde! I don't get this ma
n!
Kinakalas niya ngayon ang kanyang sinturon. Malakas ang kalabog ng aking puso. N
apahawak ako sa aking batok dahil ramdam ko ang pag tayo ng aking mga balahibo.
"Tsss." Nangiti siya at may bahid itong panunukso. "Kung maka sigaw ka ay parang
may mangyayari sa atin. Relax."
"How can I actually relax! You're stripping!" Sigaw ko nang natanggal ang kanyan
g sinturon at binaba na ang kanyang zipper.
"I told you I'm sleeping here. Isn't that enough information? Tss?" Nakangisi si
yang umiling at agad na binaba ang kanyang pants.
"Oh my God?" Patanong ang sigaw ko at agad kong tinakpan ang mata ko.
Nang may tumama sa ulo kong shorts ay mabilis ko itong kinuha. Lumaki ang mga ma
ta ko nang nakitang ang boxers niya iyon.
"Oh my fucking! You are naked, Noah Reigan Elizalde?" Sigaw ko at narinig ko ang
pagbagsak ng kanyang katawan sa aking kama.
"I sleep naked, Maria Georgianne Marfori. If that answers your damn annoying que
stions."
####################################
Kabanata 24
####################################
Kabanata 24
I'm Sure
Natahimik ako at hindi ko alam kung anong gagawin ko ngayong nasa kama ko siya.
Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko at ang tanging nagagawa ko lang ay ang ma
ingay na pag tikhim.
"Just sleep, Meg. Good night," napapaos ang boses ni Noah nang sabihin niya ito.
Pumikit ako ng mariin at dahan dahang lumapit sa couch. I guess I'll be sleeping
here for tonight.
Hindi ako nangahas na lingunin siya. Pinikit ko na lang ang mata ko at ginawa ko
ng unan ang maliit na throw pillow sa sofa. Pinagkasya ko ang sarili ko doon at
sinubukang matulog. Nong una ay hindi pa ako makatulog sa kakaisip sa presensya
ni Noah sa aking kwarto. And he's naked! Sa nakita kong katawan kanina ay naiisi
p kong may Greek god na natutulog sa aking kwarto. Nangingiti ako pagkatulog sa
gabing iyon. Nevermind the pain. Nevermind all the hurt. Nevermind that he's inl
ove with someone else.
Tanaw ko ang sikat ng araw sa labas. Tinanghali ako ng gising. Kinusot ko ang ma
ta ko at tinitigan ang kama kung saan natulog si Noah kagabi. Luminga ako para s
a kanyang damit na kagabi ay nakakalat pa, wala na roon.
Pagkatapos kong mag impake ay naligo ako at nagbihis para hanapin na sina Everly
se at Carlos na naroon daw sa restaurant. Bumaba na ako, bahagyang tumigil sa pa
ngalawang palapag at nagbabakasakaling makita o madatnan si Noah, pero wala. Pag
kababa ko ng hall ay nakita ko ang iilang guests sa kasal na ginanap kahapon na
paalis na doon.
Pinasadahan ko ng tingin ang guests. Or maybe, Noah went home with Coreen alread
y?
May kung anong tiningnan si Joey sa kanyang cellphone bago bumaling sa akin at k
ay Warren.
Joey.
"We need to go, Meg." Nilingon ni Joey si Carlos at Everlyse tsaka sinenyasan na
aalis na sila. Kumaway naman ang dalawa bilang pagpapaalam.
"Paki sabi kay Lyse na visit din kayo madalas sa gigs. Isama niyo sina Wella." B
aling ni Joey sa akin.
"Okay, promise." Ngiti ko.
"Thanks for the company, Meg." Ngiti ni Warren sa akin at mabilis niya akong hin
alikan sa pisngi.
Mabilis iyon pero tamang panahon lang para makita ko si Noah kasama si Liam sa m
ay bukana ng restaurant na parehong nakatayo at bihis na bihis na. Nanlaki ang m
ata ko nang nakita ko ang kanyang madilim na tingin sa akin.
"Ayon pala sina Noah at Liam." Sabay turo ko sa dalawa para kay Warren at Joey.
"Oo nga. Alis na kami, Meg." Ngiti ni Joey sa akin bago nila ako tinalikuran.
Nang nawala ang apat ay dumiretso na ako sa lamesa nina Carlos at Everlyse. Pare
ho silang ngiting-aso na nakatingin sa akin.
"Stop it, you two." Sabi ko sabay kuha sa fries na nakalatag sa isa sa mga plato
.
"What happened last night? Nag kaayos na ba kayong dalawa?" Ngiti ni Everlyse.
"Nagkaayos? Maayos kami ni Noah, Lyse. Maayos na maayos. Mahal niya si Coreen at
tanggap ko iyon. Let's respect his feelings." Iling ko.
"That's not what I saw yesterday. Nagseselos siya sa inyo ni Warren at mabilis s
iyang mairita."
"Iritado siya sa akin. He's annoyed, that's why." Giit ko.
"Hindi siya maiirita kung wala siyang feelings. Kung galit man siya dahil sa nan
gyari sa inyo noon, Meg, ay ibig sabihin lang non, hindi parin siya nakakarecove
r hanggang ngayon." Tumango tango pa si Everlyse na sinabayan ng kanyang boyfrie
nd.
Natulala ako saglit bago pinilig ang ulo, "Stop it. Wag niyo akong paasahin sa w
ala."
"Hindi kita pinapaasa, Meg-"
"You know Noah's been like that, Lyse. Nong high school pa lang ay seloso na siy
a kahit na wala naman talaga siyang feelings sa akin."
"Exactly, Meg!" May kung anong kislap sa mata ni Everlyse.
Humilig pa siya ng husto sa mesa para marinig ko ang lahat ng kanyang sasabihin.
Hindi ko alam kung gusto niya bang makalimutan ko si Noah o gusto niyang hindi.
Parang kailanlang nong pinapa iwas niya ako doon at ngayon naman ay parang supo
rtado niya pa ako.
"Hindi siya nagbago. Nakuha mo siya noon sa diskarte, makukuha mo siya ulit ngay
on sa diskarte." Ngiti niya.
Nanliit ang mga mata ko. I feel bad for even thinking about it. "Stop it, Lyse."
"I guess Everlyse is right, Meg. It's not bad to try again. To make your wrong d
ecisions right. To try to make it work for one last time." Seryosong sinabi ni C
arlos na inaprobahan naman ni Everlyse.
Pinilig ko ang ulo ko para mawala ko iyong pag iisip tungkol doon. This is a bad
idea, I'm sure of that. I'm very sure of that. Masasaktan lang ako ng husto, ku
ng hindi pa man ako nasasaktan ngayon.
Pero nang umakyat ako pabalik sa kwarto para kunin ang mga bagahe namin ay nagul
at ako sa nakita kong note at pagkaing pang dalawahan. May hot chocolate at coff
ee pang nakalapag. Hinawakan ko ang mga tasa nito at naramdaman kong lumamig na
dahil kanina pa yata ito narito. Ang dalawang puting platong may bacon, omelet,
cheese, ham, at toasted bread ay malamig na rin. Sa maliit na note ay may nakala
gay na nagpalaglag sa panga ko.
'I'm sorry for making you sleep on the couch. I told you you can sleep beside me
.
-N. Elizalde'
Nanlamig ang katawan ko. Umalis siya kanina para kumuha ng pagkain. Hinatid niya
ba ito rito nong umalis na ako? Napaupo ako sa kama at maraming ideya ang pumas
ok sa isip ko.
Nagpunta si Noah dito para ibigay ito sa akin. Pang dalawahan. He's expecting us
to eat breakfast together but I wasn't there to eat it with him. Iniwan niya at
nag iwas siya ng note. And we saw each other at the restaurant. Mukha na naman
siyang galit sa aking doon. Malayong malayo sa nagsulat ng note na ito na puno n
g concern.
May kumatok sa aking kwarto at kahit hindi ko pa sinasagot ay bumukas agad ito.
Kumalabog ang puso ko at napawi din agad ito nang nakitang si Everlyse at Carlos
lang pala. Of course, Meg, are you stupid? Umalis na sina Noah.
"Let's go?" Anyaya ni Everlyse sa akin na napatingin sa papel na hawak hawak ko.
"Ano yan?" Hinablot niya na walang pasubali ang papel. Inilipat niya ang tingin
niya doon sa pagkaing nasa harap namin bago bumaling ulit sa akin. "Ohhh. The go
od old days. Freaking notes." aniya.
Tinaas ko ang hawakan ng stroller at magyayaya na sana akong umalis na rin nang
biglang tumili si Everlyse.
"Ikaw 'yong dinalhan niya nitong pagkain? Kanina pumunta siyang restaurant para
mag order ng pagkain, binalewala ko kasi akala ko para kay Coreen. Ikaw pala? Me
g-"
"Stop it, Lyse." Sabi ko sabay higit sa aking stroller.
"You can't ignore this." Aniya, sinusundan ako palabas.
Tumikhim ako at tumango. I couldn't alright. Gusto kong panindigan ang pag iwan
ko sa kanya ngunit hindi ko magawa. Lalo na ngayong nararamdaman kong kahit kaon
ti ay may nararamdaman pa siya sa akin. Kahit gaano kakonti iyan ay kaya kong su
mugal. Nagawa kong sumugal noon kahit alam kong wala siyang nararamdaman sa akin
, ngayon pa kaya?
Iyon ang naging pangaral sa akin ni Lyse buong byahe pabalik sa Maynila. At ang
tanging inatupag ko naman sa buong byahe, bukod sa pakikinig sa kanya ay ang pag
titext sa mga kaibigan kong parte noon ng fansclub nina Noah.
Ako:
Wella, may mga gig sina Noah. Free ka ba? Puntahan natin. Just like the old time
s?
Tumunog ang cellphone ko ilang sandali ang nakalipas. Nakita kong si Wella ang t
umatawag. Sinagot ko kaagad ito.
Ang unang gig na pupuntahan namin para sa Zeus ay siya rin ang unang beses na ma
gkikita kita ulit kaming lahat. Marami ang nagbago. Ang dating gusgusin pang mga
high school girls ay sexy at hot na college o di kaya ay working girls na ngayo
n.
"I missed you, Meg!" Sabay yakap ni Wella sa akin nang nagkita kita na kaming la
hat.
Nandoon din sina Thea at iba pang mga kaibigan namin na hanggang ngayon ay hinah
angaan ang Zeus. Kahit nong college daw sila ay sinuportahan nila ang mga ito. T
saka lang sila nagkawatak watak nang nagkaroon ng problema ang banda sa pag alis
ng pangalawang bokalista nito pero ngayong maayos na ulit ay andito ulit sila p
ara suportahan ang banda.
Sa oras na aakyat ang Zeus sa entabladong iyan ay aakyat din ako sa mesa namin p
ara ipakita itong tarpaulin kay Noah. Iyon ang naging plano ko sa isip ko. Kung
saan ko nahugot ang lakas ng loob at kapal ng mukha para rito?
Umiikot na ng husto ang paningin ko but I needed all the strength I can get. Nak
akahiyang aminin na sa alak ko na kinukuha ang lakas ng loob ko ngayon.
"Guys! Let's support Megan! Next time, pa tarp din tayo! Malay natin makuha ng i
sang sikat na recording company 'yong Zeus?" Ani Thea sabay tingin sa akin.
"Oh Moon Records will give them an offer. I'm sure of that." Sabi ko pagkatapos
nilagok ang pang walong shot na nainom ko sa gabing iyon.
Maingay ang mga tao sa pagsabay sa tugtog ng naunang banda. Nag he headbang at s
umasayaw pa sila sa tunog na iyon. Nang matapos at nagsabog ng confetti ang stag
e ay alam ko na kaagad na sina Noah na ang susunod. Pagkaapak pa lang nila sa st
age ay halos itabi ko lahat ng bote at shot glass sa aming table para lang makaa
kyat din ako doon.
Pinasadahan ko ng daliri ang aking buhok bago nilatag sa aking harap at tinaas s
a ere ang tarpaulin na pinagawa ko.
"Well, stop her." May narinig akong isa sa mga babaeng kasama ko.
Oh no, you don't stop me. Ito pa lang ang una sa marami kong gagawin para habuli
n ulit si Noah Elizalde. I'm sure he's still in love with me. I'm sure of that!
Bago ko pa mawagayway ang tarpaulin na nasa kamay ko ay may marahas nang humablo
t sa aking braso kaya muntik na akong mahulog galing sa mesa. Humiyaw sina Wella
sa takot at kaba sa nangyari.
"What the fuck?" Sabi ko sa humablot at naisip na isa iyon sa mga babae pero nan
g nakita ko ang galit sa mga mata ni Noah na sumalubong sa akin ay pumungay ang
mga mata ko. "Noah..."
"What are you doing?" Mariin niyang tanong at hinigit pang muli ako para maibaba
.
Bumaba ako at nilagay ang tarp sa mesa para harapin si Noah na naroon at mabilis
ang hininga habang nag hihintay ng eksplenasyon sa akin.
May narinig akong sumigaw sa audience. Luminga ako pero bago ko pa mapasadahan n
g tingin ang mga tao roon ay hinila na ako ni Noah paalis doon. Naiiwan ang ting
in ko kina Wella na hindi ko alam kung nalulungkot o nagpapanic sa nangyari. Din
ala ako ni Noah sa backstage na may ilang mga taong labas pasok. Nang naiwan na
kaming dalawa doon sa labas ng mukhang isang room kung saan nagpapahinga ang mga
banda ay tinulak niya ako sa dingding at sinuntok niya ang dingding na nasa tab
i ko. Napapikit ako sa kanyang ginawa.
Iniwan ako ni Noah doon na parang nawalan ng lakas. Hindi ako makagalaw sa kinat
atayuan ko at ang bawat taong dumaraan ay napapatingin na lang sa akin.
Hinawakan nila ang magkabilang braso ko. Nakatakip kasi ang aking mga kamay sa a
king mga mata.
Hindi ako nakasagot. All I want right now is to go home. No... I'm not dead yet,
I'm just broken. Like a soldier injured in war, uuwi lang ako para magpagamot p
ero hindi pa ako natatalo.
"You can finish it. Uuwi lang ako." Sabi ko nang medyo kumalma na.
"Ha? What happened? May sinabi ba si Noah sa'yo?"
Sinubukan kong ngumiti kahit alam kong useless iyon. Kitang kita ng dalawa ang m
ga luha ko. Pinunasan ko iyon at muli pang ngumiti. Maasim ang mukha ni Thea hab
ang may simpatya naman ang kay Wella.
"Akala ko ba mamaya ka pa? Anong nangyari?" May bahid na duda sa kanyang boses.
"Just... fetch me, alright? Nandito na ako sa labas ng restobar." Sabi ko at niy
ayakap na ang sarili sa lamig na naramdaman dulot ng panahon at ng mga nagsisian
darang sasakyan.
Binaba ko ang aking cellphone at hinintay ang pag dating ng sasakyang dala ng da
lawa. Habang naroon ay natutulala ako sa nangyari. Masakit pala talaga na si Noa
h mismo ang aamin sa akin na in love nga siya kay Coreen. But if he is in love w
ith Coreen, bakit hanggang ngayon ay hindi nagiging sila? Bakit? Maybe because R
ozen's right! Siguro ay mayroon ngang namamagitan kay Coreen at Rozen. Rozen had
been my ally for years, ngayon niya pa ba ako lolokohin? At ano ang mapapala ni
ya sa pagloloko sa akin?
More importantly, Meg, anong mapapala mo pag nalaman mo ang katotohanan na mayro
on ngang relasyon ang dalawa? It doesn't change the fact that Noah is really in
love with Coreen.
"I think it is his pride. I don't know. Or he's probably in love with another gi
rl," sabi ni Carlos.
"Pinaasa niya si Megan. Sino ang baliw na gagawa non sa resort kung wala na siya
ng feelings-"
"You know, Lyse. Before you got me, I like playing around with girls. Hindi ko s
inasadya but I flirt and girls would hope."
Kinagat ko ang labi ko. Natahimik si Everlyse. Hindi ko alam kung magandang seny
ales ba 'yong katahimikan niya o hindi. Dumilat ako at nagkusot ng mga mata. Nil
ingon ako ni Everlyse at nadatnan niya ang pag dilat ko. Ang pulang lipstick niy
"It's my fault," sabi ko. "I left him. I deserve the pain."
Suminghap si Everlyse at positibo ako sisigawan niya ako. "For God's sake, Meg!
Pinapako sa krus ang nagpapakamartyr!"
"Noah's in love with Coreen. Coreen is probably in love with Rozen. Kaya hanggan
g ngayon ay hindi pa nagiging sila ni Noah."
"I want you to pursue Noah, pero ayaw kong maging martyr ka."
"Imposibleng habulin si Noah nang hindi nagpapakamartyr." Iling ko.
Nagkatitigan kami ni Everlyse. And that ended our conversation. It hurt like hel
l but it didn't kill me. Iyon ang alam ko sa sarili ko. May kung anong nag alab
sa aking sistema sa gabing iyon. Noah will fall right into me, that's for sure.
He's going back to me. Iyong pagmamahal niyang dati ay akin ay makukuha ko ulit.
I am only wounded, not dead.
Tumunog ang cellphone ko at nakita ko sa aking email address ang iilang document
ong nisend ni Rozen. He's online. He's probably working or what.
Naging abala ako sa pag aayos ng mga dokumento sa sumunod na linggo. Sa sala ako
namamalagi para ilatag 'yong mga papeles na kakailanganin.
Nakita kong umupo si Everlyse sa harap ko at binuksan ang TV. Sinenyasan niya an
g kakagising lang na si Carlos na kumuha ng pagkain sa kitchen.
"Nagka problema po kasi don sa pinapaprint niyo, kulang po 'yong bayad kasi naka
emboss po pala 'yong ilalagay sa likod?" Sabi ng nasa kabilang linya.
"Ay opo. Magkano ang kulang? Ibibigay ko sa inyo pagkakuha ko. Kailan ba makukuh
a? Embossed yong nasa likod ah tapos kulay gold lahat."
Nagpaprint ako ng t shirt. Nilibre ko na sina Wella at ang buong grupo na pupunt
a sa gig nina Noah ngayong Biyernes. Gusto nga nilang magbayad pero iyon na ang
sinabi kong kabayaran sa kawalan ko man lang ng pasalubong sa kanila. Si Wella n
a rin daw ang bahala sa susunod na tarpaulin.
"350 po lahat lahat 'yong kulang." Sabi ng mamang nasa kabilang linya.
"Okay po. Kailan makukuha?"
"Bukas," aniya at napatango ako.
"Sige, kukunin ko bukas lahat."
"Sige, bye..."
At binaba ko na ang cellphone ko. Nag stretch ako pagkatapos ay nilapag ang cell
phone ko sa mesa. Umupo na si Carlos na may dalang isang bowl ng pop corn, umiil
ing si Everlyse sa akin.
Magaling parin na lider si Wella, nagagawa niya paring iorganisa ang bawat miyem
bro sa maliit na club naming kami kami na lang ng mga original members ang nanga
ngatawan.
"Ang ganda ng print." Sabi ni Aubrey nang sinuot ang kulay itim na t shirt at ma
y kulay gold na print.
Ako naman ay tinitingnan ang tarp na may mukha ng apat na miyembro ng Zeus kasam
a syempre ang bagong vocalist. Alam kong isa sa dahilan kung bakit medyo bumaba
ang numero namin ay dahil sa pagbabago bago ng bokalista. Everyone wants the the
original, the first. Lahat naman siguro ay ganon. We all fear change and we wan
t to stay the same all the time. Pero gaya ng panahon at pagkakataon, lahat ay n
agbabago.
"Suotin na natin!" Anyaya ni Thea nang nakitang dumidilim na, hudyat na malapit
ng magsimula ang gig na pangungunahan ng mga hindi gaanong sikat na banda.
Sa pagtugtog ng mga nauna ay naroon na kami. Sinamantala namin iyon para makakai
n doon sa bar. Nag chikahan na rin kami kahit na maingay dahil sa tumutugtog. Al
am naming lahat na alas onse pa ang tugtog nina Noah ngunit hindi namin inalinta
na ang paghihintay. We all probably treasure the friendship we all have. Dahil s
a Zeus ay nabuo kami.
"Paano yung gig nila next month. Have you seen their schedule?" Tanong ni Thea.
Nagtaas ako ng kilay. "Sa Batangas iyon, e. Beach resort. Who's up for it?" Nagt
aas ng kamay si Wella na agad na tumingin sa akin dahil alam niyang pupunta ako.
"
"Of course, I'm in." Sabi ko.
"Ako rin." Sabi ni Mara.
"I don't think next month iyon? Hindi ba iyon sa January? Tingnan niyo ulit! Per
o kahit kailan pa iyan, mag da-day off ako at sasama."
Nagtawanan kami at hindi ako makapaniwala na hanggang ngayon ay avid fan parin a
ng mga ito.
"Sayang lang talaga, no? Sana si Stan parin. I'm not against Liam, pero mas maga
nda parin talaga 'yong original," sambit ni Wella sabay tingin sa akin.
Nagkibit balikat ako. Hindi ko alam kung anong isasagot ko gayong wala naman tal
aga akong alam sa plano ni Stan o kung gusto ba nitong bumalik sa banda.
Tinawanan lang namin ang oras na lumipas. Ni hindi namin namalayan na kina Noah
na pala kung hindi namin narinig si Liam na nag hello sa audience.
Liam's equally handsome. Medyo magulo ang buhok, maputi, matangkad, perpekto ang
anggulo ng panga, may dimple, at may malalim na mata. He kind of reminds me of
Wade, their ex vocalist na sikat na sikat na ngayon bilang bokalista sa kabilang
banda.
"We're the last for tonight. Hope we can all kiss you good night." Malamig at ha
los bulong ang kanyang boses.
"Ay gusto ko 'yan!" Tili ni Aubrey na pumapalakpak na.
Pumalakpak din ako at hinanap si Noah na kakaakyat lang sa stage. Inaayos niya a
ng kanyang gitara at ganon parin ang supladong mukha. Ang suot niya ay kulay gre
y na t shirt, black pants, at may malaking tsek sa kanyang itim ring sneakers. S
a kanyang palapulsuhan ay may itim na relo at may iilan pang itim na bracelet na
agaw pansin tuwing iniipit niya ang string ng gitara at inaayos ang tono nito.
May sinabi sa kanya si Warren at agad umangat ang labi sa isang tipid at mala de
monyong ngisi. Oh damn... Tumawa si Joey at bahagyang tinulak ang braso ni Noah,
hindi ko malaman kung bilang kantyaw o dahil lang sa tuwa. What I'd give to kno
w what's making him smile.
Kinagat kagat niya ang kanyang labi parang nilalaro ito bago nakipag high five k
ay Warren at sumenyas ng 'okay' kay Liam.
Unang tinugtog nila ay isang kantang nagpatulala sa akin. Narinig ko pang si Noa
h ang nag pasimuna nito dahil tinanong siya ni Liam kung iyon daw ba ang unang t
utugtugin. Siya rin ang unang tumugtog bago si Joey at Warren.
Habang humihiyaw silang lahat sa kanta ay natutulala naman ako sa kay Noah haban
g tinutugtog ang bawat nota para sa kantang iyon.
Tulala ako buong trenta minutos na nasa entablado sila. Hindi ko alam kung bakit
ganon na lang ang pagkakatulala ko. Nakapirmi naman ang ngiti ko at sandali ay
napapatingin sa mga nasa gilid kong halos magsayawan na nang naging maingay ang
tugtog nina Noah.
"Thank you very much for listening." Ngiti ni Liam pagkatapos mag standing ovati
on ang mga kasama ko sa mesa.
Parang ngayon lang ako natauhan. Nakita kong sumulyap si Noah sa akin bago nauna
ng bumaba sa stage. Nakipag high five siya doon sa iilang lalaking kaibigan nila
yatang malapit sa stage. Sumunod si Joey na ganon rin ang ginawa.
Tumayo ako at huminga ng malalim pagkatapos sabihin ni Liam ang huling mensahe n
iya sa gabing iyon. Nilingon ko ang kinausap kong manager kanina. Nasa bar siya
at agad lang akong tinanguan.
Hindi ko na siya nilingon pero nang nakita ako ng iba ay napahiyaw na sila na pa
rang alam na nila ang gagawin ko. Hindi ko alam pero abot abot ang tahip ng akin
g dibdib. Ilang beses na akong nag perform noon sa harap ng maraming tao. Most o
f my performance were for my parents. Most of them were also too formal for this
crowd's taste. So for tonight, tutugtog ako tulad ng musika na ginagawa nina No
ah.
Pinindot ko ang unang nota sa keyboard na naroon sa gilid, hindi nagamit dahil w
alang ganon sa banda nina Noah.
sa nawala siya.
####################################
Kabanata 26
####################################
Kabanata 26
Offer
Hindi ko na naabutan si Noah sa labas ng restobar o kahit saan doon. Bigo ulit a
ko at nakita ko ang simpatya sa mukha ni Joey at Warren pagkabalik ko sa bar.
"Baka may ano..." Naghanap pa ng idadahilan si Joey para lang maging maayos ang
loob ko. "May kinuha sa sasakyan."
Kahit na batid kong pampalubag loob lang iyon ay nagawa ko paring umasa. Naghint
ay kami ng tatlumpong minuto pa bago unti unting nagpasya ang grupo na umuwi na
dahil lumalalim na rin ang gabi.
Nagtama ang tingin namin ni Everlyse. Suminghap si Warren at agad ko siyang nili
ngon. Nagkatinginan kaming dalawa.
"Ihahatid ko si Mara," ani Wella sa akin, may bahid na pag iingat sa mukha na pa
ra bang may problema ako kaya dapat ay wala siyang gawing hindi ka nais nais.
Ngumiti ako para ipakita na wala lang iyong nangyari. I've been through worst. "
O sige, ingat kayo. Aalis na rin kami nina Everlyse at Carlos."
"Lumalaki na ang sayad mo." Ngisi ni Everlyse. "Pero sige, pagbibigyan kita. Ano
ba 'yong nagawa mo pa sa kanya noon?"
"Oh please, Lyse, not the panty." Agad kong sinabi nang nag taas ng kilay si Eve
rlyse at binaba ang tingin sa akin.
"You just have to find a gig na nasa beach, Meg. Of course hindi ka magpapanty,
mag bibikini ka. There's a difference. And it will all blend in pag sa beach 'yo
ng gig. Pero pag wala naman ay pwedeng t shirt na lang with the same dirty state
ment."
Ngumuso ako at nag isip. Beach.
Kalahati ng panahon ay nag iisip ako kung paano ko tatapusin ang mga dokumentong
pinapagawa ni Rozen sa akin at kalahati naman ay kung anong magandang pakulo sa
susunod na gig nina Noah.
Hinampas ko ang mesa sa harap ni Rozen Elizalde pagkatapos niyang inilapag ang k
apeng iniinom. Halos mapatalon siya sa ginawa ko at napamura siya nang muntik na
ng masabuyan nong kape ang mga dokumento sa tabi nito.
"Wow! You can just emerge and greet me. Hindi iyong bigla ka na lang nanghahampa
s para ipaalam sa akin na nakarating ka na!" Nangingiting sinabi ni Rozen.
"You ass! You told me Coreen's in love with you! Dapat ay hindi ako naniwala sa'
yo. You're delusional ass is gonna burn-"
"Oh you shut up, Meg. I'm here for the docs. I'm not here for that. I thought yo
u're gonna ask for help?" Nagtaas siya ng kilay at naglalaro ang panunuya sa kan
yang mga mata.
"Well, you send all of these. Isesend ko through email 'yong iba. Ihahabol ko 'y
ong portfolio. Nasa US, ipapadala lang ni Stan." Sabi ko habang inilalahad niya
ang upuang nasa harap ko.
"Will you sit?"
"I can't stay. Aalis ako at pinapatawag ako ni mommy." Sabi ko habang inaayos an
g itim na shoulder bag sa aking balikat.
"We need to talk about a few things. Ipapasok kita don sa kompanya dahil kaibiga
n ko 'yong may ari. Usually it takes 6 months bago sila mag consider ng intern.
But for me, or for you, it will take less than that."
"Oh Elizalde, you can make it weeks." Hamon ko.
Nagtaas siya ng kilay sa akin. Ngumisi ako sa kanya. "You really have the guts."
Tinapik ko ang ilang mga dokumentong nilapag ko kanina.
"It's true, Meg. Coreen's in love with me."
Nanliit ang mata ko sa pag asang nasa mata ni Rozen. Parang pinapakita nito ang
pag asang nararamdaman ko sa aking sarili. Suminghap ako at umiling bago siya ti
nalikuran. I didn't need to ask him again. I know Coreen's really in love with h
im. Hindi ko alam pero kilala ko si Rozen at alam kong tinutulungan niya rin ako
sa parteng ito kahit na hindi naman talaga kami nagkakausap na madalas.
Dumiretso na ako sa opisina ni mommy sa araw na iyon. Ang totoo ay hindi naman t
alaga ako pinatawag. Ako ang nagpatawag sa sarili ko dahil may gusto akong ireco
menda sa Moon Records. At sino iyon? Kailangan pa bang itanong iyan?
Dinudungaw lang ni mommy ang maliit na portfolio na dinala ko para sa aking kont
ing presentation sa araw na iyon.
"Zeus, God of Gods! Sa pangalan pa lang, my, malakas na ang dating." Sabi ko hab
ang naglalakad lakad sa kanyang harapan.
Pabalik balik naman ang sway ng swivel chair habang nakatuon ang tingin niya doo
n sa picture ng apat na nag gu gwapuhang lalaki sa isang cut out ng news paper a
t ilang magazine.
I cleared my throat. "Kilala sila simula pa nong high school. This was Stan's ba
nd, mom. At alam kong masisiyahan si Stan pag-"
"We don't offer someone that because of our sentiments, Meg." Nilapag ni mommy a
ng kanyang eye glass sa kanyang mesa.
Tumikhim ako. I got it wrong again. "Mom, sinabi ko lang naman iyon. Talented an
g mga lalaking ito. At gwapo pa. Malakas ang hatak nila sa madla-"
"We have Going South. You know that. Four hot boys swooned by teenagers plus goo
d music. Nakakasawa na kung ganito na naman. Wala na bang iba?" Humilig si mommy
sa kanyang swivel chair.
"Iba 'yong genre nila sa Going South. Trust me. Have you heard them, my? Buti pa
ay pakinggan mo. I have the complete playlist. Nasa CD riyan o kung gusto mo na
sa iPad ko. Just try to listen."
"I don't know. I'll let Going South decide." Kumunot ang noo ni mommy.
"Hindi ba ikaw ang mag dedesisyon?" Tanong ko.
"Ang Going South ang mag dedesisyon kung pareho nga ba ang genre ng dalawa. Mabu
ti sana kung mayron silang... unique quality. Like they have cello or the keyboa
rds? Wala. They're completely the same with Going South." Iling ni mommy.
God darn! How do I convince my own mom to buy the band? Mabuti na lang at wala s
i daddy dito. Siya 'yong umalis para sa convention na inayawan ko.
"Meg, you came here for this?" Seryosong sinabi ni mommy nang natigilan na ako,
nawawalan ng alibi.
"I came here for this pure talent." Madrama kong sinabi at sinabayan ko pa ng ta
ngo.
May kumatok sa opisina ni mommy. May pinindot siya sa kanyang mesa at napalingon
ako sa malayong kulay brown na pintuan, gumagalaw ang door handle nito.
Humakbang ako palayo sa kanyang mesa at humalukipkip sa gilid para bigyang daan
ang kung sinong dumating. Isang pamilyar na petite na babae ang nakita ko kasama
ang isa pang pamilyar na sexy at matangkad.
Dalawang beses akong nilingon nong medyo petite at nanliit ang mata ko, hinahagi
lap sa memorya kung saan ko nga ba silang nakita. Mas dumikit ang paningin ko do
on sa mas pamilyar na petite.
"Good morning, madame!" Bati nong matangkad at sexy. "Natanggap ko 'yong binigay
na kontrata sa akin ng talent scout."
"What?" Halos pabasag kong nasabi.
Napalingon ang dalawang kakapasok lang na babae sa akin. Kasing edad ko lang sil
a at hanggang ngayon ay hinahagilap ko kung saan ko nga ba sila nakita.
"Ah! I'm sorry. It's Maria Georgianne, my daughter. Ano nga iyon?" Kumunot ang n
oo ni mommy.
"My, binigyan mo kaagad ng kontrata?" Napatanong ako, hindi makapaniwala na ang
pagmamakaawa kong mapasok sina Noah ay hindi pinaunlakan. Ngunit ang kontrata ay
basta basta niya lang na pinapadala sa isang hindi naman kilalang mga talento?
"I... uhmmm." Yumuko 'yong matangkad. Nahihiyang dugtungan dahil na rin siguro s
a naging bayolente kong reaksyon.
Nakatingin iyong medyo petite sa akin kaya bumaling ako sa kanya ng nakakunot an
g noo. Sino ba talaga ito?
"By the way, this is my friend Leonore Batungbakal. Pareho po ang banda naming d
alawa. Minsan nag sosolo din siya, tulad ko." Matamis ang ngiti at naaninag ko p
a ang dimple nong sexy.
"Ah! I know you two. Kayo 'yong kumakanta sa bar. I think nakilala ko na kayo."
Singit ko sabay ngiti.
Matalim akong tinitigan ni Leonore at ang isa naman ay bahagyang sumulyap lang s
a akin.
"Megan, can you stop? Go home." Ani mommy na binalewala ko dahul bumaling na rin
naman siya sa nagsasalita.
"I'm sorry, Divine. Pero kung nagbabakasakali kang mabibigyan din ng offer ang b
anda niyo ay hindi ko iyon mapapaunlakan. The offer is specifically for you." Se
ryosong sinabi ni mommy.
Tumango ako at kinunot ang noo, unti unting iniintindi ang sitwasyon.
"What if hindi ko po kukunin ang offer? Ayaw ko pong umalis sa banda." Matapang
na sinabi ni Divine, 'yong matangkad at sexyng nagpapatawa.
"Then I won't chase you at all. We don't have time for that."
Ngumuso ako sa seryoso at masakit na sinabi ni mommy sa talent na nasa harap niy
a.
Nagkibit balikat ako at naglakad ng dahan dahan patungo sa mesa ni mommy. Siniko
p ko iyong nilatag kong portfolio nina Noah. Nahagip ng mga mata ko ang pag anga
t ni mommy ng tingin sa akin. Inayos ko iyong mga pictures bago ako tumalikod. T
ahimik ang dalawa at para bang nag iisip pa kung ano ang magiging desisyon.
"I have to go, mom." Sabi ko at dire diretso na ang lakad palabas ng kanyang opi
sina.
####################################
Kabanata 27
####################################
Kabanata 27
Wish I Was
Kinuha ko sa pagawaan 'yong t shirt na pinagawa ko. Maganda ang naging kinalabas
an nito. Kulay Neon Green na may itim na print ng 'Eat Me Noah, Please'. It brin
gs back memories. Outdoor gig at hindi beach 'yong susunod na gig nina Noah kaya
t shirt na lang ang pinagawa ko.
"Wow! You've changed! Buong akala ko ay kahit hindi outdoor gig ay kaya mong suo
tin ulit 'yong panty," ngisi ni Everlyse habang tinitingnan 'yong t shirt.
Sumama sila sa akin dahil sa boredom. Wala silang magawa ni Carlos sa bahay kaya
imbes na mag work out o manood ng movie ay sumama ang dalawa sa pagawaan. Anila
'y magpapagawa din sila ng couple shirt.
"Nagpagawa ako. But like you said, mas maganda sana kung bikini nga iyon. Pinaga
wa ko online 'yong bikini. Aantayin ko pa. But that's not what I'm gonna wear, L
yse." Sabi ko habang nag kikibit balikat siya na parang hindi naniniwala.
Abala si Carlos sa pagtuturo sa gumagawa ng mga designs kung paano 'yong couple
shirt nilang dalawa.
"Asus. So you're still going to wear that?" Nagtaas ng kilay si Lyse sa akin.
Nagkibit balikat na lang ako at dumungaw sa cellphone. Binasa ko ang mga
ni Wella na may lamang mga detalye para sa gig ni Noah. Sinabi niya rin
kung saan sila nag papractice sa mga oras na iyon pero kinailangan kong
ulit sa opisina ni mommy para mag makaawang mag sama ako ng kahit isang
iya sa nalalapit na gig ni Noah.
mensahe
sa akin
bumalik
scout n
Hindi pumayag si mommy dahil tingin niya ay magaling sina Noah, pumayag siya dah
il nakukulitan na siya sa akin. I don't mind. Basta ba ay kahit opportunity ay m
aibigay kina Noah.
Sa gabing iyon, suot suot ko na ang neon green na t shirt nang nagkita kami nina
Wella. Wala silang unipormeng t shirt ngayon, they wore their usual clothes at
ang tanging pagpapakita ng suporta nila para kina Noah ay 'yong banner na dala n
ila.
"Ang ganda naman ng print ng t shirt mo." Salubong nina Wella sa akin pagkababa
ko sa sasakyan.
Ngumiti ako at kinwento ko sa kanila kung saan ko iyon pinagawa. Nasa labas pa l
ang kami ng malaking bar kung saan 'yong gig nina Noah, nagkukwentuhan at nagtat
awanan. Ilang sandali ang nakalipas ay naagaw nino ang atensyon ni Wella habang
nakikinig sa kwento ko.
Kumunot ang noo ko at nilingon ko ang taong nasa likod ko. Nakita ko si Joey na
malaki ang ngiti habang binabati ang sabay sabay na bumanggit sa pangalan niyang
nasa grupo namin.
Nakapamulsa siya at hinagod ng tingin ang mga babaeng kasama ko. Napatingin rin
ako sa mga kasama kong malaki ang ngiti at nakikitaan ko ng excitement.
Nanlalaki ang mata ko nang bumaling kay Wella. Kung tama ang hinala ko ay makaka
punta kami sa backstage kung saan sila nag hahanda. Hindi ko pa nasasabi ang gus
to kong itanong ay kinumpleto na ni Wella sa akin ang sagot.
"Hindi ko nasabi sa'yo pero sinubukan kong magpaalam sa kanila na sana ay kahit
nasa backstage muna tayo habang naghihintay. Finale pa kasi sila."
Nanuyo ang lalamunan ko. I don't know what to do and what's the big deal? Kaya k
o namang harapin kahit sino pero hindi ko na yata mabilang kung ilang beses akon
g naduduwag pag si Noah na ang pinag uusapan.
"So... let's go? We're practicing." Ani Joey na nadaanan yata ng tingin ang t sh
irt ko. "Whoa! Whoa! Good thing it's a shirt now, huh?" Tawa niya.
Tipid akong ngumiti. "It's still kinda offensive."
Umiling siya habang nangingiti sa t shirt ko. "Let's go!" Ulit niya at tinalikur
an kami.
"Para tayong mga teenager parin sa lagay na ito." Iling ni Aubrey habang niyuyug
yog si Mara sa panggigigil.
Nangingiti din ako sa paglalakad papasok sa bar. Sa security pa lang ay halatang
may ibang espesyal na pakikitungo sa amin ang guard nang sinabi ni Joey na kasa
ma niya kami.
Madilim sa bar at nang tumama ang mga ilaw sa akin ay mas lalong nadepina ang ku
lay nitong neon. Para akong bituin sa madilim na langit. Napapatingin ang mga ta
o sa akin habang naglalakad kami.
"Upo kayo dito." Sabi ni Joey habang minuwestra ang malaking table na may plasti
c na mga upuan.
Nilingon ko ang isang sofang nasa sulok at nakita ko kung paano nag titext si No
ah na nakangiti doon. Hindi niya man lang nilingon kung sino ang dumating sa kan
ilang backstage. Natigil si Warren at Liam para ngumiti at bumati sa amin.
Ngumuso ako. Kaonting kirot ang namuo sa aking dibdib. Pinilig ko ang ulo ko at
binaling sa kawalan para makahinga ng malalim.
"Hi, Meg! You're here..." Hindi nadugtungan ni Warren 'yong kanyang sasabihin na
ng napatingin siya sa aking t shirt. Ngumuso siya kaya napatingin ulit ako sa ak
ing t shirt.
"Is it that bad?" Napatanong ako sa kanyang reaksyon.
Hindi siya sumagot. "So... you're here to support Noah... only?" Nagtaas siya ng
kilay at napatingin sa gilid kung nasaan si Noah.
"Of course sinusportahan ko kayo, Warren." Sabi ko ngunit bago ko pa matapos ay
nagkibit balikat na siya at umalis sa harap ko.
"Warren..." Tawag ko nang nakitang hindi niya ako pinapansin kahit nasa gilid ni
ya lang ako.
"Of course I'm here for all of you. I like Zeus for your music." Sabi ko.
"Don't fool yourself. You like it because of Noah." Nagtatampo niyang sinabi.
Napapikit ako. Inalala ko nong una kong marinig ang tugtog ng kanilang banda. It
was half true, alright. I like Zeus for their music but then I liked it more be
cause of Noah Elizalde. Hindi mo talaga maiiwasang may mas gusto ka sa apat na m
agkakabanda. Ganon para sa aming lahat. But then Warren's been my friend ever si
nce. I don't want him to feel bad.
"Ngayon lang naman ako nakapag suot ng ganito. It's always been Zeus. And I'm he
re to support Zeus, not just Noah." pagkasabi ko non ay nilagpasan kami ni Noah
at dumiretso siya sa kanyang gitara.
Holy fuck. Kumalabog muli ang medyo kalmante ko nang puso kanina. Nakatalikod si
Noah at nakanguso sa kanyang gitara, dinidinig ang bawat string kung tama ba an
g binibigay na tunog nito.
Habang sinasabi ko iyon ay kay Noah ang aking mga mata. Naramdaman ko na lang sa
gilid ng aking mga mata ang nanunusok na tingin ni Warren sa akin kaya bumaling
ako sa kanya. Umiling siya na parang disappointed sa akin. Kinagat ko ang labi
ko.
"I will shout for all of you." Sabi ko na para bang makakapag palubag ito ng loo
b niya.
Sarkastiko siyang ngumiti at sinuot ang kanyang gitara bago tinawag si Liam at n
ag yayang subukan nila ulit 'yong kantang tinugtog nila kanina.
"Excuse me, Meg." Ngiti ni Liam sa akin nang dumaan siya sa harap ko.
Nilingon ko kung nasaan sina Wella at lumapit na para maupo roon. Pinagmasdan ko
ng abala na si Liam at Warren sa pag eensayo samantalang si Joey naman ay nasa t
able namin, nakikipag usap sa ilang miyembro. Nilapag ni Noah ang kanyang gitara
at muling hinarap ang kanyang cellphone. Nagmartsa ulit siya patungo sa sofang
inuupuan kanina at nilagay iyong phone sa tainga.
"May isang oras pa." Sabi ni Thea habang tinitingnan ang kanyang relo.
Narinig ko rin na oorder ng pagkain sina Wella at doon na rin ipapahatid. Samant
alang ang buong atensyon ko ay nasa kawalan ngunit ang tainga ko ay nananagap ng
radar sa aking gilid.
Who's calling Noah? Who's making him smile that way because of some texts? I hav
e a hint but I want to make sure.
Nilubayan nila ako para mag tawag ng waiter kaya nagpatuloy ako sa pananagap ng
mga sinasabi ni Noah sa cellphone.
Narinig ko ang malambing na tawa ni Noah. "What are you doing? Tapos ka na ba sa
assignment mo?"
Ngumuso ako at binaba ang tingin sa aking low cut boots. Nagkukunwari akong may
tinitingnan roon pero ang totoo ay sinisikap kong mas marinig ang mga sinasabi n
iya.
"You're crazy, Coreen. Damn it. Kaya ka napapagalitan, e." He chuckled again.
Unti unti akong pumikit. It's Coreen. May kutob na ako kanina pero kinailangan k
ong marinig iyon. The deep passion in his voice and the way he sounded so fond o
f her made me realize that he's slipping through my fingers... Or maybe, he slip
ped a long time ago. Of course, he did, Meg. Bakit hindi mo makuha iyon? Ikaw an
g may kagagawan non!
I wish it was for me. And you can blame me all you want, I will accept it. This
is all on me. That's why right now, pagbabayaran ko ang kung ano mang sakit na n
aidulot ko sa kanya noon. I will move and try to win him again. Because I can't
just cry and feel all the pain... If I want him back again, I will try again...
"Wag ka na dito, maraming tao. Wala kang kasama. Mamaya may lumapit sayo tapos n
asa stage ako." Bulong ni Noah na kahit gaano ka hinahon ay narinig ko.
He really is in love with Coreen, then? Pero kung mahal niya si Coreen, bakit ay
hindi naging sila? At ang sabi ni Rozen ay siya ang mahal ni Coreen, kailan lan
g ba iyon? Bago lang ba iyon? Kasi bago ako umalis patungong ibang bansa ay si N
oah ang gusto ni Coreen.
Nilingon ko si Noah at nakita kong nakangiti parin siya habang nasa tainga niya
ang kanyang cellphone. My heart burned. Wish I was that girl. Kahit na huwag na
ako dito malapit sa kanya, kasi parang malayo rin naman.
Ngumisi ako at tinawanan nalang ang puna niya sa akin. "May iniisip lang ako." S
abi ko at tumawa ulit.
"Tumigil na muna tayo, Liam. Kakain lang ako. Ginugutom ako." Narinig kong sinab
i ni Warren.
Napatingin ako sa kanya. Oo nga pala... Muntik ko nang makalimutang nagtatampo n
ga pala si Warren.
"Dude, wag ka nang mag order, nag order na ako. We have forty five minutes left
before the show." Sabi ni Joey pagkatapos tingnan ang kanyang relong pampulso.
Kinagat ko ang labi ko at hinintay ang pagbaling muli ni Joey sa akin. Nang buma
ling siya ay napansin niya ang aking titig. Ngumisi ako at tumayo, pumunta sa ka
nyang tabi.
Dumating na ang mga pagkain. Ginutom ako kaya sumabay na ako sa pagkain ng girls
. Naroon din si Warren na hanggang ngayon ay hindi parin ako pinapansin.
"Warren, soft drinks?" sinubukan kong makipag usap sa kanya sa pamamagitan non.
Tumango lang si Warren sa akin nang hindi tumitingin.
Kinuha ko 'yong canned Coke Zero at tinaas para maibigay sa kay Warren na nasa t
abi lang ni Wella. Nagtatawanan ang grupo dahil sa mga biro ni Joey pero ako ay
abala sa pagsusubok ng usapan kay Warren.
Napatingin siya sa canned Coke at umambang kukunin na ito nang biglang pumagitna
si Noah sa amin. Inilag ko 'yong softdrinks at hinanap ko ang sasalubong na kam
ay ni Warren ngunit wala akong makita kundi ang dibdib ni Noah. Nag angat ako ng
"Oh, Noah. Eat, dude. We only have fifteen minutes." Ngiti ni Joey.
Tumango si Noah. "I'm not hungry. Iinom lang ako," aniya at kinuha ang isa pang
canned Coke bago tumalikod.
Sinundan ko siya ng tingin at nakita kong may binulong siya sa waiter na galing
sa labas. Bumaling ulit ako kay Warren at ipinakita ko sa kanya ang inaangat kon
g canned Coke. Umiling na lang si Warren at pinakita ang bitbit niyang sariling
Coke. Meron na siya? Oh... well. Nag kibit balikat ako at nilapag ko na lang 'yo
ng Coke.
Inayos ko ang aking bag sa aking balikat at nahagip ni Noah ang titig ko ng ilan
g sandali bago ako naglakad at dumiretso na sa labas. Dumiretso na rin ako sa CR
at hindi na masyadong nagtagal doon dahil baka magsimula na ang gig nina Noah.
Ngunit pagkalabas ko sa CR ay naroon siya at nakahilig sa dingding.
Unang nagtama ang aming mga tingin. Natigilan pa ako. Unsure of what to say or h
ow to react. He's here. Is he waiting for someone else? Or what?
Bumaba ang tingin niya, dahan dahan, sa aking dibdib, sa aking damit.
Napatingin ako sa aking t shirt at ngayon ko lang naalala na ito nga pala ang da
mit ko. Ngumuso ako. What is it to him? If he is in love with Coreen, then why t
he hell would he care about this?
"You want me to support you out there naked, Noah?" Nagtaas ako ng kilay.
Bumaling ulit ang isang malamig na ekspresyon sa akin. "I know that being away t
urned you into someone shameless, Meg, pero hindi mo na kailangang ipakita iyon
sa akin ngayon. Will you stop being so desperate-"
Kumunot ang noo ko, "Okay, Noah. Okay... Okay? I'm here as a fan. You don't have
to think about my feelings. As if you care anyway. Just leave me alone and let
me be a fan. Kung ibang tao akong patay na patay sa iyo, I bet you'd leave me al
one. So why can't you leave me alone right now?"
Nanlaki ang mata niya na para bang may nahulaan akong punto. "That's the point!
You're not just anybody, so will you fucking stop?" Sigaw niyang nagpapikit sa a
kin.
Dumilat ako at tinitigan ko siyang mabuti. It's the same piercing eyes that blew
me away years ago. That's the same rage and anger I saw from him. Imbes na mata
kot ay tinagilid ko ang aking ulo para mas makita siyang mabuti.
Nalaglag ang kanyang panga at mas lalong nag dilim ang kanyang ekspresyon. Umigt
ing ang kanyang panga bago nagsalita.
"You're just angry. Really angry." Sabi ko, binabalewala ang kanyang sinabi.
"I was in love with you, alright! Kung iyan ang gusto mong malaman!" Humakbang s
iya palapit sa akin at ramdam ko ang init ng kanyang galit. It made me tremble.
Parang sinaksak ang puso ko sa sinabi niya. Namuo ang luha sa aking mga mata ngu
nit pinigilan ko ito sa pag buhos. Tumingala ako at pumikit bago nagsalita.
"Kung mahal mo nga si Coreen. O kung minahal mo siya... bakit hindi naging kayo?
" Mariin kong tanong, nag hahamon.
"Wala kang alam. You were not there." Matabang niyang sinabi.
"Bakit hindi naging kayo? I was not there, right? Hindi ka mag dadalawang isip!
Iniwan kita at sinaktan. Dapat ay naka move on ka na, noon pa. Dapat ay sa galit
mo ay nakipag relasyon ka na sa iba."
"Wala kang karapatang pakealaman kung ano ang mga desisyon ko. I'm not like you
who'd jump from one guy to another! You probably broke up with me because you wa
nted freedom! Freedom to go and pursue someone again! Coz no matter what, I'm no
t going to be enough! Kasi malayo tayo! Kaya pinakawalan mo ako! Dahil gusto mo
ring pakawalan kita!"
"Now I've moved on. At alam kong ikaw ay hindi pa nakaka move on, Megan. I'm sor
ry, but you're damn too late. I'm in love with someone else."
Titig na titig siya sa akin na para bang gusto niyang manuot ang kanyang salita
sa aking sistema. And he succedded alright, but I won't let him know that I'm hu
rt. Even if I really am.
"If you're inlove with her, then bakit di mo siya pinaglaban? Bakit hanggang nga
yon ay hindi parin kayo? Bakit di mo nilabanan ang banta ni Rozen? Bros over hoe
s shit, you don't give me that shit. You tell me? Where the hell's the Noah who
will claim the girl he loves right away! She's in love with you. Pero bakit nga
ba? Bakit hindi naging kayo?"
Mabilis ang kalabog ng aking puso. Kung laro ito ay nilahad ko na lahat ng aking
alas. I have never gambled like this before.
Nanlalaki ang kanyang mga mata. Hindi malaman kung paano ko iyon nasabi sa isang
katulad niyang malupit. I know you, Noah Reigan Elizalde. I know you damn too w
ell. And I'm pretty sure that right now, you wish I didn't.
"Why are you such a pussy? You were ready to kill for me. Years ago." Mahinahon
kong sinabi. "Kasi ang kilala kong Noah, ay tulad ko, kayang kaya panalunin laha
t ng laro maangkin lang ang taong mahal. And you know that too... That I'm going
to win every damn game for the person I love, Noah."
Lumamig pa lalo ang kanyang mga mata. Tumikhim lang siya at umiling na parang di
sappointed sa lahat ng ginawa ko. "You won't win this time, Meg. You lost a long
time ago. You lost me a long time ago." Aniya at tinalikuran ako.
Hinayaan ko siyang iwan ako doon. Naupo ako sa isang maliit na hagdanang malapit
lang sa kinatayuan namin kanina. Narinig ko ang ingay galing sa room ng Zeus at
alam kong aalis na sila patungong bar para makatugtog na. Narinig ko rin ang ta
nong ni Wella kung nasaan ako.
Pumikit ako at hinilig ko ang aking ulo sa dingding. Was that my best shot? No.
I'm not yet done. I'm not yet done till I am satisfied. Ngunit sa aking panghihi
na ay hindi ako nakagalaw. Ilang minuto pa bago natahimik ang kwarto at napagtan
to kong nakalabas na silang lahat. Maaaring nandoon na sila at nagsisimula na an
g gig.
Tumunog ang cellphone ko at kinuha ko iyon sa aking bag. Nakita ko ang mensahe n
i Wella.
Wella:
Where are you? Nagsisimula na.
Tumunog ulit ito at nakatanggap ako ng mensahe galing doon kay Miss Leanne na sc
out ni mommy.
Miss Leanne:
Nice band. Kasama ko sina Hugo. I'll ask them to audition. Magpapaudition ang Go
ing South sa susunod na buwan.
Tumikhim ako at tumunganga lang doon. I need to regenerate. Nanghina ako ng hust
o sa pagtatalo namin ni Noah. Napatalon na lang ako nang ilang sandali ay tumuno
Huminga ako ng malalim at tumayo ng maayos. Sinuklay ko ang aking buhok gamit an
g aking mga daliri bago ako naglakad palabas sa backstage para makapunta na sa m
adilim na loob ng restobar.
Maingay ang loob nito dahil sa naghihiyawang mga tao. Finale sila kaya mas maram
ing tao. Nagkaroon din yata sila ng ilang tagahanga dahil pansin kong hindi lang
kami ang naroon at sinisigaw ang pangalan ng mga miyembro. May iilang grupo din
g naroon. Luminga ako para hanapin ang kinaroroonan nina Wella. Agad ko silang n
akita dahil nasa may gitna sila at naghihiyawan, nakikikanta sa kay Liam.
Habang naglalakad ako patungo sa aming table ay namataan ko kung paano lumapit s
i Noah at Warren sa may stereo kung saan naroon 'yong isang bote ng hard liquior
. Nagsalin si Warren sa dalawang shot glass at nilagok nilang dalawa ng sabay ha
bang nagsasalita si Liam sa harap at nagpapaalam sa pang huling kanta nila.
Hinubad ni Noah ang kanyang gitara. Narinig ko ang sabay sabay na pag kakabigo n
g audience. Pinasadahan ko ng tingin ang halos lahat ay babaeng manonood at naki
ta ko kung paano nila tiningnan ang pagbaba ni Noah sa stage. Is this their fina
le? 'Yong kanta ni Liam na si Warren lang ang tumutugtog. Bitbit ni Joey ang bot
e ng Jim Beam na nasa kalahati na.
Sumalampak si Noah sa sofa kung nasaan nakapalibot sina Wella. Natigil ako sa pa
glalakad ko dahil hinilig ni Noah ang kanyang ulo doon sa sofa. Is he drunk?
Natatawa si Joey nang tinapik niya ang balikat ni Noah at nilapag ang Jim Beam s
a mesa.
Nakapikit si Noah at nakahilig sa sofa nang napagtanto kong may naka upong dalaw
ang sexyng babae roon. Ang isa ay malapit kay Noah at nagawa pa nitong humilig s
a kanya. Hindi pa ako nakakakurap ay nakita ko nang ginusot ng babae ang t shirt
ni Noah nang kinuyom niya ang kanyang kamay sa may kwelyo nito at inabot ang ka
nyang labi para halikan.
Nangiti si Noah sa ginawa ng babae. Hindi maidilat ang kanyang mga mata. Kaya ma
s lalo siyang hinalikan nong babae. Narinig ko ang mga singhap nina Wella at ila
ng protesta ng mga nasa kabilang table.
"Noah!" Panimula ko ngunit bago pa ako nag wala ay may humila na sa akin galing
sa likod.
"Let's go home..." Sabi ni Everlyse.
Nilingon ko sila ni Carlos. Nakita ko ang seryosong mukha ni Everlyse. May sinen
yas lang siya kay Carlos kaya bago ako maka piglas ay nahatak na ako ng dalawa p
alabas doon.
"Let me go! Lyse! Let me go!" Sigaw ko hanggang sa nakarating ako sa sasakyan.
"Oh my God! Hayaan mo na 'yong lasing na iyon-"
"Hindi siya ganon noon!" Sigaw ko at napasinghap nang marahas at sabay nila akon
g tinulak sa back seat. Nagawa pang itali ni Carlos sa akin ang seat belt. Medyo
natagalan siya at hindi ko alam kung bakit. Masyado na rin akong abala para ala
min dahil sa harap ko ay ang naghihisteryang si Everlyse.
"Like oh my God, Meg! 'Yong kilala mong Noah ay high school pa! He's an Elizalde
for pete's sake! Baka nakakalimutan mo! You don't know him right now. You don't
know him at all! Kaya hayaan mo iyon! Alright! You want to chase him because yo
u regret leaving him! Chase! Chase him all you want but don't you ever let him s
ee how wounded you are! Don't you ever make him see that you're hurt because he
kissed some random slut! Or even if he's kissed Coreen Aquino. Just don't!" aniy
a at padabog na sinarado ang pintuan.
Ilang sandali akong natulala. Nang natauhan ay nilingon ko ang seatbelt para san
a kalasin ngunit nakita kong masyado itong nabuhol at talagang pinagplanuhan ito
ng dalawa ng maayos.
Lumipad ang middle finger niya sa ere at inutusan na lang si Carlos. "Drive."
"But my car!" Giit ko.
Pero binalewala niya iyon at dire diretso na ang biyahe patungo sa aming bahay.
####################################
Kabanata 29
####################################
Kabanata 29
Same Noah
Lumipas ang mga araw at alam kong bantay sarado ako kay Everlyse at Carlos sa ba
hay. Minsan pa akong binalaan ni Everlyse na isusumbong niya ako kay mommy at da
ddy pag ginawa ko ulit iyon.
"I understand how you feel. I'm encouraging you, Meg. But know your limits. That
's not healthy. I mean, alam kong ganyan ka na kay Noah noon. You support him wi
th pero kung sinasaktan ka lang rin naman niya, hindi siya ka support support."
And I know that she's right. Pakiramdam ko lang talaga ay responsibilidad ko lah
at ng nararamdaman ni Noah sa akin. Kahit iyong galit niya. Because I left him y
ears ago. Hindi ko lang siya bastang iniwan, sinaktan ko siya ng husto.
Sa mga sumunod na linggo ay naging abala ulit ako doon sa mga dokumento. Dumatin
g na iyong pinadala ni Stan at nakita kong kulang kulang iyon kaya pinunan ko an
g mga kulang. Tumulong din ako sa Moon Records. Madalas kasing wala si mommy at
daddy dahil may malaking project ang Going South at may nalalapit din silang con
cert.
Tumunog ang cellphone ko habang nasa kwarto ako at nag lilinis ng kalat galing s
a ginawa kong panibagong portfolio kanina. Nakita kong tumatawag si Wella. Pinul
ot ko ang cellphone ko para sagutin ang kanyang tawag.
Natigilan ako sa kanyang sinabi. I didn't know. I should buy her a gift.
"Saan?"
"Let's just go out. Dinner and party out? With the girls, of course."
Tumango ako at napa-oo. "Syempre."
"You sure you're not busy? Ang sabi kasi ni Thea na madalas ka daw umayaw sa gig
this past few days. Wala din kasi ako dahil medyo na busy sa trabaho."
"Oh... Na busy din ako sa pinag aapplyan ko. Don't worry, I'll be there." Sabi k
o bago kami nagpaalam at bumaba na.
Bumaba ako sa sala at ang flatscreen namin na naka on lang at walang nanonood an
g naroon. Asan ba si Everlyse?
Hinalughog ko ang bahay. Pumunta ako sa kitchen at baka sakaling nagluluto, pero
wala siya doon. Wala rin siya sa dining room o kahit sa maid's quarter. Nang na
mataan ko ang labas at nakita kong nakaupo siya doon sa may patio at kaharap niy
a ang kanyang iPad ay tumikhim ako at nagsimulang lumapit.
"She's still pursuing him?" Narinig ko ang pamilyar na boses ni Stan galing sa i
Pad.
"Hindi na ngayon. Hindi na masyado. At first hinayaan ko. Noah seemed interested
, e. Nong nasa Batangas kami, parang halatang gusto niya pa si Megan. But things
got worst. Right now, I think nagkamali ako sa pag e encourage sa kanya," ani E
verlyse.
Humilig ako sa hamba ng pintuan. It's wrong to eavesdrop but I can't help it. Th
ey're talking about us.
"Tsaka hindi ko alam na matindi pala ang galit ni Noah sa kanya," dagdag ni Ever
lyse.
"Damn..." Umiling si Stan sa screen. "It's my fault. Noah's been in deep shit, y
ou know that. Nong umalis si Megan. Kahit galit 'yon kay Megan, kita paring di n
iya makalimutan 'yong pinsan mo. That was my fault right there. You think I did
the right thing or what?"
Umiling si Everlyse. "I don't know Stan. Akala ko ayos 'yon that time pero na re
alize ko ngayon na malaki pala 'yong epekto non."
Kumunot ang noo ko. Hindi ko maintindihan ang pinag uusapan nila. Tumayo ako ng
maayos para marinig ng maayos ang pinag uusapan.
"Well, Noah liked Megan-flavored things that's why." Humagalpak si Stan. "Nakaka
irita 'yon noon kaya ginawa ko. Para kasing wala na siyang nakikita kundi si Meg
an. Ayaw nang maghanap ng ibang babae at lagi na lang nagtatanong. Hell... But I
'm a bit guilty."
"Ako rin, Kuya." Tikhim ni Everlyse.
"But it's true. Megan and David dated for a while. Kahit 'yong si Mike," ani Sta
n.
Nalaglag ang panga ko. Bakit nila pinag uusapan ang ilan sa mga kaibigan ko sa N
ew York? Si David ay isa sa unang naging kaibigan ko sa school. Hindi ako masyad
ong nakakasabay sa iilan naming classmate dahil nag aadjust pa ako. Nang nakilal
a ko 'yong ilang pinoy na kaklase namin ay tsaka lang ako naka adjust. Madalas k
aming magkasama ni David but we didn't date romantically! Si Mike naman ay isa s
a mga kaibigan ko nong college. He's Fil-Am and Carlos' friend. Nong nasa NYU ka
mi at nag aaral ay niligawan niya ako pero hindi rin naging kami. Nahalikan niya
ako sa isang party but that was because I was very drunk!
"What is it, Stan?" Nanginig ang boses ko nang nagtanong muli ako.
"Meg..." Tawag ni Everlyse sabay hawak sa iPad na hindi ko binibigay sa kanya.
"Stan! Ano 'yong sinabi mo kay Noah!?" Tanong ko.
"Just stop chasing Noah, Meg. It's useless." Humalukipkip pa si Stan na parang w
ala lang iyon at hindi parin ako sinasagot.
Nilingon ko si Everlyse. Gusto kong malaman kung ano 'yong pinag uusapan nila. I
'm sure she knows a thing or two. "Lyse, what is it?"
Kinagat ni Everlyse ang kanyang labi. Tumikhim siya at tinali ang buhok habang h
indi ako sinasagot.
"Lyse!"
"Meg!" Pasigaw na sinabi ni Stan. "Pwede ba. Get over it. That was a long time a
go. And he deserves to move on. Ikaw na rin ang nagsabi. Noah's free. The moment
you left the Philippines, he's free." Usal na dire diretso ni Stan.
"Kaya nga. Ano nga kasi ang sinabi mo? I want to know." Sabi ko at nilapag ang i
Pad sa lamesa.
Tumikhim lang si Everlyse. Nilingon ko siya at nakita ko ang nagbabantang tingin
sa akin. "Sinabi niyang naka move on ka na. Meron ka nang iba. Well, David?" Na
gtaas ng isang kilay si Everlyse.
"Oh for God's sake! Kailan mo sinabi at bakit mo sinabi, Stan? Hindi naman iyon
totoo."
"Meg, it's annoying to hear your friend talk about you all the damn time. Lahat
naririnig ko pati ang galit niya kaya nong sinabi mong may kaibigan ka sa new sc
hool mo ay sinabi ko rin sa kanya. Why are you mad?" Kumunot ang noo ni Stan.
"Kasi nagsinungaling ka! Hindi naman totoo 'yong sa amin ni David. We're just fr
iends!" Giit ko.
"Oo. But I need to do something about Noah's Megan-colored eyes. He needs to see
other girls. At para mangyari iyon ay kailangang malaman niya na may iba ka na.
Okay? That was my point."
Halos sinuntok ko 'yong iPad sa sobrang panggigigil ko. Hinampas ko ang mesa bag
o ako walang pasubaling nang iwan kay Everlyse. Papasok ako sa bahay ay naririni
g ko rin ang yapak ni Everlyse kasabay ang pag tawag sa akin.
Nilingon ko siya, nanlalaki ang mga mata ko. Tinanong niya iyon kay Stan? This i
s a fucking misunderstanding! Mabilis akong tumakbo sa hagdanan habang sigaw nan
g sigaw sa pagbabanta si Everlyse.
"Wag ka nang maghabol kay Noah! Hindi mo rin naman alam kung nasaan siya!" Sigaw
niya para mabigo ako.
"I will know!" Sigaw ko pabalik at dumiretso na sa kwarto para magbihis at mag t
ext sa mga kakilala at nagbabakasakaling mahanap ko si Noah galing sa kanila.
"Don't start, Lyse. May alam ka pala kung bakit matindi ang galit ni Noah sa aki
n, tapos di mo sinabi sa akin?" Sabi ko.
Umirap siya. "That was a long time ago."
Umiling rin ako at mabilis na lumabas ng bahay para gumamit ng sasakyan.
Nabasa ko ang text ng isa sa mga taga club na may nakakita daw kay Noah sa unive
rsity kaya doon ang tungo ko. Mabilis ang patakbo ko sa sasakyan at ilang minuto
lang ay naroon na ako.
Ako:
Do you know where exactly?
Text ko kay Mara na nasa university. Makikipag kita sana ako sa kanya kaya lang
ay may pasok daw siya.
Mara:
Pumunta siya kay Wade Rivas. Nakita ko sila sa parking lot na magkausap kanina.
I don't know if they are still there.
Luminga agad ako dahil nandoon ako sa parking lot. Namataan ko kaagad si Noah sa
hindi kalayuan. Mag isa na lang siya at nakahilig sa kanyang puting BMW. Inayos
ko ang buhok ko at binuksan ang pinto ng aking sasakyan. Padabog ko itong sinar
ado habang nanonood kay Noah na seryosong nag s-swipe sa kanyang cellphone.
Kumalabog ang puso ko. Okay, Meg. Just breathe. Naglakad ako sa nakahilerang mga
sasakyan. Hindi makadaan sa iilang barricade na naroon kaya sa likod ako naglak
ad.
Nanlalaki ang mata ko. Hindi makagalaw sa natatanaw na pagbalik niya sa aking pr
ofile. Lumapit pa ako ng kaonti at nakita kong binaba niya ulit sa aking profile
ang pag s-scroll. May nakita akong isang public post galing sa iilang kaibigan
kong nasa New York. Ni click niya ang iilang mga taong nag post..
Tinalikuran niya ako at naglakad siya palayo. Hindi ako makagalaw sa kinatatayua
n ko at hindi ko maalis ang ngiti sa aking labi. Kinagat ko ang aking labi at pu
mikit bago mabilis na nag lakad para habulin siya.
I don't fucking care if you claim that you love this girl.
Nagdaan ang ilang araw at pinag kaabalahan ko na naman ang nakokompleto kong mga
dokumento. Inayos ko rin 'yong regalo ko para kay Wella at si Everlyse na mismo
ang nagsabi sa akin na masyado daw akong dramatic kasi nag handa pa ako ng rega
lo.
Sasama din si Everlyse at Carlos sa night out na plano ni Wella para sa kanyang
birthday kaya isang sasakyan lang ang dadalhin namin. It's an all girls night ou
t pero dahil inseparable ang mag nobyong si Everlyse at Carlos ay exempted silan
g dalawa.
"Cheers!" Sabay sabay naming pinagtama ang mga shot glass at nag bottoms up.
Sa Tilt, iyong restobar na pinuntahan namin ay tutugtog din ang Zeus. But we did
n't prepare banners or shirts because we're here for Wella's birthday. Wala pang
tumutugtog na banda at medyo rock and pop music pa ang nasa mga stereo. Hindi k
o mapigilan ang pagsabay sa music.
"Sana ay magsimula na iyong music night nila nang sa ganon ay diretso na sa part
y." Halakhak ni Everlyse.
Parehong napatingin si Thea at Mara sa kanya na para bang may mali itong sinabi.
Ngumiti at umiling agad ang aking pinsan. "Oh don't get me wrong! I mean, I like
Zeus but I like party music better. We're here to have fun and that's my kind o
f fun."
Siniko ko si Everlyse. Napapasama lang naman siya sa grupong ito dahil sa akin.
But then she's also friends with Wella. Hindi nga lang siya fanatic ng Zeus tula
d namin kaya hindi ko siya masisisi.
Namataan ko ulit ang isang pamilyar na mukha. Now, I can't be wrong. This is Leo
nore Batungbakal, Rozen's whatever. Nang nakita niyang nakatitig ako sa kanya ay
nag iwas siya ng tingin na para bang naiilang sa akin.
"Uhm, actually Leonore, I'd like some Jack Coke." Sabi ko.
Nagkatinginan kami ni Everlyse. I know what's going on her mind. Nagkibit balika
t ako.
"Through Rozen. He dated her. I don't know. Kilala mo 'yon, kahit na sino..." Sa
bay tingin ko sa paligid na unti unti nang dumarami ang tao.
Bahagyang umingay sina Wella, Thea, at Mara dahil sa gwapong nakitang pumasok sa
bar. Panay pa ang halakhak nila dahil tingin nila ay bisexual iyon. Gusto ko sa
nang makisali sa tawanan kaso hindi pa tapos si Everlyse.
"Ang akala ko ba ay si Rozen ay may gusto kay Coreen and the feeling is mutual?"
Nagtaas siya ng kilay.
Napawi ang ngiti ko at napatingin sa kanya. "Well, iyon ang sinabi niya. I belie
ve him, though. I know he's probably in hysterics when he told me that but he lo
oked sure and happy."
"Kaya ba mukhang Biyernesanto naman ang isang iyon dahil iniwan ni Rozen?" Tanon
g ni Everlyse sa akin.
Well, I don't really care at all kaya imbes na ipagpatuloy ko ang pag uusap nami
n ni Everlyse ay nakisali na ako sa mga kantyaw nila doon sa lalaking mga gwapo
ngunit mukhang bisexual.
"Not that it's wrong to be a bi... sayang lang talaga." Iling ni Wella.
"Marami namang gwapo riyan na hindi bi. Ang dami. Why don't you take a look at o
ur high school yearbook. Ang dami nila at puro successful na ngayon." Usal ni Ma
ra.
"Mas maraming successful at guwapo sa mga nag daang batch pa sa atin." Dagdag ni
Aubrey. "Rozen Elizalde, Stefan Cruz, marami!"
"Sinong hindi magiging successful? They own those business!" Giit ni Thea. "Kung
talagang pinahawakan lang ni dad sa akin 'yong negosyo namin ay tiyak na naging
maganda na rin ang takbo ng buhay ko."
"Thea, kaya mo namang maging successful without depending on anything or anyone.
" Ani Wella.
Sumarap ang aming usapan tungkol sa mga nangyari sa iilang kakilala namin. Maram
ing nabanggit na iilang kilala ko at ngayon ko lang napagtanto na marami pala ta
lagang nag bago.
"Mabuti pa itong si Meg, paniguradong kanya ang Moon Records." Lingon ni Thea sa
akin.
Umiling agad ako. "My mom and dad won't trust me with their business. Maniwala k
ayo. Ni ayaw nila akong humawak ng kahit ano. My lines in Digital Communications
and Media, may koneksyon naman pero iba parin talaga pag magaling sa business a
ng humawak. Kaya naman sigurong matutunan iyon."
"Ah! Those kind of parents! Alam ko na iyan. I heard pahirapan din daw bago naku
ha ni Ysmael 'yong kompanya ng dad niya." Tango ni Wella.
Ngumuso ako. "Ysmael?"
Napatingin sila sa akin. Kahit hindi nila sabihin ay alam kong may naaalala sila
tungkol sa aming dalawa ni Ysmael. It may be short lived but I'm sure they stil
l remember.
"Oo, si Ysmael Aboitiz. Hindi ba ay nanligaw iyon sa'yo, Meg?" Nagtaas ng kilay
si Wella.
Ngumuso lang ako ng patuloy at nag isip. Ayaw kong kumpirmahin ang tanong niya.
"Well, Spanish 'yong daddy niya, hindi ba. Malaki 'yong business nila and you kn
ow, he's the only child pero pinahirapan parin. Parang ikaw lang din siguro." Ta
ngo ni Wella.
Naiwala namin ang usapan na iyon nang biglang mas dumami ang tao sa bar. May iil
an na kaming mga kakilala. Nagulat pa nga kami at may grupo ng college girls na
may dalang banner para sa Zeus, nasa harap na sila at mukhang handang handa na p
ara sa gig na ito.
Naaalala namin ang mga sarili namin sa kanila. May nilingon sila sa likod at nak
akabinging hiyaw na ang bumalot. Tumigil ang pop music sa stereo at napalitan ng
mas mahinang trance. Nilingon ko ang pintuan ng resto bar at una kong nakita si
Joey na nakikipag apir sa mga taong malapit sa pintuan.
Nanatili ang tingin ko sa pintuan. Nilagok ko 'yong pangatlong Jack Coke sa gabi
ng iyon at nagpunas ng labi.
Huling pumasok si Noah. Kasama niya ang lumilinga lingang si Coreen. Hawak ni Co
reen ang isang itim na purse at sa kabilang kamay niya ay nakahigit kay Noah na
para bang natatakot siyang mawala.
Isang sulyap ni Noah sa akin at bumaling agad siya kay Coreen, may binubulong.
Tumayo kaagad ako para salubungin ang buong banda ngunit napabalik ako sa mesa n
ang hilahin ni Everlyse ang buhok ko.
Hindi niya ako napigilan nang diretso akong naglakad patungo sa papalapit na Zeu
s. Binati ko si Joey at Liam.
Nagtama ang tingin namin ni Warren at tumango lang siya sa akin. Oh great!
"Warren! Bati na tayo, please?" Pumikit ako at pinagdikit ang mga palad ko.
Umangat ang gilid ng kanyang labi kaya alam kong mawawala din iyang galit o inis
na naramdaman sa akin. Humagikhik ako bago ko binaling ang mata ko kay Noah at
Coreen na ngayon ay mas lalong nag lapit.
Naka itim siyang jacket at sa loob nito ay isang t shirt na kulay maroon. Bagong
gupit siya at mas lalong na depina ang kanyang mga matang malalim. Ang tangos n
g kanyang ilong ay tama lang at ang kanyang kulay pink na labi ay agaw pansin tu
wing nagsasalita siya o ngumunguso siya.
Nakita ko ang pagtataka sa kanyang mukha. Hindi ko alam kung bakit ganon. Siguro
ay nagtataka siya dahil kinakausap ko siya ngayon.
"Hi Megan. Kilala mo na pala ako. Ibig sabihin alam mo rin na girlfriend ako ni
Noah?" Napatingin siya kay Noah bago sa akin.
Ngumuso ako, nagpipigil ng ngiti. Oh no you don't lie like that. Kung ako ang na
sa kanyang sitwasyon ay hindi ko diretsong sasabihin iyon. I would rather flirt.
Hindi kapanipaniwala ang biglaan niyang pag amin sa harap ko. But then if it is
true, then I should at least consider it.
Nanatili ang tingin ko sa kanyang kamay. All my life, I believe and I think that
you really cannot own anything in this world. You just cling to them and preten
d that you actually can. Dahil iyon lang ang magiging assurance mo. Assurance mo
na hindi ka masasaktan dahil iyo iyang hawak mo. But then, you really can't do
that to anyone. We are all free beings. No one can own us unless we let them.
"Pareho pala tayo! So, ano, tutugtog na ba kayo, Noah?" Hinawakan ko ang braso n
i Noah. Nanunuya at nanggagaya kay Coreen. What was it like to feel reassured? K
asi nong minahal ako ni Noah, kailanman ay hindi ko siya inangkin.
"Teka nga, Meg. Hindi ka pwedeng humawak sakin. Stop it." Hinawi ni Noah ang kam
ay ko. Kita ko ang iritasyon sa kanyang mukha.
"Ay..." Ngumuso ako, nagpipigil na naman ng tawa. Noah Elizalde, you can't reall
y fool me. Alam kong nagsisinungaling kayong dalawa.
"Back off. Can't you see? I already have a girl." Iritasyon ang nanatili sa kany
ang mukha.
Humalukipkip ako. Kita ko ang mukha ni Coreen na mukhang kabado sa ipinakitang p
agkakairita ni Noah. Obviously, hindi pa nairita si Noah sa kanya ng ganito. Sa
akin lang din naman kasi siya nagpapakita ng magaspang niyang ugali. "Hindi ba s
i Coreen yung mahal na mahal ng kapatid mo? Dapat sila ni Rozen, eh. Hindi kayo.
"
Siniko ni Noah si Coreen. Even that move! Oh you two! Anong tingin niyo sa akin,
tanga? Tanga lang ako sayo Noah pero hanggang doon lang iyon. Hindi ako bulag,
pipi, o bingi. Alam ko at basang basa ko ang galaw ninyo.
"Well, si Noah ang gusto ko, e." Nagkibit balikat si Coreen at nagtangka pang ma
ng irap sa akin ngunit hindi ko na lang itinuon ang pansin ko sa kanya.
Nagtama ang tingin namin ni Noah. His piercing eyes were as cold as ice. Tinitig
an ko siyang mabuti, naghahamon. You know it, Noah. Alam mong hindi ako naniniwa
la. It is futile. You are in love with me and you're just really hurt. Ilang bes
es pang pasakit ang gusto mong danasin ko bago ka gumalaw para sa ating dalawa?
Do you hate me that much? Wala na ba talagang pag asa? And if you're really in l
ove with Coreen, than your fucking love wasn't enough! Kasi kung tunay mo siyang
mahal ay dapat noon pa, kayo na! Bakit pinatagal mo ng ganito?
Bumalik ako sa mesa at agad nilagok ang kung anu anong hard liquors na naroon. H
indi ko na alam kung ano ang gagawin ko para lang mapalambot ang matigas na puso
ni Noah. Maybe I'm wrong? Siguro ay talaga ngang kinalimutan niya na ako at si
Coreen na ang kanyang mahal ngayon. But that's bullshit, I can't be wrong! I am
pretty sure that he's still in love with me. Or at least that's what I think.
Sa kanilang pagkanta ay sumayaw ang mga tao. Hindi ko alam pero isa ito sa mga g
ig nila na ieenjoy-in namin nang hindi kami obligadong sumuporta sa kanila. We'r
e here for ourselves. We're here to have fun. Hindi ko alam kung nasaan na si Co
reen ngayong tumutugtog na sina Noah. I want to find her and maybe talk to her b
ut then I'm too preoccupied!
Nakataas ang isang kamay ko sa ere habang nakapikit at sumasayaw. Kampante ako d
ahil naririnig ko ang sigaw nina Everlyse at Wella sa aking gilid. Nilingon ko s
i Everlyse at sa likod niya ay si Carlos na nakahawak sa kanyang baywang at sens
wal siyang sinasayaw.
Nag headbang pa ako sa kantang pamilyar sa akin at nagkagat ng labi nong bigla a
kong makakramdam ng isang mainit na kamay sa aking baywang. Oh who the fuck is t
his?
I am tipsy but I'm not drunk enough to just dance with whoever is available. Nil
ingon ko siya at nakita kong isang moreno, makisig, at nakangising medyo lasing
na rin na lalaki ang sumasayaw sa akin. Ramdam ko ang kanyang hita sa aking hita
. He's grinding against me.
"Oh my God! Can you please back off?" Sabi ko sabay pagitna sa aming dalawa ng k
amay. "It's disgusting."
"What? Why? Let's just have fun. Wag kang pakipot. We'll only dance." Nahimigan
ko sa boses niya ang tigas ng ingles.
Umiling ako. "I have a boyfriend, alright?"
Tumawa siya. "Walang boyfriend ang papayag na sasayaw ka sa isang bar na puno ng
tao. Mag isa ka pa. Asan 'yong boyfriend na pinagmamalaki mo?"
Now I'm pissed. Totoong wala akong boyfriend pero mahirap bang paniwalaan iyon?
Madalas ay natatanggap ang excuse na iyan sa Amerika. Alam ko dahil ilang beses
ko nang sinubukan iyon sa foreigners na sumasayaw sa akin and they will always b
ack off, afraid that they might get hit by my 'boyfriend'.
"Just please back off." Irap ko at bumaling sa stage kung saan panay na ang kant
a ni Liam. "Damn it's my favorite song!" Sabi ko at tinaas ko ang kamay ko sa er
e nang biglang hinawakan nong lalaki kanina ang aking tiyan.
Napabalikwas ako ngunit mariin ang pagkakahawak niya sa kabila kong braso. Tinul
ak ko siya ng husto at medyo napaatras siya. Mabilis kong tinaas ang aking damit
para ipakita ang pangalan ng tinutukoy kong boyfriend.
"My boyfriend is Noah Elizalde." Sabay turo ko sa aking upper abdomen kung saan
naka marka sa magandang sulat ang pangalan ni Noah.
Itinuro ko ang stage para sabihin sa kanyang iyon si Noah Elizalde. May ilang mg
a lalaking napatingin na rin sa amin. Luminga ako para hanapin si Everlyse at Ca
rlos ngunit wala akong nahanap. Nakita ko si Wella sa malayo na may kasayaw na h
indi ko kakilala.
Sumipol ang lalaki at nagkagat labi habang tinitingnan ang aking katawan. Biglan
g humina ang tunog ng music sa stereo at bago ko naibaba ang aking shirt ay lumi
pad na iyong lalaki. Iilang mga mesa ang tumilapon nang nahiligan niya ang mga i
to. Basag ang mga bote at iilang plato at nanginginig ang kamay ni Noah nang hin
awakan niya ng mahigpit ang braso ko at nilagay niya ako sa kanyang likod.
Natigil ang music sa stereo at agad sumugod ang iilang bouncer ngunit mabilis na
tumayo iyong lalaki at agad niyang sinuntok si Noah sa panga.
Napatili ako sa nangyari. Hindi siya tumilapon pero naramdaman ko ang pagtama ni
to sa kanyang panga. Binitiwan ako ni Noah at nasuntok niya rin pabalik iyong la
laking mabilis ulit na napahilig sa ilan pang mga mesa.
"Tang ina mo, Elizalde! Ang yabang mo! Wala kang binatbat!" Sigaw ng lalaki haba
ng hinahawakan na ng mga bouncer iyong lalaki.
Bumaling si Noah sa akin, malamig ang tingin ngunit hinawakan niya ang palapulsu
han ko ng mahigpit.
"Alamin mo muna kung kanino 'yong hinahawakan mo." Malamig niyang usal sa lalaki
ng pinapatayo ng mga bouncer.
####################################
Kabanata 31
####################################
Kabanata 31
Sick Fetish
Ilang sandali akong hinawakan ng mahigpit ni Noah. Kahit sa mga tanong at salita
ni Everlyse ay hindi ko naialis ang paningin ko sa kanyang kamay na nakahawak s
a aking pulso. Pinaalis ng mga bouncer ang nanggugulong lasing samantalang naram
daman ko ang ingay galing sa stage.
Natoon ang buong atensyon ko sa kanya at kitang kita ko ang frustration at irita
syon. Malamig rin ang titig ni Warren sa akin ngunit nang tapunan niya ng tingin
g ganon si Noah ay mas lalo lang akong nalito.
"Kung bakit ba kasi patay na patay ka kay Noah. You'll do everything to get his
attention! Now you got it, I hope you're happy." Dagdag pa ni Warren.
"Sandali nga, ano bang problema ninyo?" Tanong ko habang hinahawakan ang braso n
i Warren para mapigilan siya sa pag alis.
Nakita kong kalmado naman si Liam habang kinakausap si Joey. Ngunit iritado si J
oey at nagdadabog pa. Nilapitan siya nina Thea at kinausap na rin. I can't find
Noah in here too.
"Tatlong scout ang narito para sa gig na ito, Meg. Tinalikuran kaming lahat dahi
l sa pag alis ni Noah ng bigla sa finale!"
"E si Noah ang pagalitan ninyo, Warren! Bakit kay Meg ang bunton ng lahat?" Pabu
lyaw na sinabi ng naiiritang si Everlyse.
Bumaling si Warren sa akin at matalim ang kanyang tingin. "Alam mong walang gust
o si Noah sayo. Are you that desperate, Meg? Ipapakita mo 'yong dibdib mo sa iba
ng tao para mabastos ka at makuha ang atensyon ni Noah?"
Suminghap ako sa kaliwanagan sa mga iniisip nila. "Hindi-"
"Alam kong alam mong mahal ni Noah si Coreen. Alam nating lahat iyon. Alam namin
dahil nandito kami nong wala ka at alam ko kung gaano niya kamahal si Coreen ka
ya tumigil ka na sa pagiging desperada! Wala ka ng pag asa! He's in love with Co
reen and it's irrevocable! Respect that! Nakakawalang respeto ka."
May mga sinasabi pa si Everlyse ngunit tumulong na ako kay Carlos para mapaalis
siya doon. Ni hindi ko na nilingon sina Wella para makapag paalam. Sa iritasyon
ni Everlyse ay kinailangan na namin siyang mapalabas sa restobar na iyon kung hi
"Nakakabwisit lang! Bakit sayo lahat ang sisi? Hindi ba dapat ay si Noah ang sis
ihin nila! Wala namang nag utos kay Noah na sumugod doon!" Sabi ni Everlyse at s
abay pa ng kanyang mga hand gestures ang kanyang pagsasalita. Tinuro niya ako. "
At ikaw naman, Meg. What the heck was that? Bakit mo ba pinakitaan ng dibdib iyo
ng lasing at baliw na iyon? Kung hindi kita kilala ay talagang maiisip ko rin an
g mga paratang nina Warren at Joey sa iyo!"
"Lyse, pinakita ko sa kanya ang tattoo ko!" Sabi ko.
"Oh great!" Umirap siya. "Para saan naman? To prove to him that you're owned by
someone?"
Hindi ako nagsalita. Naghintay siya ng kumpirmasyon.
"To prove to him that you are owned by someone!" Panigurado niyang sinabi. "Nahi
hibang ka na! You should say sorry to Warren, Joey, and Liam! Maging kay Noah! A
lam kong nainis sila sayo dahil sa nangyari para sa banda nila! Malaking bagay i
yon para sa kanila. Naiinis din ako sa kanila dahil sa mga paratang nila sa iyo
pero galit sila sayo."
Tumikhim ako. "I know, Lyse. I'm sorry. Hindi ko naman alam na ganon ang gagawin
ni Noah." Ngimiwi ako. "Hindi ko alam na magkakagulo."
"God!" Hinawakan ni Everlyse ang kanyang noo at niyakap lang siya ni Carlos.
Nagkatinginan kami ni Carlos. Blanko ang kanyang ekspresyon habang hinahapos si
Everlyse. Ngumuso ako at natulala.
"Mag so-sorry lang ako sa kanila." Sabi ko at hindi na umimik si Everlyse. Tinal
ikuran ko silang dalawa para bumalik sa bar.
Dumiretso na ako sa table kung nasaan sina Joey at Liam kanina. Namataan ko doon
sina Wella na kausap nila. Medyo may tensyon paring naroon. Ang ikinagulat ko a
y ang pag kakaupo ni Noah sa gitna ng sofa. Nakahilig ang ulo niya roon at nakap
ikit ang mga mata. Pinasadahan ko ng tingin ang mga babaeng naroon at wala akong
nakitang Coreen. Where is she? Umalis na ba?
Nang nakita ako ni Wella sa likod ay napatingin na rin sa akin si Warren at Joey
. Nakita ko parin ang iritasyon sa kanilang mukha. Kinagat ko ang labi ko at pin
aglaruan ang kamay ko habang papalapit.
Mabuti na lang at kahit maingay ay naririnig parin naman ako. Nasa huling sofa k
asi sila at malayo don sa naglalakihang stereo sa unahan.
Nanatiling ganon ang posisyon ni Noah. Hindi man lang dumilat nang narinig akong
nagsalita. Nakita ko ang nakalapag na iilang hard liquor na nasa kalahati na. J
im Beam and Absulot in one table. Maybe he's drunk?
Iiling na sana ako dahil hindi rin naman ako magtatagal pero sa kanilang pagwawa
lang imik ay tingin ko ay hindi ko pwedeng madaliin ito.
"I'm really sorry. Hindi ko naman alam kasi na ganon ang mangyayari." Sabi ko.
Inangat ni Warren ang kanyang tingin
m na tingin ay mas lalong nagpalamig
ong bar. Napalunok ako. "I'll try my
Moon Records. Napansin na rin naman
an-"
"Kung bakit ka ba kasi nagpapakita ng katawan sa ibang tao." Usal ni Noah habang
nakapikit. "Wala ka bang delikadeza?" Dumilat siya ng bahagya at kitang kita ko
ang pagpupungay ng mga mata niya.
Napalunok ako. Naghahanda ako sa masasakit na salitang maari niyang sabihin ngun
it hindi niya itinuloy. Nagsalin siya ng Jim Beam sa kanyang baso.
"Bakit nandito ka pa, Meg? Dapat ay umalis ka na. If his Coreen will see you her
e, baka masira lang ang diskarte ni Noah." Ani Warren.
Ngumuso ako at bumaling kay Joey na hindi man lang magawang tumingin sa akin. Pa
rang may kumukurot sa puso ko ngunit pinanatili ko ang ekspresyong kanina ko pa
hinahawakan. "I'm sorry, Joey. Hindi ko alam na mangyayari 'yong kanina. Sorry s
a mga na disappoint niyong mga ano..." Nabasag ang boses ko. Hindi mahanap ang t
amang salita.
Nakita ko sa mga mata niya ang pagkakalasing na. Alam kong malupit si Noah at pa
niguradong mas lulupit siya ngayon dahil walang preno ang kanyang bibig sa alak.
"'Yan ang ipinapakita mo pag may nambabastos sayo? Para saan? Para mas lalo kang
mabastos."
Nanlaki ang mata ko at umiling. "Sinabi ko sa kanya na may boyfriend ako. Para l
ubayan ako. Gumagana ang excuse na iyon sa States-"
"Oh don't give me that shit." Natawa pa si Noah.
"Meg, just go home." Sabi ni Warren.
"Warren, hayaan mo si Meg." Sambit ni Thea.
"I have tats." Hindi ko masabi ng maayos. Natagalan pa ako sa paghahanap ng para
an para banggitin iyon. "Pangalan. I told him may boyfriend na ako at ito 'yong
pangalan ng boyfriend ko. Nasa tattoo ko."
"Sino naman ang boyfriend mong tinutukoy mo?" Nagtaas ng kilay si Warren.
"Si Noah." Maliit ang boses ko at bumagsak ang tingin ko sa aking mga daliri. Hi
ndi malaman kung paano ko ipapaliwanag ang lahat.
Tumawa pa siya ng bahagya. "So your tattoo is Noah's name? Is that what you are
saying?"
Tumango ako nang hindi siya tinitingnan.
"Really, Meg?" Tanong ni Wella.
"Wag mo akong patawanin, Meg. You can't possibly..." Hindi tinuloy ni Joey pero
nakita ko sa kanyang mukha ang pagtataka.
"I have Noah's name on my upper abdomen." Ngumiwi ako.
Nag angat ng tingin si Noah sa akin. Malamig iyon, as always. Hindi na ako makat
ingin sa kanya ng maayos.
Hinawakan ko ang shirt ko at unti unting tinaas iyon hanggang sa naipakita ang b
uong pangalan ni Noah Elizalde sa aking tiyan.
Nanlalaki ang mata ni Noah kahit na binaba ko na ang aking shirt. Huminga ako ng
malalim.
Umalingawngaw sa aking utak ang kanyang sinabi. Nangingilid na ang luha ko nguni
t hindi ako pumayag na bumuhos ito.
"Dude, I think that's enough. We are all drunk here." Sabi ni Liam sa kalmadong
tono.
"We need to drink to forget, Liam. We lost all our opportunities tonight. All be
cause of..." Hindi tinuloy ni Noah pero alam kong sinisisi nila ako.
"I-I will... ask our company's scouts to-"
"We don't need your help, Megan Marfori." Mariing sinabi ni Noah at binalingan a
ko ng tingin.
Umiling ako. "I will help... Nakita na kayo nong mga scouts kaya paniguradong-"
"I said, I don't need your help!" Hinampas ni Noah ang mesa na siyang ikinagulat
namin. Napapikit ako sa ginawa niya.
"Warren, he's drunk. We should... look for Coreen." Sabi ko, hindi malaman ang s
asabihin.
"Oh she probably left me because of you." Sabi ni Noah.
"Meg, tama na. Umalis ka na lang, pwede?" Sabi ni Joey.
"You boys should stop drinking. Lasing na kayo..." Sabi ko at nilingon sina Well
a na naroon.
"We will do whatever we want to do, wala kang pakealam don." Sabi ni Warren.
"Meg..." Tawag ni Wella.
Kinuha ko ang cellphone ko sa pag aalala. Who's going to drive for them kung sil
ang lahat ay lasing? Where the hell is Coreen? Hindi ba ay sinama siya ni Noah d
ito? Maybe I should contact Rozen and ask him to fetch his brother. "Where is Co
reen? Bakit niya iniwan si Noah ng ganito?" Sabi ko habang nag tatype ng mensahe
para kay Rozen.
"She left because of you." Sabi ni Joey.
"Tama na, Joey." Wika ni Wella kahit na binalewala ko iyon.
Bago ko pa matapos ang mensahe ko para kay Rozen ay naabutan kong nag bubulung b
ulungan si Warren, Joey, at Liam. Bumaling ako kay Noah na tulala sa kanyang sho
t glass.
"Stop drinking, Noah." Sambit ko sabay hawak sa kanyang kamay na nasa shotglass.
"Why are you so desperate?" Nagtama ang tingin naming dalawa.
Nalaglag ang panga ko at mas lalong kumirot ang puso ko. Kahit na nakatoon ang t
ingin ko kay Noah ay naririnig ko ng bahagya ang bulung bulungan ni Joey at Warr
en. "We should make her leave..." Ani Warren.
"She wont. Nag aalala yan kay Noah. You should... trick her or something..."
Hinawi ni Noah ang kamay kong nakahawak sa kanya. Kinakausap na ako ni Wella at
Thea, nagtatanong kung asan sina Everlyse ngunit hindi ito makuha ng sistema ko.
Naririnig ko pa sina Warren at Joey na bahagyang nagtatalo kung sino ang magpap
aalis sa akin.
Matigas at makapal ang mga dingding na nakapalibot sa aking pagkatao. Mahal ako
ng pamilya ko at inaamin kong isa iyon sa naging dahilan kung bakit hindi ako na
ngangamba sa kahit anong bagay. Their love means everything to me. It made me wh
ole. It made me a strong person. Kaya 'yong dingding na nakapalibot sa buong pag
katao ko ay hindi basta bastang nagigiba dahil sa pagmamahal na binalot nila sa
akin.
But for the first time in my entire existence, I felt unwanted. Pakiramdam ko ay
nagiging asungot na ako sa buong bandang Zeus at maging sa aking mga kaibigan.
I suddenly wondered if Everlyse was sick of my shits? O baka naman naiirita na a
ng parents ko sa pagiging carefree ko? Kasi kitang kita ko sa harap ko ngayon ku
ng gaano sila ka iritado maging sa presensya ko. Wala akong ginawa kundi ang mag
alala pero wala silang gustong mangyari kundi ang mawala ako dito sa harapan ni
la.
"Meg, I think Noah would feel better if you buy him something..." Ani Warren.
"A-Anong... bibilhin?" Tanong ko sabay sulyap kay Noah na nakatulala lang ngayon
.
Nakikita ko ang pagsisiko ni Warren kay Joey. Ngunit nagkunwari akong hindi ko i
yon napansin.
Luminga ako para sa waiter. Nang makahanap ay agad akong pinigilan ni Joey.
"Mas maganda siguro kung Gatorade. Kaya lang wala 'yon dito sa bar. Nasa labas s
iguro. Sa mga convenient store." Napatingin si Joey kay Warren. Tumango si Warre
n at kitang kita ko ang pagpapanggap.
"Talaga?" Tanong ni Thea sa inosenteng tono.
I know... I know they want me gone. Kaya nila ako pinapabili ng Gatorade. Kaya n
ag bubulung bulungan si Warren at Joey.
And it hurts a lot. Iyong tipong alam mong ayaw na nila pero dahil hindi nila ma
sabi sayo ay gagawa na lang sila ng ibang paraan para makaalis ka?
"Hey... uhm... Listen... I'm gonna help you guys, sa Moon Records." Sabi ko to a
ssure them again. That no matter what happens, I am gonna help them out.
Tumango si Liam. "Thanks, Meg. That's great!"
"Meg, I think we need Gatorade. Nagpapass out na si Noah." Sabi ni Warren.
Tumango ako at tumayo. Inayos ko ang sarili ko. Naramdaman ko ang pagtitig nila
sa akin. "I-I'm gonna buy." Sabi ko at kinagat ko ang aking labi.
"Bibili lang ako." Hindi ko na sila tiningnan pabalik dahil hindi ko na magawang
pigilan ang aking mga luha.
Tinakpan ko ang aking bibig gamit ang likod ng aking kamay habang mabilis na lum
abas ng bar. Pinalis ko ang mga luhang lumandas sa aking mukha at natagpuan ko k
aagad sa kinatatayuan nila kanina si Everlyse at Carlos. Isang tingin lang ni Ev
erlyse sa akin ay pinapasok niya na agad ako sa sasakyan. Si Carlos ang nag mane
ho at dumiretso si Everlyse sa front seat.
Humagulhol ako sa pag iyak nang nagsimula nang mag drive si Carlos. Nilingon ako
ni Everlyse gamit ang mga matang may simpatya. Kinuha niya ang kamay kong mabil
is na nagpupunas sa mga luha at mas lalo lang akong humagulhol.
"Lyse..." Sabi ko at nanginig ang boses ko sa pag iyak. "May mga bagay pala tala
ga na kahit alam mong may pag asa ka ay hindi mo parin ipipilit. 'Yong mga oport
unidad na kahit alam mong kaya mong isulong, pero hindi mo dapat pinaglalaban."
Na may mga laban na kahit alam mong kaya mong ipanalo, hindi mo naman kayang ipa
glaban. I can't afford to love Noah and lose myself at the same time. Because it
isn't worth it.
Kailan ko nga ba talaga natutunan ang lahat ng ito? Ang mahumaling sa mga bagay
na mahirap abutin? Ang mahumaling sa taong walang ginawa kundi saktan ako? Hindi
. Hindi lang ako ang ganon. This is a sick fetish since time immemorial. To love
those who does not love us. To treasure a peson who makes us feel worthless. An
d I refuse to make it a fetish now.
####################################
Kabanata 32
####################################
Kabanata 32
Audition
Ilang gig ang hindi ko sinamahan. Hindi dahil masama ang loob ko sa kanila, kund
i dahil tingin ko ay kailangan kong tumigil. I understand their reaction that ni
ght and it's all okay.
Nilagay ko ang kamay ko sa aking noo para pigilin ang ilaw na nanggagaling sa pa
palubog na araw.
Hindi naman ganito ang palagi kong ginagawa pero nagpasama si daddy sa akin ngay
on at ito ang isa sa paborito niyang past time, ang paglalaro ng Polo.
"Why? Ano ba kasing ginawa mo?" Tanong niya at sinabayan ang paglalakad ng aking
kabayo pabalik sa Lounge.
"Sumama ako kina Carlos at Everlyse kanina sa gym. God, I was there for 4 hours
at sinama pa ako ni Everlyse sa hot yoga. Anyway, dad..." Sinenyasan ko siyang m
ay tawag at bumaling ulit ako sa cellphone.
Ilang beses niya na akong tinawagan sa linggong ito para sa gig nina Noah pero h
indi ko pinapaunlakan ang mga pagyayaya niya kaya sila lang ang mga pumupunta do
on.
"Uhm, are you busy? I'm sorry hindi ko alam. I should call sometime na lang." Me
dyo nahihiya niyang sinabi.
"No, it's fine. Nag rerelax lang kami ni Dad."
Nakita kong bumaba si dad sa kanyang kabayo at kinausap ang caretaker nito. Tini
tingnan ko ang boots kong nakasampa pa sa gear ng kabayo. Pinaglaruan ko ang paa
ko at naghintay sa sasabihin ni Wella.
Alam kong dapat ay hindi na ako magtaka kung nakuha sila. Sinabi na ng scout nam
in noon na gusto nila ang Zeus. Hindi na nila kailangan ang tulong ko pero willi
ng ko paring gawin ang tulong na iyon dahil sa ginawa ko.
"Oo. May audition sila sa Moon next week. Sina Wade Rivas ang mag ju-judge sa la
hat ng kasali. Twenty bands at one time. Pinili na iyan at isa sila sa napili! A
ng sabi ay tatlong banda ang kukunin para recording!" Sabi ni Wella, excited.
Nangingiti ako habang bumababa sa kabayo. Nakita kong pumwesto na si dad sa may
pool side sa malayo kung nasaan nakaupo si mommy at nag rerelax. Sinenyasan ko n
a lang din ang caretaker na kunin na ang kabayo. Isang haplos sa mukha ng kabayo
at tumalikod na ako para magpatuloy sa paglalakad.
g.
"Mamaya may gig sila bago. Tapos bukas ay magpapractice na sila para sa audition
!" Sabi ni Wella. "You should come! Punta tayo mamaya! May pinaprint akong midri
ff na shirt. Maganda ang cut!"
Nangingiti lang ako at gustong gusto kong pumunta kaso ay alam kong maling gawin
iyon. "Uhm, may gagawin kasi ako. I'm quite busy right now."
"Ganon ba..." nagdududa ang boses niya. "How about tomorrow? Sa practice nila? I
mbitado kami sa bahay nina Noah. Audience. Alam mo namang may music room silang
malaki. Tara!"
"Busy rin ako bukas-"
"Sa Wednesday? Don't tell me busy ka parin? Edi sa Thursday o Friday? Kahit Satu
rday?" Halos pasigaw na binanggit ni Wella ang mga araw ng linggo.
Umiling ako kahit alam kong hindi niya iyon nakikita.
"Meg, come on. Isang gabi lang 'yong away ninyo. They miss you. Hindi mo ba nata
tanggap ang mga text ni Warren at Joey sayo?" May bahid na pagmamakaawa ang kany
ang boses.
Warren:
Sorry sa nangyari at sa lahat ng nasabi ko kagabi. I was just drunk and pissed.
Matagal naming pinangarap iyon and yet we're labeled unprofessional. Medyo irita
do rin ako kay Noah. I'm really sorry, Meg.
Ako:
It's okay, Warren. Kasalanan ko rin naman. Don't worry, mapapansin din kayo ng m
ga recording company. Magaling kayo at bulag na lang ang hindi makakakita sa tal
ento ninyo. Sorry din sa nangyari. Believe me, hindi ko sinadya iyon. I was also
drunk. :)
Joey:
Meg, alam kong nasaktan kita. That was my dream right there. Hindi ko kayang mak
ita na nawawala ito na parang bula. I'm sorry for being an asshole. Hindi kita d
apat sinisi. Kung ako ang nakakita sa nangyari sayo ay susugod rin ako doon at u
upakan ko 'yong lasing. I'm really sorry. I hope you forgive me.
Ako:
Ayos lang, Joey. I understand your sentiments. It was my fault. Marami pang iban
g paraan para mawala 'yong lasing at bastos na lalaking iyon pero hindi na ako n
akaisip dahil na rin siguro sa kalasingan. Sorry din talaga sa nangyari. Guilty
ako. Don't worry, kaya niyo 'yan. Naniniwala akong makakapasok din kayo sa isang
recording company because of your talent. I wish you guys all the best.
Ilang text pa ang natanggap ko sa dalawa. Sa sumunod na araw kung saan may gig s
ila at hindi ako nakakasama ay lagi akong nakakatanggap ng mensahe na nagsasabin
g miss na nila ako. Nirereplyan ko iyon ng miss ko na rin sila. That was true. A
nd it's also true that I'm busy. Only that I made myself busy para hindi na ako
makapag isip na pumunta nga sa gig nila.
Because moving on is a process. It does not happen overnight. Alam ko iyon. Dahi
l kahit ilang taon ako sa States ay nagbalik ako ng Pilipinas na hindi pa nakaka
ahon. Pero ngayon, desidido na akong makaahon sa pagkakalunod na ito. And I am a
ware that it does not happen in a blink of an eye. I need to be patient and try
hard.
"Syempre naman natatanggap. Nagrereply pa nga ako, e." Tumawa ako. "Nagseseryoso
lang talaga ako don sa trabaho. Alam mo naman. I need to impress my parents. Ka
ilangang makita nilang kaya kong maging successful mag isa, without their help."
"Hindi ka ba makakapuslit kahit saglit? Kahit isang oras? Just to support Zeus?"
Tanong ni Wella.
"Sorry, Well..." Tikhim ko.
Hindi siya agad nagsalita. Hinintay ko hanggang sa huminga siya ng malalim. "Kun
g ganon baka hindi na rin muna ako sasama sa gig bukas."
"Bakit?" Medyo napalakas ang boses ko.
Si Wella ang tumayong lider ng fans club namin noon simula pa nong highschool. M
alaki pa ang eye glasses niya noon at ngayong hindi na kami mga teenager at natu
to na siyang magsuot ng contact lens ay siya parin ang lider namin.
Alam kong mas bata at hindi niya gaanong ka close ang tatlo pang kasamahan namin
pero hindi iyon sapat para maging dahilan kung bakit hindi siya sumipot.
"Alam mo namang ikaw ang pinaka close ko. Isasama ni Thea ang boyfriend niya tap
os alam mo namang si Mara at Aubrey ay mag bestfriends." Nalulungkot niyang sina
bi.
"Ayos lang iyan. Kaya mo na 'yan. You're a leader. Kaya mong pakisamahan kahit s
ino-"
"Nangako kang tutulungan mo ang Zeus. Kahit na pag sipot na lang sa audition?"
"Wella-"
"Kahit sa audition na lang, Meg. Nangako ka. I know may issues kayo ni Noah at g
usto mo nang tapusin iyon. I can't fangirl for them forever too. We have to be r
ealistic... Hindi ako palaging nariyan dahil magseseryoso na rin ako sa trabaho.
But at least be there for them while they are rising. Kahit sa audition, Meg? S
a audition na lang? Plus! It is your company. Hindi yata allowed ang mga fans sa
kung saan sila mag a-audition. You need to help us!" Dinig ko ang sobra sobrang
kagustuhan niyang sumama ako sa kanila.
Pumikit ako at ngumiwi.
"Sinabi mo sa kanila na tutulungan mo sila! Now where's your support. Alam kong
may problema kayo pero please, Meg. Kahit hanggang audition lang. Ipakita lang n
a kahit anong mangyari ay nandyan tayo."
Hindi na ako nakasagot sa kanya. Pag iisipan ko, iyon lang ang tanging nasa isip
ko. She's right. Pero gaya ng sabi ko, hindi lahat ng tama ay dapat kong gawin.
May mga tamang nakakasama.
Sa sumunod na araw ay ganon parin ang natatanggap kong text galing kay Warren at
Joey. Pakiramdam ko ay pareho silang guilty sa nangyari kaya sila text nang tex
t na miss na nila ako. Araw araw ding tumatawag si Wella para yayain ako sa susu
nod na gig. Pero alam kong alam niya kung ano ang magiging sagot ko.
Tumunog ang cellphone ko isang araw habang nasa gym kami ni Carlos at Everlyse.
Pawis pa ako at lumalamon ng pineapple nang nakita ko ang tawag ni Rozen.
"At least I made some progress. You're too bitter, Marfori." Halakhak niya ulit.
"I'm not as bitter as your past time lover, though. Leonore 'Elle' Batungbakal.
Hindi ka ba nahahabag, Rozen?" Sambit ko.
Hindi ko siya narinig na tumawa at hindi rin siya nagsalita agad. Pinagkibit bal
ikat ko iyon.
"Anyway, I gotta go. Goodbye! Itext mo 'yong detalye kung saan ako iinterview at
kailan, anong oras. Bye."
Pinatay ko kaagad ang aking cellphone at uminom ng tubig galing sa mineral water
sa tabi ko. Kailangan kong mag seryoso doon. Pagkababa ko ng cellphone ko ay na
katanggap agad ako ng mensahe galing kay Wella.
"Where are you? Ngayon ang audition. Sabi mo ay pupunta ka? You promised! Kaya p
umunta din ako. Di kami pinapapasok ng guards."
Halos masamid ako sa iniinom kong tubig at agad na luminga para kay Everlyse at
Carlos na parehong nasa weights. Nagpaalam lang ako at agad naman akong hinayaan
. Nag shower ako sa gym at nagpalit ng damit. Kailangan ko paring umuwi para mag
palit ng damit. Umuwi muna ako, natraffic, bago nakarating sa Moon Records.
Iritado na si Wella nang huli na akong dumating. Nakita ko kung gaano sila ka ha
nda. Si Mara, Aubrey, at Thea ay may dalang banner samantalang naka t shirt nama
ng God of Gods si Wella. Kumpleto kami at excited silang makapasok sa room kung
saan ginaganap ang audition.
Hindi na nagdalawang isip ang mga guards nang nakita akong paparating. Nakasalub
ong ko si Hugo, isa sa mga scout at designers na pinagkakatiwalaan ni mommy. Mal
aki ang kanyang ngisi nang nakita ako doon.
"Oh... just there, Meg." Sabay turo sa double doors na karaniwang ginagawang the
atre sa building na ito.
"Of course!" Sabi ko nang napagtanto na walang ibang lugar kundi doon. "Thank yo
u, Hugo. Papasok na kami ng mga kaibigan ko."
Tahimik sina Wella nang pumasok kami. Marami kasing bilin ang mga staff sa akin
na dapat daw ay huwag mag ingay masyado dahil baka maka apekto sa judges.
Naghahagikhikan na sina Mara at Aubrey hindi lang dahil excited silang makita an
g audition nina Noah kundi dahil na rin makikita nila ng malapitan ang Going Sou
th. Umiling ako nang sabay sabay silang kumuha ng camera nang nakalapit na kami
sa mesa kung nasaan ang apat na miyembro at nakikinig sa bandang nasa harap.
Sa sumunod na nag audition ay namangha kaming lahat. Magaling sila habang kinaka
nta ang iilang lumang international na mga kanta. Nakita kong pumalakpak si Zac
at natawa sa kanilang choice of music. At kung hindi ako nagkakamali ay panigura
do nang pasok sila sa kukunin ng Moon.
I could judge this thing, you know. If only mom believed in me.
"Break muna." Sabi ng isang staff na naroon din sa mesa nina Wade.
Tumayo sila ng sabay sabay at ramdam ko kaagad ang naging tensyon sa aming grupo
. Nang namataan kami nina Wade, Zac, Austin, at Adam. Si Wade ang pinakabata sa
kanila. Parehong nasa late twenties o early thirties na si Zac at Adam. Samantal
ang si Austin ay mukhang nasa twenty five lang at mas bata pa roon si Wade.
"Hi, Wade!" Ngiti ni Wella. Isang ngiting minsan ko lang masilayan... So... she
likes vocalists. Alam ko dahil kay Stan ko lang nakita ang ngiting iyan.
Wade's hot. Ganon rin naman ang iba pang miyembro ng Going South. Minsan ay maii
sip mo na hindi lang talaga musika ang nagdadala ng lahat. Magaling at maganda a
ng kanilang musika, pero syempre may hatak din ang kanilang mukha.
"Wade, these are my girls... Wella, Thea, Mara, Aubrey, Angeli, Franz, and Gladd
ys." Ngiti ko habang nilalahad ko ang kamay ko para sa kanila.
"Hi girls! May sinusuportahan kayo?" Tumaas ang kilay ni Wade sa kanilang lahat.
I could almost hear their sigh. Oh girls. Napangiti na lang ako. Nakita kong pin
apasadahan ni Zac ng kanyang palad ang kanyang buhok at tinatawanan lang siya ni
Adam at Austin.
"Girls, this is... of course kilala niyo na. Wade, and then Zac, Austin, and Ada
m."
Naglahad sila ng kamay isa-isa. Tuwang tuwa sina Wella sa mga munting usapan kas
ama ang Going South. Hindi rin nila pinalagpas ang pagkakataon na makapag papict
ure ngunit mabilis silang tinawag ng staff para mag break daw muna, kumain o umi
nom ng tubig.
"Believe me, mas lalong gumagwapo ang mga tao pag nasa taas na sila." Tumango ak
o nang naalala kung paano ko pinanood ang unti unting pagsikat ng bandang Going
South simula nong high school ako. Austin used to be very skinny but now he has
muscles and all. Adam used to look so simple. Siguro dahil na rin siguro sa edad
pero malaki parin ang nagagawa ng kasikatan at pera sa confidence at disposisyo
n ng mga tao. I wonder if fame and influence could change Noah... Well, parehong
nasa kanya na ang dalawang iyon. Kahit ang pera ay nasa kanya kaya siguro hindi
malaki ang pagbabago.
I should stop thinking about him. Pinilig ko ang ulo ko habang naghahagalpakan s
a tawa ang mga kasama ko dahil sa kilig na nadama nang bigla kong nakitang lumab
as galing sa backstage si Warren.
Lumabas si Liam at Joey. Inayos nila ang mga wire ng mga instrumento habang abal
a naman si Warren sa pag aayos ng kanyang gitara. Huling lumabas si Noah na dala
ang kanyang gitara. Pinatong niya ang kanyang paa sa isa sa mga speaker. Nilaga
y niya ang gitara sa kanyang hita at ngumuso siya, pinaglalaruan ang labi. Nangi
ti siya nang may sinabing nakakatawa si Joey at nag high five silang dalawa.
Napapikit ako ng mariin. Oh, Noah you are a freaking god. But I won't worship yo
u this time. I lost my faith the way I lost myself.
####################################
Kabanata 33
####################################
Kabanata 33
Some Opportunities
Nasulyapan ako ni Noah habang nag s-strum siya ng gitara. Pagkatapos ay hinubad
niya ang leash ng gitara at bumaba ng stgae. Nagulat ako sa kanyang ginawa. Kuma
labog ang puso ko habang sinusundan ko siya ng tingin. Nakaawang ang bibig ko ha
bang nangingiti naman ang mga kasama ko doon. Lumagpas si Noah sa mga upuan nami
n at dumiretso sa gitna ng hall para salubungin ang kararating lang na si Coreen
.
"I missed you!" Halakhak ni Noah tsaka hinawakan ang baywang ni Coreen, binuhat
at inikot na parang ngayon lang ulit sila nagkita sa loob ng ilang taon.
"Sila na ba talaga?" Ngiwi ni Thea.
"Parang..." Malungkot na sagot ni Mara habang sinusulyapan ako.
Pinilit kong ngumiti habang pinapanood silang dalawa. Nahagip kami ng tingin ni
Coreen at pansin ko ang pamumula ng kanyang pisngi. Noah can make her blush, alr
ight. Now, what, Rozen? Mukha namang may gusto parin si Coreen kay Noah. Siguro
ay may mga bagay lang talagang hindi namamatay, tulad na lang ng pakiramdam ko p
ara sa kanya. But then you can always murder it, kaya mamamatay rin ito.
Yumakap din si Coreen sa kanya at hindi ko nasundan ang sinabi. Nag iwas ako ng
tingin sa dalawa.
"Goodluck kiss naman diyan!" Sigaw ni Warren habang pinupulot ang drumstick ni J
oey.
Pinuno sila ng kantyaw sa tatlong natira doon sa stage. Tawang tawa pa si Liam s
a naging reaksyon ni Coreen.
"Sige na, please?" dinig kong suyo ni Noah na siyang ikinagulat ko.
Nanlaki ang mga mata ko at agad bumaling sa kung saan sila nakatayo. Pulang pula
ang pisngi ni Coreen, hindi makatingin sa makising na Elizaldeng nasa harap niy
a na nanghihingi ng halik.
Hindi ako kumibo. Nanatili ang titig ko sa kanila. Hinintay ko ang halik ni Core
en para kay Noah. Pinanood ko kung paano lumapit ang mukha ni Noah kay Coreen at
kung paano sinalubong ng pisngi ni Coreen ang labi ni Noah. Mukhang sasabog ang
mukha ni Coreen sa sobrang pula pagkatapos ng halik. Sumipol si Liam at halos p
umalakpak si Joey sa tuwa.
Tinakbo
e. Unti
ga siya
g hindi
Pumanhik naman si Coreen at nakita ko ang kaba sa kanyang mukha. If you think I
am going to bitch about you and Noah, think again. Hindi ako pinalaking ganon ng
mga magulang ko at isa pa, hindi ko pag aari si Noah. Hindi ko ipaglalaban ang
mga bagay na hindi naman akin. Ang pinaglalaban ko noon ay ang sarili ko. Dahil
mahal ko si Noah kaya pinaglalaban ko ang nararamdaman ko.
"Nakakainggit talaga. Sana palit na lang tayo ng kapalaran." Ngiti ko nang nakal
apit na siya.
Kita ko ang gulat sa kanyang mga mata. "Huh? Bakit?" Ngumiwi siya.
Naalala ko ang mga ngiwi nina Warren at Joey sa gabing halos ipagtabuyan nila ak
o. Nangiti ako nang dalawang beses akong tiningnan ni Joey at kinawayan niya pa
ako. Mukhang ngayon niya lang ako nakita simula kanina. Tinuro niya ako kay Warr
en kaya kumaway din siya.
Bumaling ulit
od me. Siguro
Siguro rin ay
... kung unti
pangalan.
Ipinakita ko sa kanya ang tattoo na nasa upper abdomen ko. Kita ko ang panlalaki
ng mata niya at pagsinghap.
"My God!"
Humalakhak ako. "Sorry, ah? Crush na crush ko talaga siya, e. Noon, sayang talag
a, nung na in love siya sakin, umalis ako kaya ayun at binasted ko."
Nakita ko ang gulat sa kanyang mga mata. I knew it! Hindi ako binanggit ni Noah
sa kanya. Walang sino man ang bumanggit sa akin sa kanya. Sa ilang taon kong pag
kawala at ilang taon nilang pagkakaibigan ni Noah ay hindi niya ako nabanggit ka
hit kailan. Maybe I wasn't significant. Maybe I was just his past time. His firs
t experience, first kiss... Iyon lang iyon. And he's stalking me because he's ju
st curious... Nagtatanong siya kay Stan dahil gusto niyang malaman kung siya par
in ba. Because there's a certain empowering feeling when you know that a person
is in love with you.
Tumunog ang double doors hudyat ng pagbabalik nina Wade. Tumalon talon na sina W
ella sa saya lalo na dahil nagpalit ng damit si Wade. Medyo mas pumula din ang l
abi niya at nangingiti nang papasok doon.
"Hello, Zeus!" Ani Wade at dumiretso siya sa stage, kinakamayan ang lahat.
"Oh my God! He's so hot!" Singit ni Thea.
May kaonti pa silang pinag usapan bago pumwesto pabalik ang Going South sa mahab
ang mesa. Nagsimulang tumugtog si Liam at sumabay kami sa lumang kantang iyon.
Mukhang nagustuhan ito ng Going South. Pumalakpak lang si Wade at naisip kong pa
papasukin niya ang mga ito. Minsan niya rin itong naging banda. Dito siya nagsim
ula. Nang nakita kong tumango si Adam ay nakakasiguro na ako. Halos pumalakpak a
ko pagkatapos kumanta ni Liam.
Nanlaki ang mga mata ni Liam at mabilis na tumakbo sa red carpet. Sinundan namin
siya ng tingin at bago ko makita kung sinong naroon ay narinig ko na ang sinabi
ni Coreen.
"OMG! Reina!" Tumalon si Coreen at mabilis ring kumawala sa kinauupuan niya para
sumugod kay Reina.
She's a sign of change. May mga tao talagang kahit ilang taon na ang nakalipas a
y hindi nagbabago samantalang may mga tao namang tulad ni Reina, na may malaking
pagbabago.
Bumaba ang Zeus sa stage para dumugin si Reina. Nakita ko kung paano tumayo si Z
ac, Austin, at Adam para tingnan kung sino ang naroon.
Napansin ko ang titig ni Noah sa akin. Ilang metro lang ang layo naming dalawa a
t nakakasiguro akong narinig niya iyon. Kung hindi ako nagkakamali ay tinititiga
n niya na naman ako ngayon gamit ang galit niyang mga mata. What's that for? I d
on't want to know. Napawi ang ngisi ko at napatingin na lang sa aking mga kamay.
Maaaring ang rason kung bakit hindi ko siya nakalimutan noon ay ang kawalan nami
n ng closure. Umalis ako na galit siya sa akin. Hindi kami nakapag usap ng maayo
s at inaamin ko na dahil sa kakitiran ng musmos kong pag iisip noon ay hindi ko
siya naharap ng maayos. It's my fault. But it ends there. Sa sakit na naramdaman
ko nitong mga nakaraang buwan ay masasabi kong nakapagbayad na ako sa lahat ng
sakit na iyon. Wala nang mas idudurog pa ang puso ko. Maybe it's true... that yo
u need to hit the rock bottom so you'll wake up. At tingin ko ay nauntog na nga
ako sa dulo ng pagkakahulog ko kaya ngayon lang ako nagising.
Nilapitan ni Noah si Reina at may munti silang pag uusap doon habang ako ay abal
a sa pag sagot sa mga tanong nina Wella tungkol kay Reina.
"May gusto yata ang mga taga Going South sa'yo, Meg." Siko ni Wella sa gitna ng
hiyaw.
"Biro lang 'yan, Well. Tsaka... natatakot 'yang mga 'yan sa akin dahil boss nila
si Mommy." Tawa ko.
Lumingon ako sa bandang kanan kung nasaan nag hiheadbang ng kaonti si Coreen na
katabi ng namamanghang si Reina. Sa malayo ay kitang kita ko ang titig ni Noah s
a akin. Napawi ang ngiti ko at natigil ako sa konting pag palakpak. Sa titigan n
aming dalawa ay tumalikod siya at naglakad patungong double doors. Hindi ko alam
kung lalabas o ano?
This is probably the last time I'm going to support them physically. Kaya sasama
ntalahin ko ang pagkakataong ito para mag usap kaming dalawa.
Nagulat ako nang biglang dumating si Coreen sa aming gilid. I don't care. I want
to talk to him for the last time.
"Noah..." Sabi ko, diretsong nakatingin kay Noah. Seryoso ako. Gusto ko lang nam
an kasing mag sorry sa lahat ng ginawa ko. Gusto kong sabihin na sorry kasi pina
tattoo ko ang pangalan niya. I know he finds it creepy. Sorry sa ginawa ko noong
high school pa kami. Sorry sa lahat. And I hope we can be friends after everyth
ing. Hindi ako mangugulo. Pero hindi ko iyon nasabi dahil ayaw kong sabihin iyon
sa gitna ng pagkakairita niya. I want to talk to him sincerely.
"Ano ba? "May gagawin kami ni Coreen. Will you please stop stalking me! Naiinis
ako sayo!" Mariing sinabi ni Noah.
Bumagsak ang mata ko sa aking kamay. I guess this is not the right time, then? T
inalikuran ko sila para makaalis. Oo, nasaktan na naman ako. Pero ito 'yong saki
t na ikinakatakot ko. Sa sobrang pasakit ay namanhid na lang ako, wala nang luha
ng lumalabas. Para bang normal na lang ang sakit. Para bang nakasanayan ko na. A
nd that's not healthy. Noah is not healthy for me.
Wala akong ginawa sa mga sumunod na linggo. Inindian pa ako ng big boss sa unang
interview ko. Halos sigawan ko si Rozen at naisip kong pinaglalaruan niya lang
ako, kung hindi lang sobrang pag aalala niya na wala 'yong boss kaya hindi ako n
a interview ay sasabihin ko na talagang pinaglaruan niya ako.
"He went to New York, sabi ng secretary. Hindi siya nagsabi sa akin. Shit!" Malu
tong na mura ni Rozen. "I'll book you another appointment."
Halos nawalan na ako ng gana para doon. Talaga bang matatanggap ako sa kompanyan
g iyon? Kaya habang naghihintay sa oportunidad ay tinulungan ko na lang si mommy
at daddy sa kompanya kahit ilang beses nila akong sinasaway na dapat ay hindi.
Nakapag concert ang Zeus. Isa ako sa nag organisa kasama ang ibang staff. Mas gu
sto ko iyong nag popromote at nag aadvertise through digital art or photography.
Ako rin ang gumawa ng iilang advertisements nila kasama ang ilan pang graphic a
rtists. I'm not paid for this but I have some funds from my parents. Hindi naman
ako nanghihingi pero gusto ko ang pakiramdam na ako mismo ang naghihirap sa sar
ili kong pera.
Maraming games doon at nakisali ako sa pinaka nakakatawa at green na laro. Maram
ing pictures and I find them all green-looking. Hope this won't be published or
something?
"You won that game, Maria Georgianne?" Nagtaas ng kilay si mommy nang nakarating
na pagkatapos ng ilan pang laro.
"Mom... what's the prob?" Ngisi ko habang pinapakita sa kanya ang award ng mga n
analo.
Umiling si mommy at uminom ng tubig.
Nagkakatuwaan na ang staff ng Moon Records kasama ang Going South. Umupo si dadd
y sa tabi ko.
"Ayos lang, Alejandra. Your daughter's of age. It's just a game. It's not like s
he's gonna marry Austin. And besides, he's a good man." Nakakunot ang noo ni dad
dy habang pinagmamasdan ang Going South na nagkakatuwaan sa gitna.
Nanliit ang mata ko. "Ang akala ko, dad, ay hindi mo gusto 'yong mga nag babanda
?"
Bumaling si daddy sa akin at tumikhim. "Honey, it's Going South. They are establ
ished and very, very successful. Alam ko ring may mga business si Austin. Why? I
s he courting you, honey?"
Umiling ako. "Hindi po."
Tumawa si dad. "I heard Zeus, 'yong banda ni Stan noon, got in? Nagustuhan ng Go
ing South ang music nila. Marami pa silang bigas na kakainin bago maging kasing
sikat ng Going South. O baka nga hindi nila iyon maabot."
"Dad!" Halos pasigaw kong sinabi.
"That's what I told them. You know, Megan, some opportunities are meant for cert
ain people only... Hindi para sa lahat ng tao."
"You told them that?" Hindi ko maalis ang gulat sa mukha ko.
"Yes. Kasi alam kong galing sa tanyag na mga pamilya ang nasa bandang iyon. It's
a shame if they continue their music and neglect their family duties for that."
Natulala ako kay daddy habang siya ay natawa sa nangyayaring laro sa gitna. I ca
n't believe him! Iyon ang sinabi ni dad kina Noah?
####################################
Kabanata 34
####################################
Kabanata 34
Closure
Ilang linggo ang aking pinalipas sa paghihintay sa trabahong gusto kong makuha.
Nang nakatanggap ako ng text ni Rozen tungkol sa bagong schedule ng aking interv
iew ay mabilis na akong nagbihis para don.
Tumunog ang cellphone ko kaya pinindot ko ito. Patungo ulit ako doon sa building
kung saan ako i iinterview nong big boss ng kompanyang nangangailangan ng tulad
ko.
"Hello, Meg. Asan ka? Mamayang 2pm 'yong usapan natin ah? Huwag mo kaming indian
-in. This is the last time." Ani Wella.
"Holy shit!" Hinampas ko ang manibela.
Ito na ang huling pagpunta ko sa kahit anong event o gig nina Noah. Dito ko rin
sana pinlano na magkausap kami ng masinsinan para maisarado ang kung ano mang na
mamagitan sa aming dalawa noon.
Ala una ang interview ko kaya papunta na ako ngayon doon sa kompanya. Hindi ko a
lam kung gaano ako katagal doon pero baka huli na para sa recording.
Pinatay ko kaagad ang tawag at dinoble ang bilis ng takbo ng sasakyan. Kung tuna
y na matanggap ako sa kompanyang ito ay mawawalan na ako ng oras na bumisita sa
kanilang susunod pang gig.
Pagtigil ng elevator sa tamang floor ay lumabas kaagad ako. May lamesa ng sekret
arya na nilapitan ko kaagad. Nag angat ng tingin ang babaeng naroon at namukhaan
niya yata ako.
Nilapag ko kaagad ang I.D. ko at nag hintay sa kompirmasyon niya. Tumango siya a
t ngumisi. Kinuha niya ang telepono at may sinabi bago tumayo at inilahad ang it
im na double doors.
"Ysmael?" Gulat kong banggit nang naaninag ko ang kanyang banyagang mata. Malaki
ang ngiti ko ngunit hindi niya ito sinuklian.
"Do I know you?" Tanong niya, nanliliit ang mga mata.
Dumiretso na ako sa kanyang mesa. Malaki parin ang ngiti ko. Hindi niya ba ako n
amumukhaan. Tinagilid niya ang ulo niya na para bang iniisip kung saan kami nagk
akilala. Nilapag ko ang mga dokumento sa kanyang mesa.
Nagulat ako sa kanyang sinabi. Para akong binuhusan ng malamig na tubig kaya aga
d akong tumayo. Hindi niya ba ako naaalala?
"I-I'm sorry." Nauutal na ako at dinalaw na agad ng kaba. Is this really Ysmael?
"Of course, I remember you. Schoolmates tayo nong high school. You were my prom
date." Aniya habang kumukuha ng fountain pen at tinitingnan ang resume kong nasa
kanyang mesa.
Nakatayo ako at ayaw nang magsalita sa harap. Naaalala niya naman pala ako kung
ganon pero may nagbago.
Malinis ang cut ng kanyang buhok. Naka coat siyang itim at ang kanyang necktie a
y kulay grey. Pinagsalikop niya ang kanyang mga daliri at pinanood ako sa ibabaw
non.
Kinuha niya ito at matinding katahimikan ang bumalot sa amin habang tinitingnan
niya ang bawat pahina. Dinig na dinig ko ang bilis ng pintig ng puso ko. May nag
bago sa kanya. Marami. At siguro ay dala na rin ito ng panahon. 'Yong Ysmael na
kilala ko noon ay mabait ngunit ang Ysmael na kaharap ko ngayon ay medyo malupit
. Maybe he's just being professional? I should stop overthinking. Ganito lang si
guro talaga ang mga big boss. I wonder if mommy's this hard with her interns?
"Hmmm. Magaling," aniya. "May mga experience ka ba sa ibang kompanya?" Nag angat
ulit siya ng tingin sa akin. His foreign features made him too handsome for som
eone this cold.
"Wala pa. Freelance lang madalas. Tapos sa kompanya nina mommy at daddy."
"Bakit di ka sa kompanya na lang nila dumiretso? You'll be a big help for them."
Tinagilid niya ulit ang kanyang ulo.
"I want to create my own name. Kompanya nila iyon, hindi iyon akin. Gusto kong m
apatunayan na kaya kong umunlad na ako lang." Sabi ko.
Tumango siya at sinarado ang aking portfolio. "Alright. My secretary will just c
all you if you're hired." Aniya sabay kuha ulit ng fountain pen at pirma sa isan
g papel. Sinuri niya pa itong mabuti na para bang may nakaligtaan siya.
Nakatunganga lang ako doon habang mahinahong nagliligpit. Is that it? Nag angat
siya ng tingin sa akin. Seryoso ang kanyang mukha.
Dumiretso na ako palabas nang hindi siya tinitingnan. Tsaka lang ako nakahinga n
g malalim nang nakalabas na ako doon. Nakangiting sinalubong ako ng kanyang sekr
etarya.
Buong byahe patungong Moon Records ay wala akong naisip kundi si Ysmael at 'yong
pagiging malupit at malamig niya sa akin. Inalala ko kung anong nangyari sa hul
ing pagkikita namin ni Ysmael. Iyon ba iyong prom o may iba pa? Matagal na iyon
kaya halos hindi ko na maalala.
One thirty nang nag park ako sa Moon Records. Dumiretso agad ako sa recording ro
om kung saan doon mag rerecording ang Zeus. Nang nalaman kong kukunin sila for r
ecording ay sobrang natuwa ako para sa kanila. Dapat ay tama na iyong naging sup
orta ako ngunit nangako ako kay Wella na pupunta ako ngayon sa unang recording n
ila. Ito rin siguro kasi ang huling pagiging sobrang active niya dahil magtatrab
aho na rin siya.
Pinalibutan nila agad ako. Tinuro niya ang double doors kung saan maaaring naroo
n sa loob sina Noah at bumaling sa akin.
Sinalubong ako ng staff na magpapalabas na sana sa amin ngunit nang nakitang nar
oon ako ay pinapasok kaming lahat.
"I told you, Meg. Hindi namin kaya 'to pag wala ka," ani Thea.
Tumikhim ako at pinanood ang iilang mga magagaling na Dj at musical director ang
"O, ayan 'yong bitbitin mo." Sabi ni Wella at binigay sa akin ang isang bondpape
r na may nakasulat.
"Ano 'to?" Tanong ko habang tinitingnan at binabasa ang 'I love you, Noah!' "Kay
o na lang ang magdala nito." Sabay bigay ko kay Mara.
"'Yong kay Warren ang dadalhin ko. Sige na, hawakan mo na lang muna, Meg." Ani M
ara.
Tumikhim ako at tiningnang mabuti ang puro excited at nakangisi nilang mga ekspr
esyon. "This is probably the last time I'm going to join you girls."
"Kahit sa vacation o leave mo hindi ka sasama, Meg? Magtatrabaho din ako pero sa
sama naman ako pag may oras," ani Wella.
"Pero diba magpapatuloy parin tayo, girls?" Tanong ni Thea sa mga nandoon na aga
d namang sumang ayon sa kanya.
Nagkatinginan kami ni Wella. Alam kong alam niya ang mga dahilan ko. Hindi ko na
kailangang isa isahin iyon. Nakapag desisyon na ako na unti unti ko nang babagu
han ang buhay ko. Kung hindi lang ako umaasa ng closure sa amin ni Noah ay wala
ako dito. Kung hindi lang ako nangako kay Wella ay hindi ako susuporta sa kanila
. Kahit na nagkausap na kami ng konti nina Warren at Joey ay hindi ko parin maiw
asan ang pagkakailang ko sa kanila. Lalong lalo na siyempre kay Noah.
"Ayos lang bang mag ingay dito, Meg?" Tanong ni Mara sa akin pagkatapos nilang m
agtawanan.
"Syempre naman ayos lang. Hindi naman maririnig ng nag rerecord 'yong boses nati
n dito." Sabi ko at tumango.
"Talaga?" Nilakasan ni Mara ang kanyang boses at tiningnan ang mga direktor na h
indi man lang lumingon.
"Hi!" Sigaw pa ni Aubrey. "I love you po!" Mas maingay niyang sigaw.
Napapikit ako sa lakas ng hiyawan at tawanan nila. Sana pala ay hindi ko na lang
binanggit na pu pwedeng mag ingay.
Hindi pa naman pumapasok si Noah doon sa loob kaya wala kaming ginawa kundi ang
mag biruan. Naririnig naming ang strum ng guitar kay Warren habang inaayos niya
ito pero hindi niya kami maririnig galing doon sa kinatatayuan namin.
"Go Zeus! Go Zeus!" Sabay sabay naming sigaw. "Go Noah! Go Noah!"
Nagsasayawan na kami doon sa room nang biglang nag angat ng tingin ang staff. Si
guro ay nakita ang gulong ginagawa namin. Nagtawanan kami at tumigil. Bumukas an
g pintuan ng room nila at dumungaw ang staff sa amin. Namataan ko rin ang pagpas
ok ni Noah sa kabilang room. Mabilis kong binitiwan ang papel na dala at nilapag
ko iyon sa mesang nasa gilid namin.
"Girls, please stay quiet." Anang staff. "Masisira ang recording nila pag medyo
maingay kayo."
Ngumiti ang staff kaya nag angat ako ng tingin. Pumasok pabalik ang staff sa loo
b kung nasaan ang mga musical directors. Bahagya kaming nagtawanan dahil sa mga
ginawa namin nang nahagip ng tingin ko ang nakangiting si Coreen. Nakatitig siya
ng diretso sa salaming nakapagitan sa amin sa Zeus at hindi ko na kailangang ku
mpirmahin kung sino ang katitigan niya.
Yumuko ako nang nagsimulang tumugtog ang Zeus. Isang beses kong sinulyapan kung
paano tinugtog ni Noah ang una ng kantang iyon at hindi ko siya kayang titigan.
Nang medyo tumabi si Coreen sa amin ay hindi ko na pinalagpas ang pagkakataon.
Nag angat ako ng tingin sa Zeus at nakita ko kung paano sila nalasing sa musikan
g tinutugtog. They deserve this so much. 'Yong talento at tiyagang inialay nila
para sa musika ay masusuklian na sila ngayon.
"Ang galing nila ano?" Sambit ko. "I really think Noah should do the vocals, tho
ugh."
Magaling naman si Liam. Pero hindi ko lang talaga maalis sa isip ko 'yong kumant
a si Noah sa akin ilang taon na ang nakalipas. Magaling din siya. Malalim ang ka
nyang boses at hindi ko maintindihan kung bakit hindi siya kumakanta. Isang bese
s ko lang siyang narinig kumanta at iyon ay para mag kaayos na kaming dalawa. Is
a iyon sa mga naging pinaka espesyal na alaala sa akin. That was ours. Kaming da
lawa lang ang naroon at walang makakaagaw sa akin sa alaalang iyon.
Hindi ko alam na kumanta pala siya. Kailan kaya? At sinu sino pa ang nakarinig n
ito? Si Coreen lang kaya ang nakarinig non? Kinantahan niya kaya si Coreen? Inal
ayan niya ba ng kanta si Coreen? He really did fell for Coreen, huh? Iniyakan ni
ya kaya ito? Ang alam ko ay hindi kailanman siya umiiyak para kahit kanino pero
ngayon ba ay nabali nito ang prinsipyong iyon? Did his tears fell for her? When
she broke his heart? Or when he expressed his love for her? Was I just his puppy
love? Iyong pag ibig na una mong naramdaman para maging batayan lang sa susunod
at tunay mong mamahalin?
"Pero hindi siya kumakanta masyado. Nahihiya yan." Her words broke into my thoug
hts.
"Oo. In fact akala ko nga ako lang ang nakarinig sa kanyang kumanta." Ngiti ko n
ang hindi siya nililingon.
"Hmm. Kelan mo ba siya narinig?" Narinig ko ang pagtataka sa kanyang boses.
Nagkibit balikat ako at tiningnan ko si Noah ng mabuti. Nag init ang gilid ng ak
ing mga mata. I guess some things are meant to stay that way. Ang closure na hin
ahanap ko ay para sa sarili ko rin naman pero maaari kayang may mga bagay na wal
a talagang closure? Na ang closure na hinihingi ko ay eto na? Na ang closure ng
istorya namin ni Noah ay ang mismong pagiging walang closure nito? Hindi na nami
n kailangan non. Dahil matagal nang sinampal sa akin ng panahon na hanggang dito
lang talaga. This is our closure. Hindi sapat ang galit at kaonting atraksyon n
i Noah para bumalik sa akin. At hindi sapat ang pagmamahal ko para kumapit sa am
ing dalawa. This is the closure I've been waiting for.
####################################
Kabanata 35
####################################
Kabanata 35
The Boss
Problemado sina mommy at daddy sa mga sumunod na linggo. Isa isa kasing nagdatin
gan ang mga problema sa Going South. Matagal na silang maraming intriga pero ito
ng mga nakaraan ang pinaka malalaki.
"Ang problema kasi sa mga fans ay masyado silang naki carried away. Agad silang
nag co-conclude kahit na ang totoo ay bulag sila sa katotohanan." Sabi ni Everly
se habang kinakagat ang green apple.
Bumisita ako sa kanilang bahay. Nakatanggap kasi ako ng mensahe galing sa sekret
arya ni Ysmael o ni Mr. Aboitiz na tanggap na ako sa kanilang kompanya at magsis
imula na ako sa Lunes. Ilang linggo na rin simula nong bumalik si Everlyse sa ka
nilang bahay. Syempre kasama niya si Carlos dito. Kakatapos lang ng renovation n
g kanilang bahay at naninibago pa ako sa itsura nito.
"Everlyse, you really can't blame them. Wala silang alam. Good for us, alam nati
n ang mga nangyayari, sila ay hindi-"
"Kaya nga dapat ay wag na lang silang mag conclude." Umirap si Everlyse na ang t
inutukoy ay ang mga fans ni Wade o ng Going South na umaalma sa pag ibig nito ka
y Reina Elizalde.
"Halos kalahati ng fans ay teenagers. Hindi mo kakayaning intindihin ang raging
hormones nila. Imbes na patulan ay hayaan na lang. Let them learn from their mis
takes." Sabi ko at umupo sa kanilang kulay beige na sofa.
"Some of them won't learn. Kailangan mo pang sampalin bago matuto." Irap uli niy
a habang pinapatay ang TV kung saan nagpahayag si Wade Rivas ng kanyang speech t
ungkol sa nangyari at nagbabantang hindi mag rerenew sa kontrata.
"Problema na nila kung ayaw nilang matuto. Hindi naman masisira ang buhay mo kun
g hahayaan mo sila. But I understand Wade... syempre nasaktan si Reina. 'Yan ang
napala ng mga fans." Kibit balikat ko.
"Anyway, Meg, pinaulit mo na ba ang iyong tattoo?" Tanong ni Everlyse.
Umiling ako. "Hindi pa. Nagpaschedule pa lang ako ng appointment with Willy. 'Yo
ng artist na kilala ko galing boracay. Magaling siya kaya kinuha ko. Ipinakita k
o na rin ang gusto kong disenyo, siguro next month na."
Tumango si Everlyse at kita ko ang pagdududa sa kanyang mukha. "Nag Facetime nga
pala kami ni Stan kanina. Uuwi na pala siya next week."
"Whoa! Really?" Gulat kong sinabi.
Araw-araw hanggang nag linggo ay doon ako nagpapalipas ng oras kina Everlyse. Wi
th their new pool and amazing patio, pakiramdam ko ay nasa isang international h
otel ako.
And I admit it, mahirap. Mahirap na tanggihan ang mga lakad na nakasanayan mo na
. Mahirap dahil gusto mo ring makita kung gaano ka ingay iyong crowd nong huli n
ilang gig. Pero ganon talaga. Hindi na kami mga bata at kailangan ko nang tapusi
n ito. Dapat nga ay matagal ko na itong ginawa. Hindi talaga mapapantayan ang sa
kit na naramdaman ko.
Ang sumunod na araw ay unang araw ko sa kompanya. Mahirap ang trabaho. May saril
i akong cubicle kasama ang iilan pang designers na magagaling at bihasa na sa la
rangan. Marami kami sa team at ang madalas naming ginagawa ay ang pag aadvertise
ng iilang mga produkto ng iilang malaking kompanya.
Nang nalapit siya doon sa cubicle ko ay umubo na ako para siguraduhing hindi pao
s ang boses ko.
"Good afternoon, Mr. Aboitiz." Sambit ko nang dumaan siya ngunit hindi niya man
lang ako nilingon.
Ngumuso ako at pinaglaruan ang ballpen. Gumalaw ang swivel chair sa kabilang cub
icle at narinig ko ang halakhak ng kasamahan kong nakilala ko kanina.
Pinagkaguluhan nila ako. Hindi ko naman binanggit sa kanila na may kung anong na
magitan sa amin ni Ysmael noon. Nabanggit ko lang na madalas kaming magkasamang
kumain at mag usap pero ganunpaman ay nilagyan nila ito ng malisya. Umiling na l
ang ako at napatanong...
"Siguro ay nag iba na lang ang pakikitungo niya dahil nagbago na. Ilang taon na
rin naman ang lumipas. Siguro ay magagalit ang kanyang girlfriend o asawa pag ma
ging friendly pa siya sa ibang babae." Inosente kong sinabi.
"Walang girlfriend si Mr. Aboitiz no!" Sabi ni Ma'am Alice.
Ngumiwi ako at hindi naniwala. Ilang sandali ang lumipas ay pinaligiran na kami
ng iilang projects. Alas tres ng hapon ay sumama pa kami sa isang photoshoot par
a sa isang sikat na magazine. Ako ang gagawa ng lay out, si Ma'am Alexis at Ma'a
m Alice ay mga photographers. Iba iba ang mga gawain namin sa grupo. At pagkabal
ik ng mga alas singko ay may isang ad kaming gagawin. Kahit na dapat ay out na k
ami ay nag eextend ang iba para lang gumaan ang trabaho kinabukasan.
Ganon ang eksena halos araw araw sa trabaho. Minsan ay umuuwi naman kami ng sakt
o sa oras pag hindi ganon ka busy. Si Ysmael naman ay palagi kong nakikitang bus
y. Madalas siyang may kasamang naka suit rin at madalas siyang may convention o
kung ano. Walang pasok pag Sabado at Linggo kaya hindi naman masyadong toxic sa
ngayon.
Pagka Biyernes ng linggong iyon ay patong patong ang mga trabaho namin. Panay na
ang tawag ni Everlyse sa akin dahil isasama nila ako ngayon sa NAIA para sundui
n si Stan. Atat na rin akong suntukin siya kaya lang ay patong patong ang trabah
o namin.
"Hindi ba pwedeng pumunta ako dito bukas para tapusin ko na lang ang lay out nit
o? Sa Wednesday pa naman ang deadline." Sabi ko kina Ma'am Alexis at Ma'am Alice
na parehong humihikab at nagtitimpla ng kape.
"Ikaw ang bahala. Abay trabaho mo naman iyan." Sabi ni Ma'am Alice.
"I just really need to go."
Huling tawag ni Everlyse ay nasa parking lot ng building na sila ni Carlos. Sina
dya ko pang hindi mag dala ng sasakyan ngayon sapagkat susunduin daw ako ng dala
wa para sabay na naming puntahan si Stan sa NAIA.
Dinampot ko ang mga gamit ko habang pinapanood nila akong natataranta. Pinasadah
an ko sila ng tingin at kinawayan.
"I'm sorry. Pupunta lang ako dito bukas para tapusin ang lahat ng 'yan." Sabay h
alos takbo ko sa elevator.
Tumunog pa ang cellphone ko at nahulog ang iba kong gamit sa pagkakataranta. Isa
isa kong dinampot ang alcohol at wallet kong nahulog sa elevator habang sinasag
ot ang cellphone ko.
Kumunot ang noo ko. Alam kong medyo matagal na kaming hindi nagkikita dahil mata
gal na akong hindi sumasama sa kanila. Hindi ko alam kung ano ang dahilan at tin
atawagan ako ni Wella ngayon but this is really not a good time.
Naaninag ko kaagad ang sarkastikong ngiti ni Everlyse at pinag buksan niya agad
ako ng pintuan. Pumasok ako kaagad at tinaas ko ang aking daliri sa ere para pig
ilan siya sa pagtalak tungkol sa pagiging late ko.
Recording pa lang ang napirmahang kontrata nila sa Moon Records. Tsaka pa lang i
papapirma ni mommy ng kontrata bilang isa sa mga artist nila ang Zeus pag bument
a ang kanilang nairecord na kanta. Tatlong kanta pa lang ang na irecord nila sa
ngayon dahil naging abala sila sa mga show at gig.
Mariin akong pumikit nang napagtanto ang mga problema. Sa susunod na linggo ay c
oncert ni Wade Rivas at tahimik lang kami pero alam naming lahat na kasal nilang
dalawa ni Reina Elizalde iyon. Ang alam ko ay may gusto si Liam kay Reina. Hind
i kaya konektado ito doon?
Kinagat ko ang labi ko para maiwasan ko ang panginginig ng boses ko. Kahit na si
nabi na ni Wella ang nangyari ay may parte sa aking hindi tumatanggap nito. She'
s probably not serious. Liam is probably not serious. He's just broken hearted!
At isa pa, matagal na akong bumitiw sa Zeus. Yes, they are all my friends but so
metimes, we have to cut the cords even for a while. Just until I get better.
"Anong nangyari?" Tanong ni Everlyse pagkatapos kong ibaba ang aking cellphone.
"Nagkaproblema lang ang Zeus." Sabi ko.
"Ang akala ko ba ay matagal mo nang iniwan ang bandang iyon?" Tanong ni Everlyse
.
Tumango ako. "Matagal na nga. Siguro naman ay kaya nilang mag isa. Kaya na nila
iyon." Sabi ko habang tulala sa labas.
Kahit ilang buwan pa lang simula nang umalis kami sa New York ay nakita ko ang p
agbabago sa kanya simula non. Sinuntok ko parin si Stan pero hindi kasing lakas
na iniisip ko nong una kong nalaman kung paano niya nilinlang si Noah na may iba
na akong gusto sa Amerika.
Abala naman si Carlos sa pag tulong kay Stan sa mga bagahe. Walang bukangbibig s
i Everlyse kundi ang pag siset up ng party sa kanilang bagong renovate na bahay.
Ayos lang kung mag party sila bukas dahil wala rin naman ako. Magiging dahilan k
o ang trabaho sa pagiging absent ko doon sa partyng gaganapin sa bahay nina Ever
lyse.
Iilan lang kami sa opisina pag dating ko. Nagtimpla agad ako ng kape at tiningna
ng mabuti ang mga gagawan ko ng layout at kung ano ang gusto nina Ma'am Alice na
mangyari sa gagawin ko.
Isang project pa lang ang natapos ko ay alas tres na ng hapon. Kinusot ko ang ma
ta ko at naisipang kailangan ko na yatang kumuha ng salaming pang radiation nang
sa ganon ay hindi masira ang mata ko sa kakatitig sa computer.
Sumakit na ang aking likod sa kakaupo dito sa harap ng computer. Ilan na lang ka
mi sa opisina at tingin ko ay hindi ko ito matatapos ngayong gabi pero sinimulan
Narinig kong padabog na sinarado ang pintuan sa aming entrance. Nilingon ko kung
sino ang pumasok at nakita kong si Ysmael iyon.
"Noel, I need some specific reports." Matigas niyang sinabi habang patungo doon
sa iilang nag uusap kong mga ka officemate.
"Opo, Sir." Sagot nong officemate ko.
Ngumiwi ako. He's not really friendly anymore. Nagbago ba siya o may atraso ako
sa kanya? I wonder if I should ask him or just leave him that way?
Tumango siya at naglakad pabalik. Tinulak ko ang mesa ko para gumulong ang gulon
g ng swivel chair at malapit ako sa dadaanan niya. Hinintay kong lumapit siya at
nang ganon nga ay ngumiti ulit ako kahit hindi naman siya nakatingin.
Nanlaki ang mata ko at kumalabog ang sa kaba ang puso ko. Oh no, Megan!
Let's Do This
Kinusot ko ang mata ko at pinag isipang mabuti ang pag uwi na sa ganitong oras.
Pinukpok ko ang ulo ko nang may naalala.
"Holy shit! Hindi ko nga pala dala ang sasakyan ko! I need to freaking go." Samb
it ko pagkatapos ay tinitigan ang screen ng computer.
Wala na doon ang ingay kanina ng mga ka officemate ko. Pag andar na lang ng airc
on ang natitira at ginugulo ako ng utak kong kakapanood lang ng horror movie.
Sa aking screen ay sumisigaw ang project na tapusin muna bago umalis. Nagmura ul
it ako at nagdabog. Pinagsisisihan ko ang pagtulog kanina. Narinig kong kumalam
ang sikmura ko. Hindi pa nga pala ako nakakakain!
Bumaling ako sa teleponong nasa kabilang cubicle. Ni dial ko ang numero ng secur
ity sa baba nitong building. Dalawang palapag lang ang pag aari ng kompanya at n
asa pang siyam na floor ako. Magtatanong lang ako kung may taxi pa bang pumapara
da sa baba ng building. Siguro naman ay mayroon. Ang alam ko ay may call center
sa ilang palapag nitong building at madalas umuwi ng disoras ang mga nagtatrabah
o doon.
Kinuha ko ang kulay dark blue kong mug at nag bukas ng isang instant coffee. Kay
a ko pa naman siguro. Naglakad ako patungo sa water dispenser na hindi naman kal
ayuan sa mesa ko. Namataan ko pa doon ang isa kong officemate na nakangangang tu
log sa kanyang swivel chair.
Pinuno ko iyong mug at hinalo ko iyong instant coffee. Binalot agad ng amoy nong
kape ang buong room. Sumimsim ako ng kaonti, natatakot na mapaso. Sa pag simsim
ay naalala ko na naman ang nangyari kanina bago ako dinalaw ng antok.
"Stupid, Meg." Iling ko habang naiisip ang malamig na tingin ni Ysmael sa akin.
Inubos ko ang kalahating oras sa pag iisip kung ano nga ba talaga ang nangyari n
oon. Nang naalala ko na ang huli naming alaalang mag kasama ay iyong kinaladkad
ako ni Noah palabas sa classroom at hinalikan kung saan ay naisip ko kung gaano
ako ka walang pakealam sa pakiramdam ni Ysmael. Hindi nga pala ako nakapagpaalam
ng maayos o hindi ko man lang siya na itext at humingi ng dispensa sa nangyari!
But he can't be that affected right? Na hanggang ngayon ay iyon parin ang ikina
gagalit niya sa akin? Come on, that was ages ago!
Pinilig ko ang ulo ko at napagtanto kong nag aaksaya ako ng panahon para sa wala
. Pinagpatuloy ko ang ginagawa ko at hanggang sa natapos ko iyon. Quarter to twe
lve nang natapos ko ang pangatlong project. Nag ligpit agad ako ng gamit para ma
kaalis na doon. Inisip kong kumain muna sa cafeteria sa baba ngunit mas gusto ko
ng umuwi kesa kumain kaya napagdesisyunan ko rin sa huli na sa bahay na lang ako
kakain.
Chineck ko ang cellphone ko at nakita kong may ilang message doon si Stan at Eve
rlyse na hindi ko pa nababasa. Nang babasahin ko na sana ay namatay ito dahil na
lowbat. Umiling ako at nagsimula nang manikop ng gamit para makaalis na.
Kinuha ko ang jacket kong nasa likod ng swivel chair at agad itong sinuot. Ang n
akapusod kong buhok ay nilugay ko, naghahanda sa malamig na klima sa labas. Mada
ling araw na kaya panigurado ay malamig.
Nakipag biruan pa siya sa akin bago ako tuluyang dumiretso sa elevator para maka
baba na. Halos makatulog ako sa byahe pababa. Nang bumukas ito ay nagpaalam na r
in ako sa reception at sa mga guards doon. Lumabas agad ako ng tower para makaha
nap ng taxi. Magpapatulong sana ako sa security pero nakita kong marami namang n
akaparadang taxi sa tapat at kaya ko namang pumara ng isa.
Lumabas ako ng building at bumaba sa hagdanan para pumara na. Nanuot ang lamig s
a aking balat kahit na may suot akong jacket.
Nag angat ako ng tingin para makahanap ng taxi nang sa tapad ng mga nakaparada a
y nakita ko ang isang pamilyar na kulay pulang pick up at sa labas nito ay may l
alaking nakahilig sa pintuan at nakapamulsa.
Malamig na tingin ang kanyang ibinigay sa akin. That usual and very familiar int
ense eyes. Why is Noah here? At anong ginagawa niya at ginagamit niya ang sasaky
an nina Everlyse? Where is his BMW? At sino ang sadya niya sa building na ito?
Napaawang ang bibig ko sa gulat. Tumayo ng maayos si Noah at uminuwestra ang sas
akyan. Sinusundo niya ako? Ngumuso ako at lumapit ng dahan dahan. So much for cu
tting the cords. Great! Kaninong ideya ito?
"Lasing na sina Stan at iyong iba. Pinapasundo ka nila," aniya nang hindi nakati
ngin sa akin.
Tumango ako. "Sila talaga. Inabala ka pa. Pwede naman akong mag taxi." kumunot a
ng noo ko. "Tsaka sa bahay naman ang uwi ko."
"Gusto ni Stan na doon ka umuwi sa bahay nila," aniya.
Kinagat ko ang labi ko. That asshole is going down! At hindi ko alam na utusan n
a pala ni Stan si Noah ngayon?
Binuksan niya ang pintuan sa front seat para sa akin. Napatingin ako sa kanyang
mga mata.
Kumalabog ang puso ko habang umiikot siya patungong driver's seat. Hindi ko alam
kung paano siya pakikitunguhan ng maayos pagkatapos ng nangyari. Gusto kong mag
tanong kung paano siya napapayag ni Stan na sunduin ako gayong panay ang iwas ni
ya sa akin nong huli kaming magkita. Halos mandiri siya sa akin kaya lagi niyang
pinapagitna si Coreen. And it hurts so much to think about it again right now.
Hindi ko na nakayanan ang magsalita pang muli habang naiisip ko iyon. Ayaw kong
magkamali sa mga sasabihin ko. I want to keep it casual between us.
Pinaandar niya ang sasakyan at wala akong ginawa kundi manahimik. Tumingin ako s
a labas at pinanood ko kung paano umandar ang ibang sasakyan. Medyo malayo ang b
ahay nina Stan at Everlyse kaya paniguradong mahabang biyahe ito ng katahimikan.
Tumigil ang sasakyan dahil sa red light. Kumalam ang sikmura ko kaya napahawak a
ko doon habang nakatingin sa labas.
"Kumain ka na ba?" Nagulat ako sa tanong ni Noah at kumalabog ang lintik kong pu
so.
"Uhm..." Nag isip pa ako kung sasabihin ko ba ang totoo o hindi. "Hindi pa."
"Gusto mong bumili muna tayo ng pagkain?" Tanong niya.
Nagkibit balikat ako at tumango. "Pwede nang fastfood. Para pagdating kina Stan
ay matutulog na ako. Ayos lang?" Tanong ko habang nililingon ang nakikita kong m
alapit na fast food.
Hindi siya sumagot pero diniretso niya sa drive thru ang sasakyan. Nang tanungin
kung anong kukunin ay nilingon niya ako.
Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata ng babaeng nag abot sa kanya ng order
pero wala siyang ginawa kundi baliwalain ito na para bang robot lang iyong nagb
ibigay sa kanya non at wala itong buhay.
Nginuya ko ang fries at uminom muna ng softdrinks bago bumaling sa kanya para su
magot. Sa bawat pag ikot ng sasakyan at iniikot niya rin ang manibela. Ang itim
niyang t shirt ay nakayakap ng mabuti sa kanyang katawan at braso dahilan kung b
akit pormadong pormado ito. Hindi ko matanggal ang tingin ko sa bawat pag higpit
ng kanyang braso.
"Hindi naman. Ngayon lang kasi may project." Sabi ko at malaking pagtataka parin
sa akin na kinakausap niya ako ngayon gayong hindi naman siya madalas na ganito
.
Ilang sandali ang nakalipas ay nanahimik na ulit kaming dalawa. Hindi na rin ako
nagtangkang magsalita dahil baka tama ako at ayaw niya nga akong kausap. Napipi
litan lang siya. Maybe he wanted us casual too...
Niliko niya iyon sa isa mas mabilis na daan patungo kina Stan. Wala masyadong du
madaang sasakyan sa kalsadang iyon at residential iyon ngunit wala pa masyadong
bahay kaya medyo tahimik. Sa malayo ay kita ko ang dagat. Doon ko tinoon ang tin
gin ko nang biglang tumigil ang sasakyan at napamura si Noah.
Kinuha niya ang kanyang cellphone sa bulsa at nilagay niya iyon sa kanyang taing
a. Lumipat ako sa driver's seat at sinimulan ang pagpihit ng susi nang sa ganon
ay makatulong sa pag papaandar.
"Nasiraan kami." Dinig kong sinabi ni Noah habang binabanggit kung saang parte k
ami ng mundo. "Fuck you, Stan! Puntahan niyo kami dito! I told you I should use
my BM- Fuck!" Sigaw niya.
Nilingon ko si Noah at nakita kong halos basagin niya ang kanyang cellphone. Kin
agat ko ang labi ko at kitang kita ko kung gaano siya ka frustrated ngayon. Buma
ling siya sa akin.
Umiling ako. "Low bat ako." Sabay pasada ko ng tingin sa ilang malalaking bahay
sa kaliwang bahagi ng daanan. "Siguro pwedeng manghingi tayo ng tulong. Kumatok
kaya ako sa mga bahay na 'yan?" Sabi ko sabay turo doon.
Bumaling siya sa mga malalaking bahay bago bumalik sa akin para umiling. "Wag na
. Sinabi ko na sa kanila kung saan tayo. If your cousin really cared for you, he
'll be here any minute now." Nakapamaywang siya habang tinitingnan ang tahimik n
a daan.
"Uh, ba't di mo kaya itulak tapos subukan kong paandarin?" Tanong ko.
Bumaling siya sa akin at tumango. Medyo natagalan ang pagtitig niya sa akin bago
niya biglaang hinubad ang kanyang itim na t shirt. Halos mapapikit ako sa bigla
ng ginawa niya.
All his damn muscles in their fucking glory is in front of me. God damn it! Baha
gya niyang hinagis ang kanyang t shirt sa tabi ko at naamoy ko kaagad ang bango
nito.
"Okay, Megan, let's do this." Aniya at nagmartsa patungo sa likod habang napaili
ng ako. Nilagay ko ang aking kamay sa noo.
"Thanks a lot, Noah." Sarkastiko kong binulong sa sarili ko.
"Ano? Ready?" Sigaw ni Noah sa likod.
"O-Oo! Mag bilang ka!" Shit.
"Alright." Aniya. "Ready? One, two, three!"
Pinaandar ko kaagad ang sasakyan habang tinutulak niya ito. Natataranta ako dahi
l malakas ang pagkakatulak niya pero isang tunog lang ng makina ay nawala ulit i
yon. Kinagat ko ang labi ko.
Pinaandar ko ulit. Ngayon ay mas matagal na ang tunog pero namatay parin. He cur
sed. Kinagat ko ang labi ko.
Ngayon ay narinig kong namatay ang makina sa unang tunog. Walang pag asa. Stan s
hould be here anytime soon. Dalawang beses pa namin iyong sinubukan ngunit wala
paring nangyari. Mas lalo lang lumapit ang sasakyan sa gilid ng boulevard.
Hinihingal at pawis siya nang lumapit sa driver's seat. Dalawang beses ko siyang
sinulyapan lang habang hinahawakan niya ang pintuan ng sasakyan at hinahabol an
g hininga. Medyo basa ang kanyang buhok sa pawis. His pants are hanging low on h
is Adonis' belt. Ilang mura na ang ginawa ko sa aking utak. I should stop this!
So much for moving on, Megan Marfori!
"Uhm, maghahanap ako ng tindahan o taong gising pa sa daan. Baka sakaling makapa
g charge ako o baka makahiram ng cellphone."
Malamig ang kanyang tingin na bumaling sa akin. "No. You stay there." Aniya.
"Hindi tayo makakaalis dito pag di tayo gumawa ng paraan." Paliwanag ko.
"Stan's probably coming. Delikado." Wika ni Noah.
Tiningnan ko ang pintuang nakabukas kung saan siya naka tayo. Mabilis akong luma
bas at bahagya siyang napatabi sa ginawa ko. Tinuro ko iyong may iilang ilaw na
mga bahay. Hula ko ay may tindahan doon.
Bahagya akong natigilan sa sinabi niya. Pinilig ko ang ulo ko para mapigilan ang
iba't-ibang mga tanong sa utak ko.
"Are you kidding me? Baka tayo pa ang mapatay." Sabi ko.
"Kaya nga hindi kita pinapayagan diba? Get in the car, Megan," Muwestra niya sa
sasakyan, nagbabanta sa akin.
"Noah-"
"I said, get in the car right now." Mariin niyang ulit.
####################################
Kabanata 37
####################################
Kabanata 37
I'm Sorry
Bumaling ako kay Noah at nilahad sa kanya ang burger. Inisnab niya ito kaya binu
ksan ko na lang.
Binuksan niya ang likod ng pick up at may kinuha siya doong bote ng tubig. Nakak
abingi ang katahimikan naming dalawa. Ang tanging naririnig ko ay ang pag nguya
ko sa burger. We can just stay silent the whole time, right? Wala naman kasi kam
ing dapat pag usapan.
Sinarado niya ang pintuan sa likod at nakita kong may dala siyang throw pillow.
Ngumuso ako at bahagyang sinarado ang pintuan ng driver's seat. Patay ang sasaky
an at medyo umiinit na sa loob. Uminom na lang ako ng coke na puno ng yelo.
Nang biglang kinatok ni Noah ang salamin ay halos napatalon ako. Binuksan ko ang
salamin at nagtaas ng kilay.
"Dito na tayo sa labas mag hintay. Mamamatay ka sa init diyan," aniya at hindi n
a ako hinintay na umangal pa dahil bumalik na siya sa pwesto niya doon sa likod
ng pick up.
Hindi ako gumalaw. Sa halip ay maliliit na kagat ang ginawa ko sa double cheeseb
urger na kinakain at nag iisip kung paano uubusin ang calories non sa pag g-gym.
Nang medyo pinagpawisan ang noo ko ay doon ko pa lang naisipang buksan ang pint
uan. Pagkabukas na pagkabukas ko ay narinig ko kaagad ang sipol ni Noah galing s
a likod.
Nilingon ko siya doon at nakita ko kung paano siya umuupo sa likod ng pick up. H
e's still topless though. Lintik! Ano ba ang gusto niyang mangyari? Mag tabi kam
i doon sa likod? Are you kidding me, Elizalde? You hate me so much! You even wan
t me gone! Kaya nga nandyan si Coreen diba? Kaya nga kinakasama mo siya? Hindi k
o talaga maintindihan. I was damn sure that a part of him is still into me pero
hindi na ako pwedeng umasa don dahil sa sakit na idinulot niya sa akin. No, I de
serve better. Kahit na sinaktan ko siya noon ay alam ko paring hindi na tama ang
pakikitungo niya.
Kinagat ko ang labi ko at uminom ulit ng coke. Lumabas ako ng sasakyan at naglak
ad lakad sa damuhan. Umihip ang malakas na hangin galing sa dagat at inaamin kon
g maginhawa sa labas kumpara sa loob.
Hindi ako lumapit sa kanya. Imbes ay nanatili ako sa naka sementong maliit na ha
ligi sa gitna ng buhangin at daan. It's relaxing. May kaonting ilaw doon malapit
sa dagat at iilang ilaw din ang makikita mo sa malayo. Wala nga lang tao dahil
siguro ay madaling araw na.
Ngumuso ako sa tanong niya. Ano ang ibig sabihin niya don? Siguro ay naalala niy
a ang nangyari sa bar at kung anong galit ang ipinakita ni Everlyse sa kanilang
lahat dahil sa paninisi sa akin. Humarap ako sa kanya.
"I'm sorry sa nangyari sa bar. Hindi ko sinasadya iyon. I was just drunk. That's
the truth. At wala akong ibang maisip na paraan para malayo 'yong lalaki," sabi
ko at nanatiling malamig ang titig niya sa akin. That's the usual look in his e
yes. I'm not even surprised.
Nailang ako sa kanyang titig. Imbes na tumingin rin sa kanya ay kung saan saan n
apadpad ang aking mga mata at naghanap ako ng iba pang topic.
"Bakit ka nag tatrabaho? Ang akala ko ba ay ikaw ang mamamahala ng Moon Records?
That's what your father told me."
Bumaling ulit ako sa kanya. My father told him? "Hindi pa sa ngayon. Wala akong
alam sa business. I need to learn. At gusto ko ring magkaron ng trabaho at maram
daman na ako talaga ang kumikita sa pera ko."
"Tsss..." Pinanood ko kung paano siya ngumiwi. "Ba't di ka na lang mag trabaho s
a kompanya niyo? Your degree suits the nature of the company."
"My degree?" Nanliit ang mga mata ko. Huminga ako ng malalim. Gusto kong magtano
ng kung saan niya nalaman kung anong natapos ko at sa pagkakaalam ko ay hindi na
man siya nagtatanong. Oh, yes, I forgot he's a full time stalker! "So what if I
want a new environment. Gusto ko ng success na ako talaga ang nakakuha. Hindi iy
ong nakikisakay lang ako sa pangalan ng mga magulang ko."
"Isn't Manila a new environment for you? Galing kang New York ah?" Dinig ko ang
pagiging sarkastiko niya.
"Bakit parang gusto mong makulong ako sa Moon? Ano bang pakealam mo sa pagtatrab
aho ko sa ibang kompanya? More importantly, why are you asking me these damn que
stions?" Tumaas ang tono ng boses ko. "Last time I checked, wala kang pakealam s
a akin."
Nanlaki ang mata niya sa sinabi ko. "Because you are damn making me feel worthle
ss, Megan." Tumayo siya galing sa pagkakaupo sa pick up.
Ano? Hindi ko matandaan ang mga panahong nilampaso ko ang pagkatao niya tulad ng
mga ginawa niya sa akin. I've learned my lesson... may mga bagay na hanggang ti
ngin na lang talaga ako. I am so damn tired of his bullshits! Alam kong ganyan n
a talaga ang ugali ni Noah pero hindi ko na kayang magpakatanga para lang masuno
d ang kapritso niya.
"How dare you say that?" Tumaas na ang boses ko at naramdaman ko na ang pagkulo
ng dugo ko. "Ikaw! Ikaw ang nagparamdam sa akin na wala akong kwenta, Noah! I fe
el so damn stupid! Alam kong hindi mo naman hiningi sa akin ang suporta ko sa in
yo pero sana ay hindi mo ako tinratong ganon!" Huminga ako ng malalim at nagulat
kung saan nagtungo ang usapang ito.
"Your father told me to back off because I was worthless! Na hindi ako bagay sa
iyo dahil saan ka gumraduate at tagapagmana ka ng kompanyang pinag hirapan nila!
I'm living in the shadow of my parents and brothers! I am worthless because I o
nly know how to play music! Fuck, Meg? Anong meron ka at ang hirap mo talagang a
butin? Ha?" Sigaw niya sa akin.
"Iniwan mo ako dito para mabaliw at pag balik mo hindi parin kita makuha kasi ma
hal ko ang musika? What the fuck? And you don't even know that! Ang tanging alam
mo lang na gawain ay ang akitin ako..." Tinuro niya ako.
Bumilog ang bibig ko sa gulat. Hindi ko makakalap ng tamang salita. No. No... No
... I've come this far. Ilang beses ko nang tinanggihan ang lahat ng gig nina No
ah para lang maging maayos kahit paano. He tore my soul apart when he made me fe
el like I'm god damn worthless. Hindi ang salita niya ang makakapagpabago ng isi
p ko.
"Where is Coreen right now?" Matabang kong tanong habang nagbabadya ang luha ko
na ayaw tumulo dahil sumabog ang bulkan ng galit sa kalooblooban ko. Galit na no
on ko pa nararamdaman ngunit natatabunan ng pagmamahal. Ngayon ay wala akong mak
ita kundi iyon.
"Ba't mo ako tina-"
"Where is Coreen?" Ulit ko. Hindi nanginginig sa titig niyang malamig at malupit
. Tumango ako nang naliwanagan. "He's with Rozen, right?"
Kumunot ang noo niya at pinanood ako habang tumatango.
"Ako lang ang para sayo, really, Meg? I have heard about your freaking adventure
s in the US. I have heard from Stan. At pag balik mo dito ay ganon parin ang muk
ha mo. You still have that innocent look. The look you've been sporting since da
y one. Parang walang nangyari. Parang ako parin."
Halos matawa ako. Nasa harap ko na siya at ramdam ko ang init ng galit niya sa k
anyang mga mata. Gusto kong sabihin na nagkakamali siya sa mga alam niya tungkol
sa akin. Sa lahat ng sinabi ng lintik na Stan na iyon pero wala na akong pakeal
am. Kung ano man iyon ay hindi ko na iyon babawiin. Ano pa ang dahilan?
"She reminds me of you." Mahinahon niyang sinabi.
Ngumisi ako at umiling. Ang luhang kanina pa sa gilid ng aking mga mata ay tumul
o. Umamba akong magmamartsa paalis sa harap niya dahil sa pagkakairita. I told y
ou, Megan! This was a bad idea!
Ngunit imbes na dumiretso ay nadapa ako sa mga maliliit na batong naroon. I fell
flat on my face. Ang tira tirang coke at natunaw na yelo galing sa iniinom kong
coke ay natapon dahilan kung bakit nabasa ang damit ko.
Naramdaman ko ang hawak ni Noah sa aking baywang ng pinulot niya ako at pinaupo
sa likod ng pick up. Tinakpan ko ang mukha ko. Ayaw kong makita niya ang pag iya
k ko.
Malamig ang tubig na nasa damit ko. Hindi pa nag iilang segundo ay nanginig na a
ko dahil sa ihip ng hangin.
"Hands fucking up." Ulit niya at pinilit niyang tinaas ang kamay ko.
Tinaas niya ang aking damit at hinubad niya ang sleeveless top ko sa aking kaliw
ang kamay. Binalik ko ang kamay ko sa aking mukha. Kinuha niya ang isa ko pang k
amay at tinaas, hinubad rin iyon at pati sa ulo ko.
Mabilis ang punas ko sa aking mga luha. I don't need this right now. I don't nee
d him like this. Hindi ako sumagot ngunit siya na mismo ang dumiretso sa harap n
g sasakyan para mag hanap.
Kinalma ko ang sarili ko. Pinupunasan ko isa isa ang aking mga mata para matigil
ang luhang parang talon kung makabuhos. Breathe in, breathe out. Iyon ang ginaw
a kong mantra. Hanggang sa natulala ako at bumalik siya dala ang kanyang t shirt
at aking jacket.
Hindi ako nag angat ng tingin sa kanya. Pinaglalaruan ko ang daliri ko at hindi
na gumalaw. Wala akong pakealam sa lamig na nararamdaman ko. Pwede akong mamatay
sa pamamanhid dahil sa lamig at wala akong pakealam.
Nilagay niya ang aking jacket sa aking likod. Hindi ko iyon sinuot sa aking mga
braso. At wala rin akong pakealam kung kita ni Noah ang bra ko ngayon. Wala akon
g pake. Hindi ako tumitingin kay Noah at wala na akong pake sa kanya. Ubos na ak
o. Matagal niya nang sinagad.
Ang magkabilang kamay niya ay nasa gilid ng hita ko. Yumuko siya para hanapin an
g tingin ko. Hindi ko alam kung anong nasa mata niya at hindi ako titingin dahil
wala na akong pakealam. I just want us out of this situation.
Umangat ang kanang kamay niya at naramdaman kong dumampi ito sa aking tattoo. Hi
naplos niya ang aking tattoo na para bang babasaging bagay iyon. Pumikit ako ng
mariin. Next week, papatabunan ko na iyan. Wala nang Noah Elizalde'ng naka ukit
sa aking balat. Nong sinabi kong tama na, ay talagang tumigil na ako.
Yumuko pa siya at ikinagulat ko ang pag dampi ng kanyang labi sa aking tattoo. I
sang mababaw at halos nanunuyang halik ang iginawad niya roon na para bang pag d
idiinan niya pa ng kaonti ay mababasag ito.
"Do not fool me, Noah." Nanginig ang boses ko. "Nasaktan ka ni Coreen kaya nandi
to ka sakin."
"Kaya akong saktan ni Coreen. Pero ikaw? Kaya mo akong wasakin. Ng pinung pino."
Pabulong niyang sinabi nang biglang umilaw galing sa harapan ng sasakyan.
Tumayo siya ng maayos at nanliit ang mga mata niya sa ilaw. I'm sure that's my c
ousins right there. Tinulak ko siya ng bahagya at tumayo akong mag isa. I'm sorr
y, Noah.
####################################
Kabanata 38
####################################
Kabanata 38
Lunch
"Hey guys!" Natatawang sambit ni Stan nang tumunog ang sasakyan sa harap.
Kinuha ko ang hinuban kong damit at hindi na ininda ang lamig at ang pagkakabasa
nito. Mabilis kong sinuot ang aking jacket at niyakap ang sarili. Hindi ako mak
angiti pabalik sa malaking ngising sinasalubong ng pinsan ko sa akin. Padabog na
bumukas ang mga pintuan sa front seat at sa likod at nakita kong lumabas si War
ren at Joey. Natatawa rin si Joey at base sa kanyang pulang pulang mukha ay alam
kong lasing na siya.
Gusto ko siyang pagalitan pero wala na ako sa mood para magsalita. Nararamdaman
kong nanunuod si Noah sa akin habang nagsusuot siya ng damit. Pinagmamasdan niya
akong mabuti na para bang nanghihingi siya ng maaari kong aksyon.
"Hila na lang namin ang pick up, bro. I'm to drunk to check it right now." Ani S
tan habang binubuksan ni Warren ang makina ng sasakyan.
Hindi ako makatingin sa kanya. Halu halong emosyon ang nararamdaman ko para sa b
uong banda. May pagtatampo dahil naaalala ko na naman ang nangyari sa bar, may a
wa, at sakit.
Sinarado ni Warren ang makina at diretso ang tingin niya sa akin. Kahit na hindi
na makapag focus ng maayos ang kanyang mata ay alam kong may iniisip siya.
You guys are all too late. Tulad ni Noah. Binigay ko ang lahat para sa banda
yo at ayaw ko mang balikan ang sakit na idinulot ninyo sa pagtataboy sa akin
nakamarka na ito sa puso ko. Hindi ko alam kung ilang buwan pa bago maghilom
sugat na ginawa niyo but one things for sure, it will leave a scar. We will
er be the same again...
nin
ay
ang
nev
"Wala nang mga bisita kina Stan?" Tanong ni Noah kay Joey.
"Wala na. Ang tagal niyo kasi. Ang saya pa naman! Tawang tawa ako sa mga kwentuh
an, e." Ani Joey.
Tumango lang si Noah at tumulong na rin kay Warren. Pumikit ako ng mariin at nag
isip na sana ay umuwi na lang ako kanina. Ilang sandali ang lumipas ay narinig
kong maayos na at pwede na kaming tumulak.
"Oh, Noah? Gusto mo palit muna tayo?" Tanong ni Warren nang bumaling siya kay No
ah.
Umiling lang si Noah at dumiretso sa sasakyan. Tumingin ako sa labas pagkatapos
niyang isarado ang pinto.
"Tara na!" Ani Stan galing sa driver's seat ng kanyang sasakyan at pumasok na ka
agad si Joey. Nanatili pa si Warren sa labas at tiningnan kaming dalawa.
Huminga ako ng malalim at tumingin sa labas. I'm gonna have to endure another mo
ment with Noah. Ayaw ko na. Ayaw ko na talaga. Nag aalab ang galit ko at nasasak
tan ang puso ko tuwing naaalala ko ang sagutan namin kanina.
Mabagal pa nang unang tumakbo ang sasakyan nina Stan. Nang nasa concrete road na
ay naging maayos at matulin na rin ang takbo nito.
Ang ingay na maririnig lang sa loob ng pick up ay ang mga tikhim namin ni Noah.
Sa gilid ng mga mata ko ay kitang kita ko kung paano niya ako tinitingnan. Paano
niya nagagawa iyan? Paano niya ako nagagawang tingnan ngayon kung noon ay halos
mandiri siya sa akin ng husto? Paano niya ako nagawang ipagtabuyan noon kung ga
nito siya kung makatitig sa akin ngayon? I am so bothered! How can he keep his d
amn feelings like that?
And then I wondered what my father told him. Alam ko na noon pa na medyo malupit
si daddy sa mga nagbabanda. He's in the industry at kabisado niya ang mga nagba
banda kaya istrikto siya lalo na't alam niyang may nagugustuhan akong tulad ni N
oah.
"You can wear my t shirt it you want." Bulabog ni Noah sa katahimikan naming dal
awa.
Umiling lang ako. Ayaw kong magsalita.
"May damit ka ba sa bahay nina Stan-"
"Kailan ka pa nagkaroon ng pake sa akin?" Sabi ko nang di siya tinitingnan. "Sto
p this shit, Noah. I know you're only doing this because you are lonely. Coreen'
s not with you anymore."
"Stop talking about Coreen, Meg." Naririnig ko ang iritasyon sa kanyang boses.
"How come you want me to stop mentioning her name now when just months ago you w
ere always talking about her-"
"That's because you're always around, Megan. And I don't want you to fucking fee
l that you're the only one for me. No way. Lalo na tuwing naaalala ko ang mga si
nabi ng daddy mo? Tsss."
Gusto ko siyang sigawan! Si daddy ang kanyang kalaban! Kay daddy siya dapat maga
lit! Hindi sa akin! Pero hindi! Ako ang kanyang sinaktan! Saakin niya binuntong
ang lahat ng sakit! Now, I am asking for a break. Because I'm not a god, I get t
ired too.
"I know I won't be the only one for you. Kahit nong high school pa lang tayo. Th
at's why I want to push the hands of time, to make it fast, to see if you're sti
ll into me when we're ready. Because I know you know me, Meg... I want to be the
only one. I want to be the first and the last."
You have always been my only one, Noah. But I can't tell you that now. Pride na
lang ang natitira sa akin at iyon ang kailangan ko para maging maayos ako. Mabil
is kong tinulak ang pintuan ng sasakyan pagkadating namin sa bahay.
"You two have gone crazy. Kung hindi ko kayo kaibigan kanina ko pa naiisip na hi
gh kayong dalawa." Nalunod ang boses ni Warren sa mga yapak ko.
Mabilis kasi akong dumiretso sa bahay nina Everlyse. I'm not sure where I will s
leep tonight. Siguro doon sa guestroom na madalas kong tinutulugan.
Hindi ko na narinig ang dinugtong nila. Sumalubong sa akin ang mapupungay na mat
a ni Everlyse sa sala. Nadatnan ko siyang tulog sa sofa at naalimpungatan nang n
arinig ang yapak ko.
Pinasadahan ko ng tingin ang buong bahay na medyo magulo pa. Iniisip ko kung sin
u sino ang mga nagpunta. Siguro ay nagpunta rin dito sina Wella at ang iba pa na
ming kaklase noong high school.
Mag aalas tres na ng madaling araw at pagod na pagod na ako. Masakit na ang mga
mata ko dahil sa pag iyak at pagtatrabaho kanina.
"Are you okay? Anong nangyari sa inyo ni Noah? Nag inuman pa kasi sila at hinint
ay pa nilang umalis 'yong mga bisita bago kayo nasundo!" Ani Everlyse, sinasamah
Naramdaman ko ang mapanuring titig niya ngunit binalewala ko iyon. I don't want
to answer anymore damn questions. Mabigat na iyong mga sagutan namin ni Noah at
ang tanging gusto kong mangyari ay matapos ang araw na ito.
"Bakit iyan nabasa?" Tanong ni Everlyse habang binubuksan ang guest room para sa
akin.
Kinagat ni Everlyse ang kanyang labi at tiningnan ako habang nakahilata doon sa
kama nila. Pumikit na ako.
Iniwan ako doon ni Everlyse. Halos hindi rin ako nakatulog sa nalalabing mahigit
na dalawang oras sa pag alis ko. Wala akong inisip kundi iyong mga sagutan nami
n ni Noah. Gusto kong malaman kay daddy kung anu ano ang mga sinabi niya. Gusto
kong umuwi at magpahinga.
Kaya nang nag alas singko at tahimik na ang sala nina Everlyse ay dumiretso na a
ko sa labas. Nagpatawag ako ng taxi at umuwi na. Hindi ko alam kung naroon pa ba
sina Noah o umuwi na rin. Basta ay umuwi na lang ako ng mag isa para makapag is
ip isip.
Pinukpok ko ang ulo ko nang nag alas onse na ng tanghali at hindi ko pa natatapo
s ang lay out ng isang proyekto dahil sa mga iniisip.
"Uy, Ma'am Megan... Ayos ka lang? Break muna tayo?" Pansin ito kahit ng officema
tes ko.
"Tatapusin ko lang 'to." Frustrated kong sinabi at tumitig ulit sa monitor.
Habang seryoso akong tumitingin doon ay may biglang kumalabit sa akin sa likod.
Kumalabog ng husto ang puso ko at mabilis kong nilingon kung sino iyon. Isang pa
milyar na babae ang ngumiti sa akin habang pinapakita ang isang styro ng pagkain
.
Nilapag niya iyon sa gilid ng computer monitor ko. Namilog ang mata ko habang ti
nitingnan iyong styro at may note pang nakalagay sa itaas. Halos gusto kong lumi
pad at mabaliw. May naaalala akong eksenang ganito. Those... precious lunch time
and those sweet little notes. Hindi ko namalayang nangingiti na ako kaya mabili
s kong iniba ang ekspresyon ko galing doon sa nakasimangot na mukha bago ako bum
aling sa sekretarya.
Nilingon ko ang mga katabi kong cubicle na halos wala ng tao dahil nag lunch bre
ak na ang mga ito. Lumunok ako at naghintay na iwan ng sekretarya bago ko dinamp
ot ang maliit na note.
Natigilan ako. Kay Mr. Aboitiz galing ang lunch na ito? Huminga ako ng malalim a
t halos mapukpok ko ulit ang ulo ko.
####################################
Untitled Part 40
####################################
####################################
Kabanata 39
####################################
Kabanata 39
As You Wish
Alas sais nang nagligpit ako ng gamit sa opisina. Tinapos ko muna ang lahat bago
ako umalis. Nilingon ko sina Ma'am Alice at Ma'am Alexis na parehong sumisimsim
ng kapeng barako. Niyaya ko silang umuwi na para magkasabay naman kami.
"Naku buti ka pa! Pumunta ka kasi dito nong Sabado kaya tapos mo na, diba? Mukha
ng mahabang gabi 'to. Wednesday na kasi ang deadline." Sabi ni Ma'am Alice, gina
galaw ang kanyang eye glass.
Tumango ako. "Ako lang pala ang uuwi nito."
Tumigil ako sa harap niya. Nangangapa ng salita at natatakot na baka maging malu
pit ulit siya sa akin. Should I say thank you or should I go instead?
Tinupi niya ang dyaryo at nag angat siya ng tingin sa akin. The traces of blue i
n his eyes are now very visible. Ang buhok niyang naturally brown ay mas lalong
nagpatingkad sa kakaibang kulay ng kanyang mga mata.
"Uhm, Mr. Aboitiz..." Naasiwa ako sa tawag ko kay Ysmael. "I just want to say th
ank you for that lunch." Tipid akong ngumiti.
Matigas ang kanyang tingin. Halos mautal ako sa susunod kong sasabihin para maka
pagpaalam na.
"No problem." Sagot niya sa matigas na ingles. "Are you free tonight?" Nagtaas s
iya ng kilay.
Pumasada pa sa gilid ang mga mata ko, naghahanap ng sagot sa tanong na hindi ko
gaanong naintindihan. "Huh?"
"Nagtatanong ako kung wala ka bang gagawin ngayong gabi? Maybe you can join me f
or dinner?" Binaba niya ang dyaryong tinupi kanina at nilapag sa mesa.
"Uh, wala naman akong gagawin pero nakakahiya Ysmael, I mean, Mr Aboitiz." Kinag
at ko ang labi ko sa konting pagkakamali.
"For old time's sake, Megan. Wag ka nang mahiya." Aniya at nagawa pang ngumisi.
"Well," tumango ako. "For old time's sake then." Iyon ang sinabi ko kahit sobran
g kabado kong balikan ang nakaraan naming dalawa.
May sinenyas siya sa security guard ng building. May tinawagan naman ang securit
y guard habang nag uusap sila ni Ysmael. Dalawang kamay ang nakabuhat sa aking i
tim na bag habang naghihintay sa maaaring mangyari.
Naisip kong kung hindi ko siya nilapitan kanina ay yayayain niya kaya ako? He's
probably bored tonight that's why. Oh, wait? May girlfriend ba siya? O asawa? Hi
ndi ba iyon magagalit?
Nilingon ako ni Ysmael at kahit sa pag lingon niya ay nagulat pa ako. Napatalon
ako ng bahagya kaya uminit ang pisngi ko sa hiya. He didn't mind. It's like it's
a usual reaction of anyone.
May isang guard na lumabas sa kanyang sasakyan at agad binigay sa kanya ang susi
. Pinagbuksan niya ako ng pintuan sa front seat. Wala akong ginawa kundi ang ngu
miti at magpasalamat bago pumasok sa loob. Umikot siya at pumasok na rin sa driv
er's seat. Inayos ko ang aking seatbelt. Ganon rin ang ginawa niya sa kanya.
"Again, Meg, I'm sorry for being rude to you that day. I got stressed at marami
akong iniisip." Aniya sa walang emosyon habang nag dadrive.
"No worries. I understand. And also, I am rude to you too. Dapat ay iginalang ko
na boss ka namin. Ano na lang ang sasabihin ng iba pag tinawag kita sa pangalan
mo like we're friends." Wala sa sarili kong sinabi.
Sinulyapan niya ako. "You're still that same old Megan. Some things never change
, huh?" Ngumiti siya sa daan.
Tinitigan ko siya. "And you... changed a lot. But it's a good change naman." Ngi
ti ko. "By the way, hindi ba magagalit ang girlfriend o asawa mo na isinama mo a
ko ngayon sa dinner? You should have called her or maybe let her join us too?" I
suggested.
Bahagya siyang tumawa. "I don't have a girlfriend or a wife, Meg. I'm sorry to d
isappoint."
"Oh?" Gulat kong reaksyon. "That's impossible, Mr. Aboitiz. Sa gwapo mong iyan a
t sa pagiging successful mo? Two things? It's either you got hurt a lot by your
past lovers or you're gay!" Humagalpak ako ngunit nasa gilid ng tono ko ang bigl
aang takot na baka masamain niya ang sinabi ko. "I'm sorry."
Nagtaas siya ng kilay. "First, you can call me Ysmael when we're alone. Sa opisi
na mo na ako tawaging Mr. Aboitiz. Second, I'm not hurt or gay, Megan. Kung gust
o mo ay ngayon agad ko papatunayan sa'yo na hindi ako bakla... or hurt. I just d
on't really like committments at the moment. It's been five years since I had my
last girlfriend. Kuntento naman ako sa wala ngayon. Mas malaya ako at iwas stre
ss."
"Oh... You must've dated the wrong girls. Dapat ay nakakatanggal ng stress ang l
ovelife, hindi nakakastress." Lumipad ang isipan ko kung saan kaya pinilig ko an
g ulo ko para maibalik sa ngayon.
"I guess you're right." Itinigil niya ang sasakyan sa isang mamahaling strip ng
mga restaurant. Iginala ko ang paningin ko doon habang tinatanggal ang seatbelt.
"We're here."
Sabay kaming bumaba ng sasakyan. Nilagay ko ang aking bag sa aking balikat at ni
lingon siya. Pinasadahan niya ng tingin ang mga restaurant at tumigil ito sa isa
ng malapit lang sa amin.
"What do you want, Meg?" Tanong niya habang binibigay na rin sa akin nong waiter
ang isa pang menu.
"I'm fine with Swedish Beef Stew and pineapple juice."
Naabutan ko ang matalim niya tingin sa akin. Naiilang akong ngumiti pagkatapos a
y bumagsak ang tingin niya sa menu. "Two of that, please." Sabay bigay niya ng m
enu sa waiter.
"Wine sir?" Tanong ng isa pang waiter habang may dala dalang mamahaling wine.
"Yes please." Ani Ysmael habang pagkatapos ay nagsalin ang waiter na iyon sa ami
ng mga wine glass. Natuon ang tingin niya sa akin. "I hope you drink wine?"
"Yes. Sure." Tumango ako at kinuha ang wine glass para sumimsim doon.
Nang tumama ulit ang tingin ko sa kanya ay napansin ko ulit ang kanyang paniniti
g. Bahagya akong ngumiti.
"So how is Megan Marfori after all those years?" Tikhim niya.
"As you can see, Ysmael. I'm not as successful as you. Unti unti pa lang gumagaw
a ng pangalan. How about you?" Nagtaas ako ng kilay.
"Oh you really know how to flatter a man. I am not yet successful. My father is
successful kaya ko naabot ito. And you are a Marfori... you should be successful
."
Umiling ako. "No. Gusto ko ring paghirapan ang lahat bago ko makuha ang success
na hinihingi ko. Still a long way to go. Gusto kong maging kagaya mo."
Hawak hawak niya ang wine glass habang mabigat ang tingin sa akin. "I expect you
have a boyfriend?" Nagtaas siya ng kilay.
Tumawa ako. "I don't have one."
"Oh... You've got to be kidding me." Matamis ang kanyang ngiti. Napangiti rin ak
o. "Habulin ka ng lalaki noon."
Nanlaki ang mata ko. "Hindi ah!"
"Well, hindi mo siguro makita dahil may iba kang gusto."
Napawi ang ngiti ko habang umiiling. "That was a long time ago, Ysmael."
Nagkibit balikat siya at uminom ulit galing sa wineglass. Hindi siya makatingin
sa akin.
"I know this is long overdue but I'm sorry..." Tumingin ako sa wineglass ko bago
ko ibinalik ang mata ko sa kanya. Hindi parin siya makatingin sa akin. "Hindi a
ko nagpaliwanag ng maayos sa iyo noon." Tinikom ko ang bibig ko sa takot na baka
mabanggit ko ang pangalan ng isa pang tao.
"That was nothing. Matagal na iyon. At isa pa, alam ko namang wala akong chance
sayo. You were too passionate and your eyes was only for Zeus." Tsaka pa lang si
ya napatingin sa akin.
"Noon yon." Mariin kong sinabi dahil iyon ang pinaniniwalaan ko ngayon. Definite
ly.
Nagkatitigan kaming dalawa. Tsaka lang naputol iyon nang dumating na ang order n
amin. Nagtawanan na lang kaming dalawa habang pinag uusapan iyong mga nangyari n
ong high school. Not bad. Pagkatapos naming kumain ay may tumawag sa kanya na bo
ard member kaya natigil kami sa pag alaala ng mga nangyari nong high school. Pag
katapos ay nag desisyon na kaming bumalik na sa building.
Masayang kasama si Ysmael. Kahit na hindi ko maiwasan ang pagkakailang dahil siy
a ang boss ko pero tuwing binabalikan namin iyong nangyari nong high school, iyo
ng sayaw namin, at iyong lahat ng mga alaala ay gumagaan ang loob ko. Tumunog an
g kanyang cellphone at kinailangan ko ulit manahimik dahil sasagutin niya iyon.
"Hello?" Matigas ang boses niya. "Yes. I will be there tomorrow night." Tumigil
siya at niliko ang sasakyan sa building. "Maghahanap ako ng empleyadong ise-send
ko. Just give me the details, Fiona. Thank you." Binaba niya ang cellphone niya
at sumulyap sa akin.
Tipid akong ngumiti habang kinakalas ang seatbelt.
"I'm sorry for the calls. Hindi maiiwasan sa trabaho."
"It's alright. Naiintindihan ko naman. Nahihiya nga ako baka ako pa ang nakakais
torbo sa trabaho mo."
"No... Hindi naman ganon. Shall I walk you to your car?" Nagtaas siya ng kilay.
"Naku! I'm fine. Wag ka nang mag abala."
"Don't reject me, Megan." Mariin niyang sinabi at bumaba para pagbuksan ako.
Humagalpak ako dahil sa kanyang ginawa. Hindi ako sigurado kung paano siya pakik
itunguhan. Shall I treat him like my boss or my friend?
Kinagat ko ang labi ko at nilahad niya ang daanan. Kitang kita ko kung paano tum
ingin ang mga security guards sa amin. Sabay kaming naglakad patungong parking l
ot. Para akong lumulutang sa ere at hindi ko malaman kung naiintimidate ba ako o
ano.
"I won't be around the office starting tomorrow. May conference ako until Friday
. But can I still buy you lunch?" Tanong niya.
Pinindot ko ang car alarm bago siya nilingon. "Wag ka nang mag abala."
"I told you, Megan. Don't reject me." Banta niya.
Napangiti ako. "If that's what you want, Mr. Aboitiz. But seriously, Ysmael, nak
akahiyang bigyan ng lunch ng boss."
"That's what I want. Unless may ibang nagbibigay sayo ng lunch."
"Wala no. Who would?"
"I don't know. So... I can buy you lunch? Ipapahatid ko sa sekretarya ko." Ulit
niya.
Binuksan ko ang pintuan ng sasakyan ko at pumasok ako sa loob. Binaba ko ang sal
amin para makausap siya.
Mabilis ang kanyang lakad pabalik sa building nang di ako nililingon. Nanatili a
ng titig ko sa kanyang malapad na likod at sa all black niyang suit. He is refre
shing. Thank you, Ysmael.
####################################
Kabanata 40
####################################
Kabanata 40
Sinusundo Kita
"Let them, Alejandra." Pagkagising ko isang araw ay ang sigawan sa baba ang bumu
ngad sa akin.
Aalis si mommy at daddy ngayon. Magbabakasyon daw silang dalawa dahil tapos na a
ng preparation sa concert ng Going South. Dumungaw ako sa aming sala at nakita k
o si Tito Adolfo, ang daddy nina Stan at Everlyse.
Nanlaki ang mata ko. Hindi ko alam na nakabalik na pala ang mga magulang nina St
an galing US? Mabilis ang pagbaba ko para mag mano at bumati.
Kahit walang make up si mommy dahil masyado pang maaga ay kitang kita parin ang
awtoridad at ang pagiging matigas niya sa bagay na gustong mangyari ni tito.
"I hope they will not fail me again, Adolfo." Mariing sinabi ni mommy.
"Stan's never failed before." Sagot naman ni tito.
"What about Stan, mom?" Kumunot ang noo ko sa usapan nila. "Sorry to interrupt.
What is this all about? Bakit kayo nagtatalo?"
Tumayo si mommy at nagkibit balikat. Umiling naman si daddy kay tito Adolfo.
Unti unti akong naliwanagan sa usapan nila. Nalaglag ang panga ko nang napagtant
o kong babalik si Stan sa grupo.
"They will need more gigs. Mas marami pa sa ginawa nila sa linggong ito. Give me
two months to expose them. At isa pa, kailangan din nilang sumunod sa mga kondi
syon ko." Sabi ni mommy.
"You signed them, mom? Payag ka na na si Stan?" Tanong ko.
"Of course, Meg." Sagot ni mommy. "They have to work with one of my new artists.
Idedebut ko siya kasama sila. They have to accept my conditions. Kung ayaw nila
..." Nagkibit balikat si mommy. "It's their loss."
Nilingon ko si daddy na pinapanood ako kanina pa. Kumunot ang noo ko habang gina
gawa niya iyon ng nakapangalumbaba. Hindi parin kami nakakapag usap tungkol sa m
ga sinasabi niya kay Noah. I want to confront him but surely this isn't the righ
t time to do that. Nasa harap namin si tito Adolfo at ang mommy.
"Are you going to prepare for your work, Meg? Or are you gonna stay here and wat
ch us all day?" Tanong ni daddy.
"I'll prepare dad." Sabi ko at umalis na doon para bumisita sa kitchen at maghan
ap ng makakain.
Ano pa ang punto ng pagtatanong ko kay daddy sa lahat ng mga sinabi niya kay Noa
h kung unti unti ko nang aalisin si Noah sa aking sistema? I will only complicat
e things if I ask him questions. Pero hindi ko mapigilan ang pag iisip ko tungko
l doon.
Pagkatapos kong kumain, maligo, mag ayos, at magbihis ay bumaba na ako. Naroon p
arin si daddy kung saan siya nakaupo kanina. Katabi niya ang isang malaking male
ta. And I can imagine mommy still doing her thing in their room. Nakapikit si da
ddy. He's obviously tired of waiting. Tito Adolfo was not there anymore. Siguro
ay umalis na kanina pa habang nag aayos ako.
Hinalikan ko ang pisngi ni dad. Nagulat siya sa ginawa ko. Ngumiti ako.
"Alis na po ako. Mag ingat kayo ni mommy. Enjoy Los Angeles, dad." Sabi ko nguni
t hindi agad umalis.
Kinusot ni daddy ang kanyang mga mata bago ako tiningnang mabuti. Gumagapang sa
isip ko iyong mga maaaring nasabi niya kay Noah. "How's your work?" Biglaan niya
ng tanong.
"Fine, dad. Magandang training ground to sa akin." Sabi ko, pinapanood siya.
"Well, that's good. You should go and get yourself a boyfriend too. You're young
but you're of age." Ngumiti siya.
Hindi ako makangiti pabalik. Gusto kong magtanong ng mga tungkol doon pero iniwa
san ko iyon. "It will come, dad."
Tumango si daddy. "May pumuporma ba sa iyo? Can I expect na pagbalik namin ng mo
mmy mo galing L.A. ay may ipapakilala ka sa amin?"
"Dad!" Ngumiti ako. "Wala pong pumuporma sa akin."
Nagtaas siya ng kilay na para bang hindi naniniwala.
Tipid akong ngumiti. "Wala po talaga."
Tumaas ang kanyang dalawang kilay. "Then I will just wait."
Hinalikan ko ulit si daddy pagkatapos ay nagpaalam na para makaalis na ng bahay.
Naglalaro parin sa isip ko iyong mga tanong ko habang nasa loob ng taxi pero pi
nutol ko ang naglalakbay kong utak. I should stop thinking about him. Wala ngang
pakealam 'yong tao, ako pa ang makekealam sa kanya?
Sa umagang iyon ay naging productive ako. Marami akong natapos na trabaho. Nang
nag lunch break ay nakakuha ulit ako ng styro na may note galing kay Ysmael.
'Happy lunch.
-Ysmael Aboitiz'
Nangiti ako habang dinudungaw ni Ma'am Alice ang note na agad kong itinago.
"Sino ba talaga iyang secret admirer mo, ha?" Tanong ni Ma'am Alice habang binab
aba ang kanyang eye glass.
"Sino ba edi si Mr. Aboitiz!" Pabirong umirap si Ma'am Alexis. "Ilang beses ko n
a 'yang nadatnan ngayong linggo."
"Naku! Wala ah! Hindi ko siya secret admirer. May atraso kasi 'yon sakin kaya ga
non." Giit ko.
Nag stretching ako nang nag alas singko. Humikab na si Ma'am Alexis habang nagli
ligpit ng gamit. Dinungaw ko ang cellphone kong may text galing kay Wella. Binuk
san ko iyon.
Wella:
Hi Meg! Wala kang trabaho ng Saturday diba? So you're free tomorrow? May gig kas
i 'yong Zeus sa Cafe Marcello. Ito ang first time kong makita ulit sila na si St
an na ang vocalist. Please, come with us?
Ginulo ko ang buhok ko. Hindi ko alam kung anong isasagot ko kay Wella. Syempre
ay hindi ako pupunta pero gusto ko ring makita kung kamusta na sila ngayong si S
tan na ulit ang vocals. Hindi pa sila nag iisang linggo sa arrangement na iyon.
Tinulak akong bahagya ni Ma'am Alexis. Inaayos niya ang mahabang bohemian skirt
niya at ang kanyang sling bag na dala.
"Di ka pa aalis? May date pa kayo ni Mr. Aboitiz no?" Tukso niya sa akin na siya
ng dahilan kung bakit napatingin ang ibang ka officemate sa akin.
"Hindi ah! Wala!" Uminit ang pisngi ko. Nilakihan ko ang mata ko para matigil na
siya pero humagalpak lang siya sa tawa.
"Naku! Swerte mo. Sa dalawang taon ko na dito isang beses ko lang nakita si Mr.
Aboitiz na nag date. Kung ididate ka niyan, ibig sabihin may meaning." Tumango p
a si Ma'am Alice.
"Hindi kami mag didate no!" giit ko ulit kahit na wala namang naniniwala sa akin
.
Ilang sandali pa nila akong biniro hanggang sa tuluyan na silang umalis. Nagligp
it na rin ako ng gamit habang nag lalagay ng konting make up sa aking mukha. Tum
unog ulit ang cellphone kong nasa tabi ng monitor. Nagulat ako at si Wella ulit
iyon.
Wella:
Have you seen their recent gigs? Mas dumami daw ang nanood. I haven't seen it. D
ahil sa work of course. Pero you know they have been so busy with their gigs. Ka
kagaling lang daw nilang Batangas kahapon? Dalawang araw sila don.
Oh? Really? I have no idea. Wala parin akong maisagot sa kanya kaya pinag patulo
y ko ang paglalagay ng konting make up nang biglang may umubo galing sa likod ko
. Sa pagmamadali ko ay halos natapon ko lahat ng gamit ko nang tumayo.
Iilan na lang ang natitira sa floor namin pero bawat ulo ay napapalingon parin s
a amin na para bang may salidang nangyayari. Uminit ang pisngi ko sa bawat tingi
n ng mga tao sa amin.
"Do you usually treat your employees like this?" Tanong ko nang nasa elevator ka
mi.
Nakapamulsa siyang humarap sa akin. This time, he's wearing an all black suit an
d a blue longsleeve under shirt with a red neck tie. Damn! "Of course not. I pre
fer to build walls between me and my employees, Megan. But you're an old friend.
What's the matter?" Tanong niya nang nakitang balisa ako.
Umiling ako. "Wala. Baka kasi magka isyu pa."
"Don't worry about it. Ano ngayon kung ano ang isipin nila?" Pinasadahan niya ng
kanyang palad ang kanyang buhok. Hindi ko mapigilan ang pagkakamangha sa kanya.
Pinagbuksan niya ulit ako ng pintuan kaya dumiretso ako sa loob ng malaking ngit
i. Pagkapasok niya ay pinaandar niya agad. We'll have dinner again at siya ulit
ang bahala sa akin. Maybe I'll treat him sometimes, huh?
"Oh my God!" Marahan kong sinabi habang hinahawakan ang aking labi. Nanlalaki an
g mata ko habang nakatingin sa daan.
"Why?" Napatingin siya sa akin.
"Oh forget it! Babalikan ko na lang mamaya." Binigyan ko siya ng ngiti at sumuly
ap ako sa kanya. "I forgot my phone. Nasa desk ko."
"Daanan na lang natin mamaya pagkatapos nating mag dinner. Is that alright?" Tan
ong niya.
Tumango ako. "Yeah. I'm sorry. Hassle."
"It's okay." Ngiti niya.
Nagpark siya doon sa parehong restaurant na kinainan namin. Pumasok kami doon at
binigyan ulit ng table for two ng waiter. Ngayon ay pinasadahan ko ng tingin an
g buong restaurant na may kulay pulang mga dingding at sahig.
Nag order kami ng ibang pagkain at nag toast nang binuhusan ng waiter ng red win
e ang aming mga wine glass.
I don't want to really assume something but I'm quite sure this is going somewhe
re. Hindi ko rin alam kung gusto ko ba ang nangyayaring ito. I just like his com
pany because I find it refreshing and light.
"Ayos naman. Ikaw? Kamusta 'yong conference mo? By the way, hindi pa ako nakakap
ag thank you sa'yo sa mga binigay mong lunch sa akin."
"You are welcome. Well, the conference was okay. Oh, by the way... Are you inter
ested? May seminar na gaganapin sa Batangas. This is exclusively for advertisers
and designers like you. I have one slot and you know, matagal na sina Alice, Al
exis, and the rest of your group sa kompanya kaya pareho silang nakapunta na dit
o."
Nanliit ang mga mata ko. I'm interested. Pangpadagdag din ito ng credentials.
"You know you're overqualified for my company, right? Anyone with your skill and
credentials should be in higher ranks-"
"Ysmael, nagsisimula pa lang ako kaya ayos lang sa akin. Nevermind my credential
s. This is my first experience sa trabahong ito. I don't mind if I start from sc
ratch." Giit ko.
Ngumuso siya at sumimsim ng red wine. "I got your point. But by being in this se
minar, Meg, madadagdagan pa lalo ang credentials mo. With more experience, I can
offer you promotion."
"Hindi pa nga ako nag iisang buwan." Ngumiwi ako.
Humagalpak siya sa tawa. "I know, I know. Sinabi ko lang. Let's say you'll last
a year in my company. Pwede ka nang head sa inyo pag ganon. We'll that's if you
stay. I'm not quite sure if you will. Your a daughter of a business tycoon." Tin
agilid niya ang kanyang ulo.
"Hindi ko alam, Ysmael, pero I want to join that seminar. Saan ba iyon sa Batang
as?" Tanong ko.
Nilalapag ng waiter ang inorder naming mga seafood ngayong araw. Inilapag din ni
la ang Perignon na inorder din ni Ysmael kasama ng mga seafood. Malaking lobster
ang umagaw sa aking atensyon. Nakaramdam tuloy ako ng gutom.
"I will send you the details. It's next month. You sure you want that slot? I'm
sorry isang slot lang ito. It's an international seminar. Lahat ng malalaking ad
vertising company ay kasali. It's a seminar slash training."
"Oh! Ito 'yong binanggit ni Rozen sa akin." Wala sa sarili kong sinabi.
"Yes. I didn't know you were friends with him. Ang akala ko ay si... Noah lang a
ng kaibigan mo..."
Kinabahan ako sa sinabi niya sa hindi malamang kadahilanan. "Oo. We communicate
sometimes."
"Pati ni Noah?" Tanong niyang bigla nang hindi nakatingin sa akin.
"Hindi maiiwasan. Lalo na ngayong nakabalik ang pinsan ko galing States at nasa
iisang banda ulit sila. Pero hindi naman kami palaging nagkikita. Tsaka lang pag
may gathering. Family gathering or something." Kinuha ko ang kutsara at tinidor
ko para makapag simula nang kumain.
"Let's eat?" Anyaya niya.
Kaya linantakan ko na ang pagkain sa hapag. Nahihiya naman ako kaya tipid ang ak
ing mga kinukuha. I should work out tomorrow. Ngayong may trabaho ay minsan na l
"So you still communicate, huh? Kamusta na kayong dalawa?" Tanong niya gamit ang
mabibigat na mga mata.
"Huh? We're friends! May girlfriend na yata iyon. Matagal na iyong kabaliwan ko
sa kanya." Hindi naman ako makatingin sa kanya ngayon.
"Oh? I'm sorry. I don't want to be nosy. Nagtatataka lang ako kung ano na ang na
ngyari sa inyong dalawa." Aniya.
Sumulyap ako sa kanya habang nginunguya ang pagkain. "We're cool. Hindi ko alam
kung sila pa ba ni Coreen pero you know, an Elizalde like him won't run out of g
irls."
"Coreen? Coreen Aquino is with Rozen Elizalde." Nanliit ang mata niya.
"Oh, yeah, right! Hindi ko alam kung sino ang girlfriend ni Noah ngayon." Sabi k
o at nagkibit balikat.
"You used to have a crush on him, right? Alam ko iyon. Alam ng lahat." Mariin ni
yang sinabi.
"Hindi ko naman pinagkakaila." Tumawa ako. "That was the young me."
"So the Meg now isn't young anymore?" Nagtaas siya ng kilay na para bang naghaha
mon.
"Definitely, Ysmael." Nagtaas din ako ng kilay.
Ngumuso siya at ilang sandali pa ang titigan namin. Hindi ko maalis ang ngiti ko
buong panahong nag uusap kami. Magaan siya sa loob. Minsan lang ay naaasiwa ako
. Palabas kami ng restaurant ay tsaka ko pa lang naalala na naiwan ko nga pala '
yong cellphone ko sa building. Nilingon ko siya at nakita ko ang pagod niyang mg
a mata. Mas lalo lang tuloy akong nahiya.
"Pwede namang mag taxi na lang ako pauwi. I'm fine." Sabi ko para huwag niya na
akong ihatid.
"No. Ihahatid kita." Wika ni Ysmael at pinagbuksan ako ng pintuan.
"But I know you're tired." Malungkot kong sinabi pagkatapos ay pumasok sa front
seat.
"Ihahatid parin kita." Ulit niya pagkapasok sa loob ng sasakyan.
Ngumuso ako at hinayaan siya sa pagdadrive non. Nagkakwentuhan pa kami kung paan
o siya pinahirapan ng kanyang daddy sa pagkuha ng kompanya. Noon ay hirap na hir
ap siya at ngayon ay tinatawanan niya na lang.
Umiling ako sa pagkakamangha. "It must've been hard for you. Hindi ka ba pinagka
tiwalaan ng daddy mo sa kompanyang yan nong una?" Tumitig ako sa kanya.
"Pinagkatiwalaan naman siguro. Maybe he wants me to prove that I deserve the com
pany."
Dahan dahan akong tumango nang nakatitig sa kanya. Ang dating nakangiti niyang l
abi ay unti unting sumimangot habang humihina ang sasakyan. Nakita ko sa labas a
ng matayog na building kung nasaan ang opisina namin. Nakarating na pala kami. I
nayos ko ang bag ko at nang napatingin sa labas ay nakita ko ang isang kulay put
ing BMW na naka park at ang lalaking nakahilig don.
Nakatingin pa ng paulit ulit ang lalaking ito sa kanyang relo na para bang may h
inihintay na babaeng sobrang late na.
He's wearing his black leather jacket and faded blue jeans. Kulay grey na v neck
ang nasa loob ng leather jacket. Yabang!
####################################
Kabanata 41
####################################
Kabanata 41
Boyfriendless
Nilingon ko siya at nakita kong hindi niya tinantanan ng tingin si Noah. Now thi
s is awkward!
"I called you a couple of times, Meg, at walang sumasagot sa cellphone mo." Sabi
ni Noah, binalewala ang tanong ni Ysmael.
"Walang problema, Ysmael. Uh, naiwan ko ang cellphone ko sa opisina." Dagdag ko.
"Then let's get it." Sabi ni Noah at nauna pa siyang naglakad patungo sa buildin
g.
"I'm sorry, Ysmael. Nakalimutan ko na pupunta nga pala ako kina Stan ngayon. Tsa
ka di ko alam na susunduin ako ni Noah." Sabi ko.
"No. It's okay." Malamig niyang sinabi at nag iwas ng tingin.
Nagulat ako nang nilingon niya ang kanyang sasakyan at pinatunog ang alarm. Kumu
not ang noo ko pero hindi ako nagtanong kung bakit. Nilingon niya ako at pananda
liang tiningnan bago tinalikuran.
Shut up, jerk! Naiirita lang ako lalo. Mabuti na lang at binaba ni Ysmael ang sa
lamin at nilingon niya ako.
"I'm sorry. Uh, babawi ako." Sabi ko nang nalilito. Hindi ko alam kung anong maa
ari kong sabihin.
Kitang kita ko sa kanyang mata ang galit. Umiling siya. "It's okay, Megan." at m
abilis na sinarado ang salamin ng kanyang sasakyan. Umilaw ang head light ng kan
yang sasakyan kaya agad akong tumabi para makadaan na siya.
Mabilis ang kalabog ng puso ko. Takot na baka ginalit ko si Ysmael. Pinaghirapan
ko ang pagkakaayos namin at sa isang iglap ay ganito ang mangyayari? Humarurot
ang kanyang Colorado sa aking harapan. Umihip ang malakas na hangin dulot non at
bumaling ako sa kay Noah na nagawa pang mag kibit balikat at ngumiti sa akin.
Umirap ako at nagmartsa patungo sa kanya. Hagip ko ang bango niya habang sinusun
dan niya ako ng tingin nang nilagpasan ko siya.
Sumipol lang siya at sumunod sa akin. Bumaling ako sa kanya at tinuro ang pintua
n.
Sumunod siya at nanatiling nakapamulsa. Nanatili din ang galit kong mukha at ang
paminsan minsan kong pag irap tuwing nahahagip ko ang kanyang mukha.
"Hindi ba ay nasagot ko na ang tanong mo? Nandito ako para sunduin ka. Are you p
issed because I ruined your whatever with Ysmael?" aniya.
"Oo! Bwisit ka rin, e. Asan na ba iyang Coreen mo at bakit ako ang ginugulo mo n
gayon?" Umirap ako.
"Hindi ko siya ginugulo. Why are you so pissed? Naaalala ko pa noon nong masaya
ka tuwing nandyan ako-"
Hindi ko na napigilan ang sarili ko at sinapak ko na siya. Fuck you, Noah Elizal
de! Ngumiwi siya sa sapak ko at nag reklamo pa. "What the?"
Tumunog ang elevator kaya dumiretso na ako sa labas. Umiiling ako at padabog na
dinampot ang cellphone sa tabi ng aking monitor. So much for calling me a "coupl
e" of times when I have 37 damn missed calls! Bastard!
Bumalik ako doon sa labas. Hindi siya pinapasok ng guard kaya doon lang siya mal
apit sa elevator na may lounge nag hintay. Nakaupo siya at agad tumayo nang naki
ta ako. Nakataas ang kanyang kilay at pinapanood ng mabuti ang masungit kong muk
ha.
Tahimik kami at nang tumunog ulit ang elevator hudyat ng ground floor ay dumiret
so na ako palabas.
Pinatunog niya ang kanyang sasakyan sa aking harap kahit na nasa likod ko pa siy
a. Binuksan ko ang pintuan ng kanyang front seat at umirap ulit. You see the dar
n difference between the Elizalde and Ysmael?
Sumisipol si Noah nang nasa loob na ng sasakyan at nagulat ako nang nilingon niy
a ako. Lumapit siya ng bahagya at kinuha ang seatbelt ko para i-lock iyon sa aki
ng gilid.
"Kahit na masungit ka ayaw ko paring may mangyaring masama sa'yo." Sabi niya.
"Shut up, Noah! Just drive at nang makauwi na tayo!" Sabi ko.
"Tss." At pinaandar niya kaagad ang sasakyan.
Bahagya kong nilingon ang stereo at tinikom ang nakaawang kong bibig. I don't wa
nt to initiate the conversation. At ayaw kong makinig sa kantang ito. Naalala ko
lang iyong panliligaw niya sa akin at iyong rejection ko. Ano ba ang gusto niya
ng mangyari? Ang ibalik namin ang mapait na kahapon?
"Saan kayo galing ni Ysmael?" Tanong niyang bigla sa kalagitnaan ng kanta. Now h
is voice authoritative. As always.
"Nag dinner. Pupunta lang ako kina Stan para kumustahin si tita at tito na kakau
wi lang ng New York. Tapos na akong mag dinner."
"That's why the name of your company sounds familiar. Iyon naman pala... pano ka
ba nakapag apply sa kompanyang iyon?"
Iritado na ako sa puntong ito. "Nagpasa ng application at portfolio? Hindi ba ob
vious 'yan?"
"Why are you sarcastic?" Pabalik niyang tanong.
"Kasi ang dami mong tanong. Wag ka na lang makealam. Buhay ko naman ito." Umirap
ako.
"Do you want me to stop the car so we can talk, Maria Georgianne?"
Mabilis ko siyang nilingon. "What?" Sigaw ko.
Humalakhak siya ngunit dumilim din kaagad ang mga mata. "You're dating your boss
now, huh?"
"I'm not dating Ysmael!" Galit kong sambit.
"That's called dinner date, Meg. It's the same."
"It's not, Noah! At ano ngayon kung oo at nag didate kaming dalawa? You want me
gone. Now I'm gone. Pero heto ka at nambubwisit. What do you really want?" Inis
kong tanong sa kanya.
"Shall we stop the car so we can talk?" He slowed down.
"Fuck no! Why can't you say it now? Kung ayaw mong sabihin. Ayaw ko rin namang m
alaman! Naiirita lang talaga ako sayo! Just fucking drive at nang makarating na
tayo."
"Fine, Miss. Then I'll drive!" Aniya at pinaharurot ang sasakyan na parang naiwa
n ang kaluluwa ko.
Panay ang mura ko sa kanya. I've never been this pissed at him. Ilang beses ko n
iya na akong nasaktan pero ngayon lang ako nairita ng ganito. Kaya kahit na hind
i pa nakakapagpark ay binuksan ko na ang pintuan para makalabas na ako.
"Hey! Hey!" Sigaw niya at madaliang pinark ang sasakyan sa garahe nina Stan.
"Stop following me." Sabi ko at pumasok na sa bahay nina Stan at Everlyse.
"Oh, Meg!" Mapupungay ang mata ni Everlyse. "Sinundo ka ni Stan?" Napatingin siy
a sa likod ko at ang pinakitang ngiti ay napawi.
"Nakarating na ba si Stan?" Tanong ni Noah kay Everlyse.
Umirap ako nang narinig ko ang kanyang boses. "Hindi pa." Bumaling si Lyse sa ak
in. "Sinundo ka niya?"
Tumango ako at nilingon ang kitchen. May naaamoy akong ulam galing doon. Kahit n
a busog ako ay ginutom ako ng amoy. I missed Tita's Caldereta. Madalas iyon ang
sadya ko pag bibisita ako sa bahay nina Stan.
Galing sa malaking folding glass door na nag paparte sa bahay at sa garden nila
ay lumabas si Tita.
Hindi naman ako makangiti pabalik. Napatingin ako kay Everlyse na nakahalukipkip
at pinapanood ng mabuti si Noah.
"Lina kayo! Doon na tayo sa dining room habang naghihintay kay Stan." Anyaya ni
tita, excited sa munting pagtitipon.
sa aming harap. Si Tita at Tito ay nasa magkabilang side ng table. Nang dumating
si Stan ay kumain na kami.
"So you're not really into business?" Tanong ni tito habang nilalagyan ni Noah n
g gabundok na kanin ang aking plato.
Nginiwian ko siya pero hindi siya nakatingin sa akin. Nanatili ang kanyang tingi
n kay tito na nagtatanong sa kanya. "No, tito. Mas gusto kong mag invest lang. I
'm good with numbers so I'll play with my strengths."
Tumango si tito at ngayon ay abala ako sa pagtingin sa plato kong nilalagyan ng
kaldereta ni Noah. Gusto kong umangal pero hindi ako makaangal dahil panay ang p
ag uusap nila ni tito Adolfo. Napatingin ako kay Stan na tumatango rin kasama an
g kanyang daddy. Si Everlyse lang ang nanonood sa aking plato, tulad ko. Si Tita
ay abala sa pag uutos sa mga katulong na ihatid na ang kung anu anong pang hima
gas na hinanda.
"Well, your brothers liked business. Pero magaling din iyang sa iyo."
"I hate marketing."
"But I'm sure you're good at it." Tango ni tito Adolfo.
"I don't do things just because I'm good at it. Mas gusto ko iyong gusto ko ang
ginagawa ko. And... I think investing is good. I'm gonna buy stocks and let it g
row. No sweat."
Nakasimangot na ako habang tinitingnan ang gabundok na kanin at mga ulam sa akin
g pinggan.
"I think Noah's idea is genius, dad. Gusto ko rin ng ganyan." Sabi ni Stan.
"Yup, hijo. But before that you need to earn money to buy stocks from different
companies."
Bumaling si Noah sa akin nang nakita niyang hindi ko halos ginagalaw ang pagkain
ko. "Eat." Utos niya.
"Baliw ka ba? Kumain na nga ako. Konti lang dapat ang kakainin ko. Ngayon ang da
mi nitong nilagay mo." Mariin ngunit pabulong kong sinabi.
"Is it my fault? Next time wag ka nang makipag dinner." Mariin din niyang sinabi
.
Tinikom ko ang bibig ko para mapigilan ang sarili ko sa pagmumura. Damn you, Eli
zalde!
Inunti unti ko ang pagkain non habang nag uusap na naman sila tungkol sa negosyo
. Wala akong ginawa kundi ang panoorin ang kanin kong nagmamakaawa sa aking kain
in sila. God, I hate him!
"Meg, want to take a dip? Night swimming?" Anyaya ni Everlyse pagkatapos ng pang
himagad.
Tumayo na si tita para pagsabihan ang mga katulong na ilabas ang ilan pang pagka
in at ilagay sa wooden table sa poolside. Tumango ako kay Everlyse at tumayo na
rin.
Sabay kaming pumunta sa kanyang kwarto. Mabuti na lang ay may mga bikini siyang
hindi pa nagagamit. Iyong plain black stringed bikini ang ibinigay niya sa akin.
Nag bihis ako sa simpleng board shorts at tshirt. Sa ilalim non ay ang bikini.
"Nababaliw na ba ang Noah'ng iyon?" Sambit ni Everlyse habang abala kami sa pagb
ibihis. "Pinapanood ko ang galaw niya."
"Ewan ko sa kanya. Naiirita ako. Istorbo siya kanina! Ihahatid na sana ako ni Ys
mael! Nabadtrip 'yong tao kasi nakita niya si Noah." Sabi ko habang sinusuklay a
ng buhok.
"Busy sila this week. Kahit tanghali ay may mga gig sila. Ngayong araw lang yata
sila free at bukas ay may gig ulit sila. Grabe ang ginagawa ng mommy mo sa kani
la. Para bang minamadali ang pag sikat. Baka ma strain ang boses ni Stan."
Ngumuso ako. "I hope it's just for the next two weeks. Tinanggap siguro iyan ng
Zeus kasi talagang nakakapanghinayang ang pag alis ni Liam."
"Oo. Tuwing umaga ang practice nila tapos sa hapon ay may gig na kaagad sila. Im
agine that? That's why they are too busy this week."
Tumango ako at napagtanto na ang rason kung bakit ngayon lang ulit nagparamdam s
i Noah mula nong nagkausap kami ay dahil abala sila sa mga gigs. Pinilig ko ang
ulo ko. Whatever.
Bumaba na kami ni Everlyse. Wala nang ingay galing sa dining room ngunit nang na
sa poolside na kami ay narinig namin ang tawanan ng tatlo: Carlos, Stan, at Noah
. Now they are here.
Dumiretso si Everlyse sa kay Carlos at hinalikan ang kanyang pisngi. Nag iwas ak
o ng tingin sa mga lalaki at bumaling sa malapad na rectangular pool. Pinagiba i
yong maliit na pool nila noon at ginawang kasing lapad ng pang Olympics. Well, t
hat's an exaggeration but this pool reminds me of it. Sa hagdanan lang ang may i
law at sa dulo ng rectangular pool ay madilim. Ang kanilang patio lang ang may i
law doon.
Naghubad agad
at nakita ko
ko sa pool at
ng naramdaman
pool.
Nanatili ang titig ni Noah sa akin. Seryoso at matalim. Bumaling ako kay Stan na
ngayon ay pinaglalaruan ang labi. Kalahating natatawa at kalahating pinipilit n
a magseryoso.
Tinulak ko ang umaalong tubig kay Stan at umilag siya. Muntikan ng mabasa.
Pinagkaabalahan ni Stan ang kanyang cellphone. Nagawa niya pang umalis habang ma
talim siyang tinitigan ni Noah. Bumagsak ang katawan ni Carlos sa pool at tawana
n ang narinig ko sa kay Lyse nong nag dive rin siya doon.
Nakakabingi ang tili ni Everlyse nang may ginawa si Stan sa kanya. Naramdaman ko
naman ang lamig sa aking balikat nang umihip ng hangin kaya tumigil ako sa pagl
utang. Baka magkasakit ako nito.
Carlos groaned. Mukhang tinanggal niya ang kanyang t shirt at narinig ko ng baha
gya ang bulung bulung ni Everlyse sa kanya tungkol sa pagkuha ng maiinom sa kitc
hen.
Nang inayos ko ang aking sarili para matingnan ang kabuuan ng pool ay nakita kon
g wala na si Noah sa inuupuan kanina. Mag isa ako ngayon dito sa pool at wala ri
ng tao sa poolside. I was about to swim to the other side when I heard footsteps
beside me. Lumingon ako at nakita kong nakapamulsa si Noah na lumalapit sa kung
saan ako nakasandal.
Lalangoy na sana ako palayo ng mariing hinawakan ni Noah ang braso ko. Nilingon
ko siya at nakita kong nakayuko na siya at seryoso ang kanyang mga mata.
"What?" Iritado kong tanong kahit na kumakalabog na ang buong sistema ko.
Binitiwan niya ako. Nag squat siya sa doon habang ang isang kamay ay naglalaro s
a labi bago nagsalita muli.
It's done. Nakapag desisyon na ako at ang desisyon ko ay ang huwag nang balikan
ang mga panahong desperadang desperada ako. Oo, desperada ako. Desperada ako non
dahil alam kong may kasalanan ako kay Noah bago ako umalis. Alam kong nasaktan
ko siya ng husto kaya tinanggap ko ang sakit na idinulot niya sa akin pagkabalik
ko. But that's that. I've had enough.
Napalingon ako sa kanya. Nanginig ang buong sistema ko nang nakita ko ang galit
sa kanyang mga mata. I am not sure if it was for me. But I am sure that he's pis
sed. Inaamin ko na kahit na sanay na ako sa pagiging malupit at suplado niya ay
nangangatog parin ako tuwing ganon siya.
Huminga ako ng malalim at inangat ang sarili para makaupo sa gilid ng pool. Sobr
ang lamig ang naramdaman ko sa aking dibdib at likod. Napawi ito nang lumapit si
ya sa akin. Inayos ko ang buhok ko at tumingin sa swimming pool. Dapat ay kanina
ko pa siya iniwan. Dapat ay hindi ko siya sinusunod. What are you doing, Meg?
"Your dad told me about this boy you're with while you're abroad-"
Nilingon ko kaagad si Noah. "Kailan ba kayo nag uusap ni daddy at bakit ka nanin
iwala sa kanya?" Umigting ang bagang ko.
"He's your dad! At kailan pa naging masama ang pagiging tradisyunal? At anong ra
son ko para hindi maniwala kung iniwan mo ako! You didn't even bother to offer m
e a long distance relationship. Just because you're away, you want us off!" Frus
trated niyang sinabi.
"Ang tagal na panahon na iyon. We shouldn't be arguing about this. It's stupid.
Marami nang nangyari." Umiling ako at umambang lumusong ulit sa tubig nang hinig
it niya ulit ako. Hinapit niya ang aking baywang para mapigilan at mas lalong ma
palapit sa kanya.
Nanlaki ang mata ko sa gulat. Seryosong mga mata at nakaparteng labi ang sumalub
ong sa aking paningin.
"No... No... we have to talk. Namuhay ako ng galit sa'yo, Meg. Galit na galit ak
o sa'yo. You want me to fall for Coreen, then well, yes! I tried so hard to fall
for her! Para lang masaktan ka ng husto! Para lang maramdaman mo ang sakit na n
aramdaman ko! I waited for you! Hindi na tayo 18th century! We have fucking Face
book but you didn't even try to contact me! What the hell was that? Binaliw mo a
ko tapos iniwan?"
Nanlalaki ang mata ko habang dirediretso niya itong sinabi sa akin. Nanuyo ang l
alamunan ko ngunit sinikap kong magsalita.
"Guess what? Nagtagumpay ka! Nasaktan mo ako ng husto! You hated me so damn much
kaya nasaktan mo ako! Ng ilang beses! Ng sobra sobra!" Hindi ko mapigilan ang p
agkirot ng puso ko. I should be over this a long time ago. Walang luha ang nagba
dya sa aking mata. Pati sila ay napagod rin sa kakabuhos.
Nanghina ako. Bahagya ko siyang tinulak ngunit sa panghihina ko ay hindi ako nag
tagumpay. Dumampi ang labi niya sa akin ng isang beses. Sa pangalawang beses ay
tumigil siya. Sa pangatlong beses ay halos maitulak ko na siya sa panunuyang gin
agawa. Sa pang apat at pinakamatagal ay bumitiw ulit siya.
Pumikit ako ng mariin nang naramdaman ko ang sakit sa aking labi. Ang metal na p
amilyar sa akin ay nalasahan ko. Hinampas ko ang kanyang dibdib. Ramdam na ramda
m ko ang paninigas ng kanyang katawan dahil sa halik na iyon. Huminahon ang kany
ang dibdib kalaunan at ang paulan niya ng halik ay naging mas banayad. And I hat
e that it's making me feel dizzy!
you so bad without kissing you. Gusto kong mamantal ang puso mo
gustong gusto kong makaganti. Dahil iniwan mo ako. Dahil hindi a
daddy mo. Dahil ako lang ang lumaban para sa ating dalawa nong w
nong mga panahong iyon-" Bulong niya nang tumigil siya sa paghal
Tinulak ko siya at tinakpan ko ng likod ng aking palad ang aking labi. Lumayo ak
o ng bahagya sa kanya ngunit ang kamay niya ay nasa baywang ko parin.
"I did not ask you to fight for us while I'm abroad!" Sigaw ko.
"But I did! At sa lahat ng narinig ko, tingin mo pagkabalik mo ay magkakandarapa
parin ako ng husto sa iyo? Yes, I might still be fucking lovestruck pero hindi
ko iyon ipaparamdam sa'yo! No way! Pagkatapos mo akong iwan ay magpapakita ka na
parang walang nangyari! Parang walang taon na lumipas? Magpapakita ka na parang
hindi ka nagmahal ng iba?"
Damn! Hindi nga ako nag mahal ng iba! Pero magmamahal na ako ngayon.
HInawi ko ang kamay niyang nakahawak sa aking baywang ngunit hindi parin ako nag
tagumpay. "Bitiwan mo ako." Mariin kong sinabi.
"I don't usually let my belongings go." Nalalasing ako sa kanyang mga mata kaya
nag iwas ako ng tingin.
"I am not yours." Sabi ko.
"May pangalang nakalagay sa'yo. Isn't that enough evidence?" Pabulong ngunit may
diin ang tono niya.
Umiling ako. You'll see, Noah. Mawawala itong pangalan mo sa akin. "I am not you
rs, Noah. You lost me a long time ago." Tinulak ko siya at mabilis nang nagdive
sa pool.
Sa gitna na ako umahon. Hindi ko siya nilingon pero galing sa kinatatayuan niya
ay sumigaw siya.
"Really, Megan? If I did lose you, then I can find you again."
Umahon ako at agad na sinalubong ang tray ni Everlyse. Natigil siya sa kanyang h
agikhik nang nakita akong mabilis na naglalakad patungo sa kanya. Kinuha ko ang
tuwalya sa gilid at nilagay iyon sa katawan ko. Kinuha ko kaagad ang isang shot
ng Jack Coke na hiningi ko at nilagok ito ng dalawang beses hanggang sa naubos.
Pumikit ako ng mariin.
Remember it clearly, Megan. The days he treated you like trash. The days when he
can't even fight for me. The days when I can almost bleed because of the pained
he caused me. Remember it clearly.
Dumilat ako at plastik na ngumiti kay Everlyse. "I'm gonna change. Sumasakit ang
ulo ko, e." Sabi ko at di na nilingon pa ulit si Noah sa kinatatayuan niya.
Dumiretso na ako sa guestroom na tinutuluyan ko pag nasa kina Everlyse ako. Nag
lock ako ng pinto at naligo. Nanatili sa utak ko ang mantra na kailangan kong al
alahanin ang lahat at baka makalimutan ko iyon.
Natulog ako na iyon parin ang iniisip. Siguro ay sa panaginip ay dinalaw rin ako
nito dahil gumising ako ng may konting luha sa mata. Halos tumalon ako galing s
a pagkakatulog dahil iniisip kong may trabaho ngayon. Mabuti na lang at Sabado p
ala.
Alam na alam niya talaga kung anong nasa isip ko. Binuksan ko ang pintuan at nak
angiting Everlyse ang bumungad sa akin. Kinusot ko ang mata ko at nilakihan ang
pagkakabukas ng pinto.
Umupo siya sa kama at pinaglaruan ang kanyang paa. Ang kanyang mahaba at morena'
ng legs ay kumikinang.
"Manliligaw? Naalala ko lang na sinaktan pala ako ng lalaking iyon kaya umalis a
ko. At kung manligaw man siya ay hindi ko tatanggapin."
Napatingin siya sa akin. "Ay? Bakit? Kasi sasagutin mo kaagad?" I just couldn't
believe what she just said.
"Of course not!" Binato ko pa siya ng unan.
Tumawa lang siya at hinawi ng unan. "I was just checking. Tara na at baka lumami
g na iyong breakfast. Alam mo naman si mommy, ayaw nang hindi sabay kumain. Mins
Sumunod ako sa kanya sa baba. Naisip kong mukhang magandang ideya ang madalas ko
ng pagpunta dito sa bahay nina Everlyse. Kasi iniisip ko pa lang na sa bahay ako
uuwi mamaya ay nangungulila na ako.
"Sorry po, tita. Hindi ko mapaunlakan iyong sinabi niyong dito na muna ako haban
g wala si mommy. Alam niyo naman 'yong si Madame Alejandra. Magtatampo iyon pag
di ko inuwian ang bahay." Ngisi ko.
"I know, hija. Mag dala ka na lang ng gamit at iwan mo dito parakung sakaling ma
isip mo na dito umuwi ay hindi ka na mamomroblema."
Sumang ayon naman ako sa gusto ni tita. Sa bagay ay kung sakali lang naman iyon.
Umuwi ako ng bahay at agad nalungkot nang nadatnan kong mag isa ako don kasama a
ng mga katulong. Naisip ko tuloy kung gaano ka swerte si Everlyse at may kakamba
l siyang nakakairita. At least ay hindi boring ang kanilang buhay. Ako? Wala na
ngang kapatid, wala pang boyfriend.
Ako:
Hi Sir! Sorry kagabi. Pinatawag kasi ako ng mommy ni Everlyse para don na mag di
nner sa kanilang bahay. Wala si Stan kaya si Noah ang sumundo.
Ysmael:
No problem.
Ako:
Are you mad? I'm sorry. Alam kong di mo type si Noah.
Ysmael:
No. It's okay. I understand you and Noah.
Ako:
Nagtatrabaho ka?
Ysmael:
Yup.
Ang iksi ng sagot. Mag tatype na ulit sana ako ng reply ng biglang halos sumabog
ang cellphone ko sa ingay nang tumatawag. Halos mapamura ako at mapapatay ko ta
laga ang unknown number na naghahasik ng lagim.
Sa boses pa lang ay kilala ko na kaagad kung sino ang nasa kabilang linya.
Pumikit ako ng mariin at tinitigan ang chatbox kung saan may sagot si Ysmael. Wa
la akong ma itype pabalik!
####################################
Kabanata 43
####################################
Kabanata 43
There Is No One Else
Nakatulugan ko ang pag iisip ng irereply kay Ysmael. Nagising na lang ako nang m
aingay na tumunog ulit ang aking cellphone. Napamura ako at kinapa ko iyon. Hind
i pa nakadilat ay agad nang sinagot.
Tumayo ako at binuksan ang ilaw ng madilim kong kwarto. Tumunog muli ang cellpho
ne ko kaya matalim ko itong tinitigan. Iniisip kong si Wella na naman ang tumata
wag at manghihikayat sa pagsama ko ngunit nagkakamali ako. Pangalan ni Everlyse
ang naroon.
Umiling ako at dumiretso na lang sa bathroom para makaligo at makapag ayos. Pagk
atapos kong suotin ang isang simpleng itim na dress at black wedge ay bumaba na
ako sa sala. Inisip kong gumawa na lang ng salad dahil iyon ang madaling kainin.
Kailangan kong kumain muna dahil ramdam ko na ang gutom sa aking tiyan.
"Hi, pretty!" Ngiti ni Everlyse dahil naroon na sila ni Carlos sa sala. Nilingon
nila akong pareho.
"Hindi ka ba magdidinner ng maayos? May ulam naman akong niluto. Ayain mo rin si
na Everlyse at yong boyfriend niya."
"Nagmamadali ako manang, e. Tsaka ito lang muna. Diet ako." Kumindat ako sa kany
a at ngumiti.
"Alright, Georgianne. And then you tell me if it was a good gig, okay?" Ani momm
y.
"Yes, my."
"Anyway, sa bahay ka matulog. I heard nag sleepover ka kina Lyse kagabi. Magtata
mpo ang bahay natin pag walang among natutulog sa kanya. You know how much I am
particular of that."
Umirap ako sa kawalan. "Yes, mom."
Pagkatapos ng iilan pang bilin ay natapos rin ang tawag at natapos na rin ako sa
pagkain. Nag toothbrush na lang ako sa common bathroom sa baba at agad nang niy
aya ang mag irog na umalis na.
Nang nasa labas na kami ng Cafe kung saan ang gig nina Noah ay hindi na ako nagt
aka sa dami ng tao. Hindi talaga nagkamali ang Moon Records sa pagkuha sa kanila
. Ang problema na lang nila ngayon ay kung paano na iyong recording. Of course t
hey will still release it. Siguro ay magrerecord sila ng new songs para sa kay S
tan.
"Megan!" Sabay yakap ni Wella nang nakita ako. "I missed you!"
"'To naman! Parang ilang taon nang di nagkita, a?" Tawa ko at niyakap na rin ang
ibang mga kagrupo.
Tiningnan kong mabuti si Stan at nakapikit lang siya habang nagsisimula ang kant
a. Parang na hi-hypnotize ang mga manonood dahil sa kanyang ginagawa. Sa likod n
iya ay nakita ko si Noah na seryoso ngunit kagat kagat ang labi habang nag s-str
um.
"Am I real?
Do the words I speak before you make feel..."
"That the love I've got for you will see no ending?
Well if you look into my eyes then you should know
That you have nothing here to doubt nothing to fear
And you can lay your questions down cause if you'll hold me
We can fade into the night and you'll know..."
Nag angat ng tingin si Noah sa audience at nakita kong tumigil siya sa mga mata
ko. Ngumuso siya at umiling bago binagsak ulit ang ulo sa gitara.
"Upo ka muna, Meg." Lahad ni Thea sa itim na sofa kung saan sila nakaupo.
Umupo na rin ako at pinanood na lang ng tahimik ang kanta nilang iyon.
Nang nagpalakpakan ang audience ay para akong nagising sa isang panaginip. May k
ung ano sa Zeus ngayon. They have never been this connected and soulful before.
Is it the song? Or is it the way they performed it?
Huli akong pumalakpak habang tinitingnan ang kasamahan kong maingay at humihiyaw
. Tinaas ni Wella ang kanyang kamay. Ang akala ko ay bababa na sila ngunit ikina
gulat ko nang may sinabi si Stan tungkol sa isang special guest.
Nilingon nila ang gilid ni Noah kung saan may nakapulang dress na babae at itim
na pumps na paakyat sa stage. Humiyaw ang mga taong naroon at namataan ko ang ii
lang mga babaeng sinisigaw ang kanyang pangalan.
Madaling maghanap ng mga may talento. Ang mahirap ay ang pagkakatanggap sa isang
recording company. If you really on your pure talent, maghihintay ka pa ng ilan
g taon bago ka madiskubre. Para ma diskubre ay kailangan mong ma advertise. I kn
ow that. Lumaki ako sa mga prinsipyong iyan. What with the nature of my parents'
business and the nature of my major, that's the first thing I learned.
Iyon ang ipinangalan ng Moon Records sa kanya. Ilang ads at music video na ang g
inawa para sa kanya. Pinanood ko ang muntikan niya nang pagkakadapa sa stage nan
Bumagsak ang tingin ni Noah sa gitara ngunit nakita kong halos mabali ang leeg n
i Diva sa kakatingin sa kanya at kakangiti. Nakita ko ang pamumula ng kanyang pi
sngi. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa pagkapahiya. Dumiretso siya sa tabi ni
Stan at inayos ang kanyang pulang dress at buhok sa harap na para bang hiyang h
iya siya sa nangyari.
Inayos niya ulit ang kanyang buhok at ipinakita niya sa harap ang kanyang album.
Marami siyang sinabi kung saan iyon mabibili at ilang track ang naroon. Sa huli
ay nilingon niya lang si Noah. Tumango si Noah at sinimulan na ang kanta.
Pumalakpak at humiyaw na ang audience. Tinapos ang kanta at nag bow na lang si D
iva. Mukha siyang nagmamadali at may iilang taga Moon Records akong namataan na
sumusundo sa kanya. Maybe this isn't her last gig of the night?
Pinanood ko ang pagtawa ni Stan at ang pagkuha niya sa ilang Sharpie para mapirm
ahan lang iyong mga dalang poster at kung anu-ano pang items. Mukhang naninibago
pa ang ilang fans sa kay Stan. Pinanood ko rin kung paano parang walang nakikit
a si Noah na fan. Nag aabang at naiintimidate ang fans sa kanya at siya naman ay
parang walang nakikitang ganon. Sarap batukan ng supladong Elizalde'ng ito. Kin
alabit pa siya ni Joey bago niya pinansin ang nag aabang sa kanya.
Nginitian lang niya at pumirma ng konti bago nilingon ulit ang aming table. Umir
ap ako sa kawalan at humalukipkip. Should I drink? Nag aabang ang waiter sa gili
d ko ngunit hindi ko magawang umorder pagkat naaalala ko na naman iyong nangyari
sa huling pag inom ko sa Tilt.
"One shot of Jack Coke." Sabi ko sa waiter bago siya umalis para tugunin ang ord
er ko.
"Hi girls!" Pinasadahan niya ng tingin silang lahat. "All drinks on me tonight.
Last gig of the week." Kumindat pa si Stan kay Wella.
"Pati ba samin, Stan?" Tumatawang tanong ni Joey.
"Pay your own sa inyo." Tawa naman ni Stan.
"Aw, that's so unfair!" Umupo si Warren sa gitna ni Thea at Mara.
"Oh, Meg! Long time no see. Uhmmm..." Napatingin si Warren kay Joey.
Nakatingin na si Joey sa akin. I refused to make it awkward so I smiled. "Hi! Lo
ng time no see! Busy kasi ako sa work."
"That's for this month only. Wala na siyang trabaho next month." Sambit ni Noah
na nakatayo parin hanggang ngayon kahit na may bakanteng sofa pa naman.
Habang nagsasalita siya ay naramdaman ko ang pag alis ni Wella sa gilid ko. Lili
ngunin ko sana ngunit napahaba ang mga salita ni Joey.
"Bakit di ka sa Moon mag trabaho? May slot naman yata para sa iyo don at syempre
anak ka ng may-ari!" Nagtataka niyang tanong.
"Gusto ko lang ng..." Napatingin ako sa gilid ko dahil nakaupo na doon si Noah.
"...ng... ano... gumawa ng sarili kong pangalan."
Tumango si Joey. "Kayo girls, san kayo nagtatrabaho?" Nilingon niya ang mga baba
e na agad rumesponde sa tanong.
"Did you save my number?" Bulong ni Noah sa gilid ko.
"Why would I?" Tanong ko nang di siya nililingon.
"Ang sungit mo, miss. Period?" Nanunukso niyang sinabi.
Bumaling ako sa kanya. "Go away, Noah. Why are you even here?"
"It's my gig! Kung hindi mo alam, miss. Syempre, manonood ka. I miss the way you
watch me every gig. Parang pinupuri mo ang kagwapuhan ko-"
"What?" Tumatawa na siya sa pagkakairita ko. "Ang kapal mo, Noah! Hindi ko pinup
uri ang kagwapuhan mo." Bulong ngunit may diin. "Stop flirting."
Humagalpak pa siya lalo na dahilan kung bakit napapatingin na sila sa amin. "I a
m not flirting. Kasi kung ginagawa ko iyon ay baka nag away na tayo ngayon."
"Oh shut up." Sabi ko at pumangalumbaba.
Nilapag ng waiter ang Jack Coke na inorder ko. Napanood iyon ni Noah at agad kon
g kinuha ang glass.
"Sa Cali kami madalas pumupunta ng family ko. Don kami nagbabakasyon. Nandon kas
i ang tita namin. You know..." Patuloy na kwento ni Stan.
"Kayong dalawa!" Sigaw ni Stan sa iritadong tono dahil nawawala siya sa momentum
dahil sa amin ni Noah. "Umalis na nga kayo dito! Don na muna kayo sa kabilang t
able! Maghanap kayo ng ibang table!"
Napalunok ako. "Si Noah na lang ang paalisin mo, Stan. Siya ang nanggugulo!"
"Umalis na kayo, Meg. Don na kayo kina Everlyse. Kanina pa kayo ah!?" Habang sin
asabi iyon ni Stan ay hinatak na ako ni Noah paalis don.
Bago pa ako makapag protesta ay nasa mesa na kami nina Everlyse at Carlos. Malak
ing sofa at silang dalawa lang ang naroon.
"Oh it's you two..." Natatawa at mukhang lasing na si Everlyse. "Join us!"
"Thanks, Everlyse." Sagot ni Noah at ang kapal ng mukhang umupo sa isang sofa.
Tumingala si Noah sa akin at kumunot ang noo niya sa pagkakatayo ko. Hinila niya
ako paupo. "Great!" Sarkastiko kong sinabi.
Nagtawag ako ng waiter para sa isa pang Jack Coke kahit na nakita ko ang pagkaka
irita at hamon sa mukha ni Noah. Tinarayan ko lang siya at ilang beses na inirap
an. Ang galit sa mukha niya habang nakatitig sa akin ay unti unting napapawi at
napapalitan ng ngiti.
Nilapitan niya ang walang taong keyboard at pinindot ang isang key. Napatingin a
ng mga tao sa kanya. Nilingon ko sina Stan at nakita kong nagtataka din sila.
Pinahaba niya ang intro na dahilan kung bakit mas lalo akong namangha. Parang lo
op ng intro nung particular na kanta.
"The reason why I walked out when I heard you sing this to me, Miss, is because
I tried to sing this for you when you left me." Aniya.
Hindi ako makahinga at ang luhang akala koy natuyo na ay nagsimulang namuo sa gi
lid ng aking mga mata.
Half crazy
Worried you'd find someone else to love
But baby there is no-one else
Half crazy..."
####################################
Kabanata 44
####################################
Kabanata 44
Boyfriend
Pumikit si Noah habang kinakanta niya iyon ng buong puso ko. Unti unting bumuhos
ang mga luha ko. Kinapa ko kaagad ang purse ko at nagmadaling pumihit para umal
is. Hindi para gayahin si Noah sa ginawa niya sa akin noon ngunit para hindi niy
a makita na lumuluha parin ako para sa kanya.
Kinagat ko ang labi ko habang kinakawayan ang dumadaang taxi. Nakita kong may sa
kay ito kaya binaba ko ang kamay ko at nilingon pa ang isang paparating.
"Kung gusto mo ng umuwi ay sana sinabi mo na lang. Pwede naman kitang ihatid." I
sang pamilyar na boses ang narinig ko sa aking likod. Hindi ko na kailangang lin
gunin para makumpirma kung sino iyon. I know it was him.
Gumapang ang kamay ko sa aking pisngi. Mabuti na lang at natuyo na ang luha ko k
anina. Hindi ko parin siya nilingon. Kumaway ako sa taxi'ng papalapit para makas
akay na ngunit ang nakataas kong kamay ay hinawakan niya at binaba.
Pinatunog niya ang kanyang sasakyan at binuksan ang pintuan sa front seat. Nilin
gon niya ako at blanko ang ipinakita kong ekspresyon ko sa kanya.
Pumasok ako sa sasakyan at halu halo ang naramdaman ko sa aking sarili. Pumasok
siya sa loob at naramdaman kong bahagya siyang tumingin sa akin na para bang nat
atakot siya sa maaari kong gawin o sabihin habang nandoon kami.
Pinaandar niya agad ang sasakyan at tumulak na kami paalis doon. Nakahalukipkip
ako at nanonood sa labas. Iyong mga sasakyang dumadaan. Mabagal ang patakbo niya
sa sasakyan. Gusto ko sanang mag kumento tungkol doon ngunit ayaw kong magsimul
a ng mapag uusapan kaya hindi ko na lang iyon pinuna.
Imbes na kayang umuwi galing doon ng mga twenty minutes ay parang isang oras yat
a ang binyahe namin. Mabilis kong kinalas ang seatbelt na suot at agad na bumaba
pagkarating ng bahay.
Umaga ng Lunes ay naunang tumunog ang cellphone ko dahil sa tawag imbes sa alarm
. Sinagot ko kaagad iyon kahit nakahiga pa at nakapikit.
"Hello?"
"Good morning, Megan! We'll fly back there next month. The day before your birth
day." Si mommy iyon.
"Uh-huh. And then?" Tanong ko, kinukusot ang aking mga mata.
"I figured we should celebrate it! With your tita and tito in the Philippines, w
e should at least throw a party."
"Oh, mom..." Ipinarinig ko sa kanya na ayaw ko.
"Come on, Meg. Alam kong sanay ka nang walang celebration sa birthday mo but I t
hink it's time to celebrate. You're almost twenty four." Sabi ni mommy.
"Ngayon pa talaga ako mag ce-celebrate?" Sarkastiko kong sinabi.
"It's just a friendly family dinner, that's all. It's still a party though. Sa b
ahay lang gaganapin. Please? So I can plan it."
"Oh, I thought you're on vacation? Ito iyong iniisip mo habang nagbabakasyon kay
o ni daddy? This is bothering me." Sabi ko habang bumabangon at hinahanap ang be
droom slippers.
Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang aking mga daliri habang pumapasok sa bathroom
. Time to prepare for work.
Nakumbinsi ako ni mommy sa gusto niyang mangyari. As long as it's just a family
dinner, then I don't mind.
Dala ko ang sasakyan ko para siguradong hindi ako mamroblema pauwi mamaya. Suot
ko ang isang long sleeved short grey dress nang papasok ako sa opisina. Lumiling
a linga ako para hanapin ang boss kong si Ysmael. I need to say sorry or at leas
t show him that I appreciate his efforts. Ayokong mangyari ulit iyong mga nangya
ri sa amin noong high school kami. It's rude. I don't want to be rude.
"Papasok kaya si Mr. Aboitiz?" Tanong ko kay Ma'am Alice na umagang umaga ay may
bohemian headband na nakapulupot sa ulo at malaking black rimmed glasses.
"Ask Fiona. Bakit?" Nag ngiting aso siya.
Ngumiwi ako. "Wala, nagtatanong lang."
Hindi niya ako tinantanan dahil sa tanong ko. "Hmm. May nararamdaman na talaga a
ko sa inyong dalawa ni Mr. Aboitiz. Wag ka nang maglihim. Asus!" Tawa niya.
"Wala nga talaga." Bumaling na lang ako sa computer ko at nagsimulang magtrabaho
.
"We need more trainings. Iyong gusto ng kompanyang ito ay hindi lang through pap
er ads. Gusto nila ng multimedia. I know halos lahat tayo ay may training na at
skill but this is a big international company. It's the leading pharmaceutical c
ompany in Asia. I believe Mr. Aboitiz can close the deal pero kailangan ay magin
g maayos din ang trabaho natin."
Iyon ang bilin sa amin kaya mas doble ang kayod namin sa mga araw na ito. They e
ven mentioned na kailangan ko na raw kunin iyong seminar o training na gagawin s
a Batangas. Dumating ang sekretarya ni Ysmael sa aming meeting para ibigay sa ak
in iyong hard copy ng mga detalye at imbitasyon sa training na tinutukoy. Pinagk
aguluhan pa iyon nina Ma'am Alice at Ma'am Alexis. Anila ay nakapunta na sila sa
training na iyon at pahirapan daw sa tatlong araw na ibinigay. Sa unang araw ay
lecture lang, sa pangalawa ay preparation, at sa pangatlo ay presentation. Kina
bahan tuloy ako dahil bigatin ang mga dadalo.
"Nasa mesa mo na 'yong lunch." Ngiti niya sabay alis sa room namin.
Pagkatapos ng meeting ay nagmadali kaagad ako sa aking desk at nakita kong may d
alawang styro ang naroon. Ang isa ay may note tulad nong binibigay parati ni Ysm
ael at ang isa ay may malalaking nakakairitang salita na nakasulat gamit ang pen
tel pen o sharpie. Ngumiwi ako at dinampot ang note ni Ysmael.
I suddenly want to throw that darn styro. Binuksan ko ang styro ni Ysmael at nak
ita kong isang fried chicken at gulay ang ulam. Binuksan ko naman iyong styro ni
Noah at nakita may spare ribs, lasagna, at buffalo wings.
"Wow! Hanep! Ang daming bigay ni Mr. Aboitiz ngayon, a?" Usisa ni Ma'am Alice, h
umahagikhik.
Kinuha ko iyong mga styro at niyaya na lang silang kumain. Gusto ko mang itapon
iyong kay Noah ay nasasayangan naman ako. Iniisip ko iyong mga batang walang mak
ain tapos ako ay magtatapon lang ng pagkain dahil galit ako sa nagluto nito.
"Uy, ang sarap nitong lasagna." Sabi ni Ma'am Alexis nang kinainan niya iyon.
"Oo nga. Masarap din itong spare ribs. Galing ba ito kay Mr. Aboitiz lahat?" Tan
ong ni Ma'am Alice habang inaangat ang styro para makita kung may note rin ito.
"Uh! Basta, kumain na lang kayo!" Sabi ko at pinigilan ko siya.
Nag ngiting aso ulit silang lahat sa akin.
Iyon ang naging eksena sa sumunod na tatlo pang araw. Dalawa ang natatanggap kon
g lunch at hindi ko rin madalas makita si Ysmael. Busy o di kaya ay wala sa opis
ina. Ni hindi niya ako tinitingnan pag dumadaan siya. Sinubukan ko ring sundan n
gunit masyadong mabilis ang kanyang lakad para mahagilap ko.
Tumalon ako nang tumunog ang aking cellphone pagkatapos kong kumain.
Natulala pa ako sa aking computer bago ako nagsimula muli ng pagtatrabaho. Naisi
p kong paniguradong ang pikon na iyon ay hindi na magpapadala ng lunch simula bu
kas. Mabuti na rin at nang sa ganon ay matigilan niya na ako.
Kinabukasan ay inabangan ko talagang mag alas onse. Unang dumating iyong lunch n
a galing kay Mr. Aboitiz.
"Lunch na tayo, Meg?" anyaya ni Ma'am Alexis sa akin pagkatapos ko iyong matangg
ap.
"Ah! Sige, sige." Ngiti ko at nagsimulang magligpit.
Nasasanay akong pinapadala ni Noah iyong pagkain sa akin sa guard kaya tinitingn
an ko iyong guard kung may ginagawa ba pero naroon lang siya at nakaupo.
Tumunog ang cellphone ko sa isang mensahe. Galing sa isang numerong hindi naka p
honebook. Binuksan ko ito at binasa ang mensahe na paniguradong kay Noah.
'I'm sorry natagalan 'yong lunch. I overslept because of our gig last night.'
Nilingon ko kaagad ang security guard sa aming floor na may hawak ng styro at pu
masok na sa aming department. Kumunot na agad ang noo ko.
"Pinadala ito nong elevator boy, ma'am. Tulad nong kahapon." Ngiti ni manong sa
akin.
"Salamat po." Sabi ko at nakita kaagad ang isang drawing mga mukha ng baboy sa s
tyro. Binuksan ko iyon at nakita kong steak, fish fillet, at isang slice ng cake
ang naroon.
Tsaka pa lang ako gumalaw at kinuha ang styro na galing kay Ysmael at Noah patun
go sa room para doon na kumain kasama ang mga kasamahan ko.
Biyernes nang dumalaw si Mr. Aboitiz sa aming opisina. Hapon na at inaantok ako
kaya nawala agad iyon nang nakita ko siya. Sinalubong ko siya ng ngiti ngunit ku
not ng noo naman ang kanyang ipinakita sa akin. Napawi ang ngiti ko at pakiramda
m ko ay talagang galit siya sa akin dahil sa nangyari.
Kausap niya ang isa sa mga boss namin. Pinagpatuloy ko na lang ang ginagawa ko h
Isang beses ko pang tiningnan ang aking monitor bago ako tumayo para sumunod sa
kanya. I need to atleast tell him that I was sorry again. This time, in person.
Naabutan ko siya sa elevator. Gulat pa ang mukha niya habang inaayos ang coat na
ng nalingunan ako.
Tumunog ang elevator hudyat na nasa ground floor na kami. Ni hindi niya ako tini
ngnan nang bumilis ang lakad niya palabas ng elevator. Hinila ko ang kanyang bra
so para pigilan siya.
Hindi agad ako nakasagot. Hindi ako makakuha ng tamang salita. Nakaawang lang an
g bibig ko habang naririnig kong sumarado ang pintuan ng elevator. Hinawi ni Ysm
ael ang kamay kong nakahawak sa kanyang coat. Inayos niya ang kanyang suot tsaka
ako tinalikuran dahil sa pagwawalang kibo ko.
Nang nakita ko siyang nakalayo ng ilang metro sa akin ay tsaka pa lang ako nagis
ing sa aking pagkakagulat.
Dire diretso ang labas niya sa building. Naisip ko ang naiwang trabaho ko ngunit
saglit lang iyon. Mas inisip ko ang pagiging galit ni Ysmael sa akin.
"Ysmael!" Tawag ko bago siya pumasok ng kanyang sasakyan. Nilingon niya ako sa i
sang malamig na ekspresyon.
"What is it, Meg?" Tanong niya.
"I-I'm sorry." Hindi makatingin ng diretso ang mga mata ko sa kanya. Para bang n
apapaso ako sa kanyang titig. "I'm really, really sorry. I mean it."
Tinitigan niya lang ako. Bumagsak ang tingin ko sa mga daliri kong naglalaro sa
isa't-isa, nililibang ang mga mata kong walang mapuntahan.
Nag angat ako ng tingin sa kanya. Binuksan niya ang kanyang pinto para sa akin.
Tinuro ko ang daan pabalik sa building.
"Hindi pa ako tapos sa mga ginagawa ko. Tsaka 'yong gamit ko." Sabi ko.
"I don't care." Nag iwas siya ng tingin.
Nanahimik ako sa buong byahe. Iniisip ko kung paano siya kakausapin mamaya pag n
asa restaurant na kami. Hindi ko makuha kung bakit niya ako gustong maging girlf
riend. Hindi naman ako nagbubulag bulagan. Noong una pa lang ay alam ko nang may
malisya itong paglabas namin. I opened my doors for another man because I think
I won't forget Noah if I don't. Pero hindi niyon ibig sabihin na kaya ko ring s
amantalahin ang kagustuhan ni Ysmael na maging kami para lamang kalimutan si Noa
h. Who am I kidding? Kung gagawin ko iyon ay mas lalo lang kukumplikado ang sitw
asyon.
Nakaupo na kami pareho sa restaurant at kakasabi ko lang ng order ko. Hindi ako
kakain ng buong meal. I ordered mango shake. Hindi rin naman kasi siguro ako mak
akakain ngayon dahil sa iniisip kong pag uusapan namin ni Ysmael.
Katahimikan ang siyang bumalot sa amin pagkatapos kong magsalita. Uminom si Ysma
el ng wine at pinanood ko lang ang kanyang ginawa. Seryoso parin ang kanyang muk
ha. Abot abot ang kaba sa aking puso. Hindi ko malaman kung dahil ba iyon sa tak
ot sa galit niya o sa komprontasyong alam kong siyang kahihinatnan ng gabing ito
.
Nilapag nong waiter ang pagkain niya at ang shake ko. Hindi ako makapagsalita da
hil sa presensya ng ibang tao ngunit nang umalis ang waiter ay tsaka pa lang ako
nagkatyempo.
Laglag ang panga ko sa mga sinabi niya. Those words kept me awake the whole nigh
t. Hindi ako makatulog lalo na't panay na naman ang balita nina Wella sa akin tu
ngkol sa pagkaka full ng gig nina Noah kung saan. Kahit si Everlyse ay naroon. I
just couldn't go out tonight. Masyadong malalim ang iniisip ko.
Tinulugan ko ang pag iisip ko. Sa Sabado ay tinapos ko ang mga hindi ko nagawang
tapusin kahapaon. Ang tanging naging libangan ko habang ginagawa iyon ay ang mg
a munting texts ni Noah na kahit nakakairita ay inaamin kong nakakapagpangiti sa
akin.
Noah:
Just woke up. What are you doing?
Kahit na unknown number ay pakiramdam ko ay alam na alam ko nang siya iyon. Napa
tingin pa ako sa orasan na ala una na ng hapon. Ganitong oras siya nagising ngay
on dahil sa gig nila kagabi? It must have been very good, huh?
Ako:
Work.
Noah:
Nag lunch ka na? It's 1pm. We'll record today. Pupunta ka ba sa Moon?
Kinagat ko ang labi ko. Is this their first recording with Stan? Oh god! But I s
houldn't right?
Ako:
Wala si mommy sa Moon. I don't care what you'll do for today.
Hindi ko matapos tapos ang pagtitig sa cellphone ko. These past few days I have
been so harsh on him. Maybe it's my defense mechanism. Ayaw kong masaktan niya u
lit ako. Ayaw kong maisip ng Zeus na nagpapakadesperada ulit ako.
Noah:
I know. Sinasabi ko lang naman. Sabihin mo na lang sakin anong gagawin mo ngayon
. That would be better.
Ako:
I'm working nga!
Medyo matagal siyang nagreply. Siguro ay mga isang oras. Isang oras din akong wa
lang magawang matino. Halos magmura na ako sa harap ng monitor dahil wala na ako
ng ginawa kundi ang abangan ang lintik niyang mensahe. Oh damn it!
Noah:
You have work tomorrow? It's a Sunday.
Ako:
Wala. Wag mo nga akong itext!
Ginulo ko ang buhok ko at humilig sa swivel chair. Tinitigan ko ang isa sa mga v
ideo na ineedit ko for an advertisement. Hindi ko matapos tapos kahit na kaninan
g umaga ko pa ito ginagawa. Imbes na nasa huling parte ako ay tsaka pa ako nagka
karoon ng block!
Noah:
I want to text you now because I can. Mamaya hindi na ulit ako makakapagtext. Do
you have your car? Makakauwi kang mag isa?
I want to throw away my phone and stop replying! Nakakafrustrate at hindi ko ala
m kung magrereply ba ako o hindi. Sa huli ay napagdesisyunan kong wag na lang pa
nsinin ang kanyang mga text. Pagkatapos ng trabaho ay nagbabad ako sa gym ng ila
ng oras. Ilang messages at tawag sa mga taong malapit sa akin ang natanggap ko.
Si Wella na nag yayayang sumama sa gig, si Everlyse na ganon din, si Ma'am Alice
na may bilin sa opisina, at si Ysmael na nagsasabing nasa isang business trip s
iya.
Bumagsak ang mata ko sa menu. Alas nuwebe na ng gabi at kaonti lang ang kumakain
doon. Naghihintay ang waiter sa oorderin ko habang nasa tapat ko.
"We have Garden Salad, ma'am. Lettuce, pineapple, olives, cherry, cheese, ceasar
dressing 'yong nandyan. We can also add ham if you want." Ngiti niya.
Umiling ako. "I'll have that without the ham." Sabi ko at binigay sa kanya ang m
enu. "And water please."
Pinagsalikop ko ang mga daliri ko at napansin ang isang babaeng titig na titig s
a akin. Tingin ko ay may sira ang mata ko at hindi ko gaanong makita ang mukha n
g babae gayong hindi naman siya kalayuan. Nanliit ang mata ko at nakita ko kung
sino iyon.
Ikinagulat ko ang pagtayo niya habang nakatingin sa akin. Pinanood ko ang pagpan
hik niya patungo sa kinauupuan ko. Nagtawag si Rozen ng waiter at kinausap niya
iyon para sa order nila ni Coreen.
Nang nakalapit si Coreen sa mesa ko ay inilahad ko ang upuan sa harap ko. I don'
t know what she's up to but I'm not rude.
Nagtawanan kami sa sinabi naming iyon. Humilig pa siya sa akin nang napasarap an
g tawanan namin sa di malamang kadahilanan.
"Si Rozen ilang beses ko nang nakitang umiyak. Si Noah, pakiramdam ko mahal yata
ang luha non."
Kinagat ko ang labi ko. He never even cried when I let him go. He never cried wh
en I pushed him away. Some damn girl will someday make him cry, huh?
"Hey, girls! What are you talking about? Pinag uusapan niyo ba ako?" Kumindat pa
si Rozen sa akin. Ang kapal din ng isang ito.
"No, Rozen. I'm sorry but we're talking about your brother." Tawa ko.
"Noah's girls..." Umiling siya at tumingin kay Coreen.
"Can we sit here instead, babe? Parang gusto kong paglihian si Megan." Tumawa si
Coreen.
Ngumuso si Rozen at tumingin sa akin. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Coreen i
s pregnant? "Oh my gosh, you're pregnant!?" Halos sigaw ko.
"Is that impossible, Meg?" Sarkastikong tanong ni Meg.
Tinuro ko si Rozen. "This jerk here did that?"
Hinawi ni Rozen ang kamay ko. Tumawa si Coreen. "I'm not a jerk!" Umupo siya sa
tabi ni Coreen.
"Oh you are." Ngiti ko.
"Nagsalita naman ang hindi." Ngumiti siya pabalik at hinalikan sa tainga si Core
en. "Asan ba 'yong kapatid ko?"
"Ewan ko. Busy sa gig. Hayaan mo na. Malaki na 'yon." Uminom ako ng tubig.
"You should stop teasing Noah and Megan, Rozen." Sabi ni Coreen.
"Nakakainis kasi ang isang iyon. Masyadong torpe. Ang tayog ng pride. Paiyakin m
o, Meg. I don't believe na hindi umiiyak ang isang iyon." Umirap si Rozen.
"I'm moving on." Sabi ko at sabay pa silang dalawang ngumiwi.
"Papaiyakin niya talaga yata." Sabi ni Coreen habang tinitingnan ang nakangiting
si Rozen.
Alas onse na nang nakauwi ako sa bahay. Napasarap yata ang kwentuhan namin nina
Rozen at Coreen. Nagawa pa naming uminom ng champagne ni Rozen habang nag kukwen
tuhan. They invited me to their wedding. Next week na pala iyon at naisip kong p
umunta nga. Pupunta rin naman ang Zeus dahil tutugtog sila maging ang Going Sout
h. Sina Everlyse at Carlos ay nasa guestlist na rin. Pag iisipan ko munang mabut
i iyon.
ng katawan ko sa kaka
pagod. Mabuti na lang
wala akong gagawin. P
si Everlyse tungkol s
Bumaba ako at nag isip na kakain ng cereals ngayon para sa breakfast nang bigla
kong naamoy ang bango ng iba't ibang klase ng pagkain sa aming kitchen.
Nilingon agad ako ni Noah nang narinig ang boses ko. Ngumiti siya at napatingin
ako sa niluluto niyang mukhang beef steak. Napalunok ako. Smells good, huh?
"What are you doing here, Elizalde?" Tanong ko at tinigil ang paglalaway sa luto
niya at ngayon ay inilipat ang mata sa kanyang katawan. Darn!
"I am obviously cooking." Sarkastiko niyang sinabi.
"At bakit ka nandito?" Luminga ako para mag hanap ng katulong pero wala doon. Na
katunganga lang si Noah at mukhang uulitin na naman niya iyong naging sagot niya
kanina kaya imbes na hayaan siya ay umalis ako sa kitchen para maghanap ng eksp
lenasyon kung bakit nandito siya.
Mabuti na lang at wala talaga ang parents kung hindi ay kanina pa siya pinatapon
ni daddy. Mainit ang dugo ni daddy sa kanya at pag nakarating ito sa kanya ay p
aniguradong masasakit na salita na naman ang ibabato niya kay Noah.
Nasa counter na iyong niluto ni Noah at napansin kong nilagyan niya iyon ng topp
ings na sesame seeds. Nakaupo siya sa high chair ng counter at napansin ko ang d
alawang nakalatag na pinggan, kutsara, tinidor, baso, at juice. Ngumisi siya na
para bang nanunukso sa akin.
"Good morning, miss. Wala ka pang ligo, a?" Panunuya ang nasa boses niya.
"Noah-"
"Don't ask me the same question again, Meg. Kumain na lang tayo. I don't want to
waste our time together. I'm free the whole day today. Bukas ay may gig ulit ka
mi mula hapon hanggang gabi. Hindi kita masusundo." Aniya at humalukipkip.
ay mahirap.
"Ginamit mo si Stan para makapunta dito? Pasalamat ka at wala ang parents ko!" G
alit kong usal.
Hindi siya natinag. Nanatili siyang nakangiti na para bang nawiwili sa pagkakair
ita ko. "Kunwari ka pang galit, tinititigan mo naman ang katawan ko. Tss."
Nalaglag ang panga ko. Gusto kong mangatwiran ngunit sa iritasyon ay hindi ako m
akapagsalita.
"Come on, Megan. From now on, kahit anong iutos mo sa akin susundin ko." He offe
red.
"What is that? Pampalubag loob sa lahat ng nagawa mong pagkakamali sa akin?"
Nagtaas siya ng kilay. "Yes? Partly. The other half is because I'm courting you.
Ah! I'm too old for this! I courted you years ago, binasted mo ako. Ngayon,"
"Basted ka na." Sabi ko at humalukipkip. "Umalis ka na."
"Di ako aalis dito." Sabi niya at mukhang walang pakealam sa sinabi ko. Nagsalin
lang siya ng juice sa baso ko. "Come here and sit."
"Ang kulit mo."
Tumayo siya at abot abot kaagad ang pintig ng puso ko kahit na isang galaw niya
lang. Bahagya pang lumaki ang aking mga mata nang humakbang siya palapit sa akin
. On instinct, pinag ekis ko kaagad ang aking mga kamay at mabilis niyang hinawa
kan ang magkabilang siko ko.
"Come on, miss. Please?" Malambing niyang sinabi habang bahagya akong hinihila p
atungo sa counter.
Hinawi ko ang kamay niya kaya nahaplos ko bahagya ang kanyang dibdib. Halos ma e
statwa ako sa kinatatayuan ko. Gumuhit na naman ang ngiti sa kanyang mukha. Oh t
hat face when he smiles!
"Noah!" Sinisiko ko siya dahil nasa likod ko na at tinutulak ako ng dahan dahan
sa high chair.
"Please, miss." Bulong niya at mabilis na pinulupot ng mahigpit ang kanyang bras
o sa aking baywang.
"Noah!" Sigaw ko at halos mapatili ako nang inangat niya ako at pinaupo sa high
chair. "Fuck!"
Nilingon ko siya at naabutang kinakagat ang kanyang labi at pula ang mukha. Ang
kanyang magkabilang braso ay kinukulong ako. Nasa likod ko na siya at para bang
ayaw niyang makawala ako doon.
I just couldn't imagine that this hot guy right here can cook. Nga naman. Imposi
bleng may magawang hindi masarap ang lalaking ganito ka gwapo? Now he looked so
satisfied.
"Masarap ba?" Tanong niya habang nginunguya ko ang kanyang luto. Yes but I won't
admit that.
Tumayo siya ng maayos at kinuha ang basong may lamang juice. Pinigilan ko siya a
t iginiit ko na marunong naman akong kumain mag isa. Kaya humakbang siya pabalik
sa high chair na nasa tapat ko. Pinanood ko siya habang nag lalagay din ng kani
n at beef steak sa kanyang plato.
"Lalabas ka ba mamaya?" Tanong niya habang sinusubo ang beefsteak ng wala sa sar
ili. Pinasadahan niya ng kanyang daliri ang kanyang buhok at bahagyang nagkasalu
bong ang kilay. HIndi ko maiwasan ang paninitig sa kanya habang ganito kami kala
pit. Mukha talaga siyang masungit pero parang mas lalo yata siyang gumugwapo pag
nagsusungit.
"Hindi. Bakit?" Tanong ko.
"Good. Kung lalabas ka ay sasama sana ako. Hindi ka naman lalabas kaya buong ara
w tayo sa bahay niyo. Let's watch a movie." Aniya.
"Ano ba itong trip mo, Noah?" Iling ko.
Nagtago siya ng ngiti. "I want to date you the whole day, miss. If you don't min
d."
Hindi ko talaga alam kung anong tumatakbo sa utak ni Noah. Pagkatapos kumain ay
umakyat ako sa taas para maligo. Tsaka ko lang naramdaman ang hiya ko kanina dah
il hindi pa nga pala ako naliligo. Pinuna pa niya. Uminit ang pisngi ko habang n
agsusuklay ng buhok. Damn it, Noah!
Isang oras akong nag ayos bago bumaba ulit sa sala dala ang cellphone ko. Napans
in ko kasing may nisend si Ysmael sa akin sa Facebook. Mukhang detalye ng gagana
ping seminar na dadaluhan ko.
Ysmael:
You only? Did you receive my docx?
"Anong gusto mong panoorin?" Tanong ni Noah habang hawak hawak ang remote contro
l.
"Kahit ano." Sabi ko habang nagtatype ng reply para kay Ysmael.
Ako:
Yup. Thank you for this. I will review it.
Mabilis kong inilag ang cellphone ko sa kanyang mga mata. Why is he so nosy? Nap
angiwi siya sa ginawa ko. Again, those piercing beautiful eyes flashed. Nagsusun
git na naman siya.
Tumahimik lang siya at hinayaang magsimula ang isang movie na alam ko ngunit hin
di ko pa nakikita. Umayos ako sa pagkakaupo. Inangat ko ang binti ko sa sofa at
niyakap iyon, hawak hawak ang cellphone.
Ysmael:
I miss you.
Kinagat ko ang labi ko at hindi ko alam kung anong i rereply sa kanya. Sa gilid
ng aking mga mata ay nakikita kong nakatingin si Noah sa akin. Binalingan ko siy
a. Galing sa galit ay huminga siya ng malalim at umupo ng maayos.
Ako:
I miss you too. :) See you tomorrow.
I need to sort out my feelings towards Ysmael. Gusto ko siya. Tama, gusto ko siy
a. But then I don't love him to take the risk. He's a nice guy. Nasaktan ko na s
iya noon at nagiguilty ako sa mga nangyari. But then my feelings for Noah are un
ique. Ito iyong pag ibig na kahit bumabasag na sa buong pagkatao ko ay hindi ko
parin mabitiwan. I don't know if it's the same for Noah. At ayaw ko parin iyong
aminin sa kanya dahil nasaktan niya ako ng sobra sobra. Nawasak niya ako at hind
i ako sigurado kung kaya ko siyang tanggapin muli at mahalin ng buo dahil basag
na basag pa ako.
Tulala ako sa screen ng aming Tv nang tumunog ulit ang aking cellphone dahil sa
reply ni Ysmael. Narinig ko ang tikhim ni Noah. Kita ko pa ang pagkuyom ng kanya
ng kamay sa kanyang binti. Tumitig muna ako doon bago ko siya binalingan. His pe
rfect jaw moving like he's mad or something. Para bang pinipilit niya ang sarili
niyang huwag na magsalita.
Ysmael:
Ako:
Sure. :)
Kinagatan ko ang malaking nacho at gusto kong tumango sa sarap ng timpla ng dres
sing at kung anu ano pang hinalo.
"Masarap ba?" Tanong niya ngunit bago pa ako nakasagot ay tumunog pa ulit ang ce
llphone ko.
Umirap siya sa kawalan at tinagilid ang ulo. Medyo lumayo siya ng bahagya sa aki
n. Kinuha ko naman agad ang cellphone kong nasa coffee table at tiningnan ang re
ply ni Ysmael.
Ysmael:
Alright! I can't wait for tomorrow. Take care.
Ako:
At binaba ulit ang cellphone sa mesa. Bumaling ako kay Noah. Hindi ko na masunda
n ang movie habang siya ay titig na titig doon at seryoso ang mukha.
Tumunog ang cellphone ko ngunit hindi ko iyon dinampot. Nanatili ang titigan nam
in hanggang sa umirap siya at umiling.
"Tss..."
"Noah!" Sabi ko sabay bawi sa cellphone ko. Binigay niya naman at kitang kita ko
ang sakit sa kanyang ekspresyon.
"You... you'll see each other tomorrow. Hindi ba pwedeng ako muna ngayon?" Bigo
niyang sinabi.
Naestatwa ako sa hiningi niya sa akin. Gusto kong mag mura. I want to call bulls
hit on his words but I couldn't speak.
"I have endured large amounts of jealousy from you and your boys, Megan. Believe
me. Pero iyong harap harapan?" Umiling siya.
"Me and my boys? Wow! Noah, hindi pa ako nagkakaboyfriend. Paanong ako at ang mg
a lalaki ko?"
"Nakalimutan mo sigurong niloko ako ni Stan at ng daddy mo." Sabi niya kahit na
maingay ang TV sa action na nagaganap sa pinapanood namin.
"Kasalanan mo at nagpaloko ka! Naniwala ka!"
Mariin siyang pumikit. "Paano ako hindi maniniwala kung may dalawang videos akon
g napanood galing kay Stan?" Tumaas ang boses niya. "You kissed two different gu
ys in a span of three months kaya sinabi ko kay Stan na huwag niya na ulit akong
padalhan ng mga ganong klaseng video, Meg! Paanong hindi ako maniniwala?"
Nanlaki ang mata ko. "What video, Noah?"
"Ah! I deleted it a long time ago. I'm sorry, I'm no masochist. I might be a mar
tyr but not a fucking masochist." Lumayo siya ng bahagya sa akin.
Huminga ako ng malalim at hindi ko iyon maipagkaila. Kapag nag iinuman kami ng m
ga pinsan ko sa States ay nakakalimutan ko ang mga nangyari. May napanood akong
isang video ni Everlyse na kumakanta at sa gilid ay kahalikan ko si David. Iyon
ba iyon? Oh my God! Fucking Constantine! I want to strangle him right now!
"Then give this day to me, Megan. I want your day for me." Bulong niya at dahan
dahang kinalas ang cellphone sa aking kamay.
Hindi ako makahinga ng mabuti. Hindi ko malaman kung saya ba o lungkot ang narar
amdaman ko ngayon.
####################################
Kabanata 47
####################################
Kabanata 47
Lost and Found
Umakyat ulit ako sa kwarto ko para mag toothbrush at hinayaan ko si Noah na pala
boy sa aming sala. Wala talaga yatang balak na umalis sa aming bahay. Habang nag
to-toothbrush ay naiisip kong bigla iyong kakatok dito. Papatayin ko talaga siy
a.
Pagkatapos kong mag toothbrush ay sinikop ko ang buhok ko at tinali bago lumabas
ng kwarto. Pagkalabas ay naririnig ko ang grand piano namin na tumutunog sa him
ig na putol putol at di ko malaman. Dumungaw ako sa railing kung saan kitang kit
a ang buong sala namin. Sa baba ay naroon si Noah at nag pi-piano. Tumikhim ako
at bumaba sa hagdanan habang nagtatanong sa kanya.
Hindi siya lumingon pero sinagot niya ako. "Nag aaral na ako bago ka umalis." Sa
bi niya.
Lumapit ako ng husto sa sa piano namin. Nag angat siya ng tingin habang tumutugt
og kahit na may ilang mali-mali. Ngumuso ako at napatingin na rin sa kanya.
Tiningnan ko ang keys ng piano at pumindot ako ng isa. Sa taranta ko nang hinawa
kan niya ang aking baywang gamit ang dalawa niyang kamay ay napapindot ulit ako
ng isa.
Uminit ang pisngi ko at tiningnan ang piano. "Hindi mo ako kailangang hawakan pa
ra matulungan kita diyan." Sabi ko at marahas na tinanggal ang kamay niya sa bay
wang ko.
Inangat niya ang kamay niya at tumawa. "Alright, miss. Please teach me now?" Hum
ahagikhik parin siya habang umuupo ako sa kanyang tabi.
"Paano ba 'yan?" Masungit kong sinabi.
Ngumuso siya. "Hindi mo pa nga pala alam ang notes." Aniya at nagsimulang tumugt
ug ng medyo putol putol.
Dininig ko ng mabuti ang kanyang tinutugtog. Tama siya, hindi ko makukuha kung h
indi ko naman alam ang kantang ito. Kaya sinabayan ko na lang siya kahit na nang
huhula ako sa mga nota. Bahagya siyang tumigil sa pagtugtog at hinayaan ako doon
. Sa gilid ng aking mga mata ay ramdam ko ang kanyang titig pero pinagpatuloy ko
parin ang pagtugtog na biglang naging isa sa mga class piece na paborito kong t
inutugtog.
"Ano na, Noah?" Tanong ko at nilingon siya dahil hindi ko na alam kung anong isu
sunod ko.
"Dugtungan mo. Hindi ko alam kung paano." Sabi ko kahit na kabado sa kanyang tit
ig na matatalim ngunit malambing.
"The second time you'll fall for me is going to be the last. I'm gonna make sure
of that." Bumaba ang kanyang titig sa aking labi.
Tinikom ko ang bibig ko sapagkat abot abot na ang bilis ng paghinga ko sa kabang
idinudulot niya.
"And you're gonna fall hard. This will be your hardest fall, Meg."
Ngumuso ako, nagpipigil ng ngiti. "I fell for you really hard before, Noah. That
was the hardest fall of my life." Umiling ako na parang kampanteng hindi na uli
t iyon mangyayari.
"Uh-huh..." Napapaos niyang sinabi, pabulong. Ang takas na buhok malapit sa akin
g noo ay nilagay niya sa aking tainga. Pinilit kong huwag masindak sa kanyang gi
nawa lalo na nang hinawakan niya ang aking pisngi. "This time, it's going to be
more than that, miss. You're gonna fall harder than that."
Halos malasing ako sa mga munting bulong niya. Binitiwan niya ang pisngi ko at n
ilipat niya ang daliri niya sa piano. Pinakawalan ko ang kanina ko pang pinipigi
l na hininga at pinagmasdan ko siyang nakataas ang kilay sa akin habang tumutugt
og.
Umuwi siya pagkatapos ng dinner nang sinundo na siya ni Stan para sa practice ni
la. Inanyayaan pa ako ni Stan na dumalo ngunit umayaw ako.
"Ano ka ba? Nagtatampo ka parin ba kina Joey at Warren?" Tanong niya, nagtataas
ng kilay sa akin.
"No. That was a long time ago." Ngiti ko kay Stan kahit na may kaonting tampo pa
rin akong nararamdaman sa kanila.
I couldn't remember the exact moments or the exact words but I remembered how th
ey made me feel. How worthless I felt that night. Pinaglaban ako ni Noah sa gabi
ng iyon ngunit galit siya sa ginawa kong pagpapakita sa aking tattoo. Nalasing s
iya at sa mga sinabi nina Warren at Joey ay nagsa walang kibo siya.
"Natatakot na sila sa'yo kasi pakiramdam nila hindi ka na raw tulad ng dati." Sa
bi ko habang nasa sala kaming tatlo. Si Noah ay abala sa pag aayos ng kanyang si
ntas samantalang si Stan naman ay nakatayo at tinatanaw akong nakayakap sa throw
pillow ng aming sofa.
"Ang akala ko ba ay ayaw nila sa dating ako?" Tanong ko at nakita ko ang pag ang
at ng tingin ni Noah sa akin.
"Syempre, hindi. They were also drunk that night, Meg. I don't know the whole st
ory pero alam kong hindi ka masasaktan sa wala. I know you. Mas manhid ka pa sa
naturukan ng anesthesia."
"Is that an insult, Stan?" Kumunot ang noo ko.
Tumawa si Stan. "But then they were probably worried about you kasi naoobsess ka
na ng husto kay Noah."
"Hindi siya obsessed sa akin." Sabi ni Noah habang nag aayos ng sintas.
"I know what's the next statement, Noah." Tumawa si Stan.
"Don't make her go. Alam kong pinipilit lang ni Warren kasi crush non si Meg. He
's bitter. Mabuti pang dito na lang siya sa kanilang bahay at baka masira ko lan
g ang gitara ko habang nagpapractice tayo."
In my ass, Noah! Humagalpak lang sa tawa si Stan at nagkaayaan na silang umalis.
Hinatid ko sila sa labas at nakita kong hindi pala dala ni Noah ang kanyang sas
akyan kaya sa front seat siya ni Stan umupo.
"This is my day, remember? I'll text you. Stop texting that suitor of yours. Or
maybe, screen cap your conversations so I can-"
"What? Bakit ko gagawin iyon, Noah?" Seryoso ba siya sa hinihingi niya. He's goi
ng overboard! Hindi pa nga kami ay napaka posessive niya na para bang pag aari n
iya ako. "And besides, you cannot be possessive of something you do not own."
Ngumiti si Noah. "Your skin screams my name. Hindi pa ba ebidensya iyan na akin
ka?"
Ngumiwi ako at naisip na patatabunan ko na talaga itong tattoo ko sa lalong mada
ling panahon. "You are still courting me, Elizalde!" Sigaw ko dahil pinatakbo na
ni Stan ang sasakyan. "Ang yabang mo!"
Tumawa lang siya at kumindat sa akin. "I get excited everytime I think about you
r chest and my name. I'm sorry, miss!" Sigaw niya at pinakita ang kanyang cellph
one.
Noah:
I'm sorry, Miss. Can I call?
Pumikit ako ng mariin. Nireplyan ko siya ng hindi pwede ngunit tumawag parin siy
a. Ang kulit mo, Elizalde!
Ayun at puyat na puyat ako kinaumagahan dahil hinintay ko pang matapos ang pract
ice nila bago ako matulog. Nalibang din naman kasi ako sa panonood ng videos sa
Youtube at sa pagkukumbinsi kay Willy na iyon nga ang gusto kong tattoo para ma
cover up itong pangalan ni Noah.
Willy:
Your tats is very dark, Meg. Kung dream catcher lang ang ipapalit mo dito, hindi
siya totally ma co-cover up. You need to choose another design.
Ako:
Is it hard for you, Will? Or is it really impossible? I only want that design. A
yaw ko ng masyadong dark ang shading. Hindi ba pwede? :(
Willy:
May blank shading ang dream catcher. Dagdagan pa ng sobrang dark ng shade nitong
Noah Elizalde. Hindi 'yan mabubura ng dream catcher lang. Maybe you should visi
t my shop earlier than the said appointment so I can see it in person.
Ako:
Okay, Will. Maybe this Friday. Is that okay?
Willy:
Sa Sunday ang first session mo, diba? If you really want that dream catcher then
are you prepared na hindi mabubura iyong Noah Elizalde? Because I tell you, Meg
, it will stay there. It won't be covered. Kahit anong gawin ko.
Ako:
We'll see. Gusto ko talaga iyon, e.
"Hoy!" Halos mapatalon ako nang itulak akong bahagya ni Ma'am Alice na ngayon ay
naka bohemian long skirt at spaghetti strap dress. Ang maiksing buhok ay naka h
alf pony tail at ang black rimmed glasses ay mas lalong lumaki.
"Uy!" Sabi ko at kinusot ang mata, binaba ang glasses.
"Lunch na!" Sabi niya kaya agad akong napatayo sa pagkakataranta. Tumawa pa si M
a'am Alexis sa inasta ko ngunit napawi din ang kanyang tawa nang may narinig kam
ing nagsalita.
"Meg, let's go?" Sabi ni Ysmael sa likod namin.
Nilingon ko siya at nadatnan kong nakadungaw siya sa kanyang relo bago bumaling
sa akin at tumango.
"Oh..." Nag ngiting aso si Ma'am Alice at nginitian si Ma'am Alexis. "Let's go,
Sis! Tayo na lang ang magsasabay."
"Uy!" Tawag ko nang kumaripas na sila. "Next time!" Pahabol ko bago bumaling kay
Ysmael at tumango.
Nilingon ko ang gamit ko at nilagay iyon sa purse bago ako sumunod sa kanya patu
ngong elevator. Naging medyo awkward kami sa elevator. Pormal ang kanyang mga ta
nong tungkol sa trabaho habang nag aayos siya ng kanyang relo at ang lupi ng kan
yang coat.
"Presentation na lang ng team ninyo at ma co-close na natin ang deal." Aniya pag
katapos akong kwentuhan tungkol sa Pharmaceutical Company na gagawan namin ng Ad
s.
Tumango lang ako. "Sana nga." Sabi ko at tumunog ang elevator, hudyat ng pagbubu
kas nito.
"Where do you want to eat?" Nagtaas siya ng kilay at ngumiti bago binuksan ang p
into ng kanyang sasakyan.
Nakahawak parin ang kanyang kamay sa aking baywang hanggang sa nakaupo na ako sa
front seat.
"Pwedeng doon parin naman, Ysmael. You seem to like that restaurant very much. I
like it too. And besides, hindi iyon malayo dito."
Tumango siya. "I guess that's a good idea." Bago sinarado ang pintuan.
Sa drive ay napag usapan ulit namin kung paano kami naghahanda para sa presentat
ion don sa malaking kompanya.
"I'm actually kind of guilty, Ysmael. Next Monday na iyon at hindi ko sila matut
ulungan masyado dahil may training ako Saturday of next week." Sabi ko.
"But you have all the time next week to plan out and prepare the presentation. T
utulungan ko naman kayo." Aniya. "But I won't be there during the presentation."
"Alam ko namang may time pa next week pero iba pa rin iyong naroon ako kahit sa
Biyernes man lang." Pag aalala ko.
"You look upset. Don't worry, you'll close the deal without much hard work, Meg.
Magagaling kayo at kilala na tayo sa advertising." Sabi ni Ysmael.
"I hope so, Ysmael. Baka lang magtampo sina Ma'am Alice sa akin dahil wala ako."
Sabi ko.
"Oh, Meg, they will understand. Don't worry about it." Ngiti ni Ysmael bago tumu
nog ang cellphone ko.
"Excuse me." Sabi ko at tumayo muna para talikuran ang hapag. "Hello, Ma'am?"
"Megan!" Natatarantang sinabi ni Ma'am Alice. "Sinabi no Manong guard sa recepti
on may gamit ka raw na nawawala! Importante! I claim mo raw ngayon sa Lost and F
ound center?"
Laglag ang panga at kunot noo ang ekspresyon ko habang nakikinig. "Anong gamit a
ng nawawala?"
####################################
Kabanata 48
####################################
Kabanata 48
Please
Mabilis kong nilapitan muli ang aming mesa kung nasaan ang aking bag. Hinanap ko
roon ang aking wallet. Kumunot ang noo ni Ysmael sa pagkakataranta ko.
Binaba ko ang tawag at bahagyang nag isip. Hindi pa kami nakakakain ni Ysmael pe
ro ang bastos naman kung aalis na lang ako dahil sa isang bagay na nawawala na h
indi ko naman alam kung ano.
"May iki-claim daw ako sa Lost and Found." Sabi ko at umupo na.
Iminuwestra naman niya agad ang pagkaing kanina pa pala nilapag ng waiter. "I'm
sure that can wait. Let's eat first?" Anyaya niyang tinanguan ko.
Hindi ako mapakali sa aming pagkain. Pilit kong iniisip na wala lang iyon dahil
nandito naman lahat ng importanteng bagay sa akin pero may pangamba parin sa aki
n na baka nga may nakalimutan lang ako.
Mabilis na lumipas ang pagkain namin. Maraming sinabi ni Ysmael ngunit hindi ko
nasundan ng mabuti dahil sa pag aalala ko.
"You enjoyed our lunch?" He asked nang tumayo kami galing sa table at iminuwestr
a niya ang pintuan paalis sa restaurant.
Bahagya niyang hinawakan ang aking baywang. Tumango ako bilang sagot sa tanong n
iya.
"I can't be with you tonight. May board meeting ako. Tomorrow, we'll have lunch
again too?" Nagtaas siya ng kilay.
Tinitigan ko siya. Seryoso ba siya? "Hindi mo naman kailangang makipag lunch sa
akin araw-araw, Ysmael."
"Hindi ko kailangan pero gusto ko, Meg." Tumitig siya pabalik sa akin ng mas mal
alim.
Tumango ako at unang bumitiw sa titigan. I didn't know how to turn him down with
out making him feel rejected. Iyon nga ang sinabi niya, ayaw niya ng rejection.
"I'm okay. Kukunin ko lang 'yong gamit ko sa Lost and Found. Aakyat ako pagkatap
os." Tango ko.
"Okay." Aniya at bumaling agad kay Fiona at pinagkaabalahan ang mga papeles na d
ala.
Sinundan ko muna siya ng tingin bago ko nilingon ang daanan patungong Lost and F
ound Center sa building malapit sa Maintenance. Unang beses kong makapasok doon
kaya kumatok ako. Binuksan ako ng isang kasing edad kong babaeng naka ngiting as
o.
Nagulat ako nang bumugad sa akin si Noah sa mesa na may karatulang "Lost"! Namil
og ang mata ko at agad pumasok sa isip ko na siya marahil ang nagpatawag sa akin
dito. Humalukipkip siya nang naaninaw ako.
Nabigo agad ako nang napagtantong kumain na ako at busog na busog pa. I suddenly
feel guilty. Oo nga pala at nagluluto nga pala ang isang ito para sa akin.
Tumitig siya sa akin. Hinintay ko na magsalita siya ngunit ngumuso lang siya at
muntik na naman akong malasing sa kanyang malalim na tingin. Nag iwas agad ako.
"Kung ayaw mo niyan, Miss. Akin na lang." Humagikhik pa ng isang beses iyong bab
ae kaya hinablot ko na iyong dala ni Noah at lumabas na sa opisinang iyon.
Sinundan ako ni Noah at nalingunan ko siyang nakangiti. Nang nadatnan ko ay agad
niyang pinawi iyon.
"Ba't ka nangingiti?" Tanong ko.
"Hindi ako nangingiti, a?" Nag kagat siya ng labi.
Tumigil ako sa paglalakad at hinarap ko siya. Itinaas niya ang dalawang kamay ni
ya na para bang wala siyang ginagawang masama. Dala dala ko parin iyong lalagyan
kanina.
"You cannot be possessive of something you do not own, huh, miss?" Ngiting demon
yo ang pinakita niya.
Tinagilid ko ang ulo ko. "I'm not possessive, Noah. If that's what you are imply
ing."
Hinawakan niya ang lalagyan at umamba siyang aagawin iyon kaya inagaw ko rin. Hu
malakhak siya sa ginawa ko. Uminit ang pisngi ko. "I'm sure you are not, Miss."
"Binigay mo ito sa akin kaya akin 'to!" Sabi ko.
"Binigay ko na ang sarili ko sayo noon pa, kaya sa'yo ako. You have the every da
mn right to be possessive of me. I belong to you, miss. You need to know that. P
ara naman ay next time, hindi mo na ako maiwala." He smiled and then mabilis na
naglakad palayo sa akin.
"Noah!" Nag iinit ang pisngi ko habang tinatawag siya.
Nakangiti niya akong nilingon. "I have a gig. I need to practice. If I don't wal
k away right after this, then I'm never leaving."
Mabilis ang hininga ko. Hindi ko alam kung bakit. "Umalis ka na nga!" Pinarinig
ko sa kanya ang iritasyon ko.
"I am gonna text, though." kumindat siya bago umalis.
Lutang na lutang ako pagkapasok ko sa opisina. Abala pa naman ang mga ka opisina
ko sa mga projects namin habang ako ay hindi ko maibalik ang paa ko sa lupa.
"Uy, ano 'yang dala mo?" Puna ni Ma'am Alice, inaayos ang malaking glasses at ti
nitingnan ang dala ko.
NIlapag ko iyon sa tabi ng monitor at nagkibit balikat. "Kakalunch ko lang. Kaka
inin natin 'yan mamaya pag nagutom." Sabi ko.
"Si Sir ba ang nagbigay niyan? Sweet talaga ni Sir! Nag lunch out na nga kayo, m
ay snacks pa!" Hagikhik ni Ma'am Alice.
Umiling ako at nakita kong napatalon siya at nagtakip ng bibig habang tumitingin
sa likod ko. Kumunot ang noo ko at inikot ang swivel chair para makita roon ang
nakatayong si Ysmael.
Napansin kong napatingin na sa aming dalawa ang ibang naroon. Maging si Ma'am Al
exis ay nilingon na kami kahit medyo malayo siya sa akin.
Buong akala ko ay kinabukasan magiging malamig ulit si Ysmael sa akin pero nagka
mali ako. He was true to his words. Nagsabay parin kaming kumain na parang walan
g nangyari. Binigyan parin ako ni Noah ng kanyang luto at hindi ko na maiwasan a
ng mga tanong ng mga officemates ko.
Nang nag Biyernes ay nagyaya na naman sina Wella at Everlyse para sa gig nina No
ah ngunit alam kong hindi ako makakapunta dahil may appointment ako kay Willy. I
sa pa, medyo natataranta din ako para sa kasal ni Rozen at Coreen na bukas rin g
aganapin.
"This will be really hard, Meg." Tinali ni Willy ang kanyang kulot na buhok.
"Wala na ba talagang paraan, Will?" Tanong ko habang tinitingnan niya ang diseny
ong gusto ko.
"Hindi ko 'yan maco-cover up. Like what I said, masyado siyang maraming blank sp
ace. Kung sana ay mas makapal nito ang gusto mo." Bumaling siya sa akin.
"Then, just do it na lang. Hindi bale nang hindi siya matakpan." Sabi ko.
Kumunot ang noo niya. "I thought your purpose is to delete this tats on your ski
n? Ngayon ay ayos lang na hindi siya matakpan? Ayos na kayo ni Noah Elizalde?" T
anong niya.
Umiling agad ako. Hindi makahagilap ng mga salita. Siguro nga ay isusugal ko na
lang iyon. Hindi bale nang hindi mabura iyong pangalan ni Noah. Gusto ko lang na
medyo matabunan iyon.
Pilit kong pinag isipan iyon kinabukasan sa kasal. Kulay royal blue ang theme ng
church wedding kaya naka pormal akong dress ng ganong kulay. Si Everlyse at Car
los ang kasama ko. Gusto kong mag isip ng tungkol sa tattoo o kahit sa anu-ano p
ara lang matabunan ang kaba ko.
Marami nang tao sa loob ng simbahan ngunit wala pa raw ang bride. May bumati pa
sa aking kakilala ko kaya nakipag kwentuhan muna ako ng kaonti bago sumama na ki
na Everlyse at Carlos sa loob. Si Carlos ay naka coat and tie samantalang si Eve
rlyse ay naka kulay blue na long dress. Kulay blue na long dress na may long pen
cil cut skirt ang suot ko.
Wala doon si Noah kaya medyo nakahinga naman ako ng konti. Humakbang ako palapit
sa kanila. Sa malayo pa lang ay kita na ni Rozen ang pag dating ko. Ngumisi siy
a.
"Finally, huh?" Sabi ko, tinutukso siya. "Hi Reina!" Bati ko sa kanyang kapatid.
"Hi, Ate Meg!" Ngiti niya. "Etong si Kuya, kabado baka daw di siya siputin ni Co
reen." Tumawa si Reina.
"Dapat lang na kabahan siya." Tumawa ako at matalim akong tinitigan ni Rozen. Na
pawi ang tawa ko. He looks like damn Noah Elizalde!
"Shut up, Megan." Iling ni Rozen.
Mas lalo lang akong tumawa at napansin ang medyo tabingi niyang kwelyo. Inayos k
o iyon at tumulong na rin si Reina. "After years and years of struggle, Rozen, s
a wakas." Kantyaw ko sa kanya.
"Sorry, I'm late." May narinig ako sa aking likod. Mabilis kong nilingon si Noah
na inaayos ang kanyang cuffs. Naka itim na coat and tie siya, taliwas ng kay Ro
zen na puro puti. And my, he looks drop dead gorgeous. Nangatog ang binti ko at
bahagyang tumabi kay Rozen.
Nakatitig sa akin si Noah, matalim ang mga mata na para bang may atraso na naman
ako sa kanya habang inaayos ang kanyang cuffs.
Humarap siya sa akin na parang bata at inayos ko iyong damit niya. Alam kong din
udungaw niya ako habang ginagawa niya iyon. Si Rozen ay binalingan si Reina na n
gayon ay nasa cellphone na.
Naging abala ang buong pamilya ng Elizalde lalo na nang dumating na ang bridal c
ar ni Coreen. Pumwesto na kami ni Everlyse at Carlos sa may gitnang parte ng mga
upuan. Abala si Everlyse at Carlos sa pag puna sa mga detalye ng engrandeng kas
al. From the pretty flowers to the cute little trinkets above us.
Punong puno ng media ang kasal. With Going South as the wedding singer and an El
izalde for the groom, hindi na maiiwasan na baka makarating pa ito sa magazines
o sa newspapers.
Nilingon ko ang nakapwesto nang si Rozen sa unahan kasama ang kanyang mommy at d
addy. Tumindig ang balahibo ko nang tumugtog ang isang pamilyar na piano piece.
Nagsimulang maglakad si Rozen sa marahan na mosyon. Sa likod ay kitang kita ko s
i Coreen na kakalabas lang ng limousine. Pinagbuksan siya ni Noah at nagtawanan
pa ang dalawa. She looked so stunning. Nga naman... Rozen's taste. Naglahad si N
oah ng kamay sa kanya. Ang isa pa niyang kuya na si Kuya Dashiel ay naroon din s
a gilid nila kasama ang kanyang asawa.
"Si Noah..." Tinuro pa ni Everlyse ang likod ko. Siguro ay naglalakad na si Noah
patungo kay Rozen. Hindi ko siya nilingon hanggang sa nilagpasan niya ang aming
upuan at dumiretso na sa gilid ni Rozen.
Nagtama ang paningin naming dalawa. Malamig ang kanyang titig. Nag iwas ako ng t
ingin sa kanya. Hindi ko alam pero nasasaktan ako. It's weird.
Hindi din ako makatingin. Sa altar na lang nanatili ang aking paningin habang na
glalakad ang iilang mga principal sponsors at iba pa. Sinulyapan ko si Noah at n
akita kong abala siya sa pagtitext pagkatapos ay bumaling kay Rozen nang nakangi
ti, mukhang may sinabi. Naramdaman ko ang pag vibrate ng cellphone ko at tiningn
an ko naman kung sino ang maaaring nag text at nakita kong tama ang hinala kong
ako ang tinext ni Noah kanina.
Noah:
Months from now, you're gonna walk down the aisle.
Kumunot ang noo ko at halos matawa. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin niya
pero nag reply ako doon sa text niya.
Ako:
Predictions? Hindi ka magaling mag predict.
Nag angat ako ng tingin kay Noah at nakita kong mukhang sarap na sarap na siya s
a kwentuhan nila ni Rozen. Maging si Kuya Dashiel ay nakisali sa dalawa. Elizald
e brothers, huh?
That's so sweet. Iyong sa gitna ng maraming tao ay ang isa't isa lang ang napans
in niyo? Hindi ko mapigilan ang pagiging emosyonal. I have been Rozen's friend f
or years and I know how much he adored Coreen. They are finally together now. Al
am kong sa mundong ito, mahirap makatagpo ng ganyang relasyon. But then for the
people who deserved it, it will surely come. Hindi naging perpekto ang kanilang
love story. Coreen loved Noah, Rozen got mad and tried other girls, but in the e
nd sila paring dalawa.
Sa mesa ko naman ay kasama ko ang Zeus, si Carlos at Everlyse, at ilang mga kaib
igan nilang naimbitahan din sa party na iyon.
The programme was short. Iyong mga importanteng mga seremonyas ay ginawa. Ang pa
ghahati ng cake, pagsasayaw, pagpapakawala sa mga dove, at ilang speech galing s
a malalapit sa dalawa. Si Dashiel rin ang nag speech para sa toast bago nagsayaw
an.
"Tutugtog pa kami ngayon." Sabi ni Stan habang tinitingnan ang stage kung nasaan
paakyat ang Going South para tumugtog ulit.
Naglapag ang waiter ng iilang mga shots sa aming harap. Kanina ko pa ininom 'yon
g wine sa wine glass ko at sa lamig dito sa rooftop ng building ay kailangan ko
ng pampainit.
"Ano 'to?" Tanong ko sa waiter habang nilalapag ang ilang ganon sa aming mesa.
"Vodka, ma'am." Sagot niya sa akin.
Tumango ako at nilagok agad iyon. Pagkatapos ko iyong gawin ay sumalubong sa aki
n ang nakakunot na noo ni Warren. Nginitian ko siya.
"Stop drinking." Aniya kaya sabay sabay akong nilingon ni Stan at Joey.
"Meg..." Saway ni Stan.
"Ano ba kayo? Ang O-OA ninyo. It's just a shot. Chill." Tawa ko.
"You know what happened the last time you got drunk." Mariing sinabi ni Joey.
Ngumiwi ako at naalala nga ang kanyang gustong ipaalala. "Yeah, I know what happ
ened. Tinaboy niyo ako. If I'll get drunk now, itataboy ninyo ulit ako."
"Damn, I would not let that happen, Meg. You know that." Ani Stan.
"Meg..." Tawag ni Everlyse sa akin bilang pagbabanta na tigilan ko na ang pagsas
alita.
Napaawang ang bibig ni Joey at Warren at tiningnan ko sila ng nakangiti. I didn'
t mean to bring that one back but I just can't help it. "Noah's drunk that time.
Halos tulog siya sa mesa." Paliwanag ni Joey.
"Kaya niyo ako tinaboy? Pwede namang sabihin ninyo sa aking umalis na lang ako k
esa sa mag usap kayo behind my back kung paano niyo ako paaalisin." Nag iwas ako
ng tingin sa kanila. Ang pait ay hindi ko maitago sa aking tinig.
"Because you were drunk too. Gusto naming umalis ka kasama sina Everlyse at Carl
os." Sabi ni Warren na tumataas na ang boses.
"Warren!" Saway ni Joey sa kanya.
"Kung uto-uto ako," Kinuha ko ang nilapag na shot ng waiter at nilagok ko iyon a
gad. "Edi bumalik ako doon ng wala na kayo? May dalang Gatorade para kay Noah? T
apos wala na kayo. Diba? But I'm not dumb. I know you didn't want me there. Inut
o niyo ako para lang itaboy." Mariin kong sinabi.
"Because you are pissing me off, Meg!" ani Warren.
Agad na hinawakan ni Joey ang kanyang dibdib para pigilan sa pagtayo. Ang kanyan
g boses ay tama lang para maagaw ang atensyon ng nasa kabilang table.
"Meg, don't ruin Coreen's wedding!" Bulong ni Everlyse sakin. Tumango ako at des
ididong tigilan na ang mga pambabato ko pero ginalit ko yata si Warren kaya mabi
lis ang hininga niya at matalim ang tingin niya sa akin.
"Puro ka na lang Noah! Noah ka nang Noah kahit na wala siyang pakealam sa iyo! Y
ou should learn to stop when a person doesn't love you! Stop being so obsessed!"
Aniya.
"Warren!" May awtoridad na boses ang pinakawalan ni Stan. "You are talking to Me
gan Marfori!"
Tumayo si Warren at pilit siyang pinapaupo ni Joey. Mabilis ang hininga ni Warre
n kaya tinigilan ko na ang gulong sinimulan ko.
"Meg, we're sorry. Alam namin iyong hinanakit mo sa amin. We were drunk too. We
couldn't even drive. Pinagsisihan namin ang nangyaring pantataboy sa'yo. You are
our friend at pasensya na kung bigong bigo kami sa gabing iyon. We worked hard
for our success at sa isang iglap ay nawala. And you wouldn't even stop. We were
pissed." Paliwanag niya habang kinukuha ko ang isang mas malaking shot nong Vod
ka.
"Meg, stop drinking that." Mahinahong sinabi ni Stan.
"Meg!" Sigaw ni Warren nang nasa labi ko na ang shot at agad niya itong hinawaka
n para bawiin sa akin.
Napatayo ako at buong lakas ko itong binawi para hindi niya makuha. Bakit niya a
ko papakealaman? Sa pagkuha ko non ay hindi ko sinasadyang matapon iyon sa may l
ikod ko. Nagulat ako nang tumili si Everlyse sa nangyari. Akala ko naitapon ko s
a kanya ngunit laking gulat ko nang natapon ko iyon kay Noah.
Basa ang mukha pababa ni Noah sa vodka na natapon ko sa kanya. Nanlaki ang mata
ko at hindi agad nakagalaw. Nakapikit ang isa niyang mata na parang natapunan di
n nong vodka.
Tumugtog ang Going South at bumaling ang mga tao roon sa kanila samantalang para
ng tumigil ang panahon sa harapan ko.
"Tabi." Utos ng babaeng tumulak sa akin para punasan ang mukha ni Noah.
She's wearing a royal blue off shoulder dress. Matangkad at pamilyar sa akin ang
kanyang likod.
"Ako na..." Sabi ni Noah at pilit na kinukuha sa kanya ang panyong pinupunas sa
leeg na basang basa gawa ko.
"Basang basa ka. Bakit ka niya binasa? Ang bastos naman!" Sabi nung babae na bah
agya kong pinanood bago ko namukhaang si Diva iyon.
Napapikit ako sa ilang flash ng camera sa banda nila. Bahagya akong hinila ni St
an palayo doon at luminga ako nalilito kung ano ang nangyayari.
"Palamig muna tayo. Baba muna tayo. Joey, ibaba niyo muna si Megan." Sabi niya s
abay lingon kay Joey.
"Huh?" Sabi ko habang tinitingnan si Noah na inaagaw parin iyong panyo kay Diva.
"Let's go, Meg." Sabi ni Joey sa akin hinahawakan ang aking braso.
Tumunog ang elevator at mabilis siyang lumabas doon. Sumama ako sa kanya at sa l
ikod ko ay si Joey at Warren. Nasa hall na kami ng hotel na iyon at agad umupo s
i Stan sa sofa, niluluwangan ang kanyang necktie. Umupo ako sa isang sofa at ini
sip ang nangyari kanina. Sumunod si Joey at Warren na parehong nakatingin sa aki
n.
Nagkatitigan kaming dalawa. Ngumiti siya sa akin. Tumango ako at ngumiti na rin.
Sa gilid niya ay si Warren na pinapasadahan ng mga daliri ang kanyang buhok na
para bang di mapakali.
a sapatos.
Nangiti si Joey at nagkatinginan pa sila ni Stan. Umubo ako para basagin ang kat
ahimikan. "Hindi ba ay tutugtog pa kayo?" Tanong ko.
"Oo, mamaya pagkatapos ng Going South. Pinalamig lang namin." Sabi ni Joey, hind
i parin matanggal ang ngiti sa kanyang labi.
Tumunog ang elevator at sabay sabay kaming nag angat ng tingin roon. Pinanood na
min ang paglabas ni Noah. Hubad na niya ang kanyang coat at ang necktie ay naluw
angan na. Ang puting long sleeve ay kumukurba ayon sa hubog ng kanyang katawan.
Hinanap agad ako ng kanyang mga mata at matalim akong tiningnan papalapit siya.
Tumikhim ako. Tumayo agad si Stan at Joey sa pagdating ni Noah. Tinapik ni Stan
ang balikat ni Noah.
Parang may kung ano sa tiyan kong naglalaro. Tiningnan ko ang aking mga daliri a
t pinaglaruan ko iyon. I am gonna miss him too. Fuck it. Ang hirap pala pag gany
an ang buhay niya. Wala rin ako sa Sabado dahil don sa Seminar ni Ysmael.
Ang pinaglalaruan kong mga daliri ay hinawakan niya, binawi, at binalot sa kanya
ng dalawang kamay. Ngumuso ako at nanatili ang mata ko doon kahit na nakatitig s
i Noah sa akin.
"Wag kang magseselos ah? Baka iwan mo ako sa selos pag may issue tungkol sa amin
ni Diva. Kasama pa naman namin iyon sa tour." Sabi niya ng natatawa.
Nag angat ako ng tingin sa kanya. "Ba't ako magseselos? Buhay mo 'yan. Kung kayo
, edi kayo. Wala akong pakealam."
"Wala ka talagang pakealam ano? Kahit noong high school pa tayo ay bihira kang m
ag selos." Iling niya. "Kahit nong sinabi kong kami ni Coreen ay walang pinagbag
o ang pakikitungo mo."
"Noah, you cannot be possessive of something-"
"-you do not own." Dugtong niya sa sinabi ko. Hinawakan niya ang baba ko at baha
gya itong dinampian ng halik. Sa sobrang bilis at babaw nito ay pakiramdam ko hi
ndi nangyari. "Pero wala kang pakealam. Buhay ko 'to. Wala kang pakealam kung an
gkinin kita o sabihin kong akin ka." Bulong niya.
Tinulak ko siya ng bahagya at luminga sa paligid. Wala naman gaanong tao at sa l
aki ng espasyo at mga sofa ay halos walang nakapansin sa amin. Uminit ang pisngi
ko at nilingon ko siya.
"One day, it's going to be more than your kiss." Napapaos ang kanyang boses nang
sinabi niya ito.
####################################
Kabanata 50
####################################
Kabanata 50
I Wanna Be Your Everything
Doble kayod sa trabaho ang ginawa namin sa sumunod na linggo. Araw araw paring d
umarating ang pagkain galing kay Noah. Ganon din kay Ysmael. Busy nga lang siya
dahil sa iba't-iba niyang mga meeting at kung anu-ano pa.
"Kaya kaya natin ito?" Tanong ni Ma'am Alexis, ilang kape na rin ang nalalaklak
namin at gabi gabi kaming dis oras nang umuuwi para sa presentation namin sa isa
ng Pharmaceutical company na sa Lunes na ipapakita.
"Kaya 'yan, Ma'am!" Naghilamos ng kamay si Ma'am Alice. Pare pareho kaming puyat
sa team. Nilingon niya ako. "Oh, Meg. Umuwi ka na. Hindi ba ay bukas ng umaga a
ng alis mo para sa seminar?" Puna ni Ma'am Alice sa akin.
"Oo nga, e." Sabay stretch ko sa aking braso.
Noah:
You home yet?
Napansin ko ang isa pang text ni mommy sa akin. Nakarating na sila galing sa kan
ilang vacation. Nong Lunes ay trabaho kaagad ang inatupag ng dalawa. Hinahanap n
a rin ako ni mommy. Nagkibit balikat ako at nireplyan si Noah at mommy.
Tumango ako at humalik na rin kay daddy para magpaalam. "Sabihin mo kay Carlos n
a mag ingat sa pag dadrive." Bilin ni daddy, nagtataas ng kilay.
"Sure, dad." Sagot ko naman at hinila na muli ang stroller palabas ng bahay.
Ang sabi ni Everlyse ay nasa gate na sila ng village kaya naghanda na rin ako ma
lapit sa gate. Nang namataan ko sila sa aming gate ay hindi na ako nagulat sa su
ot nila parehong aviators at sa mga hinanda nilang pagkain sa loob. They're read
y for that long drive.
Tinulungan ako ni Carlos na ikarga ang aking stroller sa kanyang sasakyan at pag
katapos ng ilang bilin ni mommy sa dalawa ay tumulak na kami. Masayahin ang mag
irog sa byahe. Kumakanta ng mga awitin galing sa stereo na akala ko'y magiging d
ahilan ng pagkakadilat ko buong byahe. Nagkamali parin ako, sa puyat ko kagabi a
y nagawa ko pang umidlip. Gising lamang tuwing nagugutom o di kaya ay ginigising
ni Everlyse para sa kung anu-ano niyang naiisip.
"Mamamasyal din kami sa Batangas kaya pumayag na rin kaming ihatid ka." Paliwana
g ni Everlyse sa akin.
Late ako sa registration at halos lunch na nang nakarating ako sa resort kung sa
an ginanap ang seminar. Iniwan ko lang ang bagahe ko sa suite na sagot ng kompan
ya para sa akin at ang tanging dala ko sa hall ay ang aking laptop at iilang sof
t copies ng mga na discuss kanina.
Inabot pa kami ng gabi sa mga discussion kaya sumakit ang katawan ko. Ilang araw
na rin naman akong puyat kaya hindi na rin ako nagulat.
Nang natapos ang gabi sa seminar ay dumiretso na ako sa suite. Wala ako masyadon
g nakahalubilong mga delegates ng ibang kompanya. Ang tanging nakausap ko lang d
oon ay iyong speaker at organizer na nagtanong kung bakit isa lang ang nisend ng
kompanya ng Aboitiz para sa seminar na ito. Ipinaliwanag ko naman na bukod sa e
ksperyensyado na ang mga kasamahan ko ay abala rin kami sa isang proyekto.
"Mom, I'm okay here." I rolled my eyes. Ilang beses kasi niya akong tinawagan si
mula nang nag alas otso.
"Hindi ka nag text nong nakarating ka na riyan a? Nag aalala ang dad mo." Paliwa
nag niya.
"I'm sorry. Naging abala po ako kasi late po akong nakarating. Abala rin po ako
tonight. May gagawin akong design atsaka bukas ko ipagpapatuloy. Sa Sunday iyong
presentation at pagbibigay ng certificates."
Kahit na sa totoo lang ay kaharap ko ngayon ang Facebook. Nagpasya kasi akong bu
kas ko na lang gawin lahat ng trabaho dahil ilang gabi na akong puyat at sumasak
it na naman ang ulo ko.
"O sige. I will not disturb you anymore. Update me tomorrow. Okay?" Ani mommy.
"Okay, my." Sabi ko at binaba na ang cellphone.
Nagulat ako nang may nag pop out sa chat. Si Ysmael iyon. Binuksan ko kaagad ang
kanyang mensahe.
Ysmael:
Hi! How's the seminar? Kumain ka na ba?
Ako:
Yup. It's fine. Thanks for this. :)
Ysmael:
I'll check on you tomorrow.
Nagulat ako. Hindi ko alam na may oras pa pala siya para pumuntang Batangas at t
ingnan kung kumusta na ako. Well, tomorrow is Saturday. Siguro ay wala na siyang
gagawin? At isa pa, lugar rin ito para mag unwind. Kung sa syudad o hotel sigur
o ginanap ang seminar na ito ay mas lalong nakaka stress. Mabuti na lang at sa i
sang beach resort naman ito ginanap. Ang alam ko ay ang may ari ng resort na ito
ay palaging host sa ganitong event.
Ako:
Naku! I'm fine here. Don't worry about me.
Ysmael:
No. Pupunta ako. I want to see if you're okay.
Huminga ako ng malalim at sinarado ang aking laptop. Humiga ako sa kama at pinat
ay ang lights bago ko kinapa ang cellphone ko sa mesang katabi. I knew it! Noah
texted again.
Noah:
Kumusta ang Batangas, miss?
Bukod sa text niya ay may nakita rin akong pangungumusta ni Wella roon.
Wella:
Successful 'yong mga tour ng Zeus. Sayang at wala tayo no? They're all over the
news.
Pareho ko silang nireplyan. Bago ko nisend ang reply ko para kay Noah ay binuksa
n ko ang browser sa aking cellphone para tingnan ang ilang pictures sa kanilang
tour.
Ako:
Ayos lang. :)
Nakita ko roon ang dami ng tao na naroon sa kanilang tour. Higit na dalawampung
pictures na siguro ang nakita ko nang may isa akong nilagpasan at binalikan muli
. Sa picture na iyon ay si Joey at Warren na parehong nakataas ang kamay para sa
mga tao at si Noah na abala sa pag s-strum ng gitara habang nasa gilid si Diva
na nakangiti, nakahawak ng microphone at tissue sa kabilang kamay na parang pinu
punasan ang pawis na leeg ni Noah.
"Ang hilig mamunas ng babaeng ito. Bakit hindi si Stan ang pinagdidiskitahan niy
a?" Bulong bulong ko habang zino-zoom ang picture ng dalawa.
Noah:
You alone in your room? Suite ba o dorm type?
Ako:
Ba't ka nagtatanong? Anyway, hindi ka ba napupuyat sa gig niyo?
Noah:
I just want to know. What if Ysmael is with you? Napapagod ako pero ayos pa nama
n.
Ako:
Ysmael is NOT with me. Hindi ka napapagod syempre. Paano ka mapapagod, someone's
taking care of you.
Hindi siya agad nakapag reply. Inayos ko ang kumot ko at halos takpan ko ang muk
ha ko. Ang bitter naman nong naging reply ko. Ano kayang ginagawa nito ngayon? H
indi kaya nagpaparty sila? Sabad na bukas, a? Hindi kaya uuwi na sila bukas kaya
nag ce-celebrate sila ngayon?
Napatalon ako nang tumunog ang cellphone ko sa tawag. Abot abot ang pintig ng pu
so ko nang nakitang si Noah ang nasa kabilang linya. Dammit!
g ngiti. "I hope you're talking about our manager?" Panunuya ang narinig ko sa k
anyang boses.
"Maybe?" Nagtaas ako ng kilay.
"Si Megan ba iyan?" Narinig ko ang ingay na ginagawa ni Stan sa kabilang linya.
"Nambababae si Noah dito, Meg. Basted mo na 'yan!"
Kinagat ko ang labi ko habang nagmumura si Noah kay Stan. Kahit kailan talaga an
g Stan na iyan! Alam na alam kung saan 'yong pipindutin! "Inaantok na ako, Noah.
" Sabi ko.
"Wha-Wait!" Narinig ko ang padabog na pagsarado ng pintuan at naging tahimik na
ang kanyang paligid.
"Inaantok na ako. Ano bang itinawag mo?"
"Miss, you're too uptight. Are you jealous?" Dinig ko ang ngiti sa boses niya.
"I am not." Natural kong sinabi. "Bat ako magseselos? Tss."
Hindi siya agad sumagot. Ilang sandali pa kaming nag hingahan sa magkabilang lin
ya bago niya binasag ang katahimikan. "Alright. Are you sleepy? Maaga ka pa buka
s?"
"Yup." Sagot ko habang niyayakap ang unan.
"Hmmm. Okay, miss. I'll sing until you're asleep. You okay with that?"
Kinagat ko ang labi ko. Of course, Noah! Damn it! "Uhmm..."
Humalakhak siya. "Ang arte... Pinag iisipan pa."
Hindi ko na napigilan ang tawa ko. Natawa na rin siya at nagsimula ng kumanta sa
malumanay at malamig na boses.
Tumigil siya at humalakhak saglit. "Are you still my number one fan?"
Hindi ko alam kung
iyong mga bata pa
d him all the way.
gawin ko ngayon ay
"I hope you still are." Nakarinig ako ng kalungkutan sa boses niya ngunit saglit
lang iyon. "Kahit nasaktan kita. Kahit nagkasakitan tayong dalawa."
Tahimik kong pinunasan ang aking mga luha. I will always be your number one fan,
Noah Elizalde. Always.
Naging abala na lang ako sa pag gawa nung proyekto para bukas. Nasa hall kaming
lahat at nakihalubilo na ako sa ibang delegates at nagulat akong marami nga dito
ang nasa malalaking kompanya. Iyong iba ay galing pang ibang bansa.
Kwentuhan sa iilang nakilala ko, kainan, at trabaho ang inatupag ko. Gabi na nan
g umalis kami sa hall. Inayos ko ang lahat ng ipepresent ko bukas. Ayaw kong ipa
hiya ang Aboitiz Company kaya gagawin ko ang lahat ng makakaya ko. Isa pa, ayaw
ko mag cramming. Mas gusto kong laging handa.
Alam kong sinabi niya kagabi na bibisitahin niya ako pero hindi ko naman alam na
kahit disoras ay mapapadpad siya rito.
"Galing pa akong Manila." Aniya habang kinukuha ang bag kung nasaan ang laptop k
o.
"Wag na. Ako na! Galing ka pa palang Manila. You're tired." Sabi ko, umiiling.
"Ako na." Nagtaas siya ng kilay sa akin at kinuha niya ang aking laptop.
Umirap ako. "Ba't ka pa pumunta? I mean..." Ngumiwi siya kaya tumawa ako. "Maayo
s naman ako dito. I'm sure you're busy! Pumunta ka pa dito para lang tingnan kun
g maayos ako? Nag abala ka pa!"
Ngumiti siya at sinundan ko siya na palabas doon sa hotel hanggang sa naglalakad
na kami sa buhangin at sa bandang kanan ay ang dagat na.
"Ayaw mo bang nandito ako?" Nagtaas siya ng kilay.
"Of course, gusto. Pero syempre, diba? Pagod ka." Paliwanag ko.
"Well, I kind of missed you." Nilingon niya ako at halos nabilaukan ako sa mga s
alitang gustong kumawala pero di ko masabi. "Nasanay ako na parte ka ng araw ko.
"
"By the way, shall we eat here? Pagod na kasi ako sa formal dining. I want fresh
air too." Aniya sabay turo sa isang kainang may mga barbecue at kung anu-ano pa
.
"Of course!" Sabi ko at tiningnan ang mga puting plastic chairs.
Ang lugar ay pinapalibutan ng puting lights at ang bawat bilugang mesa ay may ka
ni kanyang payong sa itaas. Tinanong kami ng ale kung ano ang kakainin namin kay
a tinuro ko iyong manok na nakatuhog. Ganon rin ang tinuro ni Ysmael at ilan pan
g side dishes.
"Sana pala ay inakyat ko muna itong laptop ko sa taas bago tayo kumain." Nakita
kong nilapag niya iyon sa kabilang upuan.
"Ayos lang. Iaakyat natin ito mamaya." Ngiti ni Ysmael at sabay na kaming umupo
sa mga plastic chairs.
####################################
Kabanata 51
####################################
Warning: SPG
-------------------------------------------Kabanata 51
Big Time
Kwentuhan tungkol sa mga nangyari sa seminar ang ginawa namin ni Ysmael habang k
umakain. Hindi ko maiwasan ang pag kokumento sa dami ng nagsidaluhang importante
ng tao at magagaling na speaker. Hindi ko rin pwedeng di punahin ang naglalakiha
ng kompanya na pinanggalingan ng ibang delegates.
"How about you, Ysmael? Kumusta?" Tanong ko nang napansin kong puro ako na lang
ang pinag uusapan.
"I'm good. Medyo busy sa opisina." Aniya at humilig sa mesa, pinagsalikop ang mg
a daliri habang tinitingnan ako. "I missed you."
Uminit ang pisngi ko. Hindi ko alam kung seseryosohin ko ba ang sinabi niya. "MMiss ko na rin nga ang opisina. Naisip ko tuloy kung kamusta na sina Ma'am Alexi
s at Ma'am Alice tsaka 'yong buong team. Kinakabahan ako sa sunod na linggo, e.
I hope we'll make it." Binalik ko ang ngiti ko.
"I'm sure you can do it. Kaya ng team niyo iyan. Don't you miss me?" Malambing n
iyang sinabi.
Naglapag ng mga bote ng beer ang lalaking waiter nong kinainan namin. Sinenyasan
yata ni Ysmael kanina pagkatapos naming kumain kaya dumating na iyong beer. Mab
ilis ko itong kinuha at napainom muna ako bago ko siya sinagot.
"Of course, I missed you." Tumawa pa ako para mabalewala ang pagiging awkward ng
pangyayari.
Ngumiti siya at nagkatinginan kami. "Ready ka na ba bukas? Want me to help you?"
"Ah! Maayos na rin naman 'yong nagawa ko. Kaya naman siguro bukas." Sabi ko.
"Hindi ka ba nahirapan? You can ask me some questions if you want."
"Hindi na. Ayos lang." Ngiti ko.
Bumalik ulit sa opisina ang aming usapan. Nalaman ko na talaga palang hectic ang
trabaho niya at stressful. That's what the top is all about anyway. Ma eenjoy m
o ang pera pero bugbug ka naman sa trabaho.
"Your dad must be real proud of you." Sabi ko pagkatapos niyang ibahagi sa akin
ang mga nangyayari sa kanya sa trabaho.
Hinawakan niya ang kanyang labi at matagal akong tinitigan. Ngumiti lang ako at
naghintay ng kanyang sasabihin.
"My dad will be more proud if I get myself a girlfriend." Tumawa siya.
Namilog ang mata ko at bahagyang hindi naging kumportable. "You should get a gir
lfriend. I'm sure marami kang kaibigang nagkakagusto sayo. Sa gwapo mong iyan."
Umiling pa ako.
Tumitig pang muli si Ysmael sa akin na para bang may sinabi akong hindi niya mat
ukoy. Ilang bote na ang naubos naming beer dahil napasarap na ang kwentuhan. Hin
di ko sinasadyang humikab sa kanyang harapan. Alas dyes pa naman pero sa tindi n
g trabaho ko ngayong araw ay napagod yata ako ng husto.
"Let me, Megan." Ngiti niya. "Ihahatid na kita sa kwarto mo. Titingnan ko na rin
ang presentation mo. Hindi ko naman kinikwestyon ang abilidad mo dahil alam kon
g magaling ka. I just want to see it."
Nalito ako sa sinabi niya. Nataranta ako nang tumayo na siya roon. "Hindi. Ayos
lang, Ysmael. Ayos lang ako. I can do it on my own."
Tumikhim siya at naglakad na patungong hotel. "Let me." Aniya. "Isa pa, dito na
rin siguro ako magpapalipas ng gabi. I'll book another room so I can sleep here.
Ayaw ko ng bumyahe pa-Manila ng disoras. Isa pa'y inaantok na rin naman ako. Ba
Oh shit! I did not like the sound of it. I just don't want to sound very rude ka
ya hinayaan ko siyang sumama sa akin sa aking suite. Now how do I tell to go rig
ht after? I didn't know. Siguro ay pag tinatawag na ng pangangailangan ay kaya k
o naman siyang tabuyin ng hindi gaanong masakit sa kanya.
Binuksan ko ito at ang lahat ng ilaw. Pagkapasok ko ay pumasok rin siya tsaka si
narado ang pintuan. Nilingon ko siya at imbes na dumiretso ako sa kama ay umupo
pa ako sa may couch.
"You may put my laptop here." Sabay turo ko sa maliit na mesa sa gilid ko.
Niluwangan niya ang kanyang necktie at nilapag nga ang laptop ko roon. Bahagya k
ong pinasadahan ng kamay ang mga butones ng puting long sleeves ko. I need to ch
eck if they're all buttoned. I don't want to promote dirty thoughts right now.
Yumuko pa siya at dahan dahang kinuha sa loob ng case ang aking laptop. Pumangal
umbaba ako sa mesang nasa tabi ko at humikab. I need to give him hints that I'm
already tired and I want to be alone.
I did not even offer him a seat. Hinayaan ko siyang nakatayo. I know it was rude
but then I already want to rest. Binuksan niya ang aking laptop kaya tinuruan k
o siya kung nasaan iyong file ng presentation ko. Nakapamaywang na siya habang b
inabasa ang nasa loob nito.
Sa sinabi niyang iyon ay naging panatag ako. Tumayo ako at lumipat ng pag upo sa
kama. I know Ysmael's half foreign. Sanay ako sa westernized culture ng mga tao
ng nakakahalubilo ko and I won't deny that at some point of my life, it got me t
oo. But not right now. Not right now when my heart's tangled. Mahal ko si Noah a
t nagkasakitan na kami dahil sa pagpapakawala ko sa aking sarili noon. Kung naka
ya ko noong makihalubilo at mag entertain ng ibang tao, ngayon ay hindi ko na ya
ta kaya.
"Are you sure you'll be fine here?" Dinungaw niya ako at lumapit siya ng bahagya
.
"Yup." Sagot ko at nag iwas ng tingin sa kanya.
Sa gilid ng mga mata ko ay alam kong papalapit na siya sa akin. Nagawa pa niyang
umupo sa tabi ko. Nilingon ko siya at namumungay na mga mata ang kanyang ipinak
ita sa akin.
"May sagot ka na ba sa tanong ko noon, Meg?" Tanong niya habang ang kamay niya a
y naglakbay mula sa aking likod patungo sa aking leeg.
Naestatwa ako. Gulat sa ipinakitang intimacy niya sa akin. I've kissed boys way
back in New York, be it because I was too drunk or because they all taught me it
was okay to kiss a friend. It was okay. My first kiss was Noah. The second, thi
rd, fourth wont matter. Ang una lang ang importante at iyong huli. Iyon ang nais
ip ko nong nasa labas ako ng bansa. But right now, something's changed. I think
every kiss should be treasured. Kahit pang ilan ko na iyan. Kahit na makakalimut
an ko rin naman iyan. It should be treasured.
"What question are you talking about, Ysmael?" Tanong ko ngunit hindi na yata si
ya nakikinig dahil ang kanyang mga mata ay naka direkta na sa aking labi. "Ysmae
l." Sabi ko nang dahan dahan niyang inilapit ang kanyang mukha sa akin.
Huminga ako ng malalim at luminga sa pintuan at kay Ysmael. Sino ba ang uunahin
ko sa dalawa? Uminuwestra ni Ysmael ang pintuan.
"Housekeeping?" aniya.
Tumango ako at dumiretso na roon sa pintuan para buksan iyon nang nakita ko ang
pinaka malaking bouquet of red roses. Bumungad iyon sa akin bago ang nakangiting
mukha ni Noah.
Holy fuck! Nalaglag ang panga ko at lumipad agad ang kamay ko sa aking bibig. Na
ng marinig ko ang mga yapak ni Ysmael sa aking gilid ay nataranta na ako.
"Sino 'yan, Meg?" Tanong ni Ysmael bago ko nakita ang pagbabago ng ekspresyon ni
Noah.
Tumindig ang balahibo ko sa nakitang galit sa kanyang mga mata. Bumaba ang panin
gin niya sa damit ni Ysmael. Ilang beses ko na siyang nakitang galit pero ngayon
ko pa siya nakitang ganito na lamang ang pagkamunhi. Ang hawak hawak na bouquet
ay itinapon niya sa gilid ko at pinatabi niya ako para makadaan roon.
"What are you doing here?" Tanong niya at agad na sinuntok si Ysmael na napatiha
ya sa gilid ng kama.
Tumili ako at hinawakan si Noah. Ramdam ko ang panginginig ng braso niya pagkata
pos ng suntok at umamba pa siyang susugurin ito. Nakahawak si Ysmael sa kanyang
labi na pumutok sa pagkakasuntok ni Noah. "Ako ang dapat na magtanong sa'yo niya
n, Elizalde!" Sigaw ni Ysmael at tumayo para ayusin ang kanyang damit, kalmante
at hindi umamba ng suntok pabalik kay Noah.
Umamba pa ng isa pang suntok si Noah pero pinigilan ko siya. Umigting ang panga
niya at nilingon ako sa galit. "Bakit siya nandito?"
Tumawa si Ysmael. "Why are you so pathetic? I'm here because I am Meg's boss-"
"Mr. Aboitiz, can you please leave us?" Sabi ko nang di nililingon si Ysmael.
iya ng tingin sa akin. "I came here to give those damn roses to you." Umiling si
ya at tinalikuran ako. "Aalis na ako."
"Noah, sandali lang." Sabi ko at hinawakan ang kanyang braso.
Nilingon niya ako at may galit parin sa mga mata niya. "Kung hindi ako dumating
ay hindi ko na alam kung ano na ang nangyari sa inyo ng boss mong iyon." Mariin
niyang sinabi.
"Walang mangyayari! Pinapaalis ko nga, diba?" Paliwanag ko, frustrated na.
Hinarap niya ako. "Alright! Then, wala." Aniya. "Kung bakit mo kasi pinapunta pa
dito sa kwarto mo? Is it so hard to reject boys, Meg? Why is it so hard to say
'no'?" Nanliit ang mata niya. "I want to punch his face non-stop, pagkapasok ko
dito kanina. You know that? I can't believe you let him in!" Sigaw niya.
"Ayoko lang maging bastos sa kanya! I can say 'no', Noah. Kayang kaya kong tuman
ggi! I'm not a child!" Sigaw ko pabalik sa kanya. "Believe me! I tried so hard!
Ayaw ko lang nang isipin niyang tinataboy ko siya! He's my boss and my friend! P
ero hindi ko naman hahayaan na ma violate ako pag hindi ko gusto! Wala kaming gi
nagawang masama dito! At wala kaming gagawing masama-"
"Did he kiss you!?" Sigaw niya nang bumaba ang kanyang mga mata sa aking labi.
"No!" Sigaw ko pabalik.
"Did you kiss him?" Humakbang siya palapit sa akin.
Umiling ako at bumaba ang boses. "No. Of course... no..." Sabi ko.
"Fuck it." Aniya at sinuntok ang dingding sa gilid ko.
Napapikit ako nang narinig ko ang kanyang pagkakasuntok. Pumikit siya ng mariin
at kinagat ang labi.
"Nong narinig ko na may kahalikan ka sa abroad, halos mabaliw ako. Ayaw ko naman
g makita iyon. Baka makapatay ako sa galit." Bulong niya.
"Hindi na ako manghahalik ng iba." Kinagat ko ang labi ko at bumagsak ang tingin
ko sa aking mga paa.
Bahagya siyang tumawa. Ngumuso ako at nakayuko parin. Nangangatog ang binti ko s
a sobrang kaba.
"Bakit? Sino na lang ang hahalikan mo?" Tanong niya.
Pumikit ako ng mariin at ilang mura na ang nasabi ko sa aking utak. Fuck. Shit.
Damn it.
Nilagay niya ang kanyang daliri sa aking baba at inangat niya ang aking mukha. T
inagilid niya ang kanyang ulo at nagtaas siya ng kilay. "Sino na lang ang hahali
kan mo?"
"Ikaw." Sabi ko, namumungay na ang mga mata.
"Sino?" Tanong niya ulit. Kumunot ang noo ko. Ayaw ko nang ulitin. Nakita niya i
yon kaya yumuko siya at inilapit niya ang kanyang mukha sa akin. "Sino?"
"Si Noah Reigan Eli-" Hindi ko na natapos ang kanyang pangalan. He kissed me dee
ply.
Napapikit ako sa kanyang halik. Ang kanyang kamay ay nasa aking tiyan nakahawak.
Matapang kong sinuklian ang kanyang halik kaya tumigil siya.
"And you kiss so damn well. Sana ay hindi kita tinuruan noon. Sana ay hindi ka n
a lang marunong. Para wala ka nang ibang nahalikan." Bulong niya.
Nanghina na ako sa bawat bulong niya. I want him to shut up and just kiss me. I
want him to kiss me more. To make up for they years we have lost. We loved each
other fiercely. Kaya kaming nagkasakitang dalawa. And I've decided to let him in
once more.
Hinalikan niya muli ako. Ngayon ay mabababaw at nanunukso. Para bang naiirita pa
ako dahil gusto ko pa ng marami at mas malalim ngunit hindi niya ibinibigay sa
akin. Is this some punishment, Noah Elizalde?
Ang kanyang kamay ay naglakbay sa aking likod, pababa. He cupped my butt. Gusto
kong mag protesta pero natawa lang siya at inangat ako. Pinulupot ko ang aking b
inti sa kanyang baywang. And then I knew how turned on he was from there. Nagawa
niya pang maglakad habang ramdam ko sa gitna kung gaano niya ka gusto ang nangy
ayaring ito.
Nilapag niya ako sa kama ng marahan at tumigil siya sa paghalik. Hinabol ko ang
aking hininga habang dinudungaw niya ako. "Will you be my girlfriend, miss?" Nam
umungay na ang kanyang mga mata.
Tumango ako at hinaplos ang kanyang pisngi. This is my Noah Elizalde. Kinagat ni
ya ang kanyang labi at pumutok ang mga butones ng aking damit. "Shit, Noah!" Sab
i ko nang mabilis niya iyong hinubad.
"You tried to cover up your tats?" He asked. Nong isang linggo ay pinalagyan ko
ng dream catcher ang pangalan ni Noah Elizalde. But then, Willy's right! Hindi n
ga ito matatabunan. That was my first session. May pangalawang session pa.
"Yup." Sabi ko.
"Try harder, Megan." Aniya at dahan dahan niyang hinalikan ang ang tattoo kung n
asaan ang pangalan niya. "You punished me too much. You made me wait too long. Y
ou broke me too many times." Aniya habang hinahaplos ang akig dibdib.
Napadaing ako sa kanyang ginawa. Pumikit ako at lumiyad nang pinaglaruan niya it
o. Ang kanyang mga halik ay bumaba sa aking leeg. Naging mapanukso ito at nangil
iti sa bawat gilid. Ang mga binti kong gustong kumawala ay ikinulong niya sa kan
yang mga binti.
Isang kalabit niya lang sa likod ko ay kumalas na kaagad ang aking bra. Bumaba a
ng halik niya sa aking dibdib. Ang isang kamay ay naglalaro nito at ang isa ay h
inahaplos ng pabalik balik ang tiyan ko.
Lahat yata ng kuryente ay napunta na sa aking katawan. Hindi ko na alam kung ano
pa ang gugustuhin ko. Nang bahagyang hinaplos ako ni Noah ay nagliyab ang mga p
akiramdam na bago sa akin.
"Holy... fuck." Mura niya at mabilis niyang hinubad ang kanyang t-shirt bag ibin
ahagi ang dalawa kong binti.
It felt weird. I've never spread my legs this wide. Kinagat ko ang labi ko at na
ng nakita kong bumaba na roon ang kanyang halik ay imbes na manlaki ang mata ko
ay napapikit ako. Tila dumugo ang aking labi sa pagkakakagat at sa pag iiwas na
dumaing ng pagkalakas lakas.
His tongue twirled and circled the depths of me. I want to tell him something bu
t then I'm not the master of myself anymore.
Hinawakan niya ang aking kamay nang naramdaman ko ang pagkayanig ng buong katawa
n ko. I lost myself and he held me tight.
Ngumiti siya at hinalikan akong muli. "I am completely in love with you." Bulong
niya sakin.
"I'm in love with you, too."
####################################
Kabanata 52
####################################
Kabanata 52
You Think
Wala na roon si Noah. Kumirot ang puso ko sa libo libong naiisip ko. Bakit wala
siya? Iyong gabing iyon ba ay panaginip lang? Pinagtabi ko ang aking binti. Unde
rwear lang ang suot ko at ramdam ko ang sakit at hapdi ng nangyari kagabi. We di
d it three times and hell I can't move without feeling sore.
"Uuwi ka ba ngayon? Namimili ako ng isusuot sa birthday mo. Alam kong wala ka pa
ng plano pero gumagawa na ako." Nakangiting sinabi ni mommy.
Nanlaki ang mata ko. "Mom, I want it to be simple! Wag mo pong gawing bongga. I
mean, ang plano ko lang ay magpaparty kami nina Everlyse, wala nang iba."
"Oh don't say that, Megan. Dapat ay ang uwi namin ng daddy mo galing sa bakasyon
ay sa Biyernes pa. I know hindi ka magpaplano kaya umuwi kami ng mas maaga para
ako na ang gagawa ng hindi mo hinahanda. You don't say that to me now."
Umirap ako at umiling. "Okay mom. If that's what you like. Anyway, I have to go.
May gagawin pa akong presentation. Maghahanda lang ako." Sabi ko at sinubukang
tumayo.
"Alright, Meg. You take care and don't forget to eat your breakfast. I love you.
"
"Love you, my." Sabi ko at binaba na agad ang aking cellphone.
Tumikhim ako at pinasadahan ng tingin ang buong kwarto na walang bakas ni Noah.
Pumikit ako ng mariin at nag isip na imposibleng panaginip iyon dahil masakit. N
ang biglang bumukas ang pintuan at napaangat ang tingin ko. Bumungad sa akin si
Noah na may kasamang waiter. Namilog ang mata ko nang nagtama ang paningin namin
. Ngiti niya ay nanunukso at kita sa mga mata niya na may kahulugan ang titigan
namin.
"You can leave it here." Ani Noah nang hinarap ang waiter na may dalang tray. In
ilagay nong waiter ang isang tray ng pagkain sa mesa sa tabi ng kama. "Thank you
." Bago umalis.
Sinarado ni Noah ang pintuan at bumaling sa akin. Hindi parin ako makapagsalita.
"Ngayon ang uwi mo?" Tanong niya at inilapit sa akin ang mesa.
Tumango ako, naiilang. "Pero mamaya pa kasi may presentations pa kami." Nilingon
ko ang orasan at 6:30 na ng umaga. Alas otso ang dapat dating namin sa hall par
a sa pang huling araw.
"I'll wait for you here. Di ka nagdala ng sasakyan diba? Ako na ang mag uuwi say
o." Aniya.
Tumango ako at tiningnan ang pagkain. Umupo siya sa tabi ko at nilapit ng husto
ang mesa. "Eat."
"Hindi ka kakain?" Tanong ko nang napansin kong dalawa ang pagkain sa hapag ngun
it hindi niya iyon pinansin.
Umupo siya sa tabi ko at ang isang kamay niya ay nakatukod na malapit sa baywang
ko.
"Mamaya na. I want to feed you first." Aniya at kinuha ang kutsara.
Tiningnan ko ang ham na hinihiwa niya ng dahan dahan bago niya inilapit sa aking
bibig. "I can do it, Noah." Sabi ko.
"Let me do it for you." Aniya at tumango pa habang nakatitig sa akin.
Tinanggap ko ang sinubo niyang ham. Uminit ang pisngi ko sa ginawa niya. Pagkata
pos gawin iyon ay hinalikan niya ang balikat ko. Halos hindi ko manguya ng maayo
s ang pagkain.
"Sorry nasaktan ulit kita kagabi." Aniya.
Nilingon ko siya at ngumuso ako. Nag iwas ng tingin at tinagilid ko ang ulo ko s
a aking pinggan. That was the best pain I've ever felt my entire life, Noah. "Sa
nay na ako. Lagi mo naman akong sinasaktan." I smirked.
"Tss." Humalakhak siya sa tainga ko. Binawi ko ang tinidor sa kanya at mamaya ay
di pa ako matapos sa pagkain ko. Hinalikan niya ang baba ng aking tainga kaya b
ahagya ko siyang tinulak. "Noah!"
"You smell so good. I can even smell my perfume on you, miss. Amoy-Noah." Kumind
at siya.
"Yeah... Yeah... Yup." Iyon lang ang tanging narinig ko sa pagsagot niya sa tawa
g.
Nilingon ko siya nang tapos na akong kumain. "Kain ka na rin. Maliligo lang ako.
" Sabi ko.
Tumango siya at bumaba pa ang tingin niya sa dibdib ko. Malagkit ang kanyang tin
gin habang may kinakausap sa cellphone. Umiling na lang ako. Unbelievable, Noah
Elizalde!
Nagmadali ako sa pagligo. Doon na rin ako nag bihis. Damn, after last night ay p
akiramdam ko may malisya na ang lahat ng paninitig ni Noah sa akin. Lumabas ako
sa banyo ng naka corporate attire na. Nadatnan ko pa siyang nakapangalumbaba, na
kasimangot na nakatitig si flatscreen bago niya ako nilingon na ganon parin ang
ekspresyon. Di parin talaga matatanggal sa kanya ang pagiging suplado!
Nilingon niya ang orasan at nakita ko ring kinse minutos na lang at mag aalas ot
so na. Umayos siya sa pagkakaupo sa kama. Naglakad ako patungo doon sa laptop at
hindi ko mapigilan ang pamumuna sa pagtitig niya sa paglalakad ko. Nang nagtama
ang paningin namin ay nagkibit balikat lang siya at bumangon.
"I'll wait here until you are done. O baka maligo ako sa dagat. Depends on my mo
od." Tumayo siya sa tabi ko at pinulupot niya ang kanyang braso sa aking baywang
.
Tumango ako at pinanood ang pagkuha niya sa aking laptop.
"Ihatid na kita don."
Iyon nga ang ginawa niya. Marami siyang bilin sa akin tungkol sa presentation at
naging kabado na rin ako sa mangyayari. Nang nakarating kami sa hall ay hindi p
a nagsisimula. Pinasadahan niya ng tingin ang kabuuan ng hall samantalang abala
ako sa pag iisip sa gagawin ko mamaya.
"Don't be nervous. Kaya mo 'yan. I checked your presentation, it's good." Bulong
niya sa akin.
Tumango ako at inisip na kaya ko ito. Isa pa, bukas ang tunay na presentation sa
Pharmaceutical Company. This is just a mock presentation. I can do this.
Lumabas rin siya nang nagsimula na. For some reason, habang naghihintay
abado ako ngunit nang nasa harap na ay hindi na ako nakaramdam ng kaba.
abuti rin ang nangyari kaya natahimik na ako pagkatapos ng presentation
uling oras ay binigyan na kami ng certificate, plaques, at kung anu-ano
ako ay k
Naging m
ko. Sa h
pa.
Kinagat ko ang labi ko. Everything's perfect to me. Hindi ko matanggal ang ngiti
ko kahit nong kumain na kami sa restaurant.
"Do you want to stay here for another day? or uuwi na tayo?" Tanong ni Noah haba
ng nilalapag ng waiter ang mga inorder namin.
Umiling kaagad ako. "Uuwi na tayo. May presentation pa ako bukas, for real."
Ngumuso siya, "After that presentation, please resign. I don't want to see you w
ith your boss."
Umismid ako, "Noah, sayang 'yong experience."
Umirap siya. "Heto na naman tayo. Magpaalam ka na lang sa mommy mo na doon ka na
sa Moon Records mag trabaho. Or better, wag ka nang mag trabaho. Seriously, I c
an pay for us. I can even pay for our future family. You don't need to work."
Nanlaki ang mata ko. "Noah, are you kidding me? Mag boyfriend pa lang tayo. Masy
ado kang advance mag isip. At isa pa, I feel worthless pag wala akong trabaho."
Ngumuso siya at nagtaas ng kilay sa akin. "Saan ba patungo ito? Sinagot mo ba ak
o para hiwalayan sa sunod na buwan?"
"Hindi naman sa ganon." Iling ko.
"Then if that presentation of your tomorrow is exceptional, then I want you to r
esign right after."
Aangal na sana ako ngunit tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko iyon sa aking bag
at nakita kong si Stan ay tumatawag sa akin. "Si Stan..." Sabi ko bago iyon sina
got.
"Where the hell is Noah Elizalde? Two mall shows and he's not here! Pauwi na kam
i!" Sigaw ang binungad niya sa akin.
"What? Stan? Asan ka?" Tanong ko.
"Nasa Batangas! At wala kaming lead kasi wala siya! Asan ba 'yong manliligaw mon
g iyon? I figured ikaw lang naman siguro ang pwedeng maging rason kung bakit di
siya nakadalo! He's not answering his phone!"
Sa titig pa lang ni Noah sa akin ay alam kong alam niya na kung anu ano ang mga
sinasabi ni Stan sa akin. Ngumiwi ako at nagpatuloy lang si Noah sa pagkain na p
arang wala.
"Okay, I'll tell him."
"I knew it! So he's with you? He's with you!? Kagabi pa iyon ah? We're packing.
Pauwi na kami at wala kaming gig ng dalawang araw. The next days mag rerecord ka
mi. Sabihin mo na galit na ang manager namin at makakarating 'to sa kay tita Ale
jandra! Tell him, Megan!"
"Yes, Stan. I will. Okay, bye."
Tumunog ang cellphone ko at nakita kong si Ysmael iyon. Binitiwan ko ang kamay n
i Noah. Papalapit na kami sa kwarto at pakiramdam ko ay kahit na ganon ang nangy
ari kagabi ay kailangan kong sagutin ang tawag ni Ysmael.
Napansin ni Noah ang pagsagot ko sa tawag kaya nilingon niya ako bago binuksan a
ng pintuan ng kwarto.
Pinapanood niya ako at para bang alam niyang hindi si Stan o kahit sinong tao an
g tumatawag. It was like he knew it was Ysmael. Sa titig niyang matalim at sa pa
g sandal niya sa dingding habang lumalayo ako ng bahagya sa kanya ay alam kong a
lam na niya.
"Uhm, I'm sorry kagabi-" Sabay kami ni Ysmael nang sabihin ito.
"I'm sorry." Ulit ni Ysmael.
"No. I should be sorry." Nag iwas ako ng tingin kay Noah at tumingin sa kanan, h
umalukipkip. I'm sure Noah will understand that after all he's still my boss. "I
bibigay ko ang report sa iyo bukas. Thank you so much for this experience." Sabi
ko habang nararamdaman na hinaplos ni Noah ang aking baywang.
Naglakbay kaagad ang kanyang kamay sa aking baywang. Ang isa ay nasa tiyan ko na
. Bahagya ko siyang tinulak at pinatahimik. Nasa cellphone pa si Ysmael!
"No problem! You need that at kaya kong ibigay iyan sayo. I'm just sorry last ni
ght." Tumikhim si Ysmael.
Ang hininga ni Noah ay nasa tainga ko na. "I know you're still sore." Hinga niya
.
Siniko ko si Noah ngunit hindi ko naiwasan ang pag init ng pisngi.
"Are you alone? I-I'm... still here in Batangas. Sa isang hotel sa malapit. Uuwi
ka na, diba? Sunduin na kita." Maligaya niyang sinabi.
Aangal na sana agad ako ngunit hinahaplos na ni Noah ang dibdib ko. Nasa likod k
o siya at bahagyang dinidiin ang sarili sa akin. Fuck it, Elizalde!
"I-I-I'm sorry, Ysmael. Pero may s-sundun, I mean, susundo na... sakin."
Naglakbay na ang init sa aking katawan. Halakhak ni Noah ang bumalot sa aking ta
inga.
I like all of these. And I can't afford to ruin it just because of dad. Alam kon
g hanggang ngayon ay ayaw parin niya kay Noah. Alam kong hindi niya magugustuhan
si Noah habang nasa banda siya at wala sa negosyo.
Dahan dahan niya akong sinandal sa dingding. Ikinulong niya ako sa kanyang braso
. Wala pang ginagawa ay mabilis na ang hininga ko. Ang kanyang labi ay nasa akin
g tainga. Ang cellphone na hawak hawak ko ay nabitiwan ko na. Umalingawngaw ang
tunog ng cellphone na tumama sa sahig ng suite.
"You think I'm afraid of him? After all these years, miss?" Bulong niya sa aking
tainga.
####################################
Kabanata 53
####################################
Kabanata 53
Presentation
Mahaba ang naging byahe pabalik ng Manila. Ilang minuto akong tulog at nagising
nang nagising ay malapit na kami sa bahay. Pinasadahan ko ng tingin ang labas at
papalubog na ang araw.
"You hungry?" Tanong niya nang nakitang gising na ako. "We can stop over for foo
d."
Umiling ako at tiningnan siya. Sumulyap siya sa akin bago iniliko ang sasakyan.
"Wag na. Sa bahay na tayo kumain." Pinanood ko ang ekspresyon niya. Tumango lama
ng siya at pinagpatuloy ang pag dadrive. "You sure you're okay?"
Umangat ang gilid ng kanyang labi. "Nag iisip pa ako na papagalitan ako ng mommy
mo. Nalaman niya na yata na wala ako sa Batangas."
Kinagat ko ang labi ko. "Anong sasabihin mo?"
Nag kibit balikat siya at sumulyap ulit sa akin.
Kung ano man ang nasa isip niya ay hindi ko mabasa. Ganyan naman talaga siya pal
agi. Palaging malihim at kahit sa akin ay hindi nagsasabi. I don't know if I sho
uld be terrified or excited. Or maybe both.
Kaya naman nang pumasok na ang sasakyan niya sa malaking gate namin ay tumatahip
-tahip na ang puso ko. Walang sumalubong sa amin nang tumapat ang sasakyan sa ha
gdan ng bahay namin. Pinark niya lang sa gilid ng daanan ang kanyang sasakyan.
"Gusto kong dito ka na mag dinner, Noah. But then..." Hindi ko matuloy-tuloy ang
sinasabi ko.
I like all of these and I don't want it ruined just because of my father. Nagtaa
s lang ng kilay si Noah sa akin.
"Don't worry about it. Your dad can't hate me forever." Kumindat siya at inilapi
t niya ang kanyang mukha sa akin para mahalikan ako.
Papapikit na ako nang tumambad si daddy sa may hagdanan. Kahit na tinted ang BMW
ni Noah ay napatalon ako nang tawagin ng mariin ni Daddy ang aking pangalan at
humakbang pa papalapit.
"Si dad, Noah." Sabi ko at hindi man lang natinag si Noah sa posisyon niya. Tang
ing ulo lang ang binaling niya sa papalapit kong daddy tsaka pinatunog ang locks
ng sasakyan.
"Dad!!" Kabado kong sinabi pagka bukas ko ng pintuan. Inayos ko ang buhok ko dah
il alam kong nagulo ito kanina habang natutulog ako sa loob ng sasakyan ni Noah.
Bumukas ang pintuan ng sasakyan ni Noah at lumabas na rin siya. Sinarado niya ag
ad ito kaya pinili kong isarado na rin ang pintuan ko.
Matigas ang ekspresyon ni daddy. Nakaipit ng husto ang labi na para bang ayaw it
ong buksan at may pinipigilan. Bumaling siya sa akin at kay Noah naman pagkatapo
s.
"Hindi ka sinundo nina Everlyse?" Tanong ni daddy sa akin nang bumaling ulit siy
a.
Umiling ako. "May ginagawa sila ni Carlos. Si Noah po ang sumundo sa akin, dad."
Sabi ko at humakbang palapit kay Noah.
"Megan! Dumating ka na..." Huminahon ang boses niya nang namataan si Noah sa gil
id ko.
Bumaling pa siya sa sasakyan nito bago hinawakan ang braso ni daddy. Si mommy la
ng ang ngumingiti sa aming apat at halos mahimatay na ako sa kaba lalo na't hind
i parin umaamo ang mukha ni daddy.
"Noah? I heard from your manager na wala ka daw sa last two gigs niyo sa Batanga
s." Napawi ang ngiti ni mommy.
"I'm sorry for being irresponsible, tita. May importante lang po akong ginawa. N
aipaliwanag ko na sa manager at sa kay Stan. Babawi po ako next time." Sabi ni N
oah.
Bumalik ang tingin ni mommy sa akin. Para bang naghahanap siya ng kasagutan sa k
ung ano mang tanong ang nasa utak niya.
"It is very important, surely." Ani mommy. "Pumasok na kayo at mag dinner." Saba
y tapik niya sa balikat ni daddy at sabay silang tumalikod na dalawa para pumaso
k na.
May kung anong binulong si daddy kay mommy habang papasok sila. Nilingon ko si N
oah na matigas rin ang ekspresyon tulad ni daddy habang pumapasok sa aming bahay
.
"Nakaplano na ang iyong birthday ngayong Sabado. I know you wouldn't plan for a
party, Meg. Ang gusto mo ay iyong after party lang. Good thing at maaga ang uwi
namin ng daddy mo at naiplano ko na."
"Mom, dapat ay hindi engrande. I'm fine with just being with my friends." giit k
o habang umuupo. Ganon din ang ginawa ni Noah.
"This party will be intimate, don't worry. Hindi engrande, simple lang. Alam mo
namang pag nandito ang tita at tito mo ay mahilig sila sa mga family occassions.
Bago bumalik ng Los Angeles ay gusto nilang magkaroon ng ganito." ani mommy.
"I will invite some business partners and friends, Megan." Sabi ni daddy na sa w
akas ay napatingin sa akin.
Tumango ako at bumaling kay Noah. "Okay po."
"Noah..." Malamig na sinabi ni daddy.
Nilingon ko si daddy at nanlaki ang mata ko. Handa na akong pagitnaan ang masasa
kit na salita na maaari niyang sabihin kay Noah.
ti siya. Umubo si mommy at bumaling sa akin bago nagsimulang pag usapan iyong su
suotin kong gown na gawa ng paborito niyang designer.
I'm fine with everything as long as it's not a ball gown. Pareho naman kami ng
aste ni mommy kaya hindi na ako nagulat kung nagustuhan ko ang venue na garden
ng theme. Long flowing gown na kulay itim ang gusto niyang suotin ko. Maraming
ilalang personalidad sa showbiz at may media pang kasama. Intimate but I can't
ay it's not grand. It still is grand!
t
a
k
s
Nakatingin ako sa kay daddy at Noah na parehong nakatayo malapit sa swimming poo
l at nakatalikod sa amin habang pinapakita ni mommy iyong design ng gown at iyon
g iba pang detalye sa magiging party ko. Nagsasalita siya ngunit hindi pumapasok
sa utak ko lahat ng kanyang sinasabi dahil nanatili ang atensyon ko sa dalawang
lalaki sa buhay ko.
"Megan..." Mom called softly nang napansin niyang hindi na ako nakikinig.
"I-I'm sorry, mom. What is it?" Tanong ko.
"Do we get your usual make up artist or-"
"Opo, my. Thank you." Sabi ko bago bumaling sa kanya.
Napatingin na rin si mommy sa kanilang dalawa. Naramdaman ko ang paglagay niya s
a takas na buhok sa likod ng aking tainga. "What do you want for your birthday?"
Iyon ang tanong niya taon taon sa akin.
Sumulyap ako kay mommy ngunit binalik din ang tingin sa dalawa. Umiling ako. "Wa
la na po."
Tumikhim si mommy. "I know your dad's just protective, Meg. You are our only chi
ld. Mahal na mahal ka niyan and you know what's up with band guys. They're usual
ly into girls... lots of girls... and many more. Kaya ayaw niya kay Noah simula
pa lang."
Nilingon ko si mommy. "He's changed his mind, right? Hindi naman ganon si Noah,
my." Sabi ko.
Tumango si mommy. "I know."
Hinayaan ko silang mag usap na dalawa. Tumagal yata ng tatlumpong minuto ang pag
uusap nila at naroon lang kami ni mommy sa likod, nanonood. Pareho silang umiin
om ng whisky. Nang tumalikod si daddy at sinundan siya ni Noah. Nagkunwari akong
nagsusuri pa ng ilang detalye sa magiging venue ng birthday ko nang papalapit s
iya sa akin.
"Where's your mom?" Tanong niya nang nakitang wala na roon si mommy sa tabi ko.
"Nasa kitchen po." Sagot ko at nilagpasan niya ako.
Si Noah ay humahakbang palapit sa akin. Wala nang laman ang dalang baso ng whisk
y. Malamig ang kanyang ekspresyon at umupo sa tabi ko habang hinihipan ng hangin
ang puting kurtina ng aming double doors.
Nasalubong namin si mommy sa may sala. Nagpaalam si Noah na aalis na siya samant
alang panay parin ang tawag ko sa kanya.
"O sige. Ginabi ka tuloy. Mag ingat ka. Meg, ihatid mo si Noah sa labas." Bilin
ni mommy habang sinusundan kami ng tingin.
"Yes, mom." Sagot ko at sinundan si Noah.
"Hey..." Tawag ko.
Nilingon niya ako at hinigit palapit sa kanya. Nagawa niya pang tumingin sa liko
d namin na para bang chinicheck kung naroon pa si mommy.
"Di mo pa sinasabi sa akin ang sekreto mo." Sabi ko.
Inakbayan ako ni Noah, papalabas ng bahay. Pinatunog niya ang kanyang alarm nang
nasa harap na namin ang kanyang sasakyan. Binuksan niya ang pintuan at bumaling
sa akin.
"Wag ka nang pumasok. Baka di na kita pababain pag pumasok ka pa." He chuckled a
gain.
Sinapak ko ang braso niya. "Tumigil ka nga." uminit ang pisngi ko.
"Puntahan ko sina Stan sa bahay nila. You charge your batts, I'm gonna text you
all night. Okay?" Aniya at hinalikan ang noo ko, pagkatapos ay ang pisngi ko, pa
baba sa aking labi. Sinuklian ko ang kanyang halik ng malalim, napapapikit.
"Hmmm..." He stopped. "No..."
Ngumuso ako at tinagilid ang ulo. Tinagilid niya rin ang kanyang ulo.
"Don't tease me like that. Not in your house. Not when your dad's around." Aniya
at hinawakan ang baba ko. Inilapit ang kanya at isang beses pang hinalikan. "Se
e you tomorrow."
"Huh? Wala kayong gig tomorrow?" Tanong ko.
"Wala." Kindat niya at isa pang halik ang ginawad sa akin. "I love you." Aniya.
Tumango ako at pumasok siya sa kanyang sasakyan. Umatras ako nang pinaandar niya
iyon. Binaba niya ang salamin at sinenyasan ako na lumapit sa kanya. Kinunot ko
ang noo ko.
"One last kiss before I leave, please, miss." Aniya ng nakangiti.
Tumikhim ako at nagkunwaring tinatamad pero sa totoo lang ay more than willing a
kong humakbang palapit para yumuko at halikan siya. "I love you." Bulong ko pagk
atapos ng mababaw na halik.
Pumungay ang mga mata niya. "I am more in love with you." Bulong niya pabalik.
Hindi matanggal ang ngiti ko sa gabing iyon at tingin koy hindi na ito matatangg
al pang muli pag nagpatuloy ang lahat ng ito. Sa kama ay wala akong ginawa kundi
mag text kay Noah. Wala na rin akong tanong kay daddy. Kung ano iyong pagtrato
niya kay Noah kanina ay hahayaan ko na iyon. That was more than what I asked. Ka
ya sa nalalapit na birthday ko ay wala na akong mahihiling pa.
Taliwas sa mga normal na araw ay naka corporate attire ang buong team. Nanibago
ako sa mga pencil skirt at coat na suot nila. Mabuti na lang at naka puting dres
s ako kaya hindi masyadong out of place sa kanila.
"Kayo? Kamusta ang paghahanda? Ano ang maaaring maitulong ko?" Tanong ko.
Kinagat ni Ma'am Alexis ang kanyang labi. "Natataranta na kami. Pumasok kasi rit
o si Fiona at ang sinabi niya ay mamaya pa daw ang presentation natin ng mga ala
s nuwebe, pero gustong panoorin ni Mr. Aboitiz ang presentation ng mas maaga kas
ama ang iilang board members." Nakatingin silang lahat sa akin.
"Bakit?" Tanong ko.
"To see kung hindi ba sila mapapahiya sa Pharma Company? Meg, you should do the
presentation." Ani Ma'am Alexis.
Abot abot na ang kaba ko sa siniwalat niya. "Ha? Why me?" Gulat ko.
"Hindi ba ay gusto ka niya. We would probably pass if you-"
"Alexis, wag na. Kaya na namin 'to nina Paolo." Sabi ni Ma'am Alice. "Besides, w
ala siya nong Friday at Saturday, may mga binago tayo. And anong magagawa ni Mr.
Aboitiz kung ganoon ang presentation natin? Mamayang ala una na iyon. Ano man a
ng magiging reaksyon niya mamaya ay wala na siyang magagawa."
Hindi ako nakapagsalita. Halu halo ang mga inisip ko tungkol sa pag pepresent na
min nito sa kay Mr. Aboitiz. Sa kanyang opisina at sa harap ng board members! No
ng nakita ko ang presentation ay halos wala akong alam. Malaki ang binago nila s
a concept ng pag a-advertise ng mga produkto. But then the original concept of t
he ad itself is still there.
"Kaya 'to, Pao!" Sabi ni Ma'am Alice paakyat kami sa floor kung nasaan ang opisi
na ni Mr. Aboitiz.
Huminga ako ng malalim at nag isip kung ano maaari ang magagawa ko habang pinipr
esenta naming lima itong gawa namin.
Sinalubong kami ni Fiona na mukhang nag aalala at natataranta. Relax pa kami pag
kalabas ng elevator ngunit nang nakita naming halos maihi na sa takot si Fiona a
y nataranta na kami.
"Ang tagal niyo naman! May meeting pa si Mr. Aboitiz pagkatapos! Galit na siya k
asi late kayo!"
Sabay sabay kaming napatingin ng team sa aming mga relo. "We're late, shit!" Sab
i ni Sir Paolo sabay tingin kay Ma'am Alexis.
"Yeah. Late for like 5 minutes? Mabilis lang ang presentation. Kung wala siyang
masyadong tanong ay hindi na tayo matatagalan. And besides, bakit niya pa kailan
gang gawin ito? We can present this later to the Pharm Company and let them be t
he judge." Iling ni Ma'am Alexis.
Napatingin si Ma'am Alice sa akin at umiling na rin siya.
"I don't like to be kept waiting." Malamig na sinabi ni Ysmael nang nagtama ang
paningin namin.
"Meg, ikaw na mag set up." Utos ni Ma'am Alexis.
Tumango ako dahil alam kong sa ngayon ay iyon lang ang magagawa ko. Lumapit ako
sa mesang may projector at mabilis na binuksan ang laptop kung nasaan ang presen
tation. Nasa harap na si Sir Paolo, Ma'am Alexis, Ma'am Alice, at Ma'am Kathleen
na parehong mga beterano sa gawaing ito. Nag simula na sila sa kanilang present
ation habang ginagawa ko iyong paghahanda sa laptop.
"Tss..." Narinig ko ang pag bubulung bulungan nina Ysmael at ng mga kasama niya.
"If I were that Pharma Company, I'm going to reject your team, Mr. Aboitiz." Nat
atawang sinabi nong may katabaang kasama niya.
Napatingin ako sa kanila habang tinutulungan ako ni Sir Paolo sa pag siset up. P
inagpapawisan na si Ma'am Alexis kahit na full naman ang aircon dahil sa kaba. N
ag angat ng tingin si Ysmael sa akin at nag taas ng kilay.
"They will be here any minute now. Wala pa tayong nakikita, Ysmael. It's a waste
of time." Anang isa pang kaibigan niya.
Umismid ako at tinoon ulit ang pansin sa laptop na pinagkakaguluhan namin kasi a
yaw kumonekta sa projector.
"Mr. Aboitiz, wala po bang ibang projector? Hindi po yata compatible o di kaya a
y may problema itong sa inyo." Nahihiyang sinabi ni Ma'am Alice.
"Why don't you let Megan handle that? Siya ang walang alam sa presentation, hind
i ba? You all should work together. Hindi naman pwedeng wala siyang maitulong."
Ani Ysmael, hindi tinatanggal ang tingin sa akin.
####################################
Kabanata 54
####################################
Kabanata 54
House
Pabalik balik na ako sa labas para manghiram ng bagong projector. Ako na rin ang
nag ayos nito ayon sa gusto ni Ysmael. Butil ng pawis ay namuo na sa noo ko. Tu
lad ng mga kateam ko ay kahit na malamig sa loob dahil sa aircon ay todo ang paw
is ko.
Napapalakpak talaga kami nang nakitang gumana na ang projector. Napatingin ako k
ay Ysmael at nagtaas lang siya ng kilay.
Hinayaan kong magsalita ang mga ka team ko sa harap habang ako ang nag mamaniobr
a ng laptop. Tuwing may sinasabing magaling si Ma'am Alice ay napapatingin ako s
a board members at kay Ysmael. Nakapangalumbaba siya at lagi kong nahuhuling tum
itingin sa akin at nag iiwas agad ng tingin pag napapansin ko.
"What about you, Miss Marfori? Anong masasabi mo sa presentation?" Tanong niya n
ang bahagyang sumang ayon ang isang board member sa presentation.
Napatayo ako sa kinauupuan. Kabado at medyo iritado dahil pinapansin ako ni Ysma
el kahit na hindi na naman dapat.
"Well, I agree with Mr. Almazan, Mr. Aboitiz. And I'm sorry kung hindi gaano ako
nakakatulong sa pagpepresenta nito. Because you sent me in Batangas for this se
minar. I hope you remember." Sabi ko.
Nagtaas siya ng kilay. "Of course, I remember. I remember what happened in Batan
gas."
Napatingin ang apat kong ka team sa akin. Ilang din akong tumingin sa kanila. Ka
ya habang nag di-deliberate ang tatlo ay inusisa ako ng mga kasama ko.
Umiling ako. "Pinuntahan lang niya ako doon. Bukod don ay wala na."
"Pinuntahan ka?" Nagkatinginan silang apat. "That is very unusual. Hindi siya pu
mupunta sa mga seminars namin."
Ilang ulit ko pang sinabi na wala ngang nangyari. Tingin ko ay hindi na rin nama
n importante na malaman nila iyon. Kung ano man ang nangyari sa Batangas ay akin
na lang iyon.
"I'm not quite convinced with the presentation." Sabi ni Ysmael at medyo itinapo
n ang soft copy na hawak niya sa kanyang mesa.
Kitang kita ko kung paano nagulat at namutla ang mga kasama ko. Kumunot ang noo
ko at tiningnang mabuti si Ysmael. Ayaw kong isipin na namemersonal siya pero hi
ndi ko maiwasan iyon.
"Maybe you should put whatever you learned from that seminar, Miss Marfori, in y
our presentation? Para mas maging maayos ito."
Umigting ang bagang ko. Gusto kong lumaban pero sana ay kung ako lang ang malulu
nod, gagawin ko. Isang buong team kaming malulunod pag ginawa ko ito kaya pinigi
lan ko ang sarili ko.
"W-Wala pong time. Kakarating ko lang kahapon, po, galing Batangas." Sabi ko.
"Maybe you should-"
Kumatok at binuksan ni Fiona ang opisina ni Ysmael kaya naputol siya. Napatingin
kaming lahat kay Fiona at ilang buntong hininga galing sa kasamahan ko ang nari
nig ko.
"Mr. Aboitiz, an investor representing the company is here with his colleagues.
Papapasukin ko po ba?" Tanong ni Fiona.
"Yes, please, Fiona." Hindi tinanggal ni Ysmael sa akin ang kanyang titig. "Let'
s see kung papasa kaya ito sa investor."
Halos lahat ng dugo sa aking ulo ay nanlamig yata. Abot abot ang kalabog ng puso
ko nang pumasok ang dalawang naka coat and tie na parehong may dalang atache ca
se. Tumikhim ang mga ka team ko at halos mangatog na si Ma'am Alice.
And damn I feel so guilty about it. Tingin ko ay ginagawa talaga ito ni Ysmael p
ara pahirapan ko. Yes, may atraso ako sa kanya pero hindi na sana niya dapat din
ala sa trabaho ang kung ano mang namagitan sa amin.
"Oh my God." Bulong bulong ni Ma'am Alexis habang tinitingnan ko na ang laptop k
o.
Tumayo si Ysmael at ang kanyang mga board members para makipag kamayan sa mga du
mating. Napatingin ako sa kanila at nakita kong namilog ang mata ni Ysmael sa ti
nitingnan niyang pumasok.
Nilingon ko kaagad at laking gulat ko nang nakita ang diamond earrings ni Noah E
lizalde na agaw pansin sa kanyang all black suit at striped grey and black tie.
Sumulyap pa siya sa akin, nakataas ang kilay. Naestatwa ako sa kinatatayuan ko a
t halos malaglag ang panga ko.
"Good morning, Mr. Aboitiz." Anang naunang may dalang atache case.
"Si Mr. Elizalde po ang pinadalang representative ng CPI for today's presentatio
n. He is an investor of the company and he would like to see the presentation."
"Mr. Elizalde!" Ngiti ng may katabaang board member ni Ysmael. "I'm sorry but we
don't quite like the presentation our team has. We can arrange this meeting tom
orrow, if you want."
Dinig ko na ang mantra ng tatlo sa likod ko. Pareho silang nakapikit at nag co-c
ross fingers.
"Please, gwapo, pakinggan mo muna ang presentation." bulong bulong ni ma'am Alic
e.
"Noah..." Gulat na sinabi ni Ysmael sa wakas. "I didn't know you're into busines
s."
"I'm not." Iling ni Noah. "But I like numbers so much." He said it huskily bago
ako nilingon. "Alin diyan ang hindi mo gusto?"
"Well, I'm sure your CEO won't approve of this. Hindi pwedeng sa iyo manggaling
ang desisyon nito, Noah. You can't just let them do it because you like it."
Parang hindi nakikinig si Noah habang may binubulong sa kanya iyong may dalang a
tache case. May binigay sa kanyang ilang papel.
"Sir! Please let us present it again. Pag ayaw niyo ay kaya naman naming gawin i
to ng isang araw." Halos mahisteryang sinabi ni Sir Paolo.
Sa bawat hawi ni Noah sa mga papel na hinahawakan niya ay may ilang sulat siyang
ginagawa at dalawang tuldok sa huli. Kumunot ang noo ko habang tinititigan ko a
ng ginagawa niya. Nakakunot ang noo niya at nakanguso habang ginagawa iyon.
"Please, sir. Uhm, Meg, i-play mo ulit." Desperadong sina ni Sir Paolo.
Nataranta naman ako kaya dumiretso sa laptop at binuksan ang presentation. Pumag
itna sila at nakita ko pang parang hinihika na si Ma'am Alexis dahil sa nangyaya
ri.
Isa pang tuldok at sinarado ni Noah ang folder. Binigay niya ang ballpen sa kata
bing may dalang atache case tsaka bumaling kay Ysmael.
"This is your company. I'm giving you a favor. Tatanggapin ko ang project na ito
because I trust your employees. I don't need to see the presentation. Alam kong
magaling ang mga iyan. I don't know why you're bringing your own company down b
y telling me that you are not satisfied, Mr. Aboitiz." Ngumiti si Noah. "I am ve
ry satisfied. You know that?" Nagtaas pa siya ng kilay. "Very damn satisfied."
Pumikit ako ng mariin at napahinga ng malalim. Dammit, Elizalde! What are you do
ing?
Hindi makapagsalita si Ysmael at pulang pula ang kanyang mukha. Ang dalawang boa
rd members ay nakangiti na kay Noah.
"What do you want, Noah?" Sa galit ni Ysmael ay ito lang ang kanyang naitanong.
"I want that project done. And after that, I want you to cut her contract, Ysmae
l." Banta ni Noah.
"Noah!" Sabi ko at wala na akong pakealam kung anong isipin ng mga kasama ko sa
nangyari.
Tinaas ni Noah sa ere ang kanyang daliri bilang pagpipigil sa akin. Napatingin s
i Ysmael sa akin, nanlalaki parin ang mga mata. Bahagya siyang tumawa at bumalin
g kay Noah.
"Pano pag di kita susundin?" Tinagilid ni Ysmael ang kanyang ulo. Namumula na an
g mga mata sa iritasyon kay Noah.
Umangat ang gilid ng labi ni Noah. "You're advertising company will go down."
"Mr. Aboitiz, bakit naman hindi?" Tanong ng isang board members.
"At paano mo iyon gagawin? You don't have a say on that, Noah. You are not my in
vestor!" Iling ni Ysmael.
"Majority of your clients are my companies, Ysmael. Might want to check their...
investors. What's common? Elizalde." Ngiti niya at nilagay ang mga papel sa mes
a ni Ysmael.
Inayos ni Noah ang kanyang coat at tinalikuran ang galit na si Ysmael. Bumaling
si Noah sa akin at kumindat. Naka sunod sa kanya ang dalawang naka coat and tie
na lalaki bago umalis ng tuluyan sa opisinang iyon.
Hindi pa kami nakakalabas at wala pang nagsasalita sa amin ay tumunog na ang cel
lphone ko.
Noah:
I like your dress. But then I like you better without it.
"Megan!" Sunod nang sunod sa akin ang mga ka team ko at hindi ko alam kung saan
ako magsisimula sa pagpapaliwanag sa kanila tungkol sa nangyari.
"Sino 'yon? Elizalde? Anak ba siya 'nong sikat na businessman?" Tanong ni Ma'am
Alice.
"Boyfriend mo, Meg? Anong nangyari sa Batangas?" Tanong naman ni Ma'am Alexis.
Nasa office na kami at nakaligtas na sa galit ni Ysmael. Hindi naman ako nakalig
tas sa kanilang mga tanong.
"Tsaka na lang tayo mag ce-celebrate pag tapos na ang proyekto, Ma'am Alice." Sa
bi ni Sir Paolo.
Nakatingin silang lahat sa akin habang naghahanap naman ako ng tyempo para ma re
plyan si Noah. Ayaw nila akong tantanan. Iyon yata ang naging laman ng araw nami
n.
Tunay ring narinig ko na nahiligan ni Noah ang pag iinvest pero hindi ko inakala
ng marami na nga siyang nainvest. Kaya pala ang yabang ng Elizalde'ng iyon? Damn
!
Kaya sa opisina ay imbes na trabaho ang inatupag nila ay Google sa computer ang
ginawa. Nalaman nila na si Noah ay miyembro ng Zeus at anak nga ng kilalang Eliz
alde sa mundo ng business.
"He's the last Elizalde na bachelor! His brothers are taken at 'yong unica hija
ay wife na rin ni Wade Rivas!" Ani Ma'am Alice.
Napatingin ako sa tinitingnan nilang mga images sa Google. May ilan doong bago g
aling sa tour nila.
Ni zoom nila ang ilang pictures na magkasama sila. Si Noah ay nag gigitara haban
g nakatitig sa kanya si Diva. May ilan rin doong magkahawak sila ng kamay. Well,
sa picture na original ay lima silang magkahawak kamay pagkatapos mag bow sa au
dience. I've seen that. Warren, Joey, Stan, Diva, and Noah. Ganyan ang kanilang
mga posisyon at magkahawak kamay. Only that in this particular picture, ni crop
ang ibang miyembro at silang dalawa lang ni Noah ang nasa picture.
May pinakita pa silang interview ni Diva. Puno ng make up ang kanyang mukha at m
asyadong malaki ang extension ng eyelashes niya habang kumukurap siya at nagpapa
cute sa media.
"Well, wala po akong boyfriend ngayon. But I'm in love." Makahulugan ang ngiti n
iya.
"Isa ba sa mga miyembro ng Zeus ang nagpapatibok sa iyong puso?" Tanong ng nag i
interview.
Tumawa lang siya at umalis. Naputol ang interview sa ganon.
Umirap ako. "Show business. You know what happened between Wade Rivas and Shan?"
Sabi ko, binabanggit ang sikat ring miyembro ng banda na ginawan ng issue sa is
ang TV host na wala namang katotohanan. "Ganyan 'yan."
Ipinagkibit balikat ko ang lahat ng iyon. Lalo na't tuwing naiisip kong si Noah
ang susundo sa akin sa gabing iyon. Nothing else mattered.
Kinuha ako ni Noah sa gabing iyon at nagyaya pang pumunta daw sa bahay nina Roze
n. May kaonting salu salo kasi doon. Naroon ang kanyang mommy, daddy, bunsong ka
patid na si Reina, Rozen, Wade, at si Coreen.
Kumunot ang noo ko. "Anong meron? And where's Dashiel?" Tanong ko.
"You should call him Kuya Dashiel from now on." Kumunot rin ang noo niya nang tu
mingin siya sa akin.
"Bakit?" Tanong ko.
"You should also call Rozen, Kuya Rozen." Aniya nakatingin parin sa daanan at ma
sungit na naman ang mukha.
Ngumiwi ako. "That would be awkward. I've known Rozen for like, years. It's like
you are asking me to call Ysmael 'kuya'" Tumawa ako.
Habang nagsasalita ako at tumatawa ay nilagay niya ang kanyang kamay sa aking hi
ta at bahagya itong hinimas. Mabilis ko itong hinawi.
Ang kamay na nasa hita ko ay hinuli ang kamay ko. Nilingon ko siya at seryoso an
g kanyang mga mata habang pinapark sa garahe ang kanyang sasakyan. Pagkatapos ga
win iyon ay nilingon niya ako at hinawakan ng mahigpit ang dalawang kamay ko par
a hindi makapanlaban sa kanyang ginawang halik. Damn it! Hindi ako lalaban, Noah
. Alright?
Umirap si Noah at tumikhim. Pinasadahan niya ang kanyang buhok ng mga daliri. In
ayos ko ang sarili ko at biglaang naging kabado sa pag iisip na nandito ang kany
ang parents.
Lumabas si Noah sa pintuan. Umamba rin akong lalabas ngunit pinagbuksan ako ni R
ozen.
Ngumuso ako at bumaling si Noah sa akin ng nakataas ang kilay at may mala demony
ong ngiti. Bumaling si Coreen sa akin at ngumiti rin pagkatapos yumakap.
"Megan!" Aniya at yumakap na rin sa akin. Niyakap ko siya pabalik habang nakatin
gin at nakataas parin ang kilay ni Noah sa akin. Pinagtaasan ko rin siya ng kila
y. "Pasok kayo. Rozen, ayusin mo na nga 'yong ginagawa mong barbecue!" Ani Coree
n.
"Fine, babe." Ani Rozen at hinaplos ang pisngi ni Coreen.
"Nandyan ba si mommy?" Tanong ni Noah kay Coreen.
"Yup. Nandito na rin si Wade at Reina. Parehong nasa garden at nagluluto ng barb
ecue." Ani Coreen. "Tara!"
Hinawakan ni Noah ang kamay ko at nilingon ko siya. Tinagilid niya ang ulo niya
sa sofa'ng naka hilera at pati na rin sa sahig na puting puti. Ngumuso siya.
"Hi!" Bati ko kay Reina at nag beso siya sa akin. Naka maroon na dress at pormal
na pormal si Reina. Si Wade naman ay simpleng v neck grey t shirt at maong. Sa
harap nila ay nag gi-grill ng barbecue.
Umaliwalas ang mukha ng kanyang mommy nang nakita ako. Nakahawak ng wineglass an
g kanyang daddy at pinapasadahan ng tingin ang kabuuan ng kitchen.
Humalik si Noah sa kanyang mommy at nagmano sa kanyang daddy. Halos hindi ako ma
katingin ng diretso sa kanilang dalawa.
"Megan Marfori. Hindi ba ay nagkakilala na tayo noong highschool pa lang ang ana
k ko?" Nakangiting sinabi ni Mrs. Elizalde sa akin.
Tumingin ako kay Noah bago tumango. Lumapit si Noah sa kanyang daddy at kahit sa
akin nakatingin si Mr. Elizalde ay mukhang seryoso ang pinag uusapan nila.
"Opo. Ako po iyon." Sabi ko at ngumiti sa kanya.
"Mom, natapos niyo na po ba iyong ginawang salad?" Tanong ni Reina.
"Yes, hija. Nilapag ko iyon sa mesa." Sabay tingin ng kanyang mommy sa maliit na
mesa bago ngumiti ulit sa akin.
Umambang may sasabihin si Mrs Elizalde sa akin nang biglang nagsalita si Noah. "
Birthday ni Megan this Satruday, mom. You all should be there." Ani Noah.
"Oh!" Namilog ang mata ni Mrs. Elizalde at bumaling sa akin. "Advance happy birt
hday! Sige! Dadalo kami! Is it okay? How about your mom and dad, hija?" Tanong n
iya sa akin.
"Actually inimbitahan po kayo ni mommy at daddy." Nahihiya kong sinabi.
"So, Noah... what can you say? Wala pa kaming napipili ni Wade na bahay. You kno
w... Nalilito pa ako. Mabuti pa si Rozen at tinulungan ni daddy." Ani Reina.
"Tulad nito..." Sabi ni Noah. "Only wider garage, sala, and instead of white til
es ay red carpet iyong pinili ko." Hindi ko iyon makuha kaya tiningnan ko na lan
g si Noah.
Tumango si Reina. "So you did buy a house, huh?"
Bahagya akong nagulat sa sinabi niya. Luminga ako sa magkapatid. Tumawa lang si
Mrs Elizalde.
"You might be surprised, Reina. Nauna siyang bumili kay Rozen." Ani Mr. Elizalde
at uminom ng wine.
####################################
Kabanata 55
####################################
Kabanata 55
Noah's Story
Tahimik ako habang nasa hapag. Parehong maingay si Rozen at Coreen habang kumaka
in kami. At ibang klase din kung mag usap si Mr. Elizalde, Noah, at Rozen tungko
l sa business. Paminsan minsan ay sinasali pa nila si Wade na mukhang may intere
s din sa business.
"Meg! Do you drink?" Ngiti ni Reina nang napansin na tinitingnan ko silang nag u
usap pagkatapos kumain.
Tumango ako at tiningnan ang isang bote ng beer na dala niya. Pero bago ko pa iy
on mainuman ay bumaling na si Noah sa akin at sumimangot. Inilapit niya ang kany
ang labi sa aking tainga. "No alcohol."
Ngumiwi ako sa kanya. "It's just beer. Nagiging OA ka. Alam kong may pagkakamali
ako nong uminom ako at nalasing pero-"
"No buts." Aniya at hinalikan ang gilid ng aking tainga bago bumaling ulit sa ka
nyang daddy at nagpatuloy sa pinag uusapan.
"Ang OA mo, Noah!" Sabi ni Reina at kinuha ang bote ng beer pagkatapos ay nagmar
tsa pabalik sa kitchen.
"Sorry, baby." Sabi ni Noah sa kapatid.
Nakita ko ang mga mata ni Wade na sumusunod sa kung saan pumunta si Reina. Haban
g si Coreen naman sa harap ko ay patuloy na kumakain ng paunti-onti. Nagtawanan
ang mga lalaki dahil sa pinag uusapan nang biglang naging seryoso.
"Itutuloy mo na hindi ka mag rerenew ng contract, Wade?" Tanong ni Rozen kay Wad
e.
"Pinag iisipan ko pang mabuti. Nairenew ko na ang three-year contract ko sa Moon
. But then I'm thinking pag bubuo na kami ng pamilya ni Reina ay gusto kong lagi
akong nariyan. I hate tours. I mean, I like it when Reina's with me, pero kung
magpapamilya na kami ay hindi naman yata pwedeng sumama siya palagi sa akin."
Tumango si Mr. Elizalde sa sinabi ni Wade kaya nag usap ulit sila ng tungkol sa
business.
"Hmmm. Ayan na naman ba ang pinag uusapan ninyo?" Sabi ni Reina nang nakabalik s
a hapag. "Stop it, Wade. Your fans need you. And that's your passion. Ever since
, hindi ba? Hindi naman ibig sabihin na pag tinuloy mo pa iyan ay hindi ka na ma
giging mabuting ama." Lumapit siya kay Wade at agad pinulupot ni Wade ang kanyan
g braso sa baywang ni Reina at hinalikan ang kamay.
"Mag gi-give way na ang Going South sa Zeus!" Tawa ni Rozen.
"Iba ang genre nina Noah, Rozen. Kaya paniguradong hindi sila maikukumpara." Ani
Coreen at sinubo ang isa pang barbecue.
"Wade, pwede mo namang sabihin kay mommy na mag la-lie low muna kayo. And beside
s, kawawa naman ang mga kasama mo sa Going South." Sabi ko.
"Gusto na rin naman ni Adam na mag concentrate sa kanyang pamilya. We have been
number one for years. We have enough funds for a lifetime." Ani Wade at huminga
siya ng malalim, yakap parin si Reina.
"Surely this is not just about the funds? Kasi kaya kong iwan ang Zeus at mag co
ncentrate sa pag iinvest at mag travel na lang kasama si Megan kung gusto ko. I
love music at isa pa, ganon rin ang mga kasama ko sa Zeus. If we can do this tog
ether, then why not, hindi ba?" Ngiti ni Noah habang inaakbayan ako.
Tumango ako sa sinabi niya. "He's right, Wade. It's about your passion." Sabi ko
.
Iyon ang naging laman ng aming pag uusap buong gabi. Kaya inisip ko ring tulunga
n si Wade tungkol doon lalo na sa pakikipag usap kay mommy. Kaya lang ay sa ling
gong ito ay kung hindi trabaho ang pinagkakaabalahan ko ay iyong birthday kong n
alalapit naman.
Si Noah pa ang nagmamaneho sa akin nang kunin ko ang dress ko pagdating ng Biyer
nes. Gusto niyang araw-araw akong sunduin kahit na imposible iyon dahil sa hecti
c ang schedule niya. Kaya sa Biyernes ay sinadya kong magpagabi, inaayos ang tra
baho at naghihintay na rin kay Noah.
"May susuotin na ba kayo?" Tanong ni Ma'am Alice kay Ma'am Alexis habang abala a
ko sa pag iedit.
Pinaglalaruan ni Noah ang kanyang daliri sa sofa nang lumabas ako sa fitting roo
m. Lumipat ang mga daliri niya sa kanyang labi at tiningnan akong mabuti. Walang
ekspresyon sa mukha.
"Ang ganda!" Anang assistant nong designer na wala na roon dahil ginabi na kami
sa pag kuha.
Tinagilid ko ang ulo ko dahil bigat lang sa mga mata ni Noah ang nakita ko. Hind
i ko alam kung nagandahan ba siya o hindi.
"Ho! Nagandahan si sir kaya speechless!" Sabi nong assistant at pumalakpak pa.
Uminit ang pisngi ko lalo na nang napansin ang bigat ulit sa kanyang mga mata. T
inalikuran ko ang papalapit na si Noah at tiningnan ko ang sarili ko sa salamin
na nasa loob ng fitting room.
"Can I ask for a glass of water, please?" Baling ni Noah sa assistant na agad na
taranta. Damn he's always so intense!
"Sure po! Sure!" Aniya at mabilis na umalis ang assistant na tanging naroon sa m
ay fitting room bukod sa amin.
"Ano, Noah? Maganda ba?" Tanong ko.
Hinaplos niya ang baywang ko at pinulupot niya ang kanyang braso sa aking tiyan
habang ang kanyang labi ay lumalapat na sa aking leeg. Naestatwa ako sa kinatata
yuan ko. Ang itim na long dress na suot ko ay kumikinang ng husto sa lights ng f
itting room. Ang mga sequins at kristal na ginamit ay hinaplos ni Noah mula dibd
ib ko pababa, dahan-dahan.
"Very beautiful." Bulong ni Noah. "But then I like you most when you're wearing
me."
Huminga siya ng malalim sa aking leeg na kitang kita dahil sa mababang neckline
nito. Kinagat ko ang labi ko at may kung anong kuryente ang namuo sa aking batok
.
Maging ako ay nataranta kaya bahagya kong naitulak si Noah palayo sa akin nang h
arapin siya. Kitang kita ang pagkakailang sa mukha nong babae at nanginginig ang
kamay niyang nakahawak sa baso. Hindi natinag si Noah. Naroon lang siya sa akin
g likod at nanatiling nakapulupot ang kanyang kamay sa aking baywang.
Naisip ko tuloy na mabuti na lang talaga na nasa U.S. ako habang papasikat pa la
ng ang Moon Records. Dahil kung narito ako ay paniguradong tuwing birthday ko ay
ganito ka bongga. I'm satisfied with just a few family members, friends, food,
that's all. Pero hindi yata iyon pwede kay Alejandra Marfori.
Tuwing hindi ay bumabalik ako sa shower para maligo ulit. Inisip kong baka ay tu
log pa siya kaya ganon ngunit nang nag tanghali at pumunta na ako sa hotel kung
saan gaganapin ay hindi parin siya nag text. Naroon na ang make up artist at ila
ng photographers, naghahanda sa event at sa mga behind the scenes.
"Naku, Megan. Bitiwan mo muna iyang cellphone mo. We'll have to shoot." Ani Hugo
, ang bading na kaibigan ni mommy pagkatapos akong makitang tingin nang tingin d
oon.
Ngumiti ako at pumikit nang lagyan ulit ng eyeshadow ang mata ko. "Hugo, tingin
mo dadalo 'yong mga inimbitahan ni mommy at daddy na mga businessman?"
"Of course! Pag ang mga Marfori na ang mag papasabog ng party ay paniguradong da
daluhan ng lahat. Lalabas ito sa magazines, Megan. Hindi mo ba alam iyon?" Kumun
ot ang noo niya.
Nagkibit balikat na lang ako at hinayaan ang artist na gawin ang mukha ko para s
a gabing iyon.
Mga bulaklak ay nagdagsaan sa suite ko. Iba-iba at malalaki. Ang bawat isa ay ti
ningnan ko at hinanap kung naroon ba kay Noah. Hindi nagpaparamdam ang isang iyo
n. Napaparanoid na ako! Pupunta kaya iyon? Dalawa lang iyan: may sorpresa o nagp
apa miss lang!
"Sino? Sino?" Dinig ko ang boses ni Hugo habang tatlong camera ang nakatutok sa
akin.
Sa salamin ay kitang kita ko kung paano siya tumango sa at nagkukunot ang noo sa
bawat pagbabalita ng kanyang assistant sa kung ano. Hindi ko naman matanggal an
g ngiti ko dahil sa nakatutok na camera.
"Okay, 'yong gown niya naman." Sabi nong photographer at doon naman sila dumagsa
sa gown kong naka damit sa mannequin.
Bumaling ako kay Hugo at umiiling siya sa pakikipag usap sa kanyang assistant. B
umukas ang pintuan at nakita kong pumasok ang naka kulay champagne dress na si D
iva at ang isa pang bading na kaibigan din ni mommy.
"Diva!" Sabi ni Hugo at nilapitan agad si Diva na nakapasok na sa aking suite. "
You look so pretty!"
"Thanks, Hugo." Nagkibit balikat si Diva.
"Sino may gawa ng gown mo?" Tanong ni Hugo.
"The usual, Hugo. Alam mo naman ako, kung sino ang first love, siya na talaga ri
n ang huli." Tumawa si Diva at makahulugang nginitian si Hugo.
"Hugo, what do you think? Sasabihin ba natin kay madame?" Tanong ng kararating n
a bading.
"We should. Dapat ay hindi na kasi dagdag sakit sa ulo ito pero kung involve ang
kanyang pamangkin-"
"What is it, Hugo?" Hindi ko na naiwasan ang pagsasalita.
Napatingin silang apat sa akin. Sumulyap ako kay Diva na ngumiti sa akin. Ngumit
i rin ako pabalik pero agad ding ibinalik ang tingin kay Hugo.
May pumasok pa roong isa pang make up artist at may sinabi sa kanya. Bumaling ak
o kay Hugo.
Hindi ko alam kung alam ba ng mga tao rito na may koneksyon kami ni Noah. Bago p
a lang kami at hindi pa namin naipapakita sa lahat na kami na nga dahil sa pagig
ing busy nitong mga nakaraang araw.
"Ganyan talaga, no? Like Wade Rivas. Kung hindi siya natali sa kanyang wife ay h
indi siya mag iisip na umalis sa grupo. Kung hindi sana siya nagpakasal ay buong
buo ang Going South in the next years." Iling nong babae na kilala ko bilang Lu
dy.
"Why? Magpapakasal na ba si Noah?" Tanong ko, nalilito.
Tumawa si Diva habang inaayos ng kanyang artist ang kanyang buhok. "Maybe? We do
n't know. I mean, it has to be life changing. Iyong dahilan ng pag alis niya. I'
ve known Noah for a quite long time at ang masasabi ko ay passionate siya sa mus
ika, mahal niya ang banda at lalong lalo na ang mga kaibigan niya kaya kung ano
mang higit pang bagay roon ang nakapagpabago sa isip niya ay paniguradong import
ante iyon." Nagkibit balikat ako.
Hindi na maitsura ang mukha ko habang nakikinig kay Diva. Hindi ako makapagsalit
a. Kanino magpapakasal si Noah? Sa akin? But then why would he leave the group?
"Miss Diva, pwede bang magpapicture kayong dalawa ni Miss Marfori?" Tanong nong
isang photographer.
"Sure!" Sabi ni Diva at bumaling sa akin. Tumayo siya samantalang tulala pa ako.
Maraming naglalarong tanong sa aking utak.
"Megan." Tango ni Hugo sa akin.
Tumango ako at tumayo na rin para tumabi kay Diva at magpapicture.
"Fantastic!" Ngisi ni Hugo habang kinakalabit na naman siya noong bading sa kany
ang gilid. Iritado siyang tumingin rito at may ipinakita pa ito sa kanyang iPod.
"Holy shit!" Sigaw ni Hugo at nagtakip ng bibig, nanlalaki ang mga mata.
"Puntahan natin si Madame." Sabi nong babae.
"What happened?" Tanong ko, kinakabahan.
Bumaling rin si Diva sa kanila at ang mga photographers ay abala naman ngayon sa
invitation, sa sapatos ko, sa iba pang detalye sa aking birthday.
"Dear, magpaganda ka lang diyan. Puntahan muna namin si Madame. You don't need t
o know all of these." Iling niya at silang tatlo agad ang lumabas.
Gusto kong sabihin na ilang beses silang nawalan ng vocalist at hanggang ngayon
ay buo parin naman sila. But then I don't want him to walk out of Zeus just beca
use they can manage it without him! Gusto kong parte siya doon. Hinangaan ko siy
a noon dahil sa pagmamahal niya sa musika at sa paghahabol sa kanyang pangarap.
Ngayon na nagtatagumpay na sila ay dapat niya iyong gawin!
"Kawawa naman sina Stan, Warren, at Joey." Sabi ni Diva at umiling pa siya bago
tumingin sa akin.
Hindi na maitsura ang pag aalala ko. Isang kalabit na lang at tatawagan ko na si
Noah.
"I know he's going to propose to you now." Seryoso niyang sinabi sa akin.
Bahagyang nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Hindi ko alam kung maniniwala ba a
ko o hindi. Pero dahil sa mga sinabi ni Hugo kanina ay nasindak ako sa siniwalat
ni Diva.
"Don't allow that to happen if you can help it. Sayang ang Zeus. And I know what
's between you two..." Aniya. "Alam kong bago pa lang kayo. Magpapakasal agad ka
yo?"
"Thanks, but I think ako ang dapat magdesisyon niyan." Nanliit ang mata ko.
Ngumiti siya, nanunuya. "I know Noah's story. How he pursued Coreen and failed b
ecause of his brother. Hindi mo ba napansin na tsaka ka lang niya niligawan nong
nagpakasal na si Rozen at Coreen? Hindi kaya ginagawa ka lang niyang panakip bu
tas?" Tinagilid niya ang kanyang ulo.
"P-Paano mo nalaman ang lahat ng iyan?" Nanginginig ang boses ko nang tanungin k
o siya nito.
Gusto kong magpakatatag pero ang mga salita niya ay nanunusok sa aking kalamnan.
I know all the fucking facts! I don't need anyone to enumerate anything!
####################################
Kabanata 56
####################################
Kabanata 56
Be My Wife
Ngumisi lang ng husto si Diva sa tanong ko. Mabilis ang pintig ng puso ko at nan
ginginig ang kamay ko habang binalik ang atensyon sa cellphone para ma-dial ang
numero ni Noah. Napatingin ako kay Diva habang dinidinig sa aking cellphone ang
pagri-ring ng kabilang linya.
"I've been Noah's friend for a quite long time, Meg. Kung gusto mong kumpirmahin
ay pwede mo siyang tanungin." Aniya at bahagyang hinaplos ang aking upuan.
Hindi sumasagot si Noah kaya ni dial ko pa ulit ang kanyang numero. Come on, Noa
h! Pick it up!
"Sinasabi ko lang na pag isipan mong mabuti. Do you really know Noah Elizalde?"
Nanliit ang mata ni Diva sa akin.
"I've known him and love him ever since, Diva. Kung iyan ang gusto mong malaman.
" Nanginig ang boses ko ngunit nagsikap akong magpakatatag.
Hindi parin sinagot ni Noah ang kanyang cellphone. Binaba ko ang aking cellphone
at tiningnan para makapag text man lang. Sana ay mag reply na siya this time.
"I hope so... Make sure you're not his rebound. Make sure you're not his last re
sort. Make sure you know everything." Ani Diva bago niya hinawi ang kanyang buho
k at tumalikod.
Napalunok ako habang tinitingnan siya palabas ng suite. No, Megan. No one can sh
ake your faith. Nothing can...
"Miss Marfori, tara sa labas. Mag pi-pictorial muna tayo." Ngiti ng photographer
habang nakakunot pa ang noo ko.
Huminga ako ng malalim at pumayag na.
Pilit na ngiti ang ibinalandra ko habang kinukuhanan nila ako ng picture. I feel
so damn fucked up. Sa likod nitong maganda kong gown at mukha ay para akong bul
kan na kaonting kalabit na lang ay maaari nang sumabog.
"Nice one, Megan!" Anang photographer habang ginagawa ko ang seryosong pose na k
anyang dinirekta.
"The party's in five minutes. Wrap up na kayo." Sabi ni Hugo, pagkarating niya r
oon. Luminga pa siya na parang may hinahanap.
"Okay na. Sa pagbaba niya naman." Sabi ng photographer.
Nang nakawala ako sa kanila ay mabilis kong nilapitan si Hugo kahit na dalawang
artist ang lumapit sa akin para ayusin ang make up ko at ang damit ko.
"Nong di pa siya sikat. It's in a bar. She's kissing someone." Nagkibit balikat
siya at hindi makatingin sa akin.
Kumunot ang noo ko. Magtatanong pa sana ako ngunit naging abala siya a pagtatawa
g ng mga artist para dumiretso na sa backstage ng unang palapag kung saan gagana
pin ang aking birthday.
Lumapit sa akin ang coordinator at inutusan niya akong bumaba na at nasa venue n
a ang guests. May ipinakita pa siyang listahan sa akin ng guests para alam ko ku
ng sinu-sino na ang naroon.
Ysmael Aboitiz, Wade Rivas, Reina Rivas, Rozen Elizalde, Coreen Elizalde. Pati a
ng mga magulang ni Noah ay naroon na. Naroon na rin sina Stan, Everlyse, Carlos,
Warren, Joey, ngunit wala akong Noah na nakita.
"Megan, keep your phone or give it to me." Sabi ng coordinator kaya agad kong bi
naba ang kamay ko.
"Ayos lang. Sakin lang ito." Sabi ko.
Pagkapasok ko sa venue ay lumingon ang lahat sa akin. Sa gilid ko ang mga founta
in na umalab sa bawat hakbang ko. Sinalubong ako ni Everlyse, Stan, Wella, at ku
ng sinu-sino pang kaibigan na bumabati.
"Happy birthday!" Kindat ni Everlyse sa akin habang ilang camera ang nakatutok s
a pagbebeso naming dalawa.
Hilung hilo ako sa mga taong naroon. Medyo sumakit ang ulo ko sa kakalingon sa m
ga bumati. Nginitian ko sila at nagpasalamat. Ni hindi ko pa napasadahan ng ting
in ang lugar na punong puno ng bulaklak at halaman. Para kaming nasa gubat ng mg
a bulaklak sa ilalim ng madilim na gabi.
Mga kandila at lampara ang tanging ilaw roon. Ang puting lights sa itaas ay nags
ilbing parang mga bituin. Ang bawat yakap sa mga kakilala ko at bawat bati nila
ay nagpainit sa aking puso.
"Happy birthday, Meg!" Kitang kita ko sa ekspresyon ni Stan ang pagod. Hinawakan
ko kaagad ang braso niya.
"I know what happened. Where's Noah?" Tanong ko.
"What? What do you mean?" Nagmaang maangan pa siya.
Ngumiwi ako. Gusto niyang pagtakpan ang lahat.
Huminga siya ng malalim at tinalikuran ako. Natabunan siya kaagad ng ilang kakil
alang naroon din para bumati. Sa gilid ko ay sina Warren at Joey na halos hindi
makatingin sa mga mata ko habang binabati ako.
"Joey!" Tawag ko nang tinalikuran nila ako pagkatapos ng ilang picture at bati.
Pagod niya akong nginitian.
"Ayos lang kayo?" Tanong ko.
Tumango siya. "Oo naman. Bakit hindi? Enjoy your night, Meg!" Sabi niya bago ako
tinalikuran.
Fuck, how can I enjoy this night, really? Ilan pang artistang kilala at mga prod
ucers ang nagpapicture bago ako tuluyang nakahinga at napadpad sa unahang mga ta
ble kung nasaan si daddy at mommy kasama ang ilang business partners. Namataan k
o si Ysmael sa kanilang mesa. Malamig ang titig niya sa akin at para bang iba ak
o sa kanya. Ngumiti ako ngunit masyado akong naging abala sa pag pasada ng tingi
n sa mga naroon imbes sa paghihintay sa kanyang ngiti pabalik.
Humaplos ang kanyang tiyan sa akin. Natigilan ako. Napawi ang pilit kong ngiti n
ang hinarap ko siya. Sa kanyang likod ay kitang kita ko ang tingin ni Diva kasam
a ang iilang artistang nakakontrata sa aming kompanya.
Ngumuso ako at nag iwas ng tingin. Tiningnan ko si daddy na naroon at kausap ang
iilang investors. Naroon din si mommy na iniinterview ng taga media. Huminga ak
o ng malalim at hinawakan ng coordinator ang braso ko.
"You need to say a few words to the guests." Sabi niya sa akin.
Binaba ni Mr. Elizalde ang kanyang kamay. Napalunok ako at napatingin sa mommy n
i Noah na nag aalala.
"I hope this won't change your opinion about Noah, Meg." Aniya.
"Po? Bakit po?" Tanong ko, naguguluhan.
"Mom, don't start." Saway ni Rozen.
Tiningnan lamang ni Mrs. Elizalde si Rozen bago tumayo at inilahad ang cellphone
sa akin. Nakita ko ang isang picture na madilim. Si Noah ay naroon at si Diva a
y nasa kanyang gilid. Hindi naglapat ang mga labi ngunit kuha sa camera na kung
hindi ito tumigil ay malamang nagkahalikan ang dalawa. Medyo payat pa roon si Di
va at mahaba ang boots na suot hanggang tuhod. Si Noah ay naka itim leather jack
et at maong. Nalaglag ang panga ko. Dinig na dinig ko ang singhap ni Rozen sa gi
lid.
"My brother is fucked." Bulong niya.
"A-Ano po 'yan? Ano 'yan, Rozen?" Tanong ko, lumilinga linga sa kanila, nagugulu
han.
Did he mean it? Gusto niya ba talaga akong mawala noon? At nong nawala ako ay ba
kit tsaka pa lang niya ako hinanap? Tsaka pa lang siya nangulila nang nawala na
si Coreen sa kanya?
Slow motion sa akin ang lahat nang hinatak ako ng coordinator at pinagsabihang k
ailangan ko nang magsalita para masimulan ang konting programa at makapag salita
na rin si mommy at daddy.
Tumango na lang ako ngunit halos wala akong marinig sa mga tanong sa utak ko. Na
ngingilid ang mga luha ko habang binibigay sa aking ang microphone.
"Good evening, everyone! Thank you so much for being here with me as I celebrate
my 24th year in this world. Alam kong busy kayong mga tao, sa negosyo, at sa in
dustriya, pero nagawa niyo paring pumunta. I a-appreciate it." Sinubukan kong hu
wag manginig ang boses ko. "Thank you so much and I hope you enjoy this night."
Umupo ako sa gilid, tulala. Nakita ko ang pagtayo ni Everlyse at pagkunot ng kan
yang noo. Tanaw kong patungo siya sa akin kaya lumingon ako sa video na pinapaki
ta ngayon sa lahat ng tao habang naglalagay ang mga waiter ng pagkain.
"Hey, are you okay?" Umupo siya sa tabi ko, nag aalala.
"Yup." Sabi ko.
"Seryoso. Kanina pa kita napapansin. Ano ang nasa utak mo, Megan?" Tanong niya s
a akin, seryoso.
Tiningnan kong mabuti ang itim at maiksi niyang dress. Ngumiti ako.
Tumayo ako para tingnan o kumpirmahin kung sino iyon. Nang nakita ko si Noah, ma
g isa, ay gumuho ang mundo ko. Pinasadahan ko ng tingin ang mga taong naroon. Si
Coreen ay abala sa pag vi-video habang si Rozen ay nakatingin ng diretso sa kan
yang kapatid. Ang mommy at daddy niya ay nakatingin sa akin. Si mommy ay ngumung
uso na nakatingin kay Noah at si Daddy ay kumain lamang at binalewala ang nangya
ri.
Kinuha ni Noah ang microphone at bumaling sa akin. Ang kanyang isang kamay ay na
sa kanyang bulsa.
"First, Megan. I'd like to apologize. Alam kong bad timing ito. Hindi ko alam na
magkakaganito. But hell, I am very, very sure about this so I'll push it. I'm s
orry for that picture." Lumunok siya.
Titig na titig ako sa kanya, nangingilid ang aking luha. Marami ang naging pagba
bago sa kanya simula nang una ko siyang minahal. Tumangkad siya lalo, medyo nagi
ng hitik ang katawan, mas gumwapo. He's my first love, my only love. I loved him
since time immemorial. Iyong bata kong puso ay mahal na mahal siya at ang puso
ko magpahanggang ngayon ay ganon parin.
I want to know... I want to know so many things about him. Sa tagal naming nagka
sakitan ay nakaligtaan yata naming magkaalaman. Nakaligtaan kong magtanong sa mg
a bagay. But is it really that important, Meg?
He'll give up his band for me. Right? Should I be happy about it? Masasaktan ko
si Joey, si Warren, si Stan.
"Matagal na iyon. I have been so lost without you, Megan. For the past years, I
thought I can do it without you. Nong iniwan mo ako noong high school pa lang ta
yo ay sinaktan kita. Dahil hindi ko matanggap na kaya mo akong iwan ng ganon gan
on na lang. Kung ako ang nasa sitwasyon mo, hindi ako aalis ng bansa. Hindi kita
iiwan. Yes, I am stubborn. I am that stubborn. At hindi ko maintindihan kung ba
kit hindi mo iyon magagawa para sa akin. Inisip ko hindi mo ako ganon ka mahal."
Umiiling na ako sa ngayon at ang mga luha ko ay bumabagsak na sa aking pisngi.
"What I'm supposed to do with all this love I have for you? Hindi ko alam. So I
waited. And your father can tell you all the details about my waiting. Hinintay
kita pero nong nalaman kong nakahanap ka ng iba ay mas lalo akong nagalit sayo.
Marami akong pagkakamali dahil sa galit ko sa'yo. Hindi ko alam kung paano ako m
agbabayad sa mga sakit na naidulot ko sayo. But then, I have an idea..." May kin
uha siya sa kanyang bulsa na nagpasigaw sa ilang mga kilala namin.
"Noah!" Dinig ko si Stan. Hindi ko alam kung bakit niya ito tinatawag ngunit hin
di man lang lumingon si Noah sa kanila.
"Please forgive me. I am sorry for all the hurts I've caused you, Miss. I am so
sorry. I am so in love with you, intensely, fiercely, madly."
Hinahabol ko na ang hininga ko. Halos mag hyperventilate na ako habang ang mga l
uha ay patuloy sa pagbuhos. Panay ang bigay sa akin ni Everlyse ng tissue at tum
utulong pa siya sa pagpupunas sa aking pisngi.
Parehong tumayo si mommy at daddy. Hindi ko alam kung lalapit ba sila sa akin.
Lumapit siya sa akin at halos mapaatras ako. Kitang kita ko ang sakit sa kanyang
mga mata sa ginawa kong pag atras ngunit hindi siya nagpapigil dito. Nang nasa
harap ko na ay lumuhod siya at tiningala ako.
"Please be my wife, miss." Aniya at inilahad sa akin ang isang singsing na may m
alaking diamond sa gitna. Sa gilid nito ay tig tatatlong maliliit na diamond.
Abot abot ang hinga ko habang umiiling ako at humagulhol. Nalaglag ang panga ni
Noah at napapapikit siya ng mariin.
Huminga ako ng malalim at hinawakan ang braso ni Everlyse. "Excuse me." Sabi ko
at sinikop ang long gown ko para makaalis ng maayos sa venue nang hindi man lang
sinulyapan si Noah.
####################################
Kabanata 57
####################################
Kabanata 57
Leave Me Alone
Mabilis akong pumara ng taxi sa labas. Siguro ay sa gulat ng mga tao sa ginawa k
o ay hindi na sila nakagalaw sa kanilang mga inuupuan. Nagsimulang bumuhos ang p
anibagong luha sa aking mga mata.
Pumikit ako ng mariin at inisip kung ano nga ba talaga ang mga tinalikuran ko. M
agagalit si mommy. Iskandalo iyon sa party. But then dad would support my decisi
on. Pagtatakpan ni mommy ang nangyari. Kontrolado niya ang media. But then peopl
e in that party will talk. Still. Tinalikuran ko si Noah. All because of my doub
ts. Is it worth it? Did I lose it forever? He will never forgive me. He's proud
and his ego won't take this blow. Lahat ng sakit na idinulot ng lahat ng ito sa
akin noon ay wala nang silbi dahil sa pagtalikod ko ngayon.
Tanging wallet at cellphone ang dala ko. Cellphone na sumasabog sa tawag ng mga
kilala ko. Pinatay ko kaagad iyon. For once, I want to be alone. I want to be wi
th myself. Gusto kong mag isip nang hindi naiistorbo o naaapektuhan ng ibang tao
. Gulong gulo ako at hindi ko maintindihan ang sarili ko.
Pinagtitinginan ako ng mga tao pagkapasok ko sa hotel. Naka itim pa akong gown a
t kakagaling ko lang sa pag iyak. Nang tiningnan ko ang mukha ko sa salamin ng h
otel ay hindi naman nasira ang make up ko, ngunit kita pa rin ang pamumugto ng m
ga mata.
Pagkatapos kong ibigay ang ilang impormasyon tungkol sa akin at pagsasabing gawi
ng pribado ang lahat ay binigyan na rin ako ng card para sa room. Sinamahan pa a
ko ng isa sa mga empleyado nilang palangiti. Tahimik ako sa elevator habang kasa
ma ko siya roon.
Umiling ako at di siya tiningnan. Hindi ba nakikita ng mga tao na ayaw kong mags
alita?
Kung sana ay pwede akong magpakalayo. Kung sana ay pwede akong mapag isa na lang
muna. Kung sana ay pwede akong lumabas ng bansa. Ayaw ko munang makipag usap ka
hit kanino. I just want to sort things out my way. I want to listen to myself. I
lang araw na akong nakikinig sa mga tao sa paligid ko. Kay mommy, kay daddy, kay
Everlyse, kay Coreen, kay Stan, kay Noah... hindi ba pwedeng sa ngayon ay pakin
ggan ko muna ang sarili ko?
Hindi matigil ang pag iyak ko doon. Tahimik at kahit TV ay hindi ko binuksan. Hi
nayaan ko ang sarili kong tumangis hanggang sa natulog ako katabi ang luha.
Nasilaw ako sa araw sa kalagitnaan ng tulog ko. Ayaw ko pang magising ngunit kah
it na nakapikit ako ay alam kong umaga na. Kaya naman ay nang nawala ang silaw a
t medyo dumilim, kahit masarap pang matulog, dumilat ako sa pagtataka.
Pagkadilat ko ay nakita kong sarado na ang malalaking kurtina. Hindi ko iyon sin
arado kagabi nang dumating ako. Diretso ako sa kama at nakatulog, a? Mahapdi ang
mga mata ko nang idinilat at iginala ko ang paningin ko sa buong kwarto.
Pinasadahan ko ng tingin ang buong suit at umupo ako sa kama. Laking gulat ko na
ng may nakita akong anino ng lalaki na naka dekwatro ang upo at naghuhubad ng sa
patos!
"W-What are you doing here, Noah?" Instinct na sa akin ang takpan ang aking kata
wan kahit na naka gown parin naman ako.
Umigting ang kanyang panga. Kitang kita ko iyon habang nagtatanggal siya ng sint
as sa kaliwang sapatos.
Bahagya siyang sumulyap at nagtagal ulit ng sintas sa kabilang sapatos bago ito
hinubad. Anong ginagawa niya? Kinalas niya ang kanyang neck tie at nag hubad ng
mga butones sa kanyang long sleeves.
"Noah-"
"I know, Megan." Mariin niyang sinabi ang aking pangalan kaya natigilan ako. "So
just pretend that I'm not here. You have your needed space! I can give you more
space if you want, okay?" Tumayo siya at may kinuha sa isang bag sa tabi ng kan
yang inuupuan.
"Your dad's gonna kill me for this." Sabi ni Noah at nilapag sa harap ko ang tic
ket na patungong Palawan.
Umiling ako at nag angat ng tingin kay Noah. Tumalikod siya at nag hubad ng slee
veless. Ano ang ibig sabihin nito? Bakit niya ako binibigyan ng ticket na ganito
? Marahas niyang kinuha ang isang itim na t shirt at sinuot niya iyon ng mabilis
bago bumaling ulit sa akin at humakbang palapit.
Napaatras ako sa inuupuan kong kama. Hindi niya tinanggal ang titig sa akin haba
ng kinukuha ang ticket.
"Ano 'yan, Noah? I want to be alone. Can you please just give me time to be alon
e?" Sabi ko habang may kinukuha siyang paper bag at nilagay sa aking kama.
Nilingon ko ito sa pagkakalito at nang nakita kong ilang damit ang nasa loob ay
nanlaki ang mata ko. Ano ang ibig sabihin nito?
Lumapit siya sa akin ng husto na ikinagulat ko. Tinulak ko siya at hindi man lan
g siya natinag sa ginawa ko. Hinampas ko ang dibdib niya at napapikit lang siya,
umiigting ang panga.
Nakatulala lang ako doon habang pinagtatagpi tagpi lahat ng mga sinabi ni Noah n
ang biglang tumunog ang kanyang cellphone. Sumulyap siya sa akin bago iyon sinag
ot.
"Hello, tito." Ani Noah. "Yes... Resorts World. Yes, tito." Sumulyap siya sa aki
n gamit ang matatalim na mata bago iyon pinatay. Umigting ulit ang panga niya. "
Pinapauwi ka na."
Umiling ako. Ayaw ko pang umuwi. Kailangan kong mag isip. Totoong kailangang hin
aharap ang mga problema pero hindi ko pa kaya. At isa pa, heto ang problema sa h
arap ko. Bakit siya nandito ay hindi ko alam.
"Then change. Right now. Aalis tayo. You'll have your alone time, there, Meg. Ka
hit ilang araw, ikaw lang. Huwag kang mag alala." Nag iwas siya ng tingin sa aki
n.
Kinagat ko ang labi ko at hindi ko alam kung ano ba talaga ang plano ni Noah. Ii
wan niya ako sa Palawan? Ihahatid niya ako roon at iiwan niya ako? Pagkatapos ko
siyang saktan at ipahiya sa lahat ng tao ay magagawa niya ito sa akin?
Hindi ko alam kung paano ako napapayag ni Noah sa mangyayari. Naubos ang cash ko
kagabi sa taxi. Ang tanging natitira ay hindi kasya sa gagastusin ko pa kung sa
kaling gusto ko munang magpakalayo saglit. May card ako pero mati-trace ako pag
ginamit ko iyon.
Nasa NAIA kami at halos tumatakbo na ako para lang maabutan siya sa kanyang pagl
alakad. Mabilis at parang galit siya kung makapag martsa patungo sa airport. Hin
di sa pangkaraniwang airlines kami sasakay.
Nilingon ako ni Noah nang nakalapit na kami sa maliit at mukhang private plane n
a sasakyan yata namin. Naglahad siya ng kamay nang nakaapak sa hagdanan papasok.
Huminga ako ng malalim at nagmartsa paakyat doon. Wala siyang imik na sumunod sa
akin, dala dala ang damit niya at damit ko na nasa iisang bag.
Umupo agad ako malapit sa bintana. Siya naman ay sa kabila. Alam niyang gusto ko
ng mapag isa kaya hindi na ako nagtaka sa kanyang ginawa. Hinilig ko ang ulo ko
sa bintana at nag hintay ng dalawa pang foreigner na sasakay yata sa maliit na p
lane na iyon.
Nang pina ayos na sa amin ang seatbelts ay sumunod na ako. Napagtanto kong apat
lang kaming papunta sa islang iyon. I've never been in that island. Kay Noah na
ideya ito. Pinatulan ko dahil wala na akong magagawa. I want to be alone. Hindi
ko iyon magagawa kung mati-trace din naman pala ang card ko.
Habang nasa himpapawid ay iniisip ko kung iiwan niya ba ako sa isla? Iniisip ko
kung ihahatid niya lang ba ako at babalikan kung kailan ko gustong magpasundo. O
babalikan niya pa kaya ako? Ako na lang ang babalik at makikita ko siyang iba n
a sa Manila?
Litung-lito ako sa mga iniisip ko. I want him but then it is not enough. I need
assurance. i need to be his heart. I want to be his heart. I want to be the only
want. Pero pilit na bumabaon ang mga salita ni Diva sa akin. Rebound ako. Nong
umalis ako ay na inlove siya kay Coreen. Nong umalis ako ay nahulog siya sa kany
a kaya lubusan niya akong pinagtabuyan nang nakabalik ako. He wanted me but then
he wanted Coreen too. Kung wala ba si Rozen ay pipiliin ba ako ni Noah?
Hindi naman kalayuan sa Manila ang Amanpulo kaya hindi tumagal ang byahe. Niling
on ko si Noah sa kalagitnaan ng byahe at nakahalukipkip siya sa kanyang upuan, m
ay aviators sa mata, at tulog. Ngunit nang nag landing ang eroplano ay nauna siy
ang lumabas roon.
May kausap siyang mukhang empleyado ng hotel na may kasama namang mukhang taga r
oon. Pababa ako ng hagdanan ay naamoy ko kaagad ang tubig dagat sa hangin.
Puti ang buhangin ng isla. Kitang kita ito sa gilid ng runway. Mula roon sa kina
tatayuan ko ay kitang kita ko rin ang dagat. It's relaxing.
"Kasama niyo ho ba ang dalawang iyon?" Tanong ng empleyado, nginunguso ang forei
gner na magkasintahan na pababa sa plane.
Umiling si Noah. Nagtaas ng kilay ang empleyado at tumango.
"Kung ganon ay dalawang villa talaga ang gusto ninyo? May I confirm it, sir?" Ta
nong ng empleyado.
"Yes, please." Sabi ni Noah at nagpatuloy sa paglalakad.
Kumunot ang noo ko at tinanaw siyang naglakad kasama ang empleyado at iyong taga
roon. Hindi ko alam kung alin ang una kong iisipin. Magpapaiwan siya dito? Ang
akala ko ba ay iiwan niya ako ng mag isa? Ang akala ko ay hinatid niya lang ako?
Gusto kong magtanong ngunit hindi ko magawa.
Naglakad kami paalis ng airport. Nag uusap si Noah at ang empleyado. Sa malayo a
Tumunog ang payong na dala ng taga roon nang binuka niya ito. Nilingon ito ni No
ah at sumulyap siya sa akin. May binulong siya sa lalaki. Tumango ang lalaki at
napatingin sa akin tsaka niya iyon inilahad.
Nag iwas ng tingin si Noah sa akin nang bumaling ako sa kanya at nagpatuloy sa p
akikipag usap sa empleyado. Hindi ko mabasa ang mata niya dahil sa aviators na s
uot.
Nilingon niya ang dagat habang naglalakad. Napalingon rin ako doon at nakita ko
ang iilang speed boat na nakahilera.
"Ito po ang pina reserve ninyong casita. Malaki po iyan." Sabi ng empleyado at t
umigil sa tabi ng isang golf cart. Sa tapat nito ay isang maliit na bahay na gaw
a sa hard wood.
Sa labas pa lang ay alam kong kasya kahit lima kami doon sa loob. Maliit siya ng
unit tama lang para sa maramihan. Inisip kong sinadya ni Noah na kumuha ng dalaw
a para kung sakaling umalis siya ay hindi ko mamamalayan.
Kinagat ko ang labi ko at nag isip sa gastos na maaaring inaksaya ni Noah para d
ito. Babayaran ko siya pagkadating ng Manila. Kung sana ay may cold cash ako ay
nabayaran ko na ito. Damn, Megan!
"Dito po naman ang sa inyo." Sabi ng empleyado at inilahad ang kamay sa daanan p
atungo sa isa pang villa.
Umamba si Noah na papasok sa aking villa dala-dala ang bag ngunit nang nagtama a
ng paningin namin ay tinawag niya ang lalaking taga roon.
"Paki lagay ito sa kanyang kama." Utos niya at mabilis namang kinuha ng lalaki a
ng bag ko.
Tumayo pa siya roon habang pumapasok ang lalaki. Naglakad ako patungong pintuan
ng casita at nakita ko ang kabuuan. Malaki ang kama at may mga rose petals pa. P
agkaipit ng ilang rosepetals dahil sa paglapag ng bag ay agad ring umalis ang la
laki at bumaba doon sa casita.
Kumunot ang noo ko habang tinitingnan siyang palayo sa akin. Umihip ang hangin a
t tinabi ko ang payong sa may hagdanan. Gusto kong tingnan kung nasaan ang kanya
ng villa ngunit alam kong mali iyon. I came here for myself. Malay ko ba kung um
alis rin iyon maya-maya. May mga gig iyon at marami siyang naiwan sa Manila. Hin
di iyon magtatagal dito.
Nakatulog ako sa kalagitnaan ng pag iisip. Hapon na at papalubog na ang araw nan
g gumising ako. Umupo ako ng maayos at nagsisi na natulog ako gayong nasa isang
paraiso ako.
Napatingin ako sa mesa na may pagkain. Sino kaya ang naglagay non doon? Tumayo a
ko at naglakad patungo sa mesang may pagkain. May note doon na nakalagay. Binukl
at ko ito at libu-libong alaala ang bumuhos sa aking utak. Naaalala ko lahat ng
mga pasahan namin ng papel ni Noah noon sa highschool.
Napatingin ako sa pagkaing naroon. Ginugutom ako ngunit mas gusto kong lumabas p
ara tingnan ang paligid.
Tinali ko ang buhok ko at binuksan ang pintuan ng casita para makalabas. Papalub
og na ang araw. Hindi na gaanong mainit at malayo na ang dagat sa sea shore.
Luminga ako at tiningnan ang parehong casita sa di kalayuan. Ang una kong nadatn
an ay sarado at mukhang walang nangungupa. Pinasadahan ko ng tingin ang lawak ng
buhangin at dalawang magkasintahan lang ang nakita kong nasa isang lounger. Wal
a masyadong tao sa resort na ito.
"Do you need anything, ma'am?" Tanong ng isang empleyado rito na iba sa naghatid
sa amin kanina.
Pare pareho silang may kulay patay na dahon na suot kaya alam kong empleyado siy
a ng resort. Umiling ako sa tanong niya at ngumiti.
"Kung gusto niyo pong kumain mamayang gabi, may apat po kaming restaurant sa iba
ibang cuisine. You may refer to your brochure for more questions." Aniya ng nak
angiti.
Luminga ulit ako at tiningnan ang mga casita sa malayo. "May... kasama ako kanin
a. Umuwi ba siya?" Tanong ko.
Gulat ang mukha ng lalaki sa tanong ko. "Baka po naglalakbay sa buong resort? I'
m sure babalik rin iyon sa casita ninyo. Lahat ng guests ay may mapa kaya imposi
bleng mawala sa resort."
Umiling ako. "Hindi kasi kami pareho ng casita. Hindi ako sigurado kung may casi
ta 'yon." Sabi ko.
"Oh, I am so sorry madame pero hindi ko po alam. May umalis na plane kanina patu
ngong Manila carrying seven people. Kung tingin ninyo po ay hindi siya nagtagal
ay baka nga po umalis." Anang lalaki at ngumisi ulit.
Tumango ako at tumikhim. That's what I want right. Mabuti rin naman ito. Makakap
ag isip ako.
Pagkatapos kong saksihan ang paglubog ng araw ay nagpasya akong bumalik sa aking
casita. Kinain ko iyong pagkaing naroon at pagkatapos ay tiningnan ang mga dami
t na binili ni Noah para sa akin. Ang laman ng bag na iniwan niya ay puro mga da
mit ko lamang. Bago ito lahat at tamang sukat lang sa akin. Isa lang ang swim we
ar na naroon at hindi ko mapigilang magpasalamat sa kanya sa aking utak. He's al
ways true to his words. Pag sinabi niyang mag iisa ako ay ganon nga ang gagawin
niya.
Namasyal ako sa gabing iyon sa kanilang mga restaurant. Hindi ako umorder ng kah
it ano sa restaurant dahil paubos na ang cash ko. Kung hindi ako nilapitan ng wa
iter para bigyan ng fruit shake ay siguro umupo lang ako doon at tiningnan ang m
ga nag ha-honey moon.
Nang lumalim ang gabi ay nag lakad ulit ako sa seashore kung nasaan may mga bonf
ire. Sa kaliwa ko ay mga koreanong mag irog na nagyayakapan at sa kabila naman a
y dalawang pares ng pinoy na magkasintahan o mag asawa din.
Tumikhim ako at tiningnan na lang ang nag iinit na bonfire habang nag iisip ng t
ungkol sa mga nangyari simula ng birthday ko.
Inisip ko kung ano na ang naiisip ni mommy at daddy ngayon. Nag aalala iyong dal
awa sa akin and I'm suddenly feeling so damn guilty. Sana pala ay sinabi ko sa k
anilang maayos ako at gusto ko lang munang mag isip. But then I recalled dad's c
all nong nasa Resorts World kami ni Noah. Alam ni daddy na kasama ko si Noah kan
inang umaga. Alam niyang maayos ako.
Nang medyo lumalim ng bahagya ang gabi ay humikab ako at naluha ang mga mata ko.
Tumayo ako sa hinigaang lounger at nagpasyang bumalik na sa casita. Sinarado ko
ang mga bintana ng casita at ang pintuan bago ako na engganyo sa bath tub na pu
nong puno ng rose petals.
Nakatulog ako habang nagbababad doon. Nang nagising ako ay alas diyes na kaya lu
mipat ako sa kama at mahimbing na tulog ang nakuha ko mula roon.
Sa ikalawang araw ko ay kabado na ako. Inisip kong isang araw lang ang binigay n
i Noah sa akin sa islang ito pero nang puntahan ako ng isang babaeng empleyado p
ara mag hatid ng breakfast...
"Miss, makikita ba ninyo kung ilang araw lang pwedeng mag stay ang guest? Kasi h
indi ako iyong nag book nito." Paliwanag ko.
"Ah! Opo. Sige po, titingnan ko. Ano po ang pangalan nila?" Ngiti niya.
"Maria Georgianne Marfori." Sabi ko habang umuupo sa mesa kung nasaan ang pagkai
n.
May kinuha siyang walkie talkie at may sinabi sa nasa kabilang linya. Binanggit
niya ang pangalan ko at inulit ang tanong ko.
Kumain na lang ako at nagpahinga ng saglit. Nagbihis ako at nag ayos ng gamit ba
go umalis sa casita para maglakad lakad ulit sa sea shore.
Bawat casita ay tinitingnan kong maigi kung may tao ba. Marami ang walang tao. D
alawa lang iyan: siguro ay naliligo sa dagat o di kaya ay wala talagang nag rere
nta.
Bumalik ako sa aking casita at sumakay sa golf cart. Nilapitan pa ako ng isang e
mpleyado para sana tulungan ako pero inilingan ko siya at nagpasalamat na lang a
ko. Madalas kaming mag golf o mag polo nina mommy at daddy kaya hindi na ito iba
sa akin.
Sumakay ako non habang tinitingnan ang mapa at ang mga signs sa paligid. Sa bawa
t gilid ng dinadaanan ng golf cart ay may mga halaman. Mabuti naman ang mga path
way kaya hindi naging problema. Pinarada ko lang iyon sa gilid ng kanilang Club
House.
Napansin ko na walang tao sa lugar na iyon. Wala masyadong tao sa islang ito. I
then wondered why? Mahal kaya ito? O talagang malayo sa sibilisasyon? Tiningnan
ko ang mapa ng Pilipinas at nakita kong hindi naman ganon.
"May iba bang guests dito, miss?" Tanong ko habang pumapasok sa Clubhouse.
"Of course! Nasa ibang bahagi lang po sila ng resort at hindi po kami crowded di
to."
Tumango ako. "Napansin ko nga."
"Do you want to eat, ma'am? Or perhaps watch movies or read books?"
Ngumiti ako at yumuko siya.
"Just call us if you need anything." Bago siya umalis.
Nanood ako ng movie habang nakaupo sa sofa ng mag isa. Iniyakan ko pa ang istory
ang iyon dahil iniwan ng lalaki ang babae para sa trabaho ngunit nang bumalik an
g lalaki ay may iba na ang babae. Hindi ko alam kung bakit nanunusok sa aking di
bdib ang nangyari sa pinanood ko. Siguro ay dahil iyon sa napagdaanan ko nitong
mga nakaraang araw.
Habang kumakain din ako doon ay naisip ko ang tungkol kay Diva. Kung iisipin kon
g mayroon nga silang nakaraan, then fine. Kung ano iyon ay nakaraan na iyon kaya
kakalimutan ko na iyon. It's just a stupid news from that stupid girl. Sinisira
an niya ba si Noah sa akin? Siguro. Did she still like Noah? Most likely. Obviou
s sa mga galaw niya noong nag to-tour sila.
In speaking of tour, how is the band? How is Stan? Ayos lang ba kay mommy ang na
ngyari? Are they finally on tour again right now?
Pagkatapos kong kumain ay nagpahangin ako sa isang kwartong tanaw ang buong reso
rt at pati ang karatig isla.
Nang medyo bumaba ang araw ay umalis na ako ng Clubhouse para lumapit sa puting
buhangin sa may dagat.
Hinayaan kong magtampisaw ang aking paa sa dagat habang umuupo sa isang local bo
at na naroon lang sa gilid ng seashore. Tanaw ko ang iilang magkasintahan sa mal
ayo na nagtatawanan habang nasa Speedboat.
Ilang sandali ang nakalipas ay inantok ako kaya bumalik na ako sa aking casita p
ara maligo at makatulog.
Sa sumunod na araw ay sa isang Spanish Restaurant naman nila ako kumain. Sa mga
naroong tatlong pares ng magkasintahan ay ako lang ang walang ka pares. Should I
go back to Manila? But then nakapag isip na ba ako ng maayos tungkol sa nangyar
i? Do I have enough faith for Noah? Huminga ako ng malalim. He's probably in one
of his gigs right now.
Nanood ako ng ilang mga pawikan na nangingitlog sa hapon. Naisip ko ring hindi p
a ako nakakaligo sa malinaw na dagat nila kaya bukas iyon ang gagawin ko. Masyad
o akong natuwa sa mga pawikan kaya hindi ko na naisip na mag enjoy sa dagat mism
o.
Maaga rin akong natulog sa araw na iyon dahil sa matinding pagod sa paglalakad a
t pag iikot sa buong isla.
Ibang klaseng pinaghalong kuryente at init ang naramdaman kong naglakbay sa akin
g batok pababa. And I know he felt it! Ang kamay na naglalakbay sa likod ko ay n
aglakbay pababa.
Matindi ang paghabol ko sa aking hininga at basang basa ako sa pawis pagkagising
ko na ganon ang panaginip. Pumikit ako habang hinahabol pa ang hininga. Tiningn
an ko ang kumot na halos magkalasug lasug na sa aking tabi. Tumindig ang balahib
o ko at ang nakabahagi kong binti ay pinaglapit ko.
Luminga ako sa kabuuan ng aking casita. I'm alone. Fuck! What was that dream all
about?
"Uhm, paano ba rirenta ng speed boat?" Tanong ko sa kanya habang inaayos ang aki
ng breakfast.
"Gusto niyo po? I'll book you one Speedboat." Ngiti niya.
Tumango ako. Gusto kong magtanong kung magkano ba iyon ngunit natatakot ako sa s
agot. "Excuse me, ma'am." Ngisi niya bago umalis.
Ngumiti ako at napatingin sa pagkaing nakahain doon. Agad ko na iyong kinain pag
katapos kong mag bihis ng isang beach dress na kulay puti. Sa loob ng aking dres
s ay ang natatanging swim wear na binili ni Noah para sa akin. Kulay puting two
piece.
Pagkalabas ko ng casita ay kita ko ulit sa dagat ang isang speedboat at ang isan
g mas malaking speedboat. Sa loob ng malaking speedboat ay may natatanaw akong m
ay hawak ng manibela. Nanliit ang mata ko. I should have this checked. Mukhang d
ahil sa trabaho ay masisira na itong mata ko, a?
Nilingon ko ang nasa loob ng cabin na si Noah. Seryoso ang kanyang mukha habang
nag iiwas ng tingin sa akin. Naramdaman ko ang bahagyang pag andar ng speedboat.
Nakikiramdam sa alon at nililiko para makaandar na at makadiretso sa karagatan.
Nasa mga sofa ako at nagpasalamat na hindi gaanong mainit. May salaming pintuan
patungo sa cabin at kitang kita ko ang sofa sa likod ni Noah at isang maliit na
lamesita. May mga fishing rod din sa gilid ko. Hindi ako marunong mangisda kahit
na nasubukan ko na rin ito noon.
Malaki ang ngiti ko nang nakitang malayo na kami sa isla ay malinaw at mukhang m
ababaw parin ang dagat. May ilang speedboat din kaming nakita sa di kalayuan.
Nang napansin kong humina ang pag andar ay napawi ang ngiti ko at nilingon ko na
ang cabin kung nasaan si Noah. Huminga ako ng malalim at naisip na lalangoy na
lang ako dito pag titigil siya.
Nang tumigil nga ang makina at nakitang bumaling na siya sa akin ay nag iwas aga
d ako ng tingin. Tiningnan ko na lang ang karagatan at ang ganda nito. I'm going
to swim here. But then, magtatanggal ba ako ng damit habang nakatingin siya?
Walang imik na kinuha niya ang fishing rod at nag hubad ng t shirt. Tumindig ang
balahibo ko nang nakita ang pawisin niyang katawang natatamaan ng init ng araw.
Naalala ko iyong panaginip ko kagabi.
Dammit, Megan! Hinubad ko ang aking dress at dahan dahang lumapit sa hagdan ng s
peedboat. Bumaling siya sa akin, nakatitig. Tumingin ako sa dagat at dahan dahan
g nagpadausdos para makalangoy. Sinubukan kong abutin ang kailaliman at tama ang
hinala kong hindi nga ito malalim.
Isang beses pa akong sumisid at nakita ko ang iilang mga isdang naiistorbo ko sa
kanilang mga gawain. Lumangoy ako para bahagyang makita si Noah habang nag fi-f
ishing. Itinapon niya ang dulo sa malayo at sa ginawa niya ay mas lalong kuminan
g ang kanyang likod. Naka board shorts ay bahagyang nagpapakita ang kanyang boxe
rs.
Ilang sandali ang nakalipas ay humapdi ang balat ko kaya nagpasya akong bumalik
na. Hinawakan ko ang hagdanan ng speedboat at dahil basa ang aking kamay at paa
ay medyo nadudulas ako tuwing sinusubukan ko.
Isang kamay ang naglahad sa akin habang sinusubukan kong muli. Napatingin ako ka
y Noah na seryosong inilalahad ang kamay. Huminga ako ng malalim at tinanggap iy
on. I have no damn choice.
Inangat niya ako at dahil sa ginawa niya ay bahagyang natapon ang katawan ko sa
kanya.
"I-I'm sorry." Sabi ko nang naramdaman kong nabasa ko ang kanyang boardshorts.
Bahagyang lumapat ang aking dibdib sa kanyang dibdib at halos mapapikit ako ng m
ariin sa kuryenteng naramdaman ko. Huminga ako ng malalim at hindi ako makatingi
n sa kanya.
"Ayos ka lang?" Tanong niya hinahawakan ang balikat ko at hinahagilap ang paning
in ko.
Binaba niya ang kamay niya galing sa aking balikat at bahagyang nahaplos ang aki
ng dibdib.
"Fuck..." Mahinahon kong mura nang naramdaman ko kung paano naglakbay ang paniba
go at mas matinding kuryente sa aking katawan.
"Meg?" Gulong tanong ni Noah.
Umiling agad ako at aalis na sana nang hinawakan niya ang braso ko. Ang isang ka
may niya ay hinaplos ang aking baywang. Halos mapaigtad ako sa kanyang ginawa. N
ahihilo ako at umiinit ang pisngi ko. Hindi ko siya matingnang mabuti kahit na a
nong angat ko ng tingin.
Kumunot ang kanyang noo sa pagtataka. "Are you alright?" Tanong niya.
"Yeah. Hmmm." Sabi ko at napahawak ako sa batok ko.
Isa pang beses na itinaas niya ang kanyang kamay at nahaplos nito ang dibdib ko
ay hindi ko nakayanan. Uminit ang pisngi ko at pumikit ako ng mariin habang hina
hawakan ang kanyang braso.
"Miss, are you fine?" Bulong niya, inilalapit sa akin ang kanyang mukha at ang b
awat bulong ay kiliti sa aking tainga.
"Yes, Noah..." Mas mahinahon kong bulong pabalik.
Naglapat ang mga labi namin. Hindi ko mapigilan ang init sa aking katawan. Ang k
anyang kamay ay naglaro na sa aking dibdib. Bawat halik niya ay sinusuklian ko n
g mas malalim na halik.
"Miss, we have to talk." Bulong ni Noah habang hinahalikan ang aking leeg at din
idiin ko ang kanyang ulo doon na para bang hindi sapat ang halik lang.
Nang ang kanyang kamay ay bumaba sa aking hita ay idiniin ko na ang sarili ko sa
kanya. Ramdam na ramdam ko sa nipis niyang board shorts kung gaano siya nag ini
t rin sa gitna ng pagsasalita niya.
"Noah..." Bulong ko habang ang isang strap ng aking bikini top ay kumalas na. Hi
nahalikan niya ang dibdib ko.
Tumingala ako sa kanyang ginawa. Ang isang kamay niya ay naglalaro na sa gitna n
g aking hita.
Nagpalit kami ng posisyon. Ako na ang nakahilig sa dingding ng cabin habang ang
isang kamay ay ipinapako niya roon para mahalikan niya ako ng maayos.
Naging mabilis ang pangyayari. Hinahabol naming dalawa ang aming hininga habang
hinahalikan niya ang aking pisngi ng paulit ulit. Hindi ako makahinga ng maayos
sa nangyari. Nang tinanggal niya ay mabilis kong inayos ang aking bikini top. Si
ya na mismo ang nag ribbon ng string bikini bottom ko.
I want to talk. I have so many questions. I want to fix this. But then I don't w
ant to appear too needy or insecure. I am not usually like this. Prinsipyo ko na
hindi ko aangkinin ang bagay na hindi kailanman magiging akin ngunit kinain ko
ang mga prinsipyong iyon. Noah is not mine. He will never be. He's an individual
and it is wrong to assume that I can cage this man in my hands.
Huminga ako ng malalim at tiningnan ang dagat na malinaw. Hindi ako makatingin s
a kanya.
"Are you not done with your space yet?" Tanong niya sa akin. "Hindi pa ba tapos
ang pag iisip mo? You need more time? I can give that to you, Meg. But then..."
Hindi niya ipinagpatuloy.
Bumaling ako sa kanya at nakita kong pula ulit ang kanyang mga mata sa galit, ir
itasyon, at frustration. Tumango ako. "We'll talk. Bumalik na tayo sa Amanpulo,
Noah." Sabi ko.
Tahimik akong pinapanood ang dagat habang pabalik kami sa isla. Nasa harap ako n
g speedboat ngayon at ayaw kong lumingon para makita siya sa loob ng cabin.
Bumaba ako nang nakitang hanggang tuhod na lang ang tubig. Napamura pa ako nang
muntik nang natalisod sa dulas ng hagdanan.
Tutok ang araw sa tanghaling langit at dire diretso lang ako patungo sa aking ca
sita. Iniisip kong tanghali na ngunit hindi ako dinalaw ng gutom. Siguro ay dahi
l iyon sa nangyari sa amin ni Noah.
"Let's talk." Malamig niyang sinabi samantalang sinasarado ang pintuan ng casita
ko sa likod niya.
Nagtama ang paningin namin. Hindi ko alam kung paano ito sisimulan sa mga tanong
sa utak ko. Binitiwan niya ang braso ko. Tumikhim ako at humakbang patungo sa s
ofang malapit sa malaking bintana na tanaw ang dagat.
Nanatili siyang nakatayo malapit sa pintuan. Naka tshirt at black board shorts.
Basa pa ang bikini ko sa ilalim ng aking puting dress ngunit hindi ko magawang t
umayo para magbihis muna.
Nag angat ako ng tingin nang humakbang siya palapit sa akin. Tatabi siya sa akin
? Abot-abot ang lakas at bilis ng pintig ng puso ko. God, his effect on me. Baha
gya akong umatras para mabigyan siya ng espasyo.
"Do you want to ask or do you want me to say something?" Mahinahon niyang sinabi
nang bumagsak ang tingin ko sa aking mga paang inakyat ko sa sofa.
I can't believe he asked me that question. Nagkibit balikat ako. "I want you to
talk." Sumilip ako sa kanya habang niyayakap ang aking tuhod.
"Okay, miss." Huminga siya ng malalim. "I'm sorry about that picture. Alam kong
hindi mo inasahan iyon. Matagal na iyon. College pa lang ako."
Kumunot ang noo ko. "College ka? Hindi ba ay si Coreen ang mahal mo non?" Hindi
ko maiwasan ang tabang sa aking tono.
Tumitig siya sa akin. "It's not hard to like Coreen, Meg. At ganon rin si Divine
nong mga panahong iyon."
Inangat ko ang ulo ko. "You liked them both?"
Umangat ang labi niya. "I find Divine interesting. She's a good singer. I must a
dmit, sa panahong iyon ay mas sikat ang kanyang banda kesa sa amin nong naroon p
a si Wade. Kahit na umalis na si Wade at nag disband kami pansamantala ay hindi
siya tumigil sa pagsuporta sa amin. She became our vocals... sa ilang fun gig na
min."
Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam na naging bokalista ng Zeus si Diva.
"Ang sabi niya ay kahit noong highschool pa siya at si Stan pa ang vocalist nami
n ay sinusubaybayan niya na kami. May mga stickers siya namin. 'Yong mga ginawa
niyo noon ni Wella nong high school pa tayo. She even made a scrapbook for Zeus.
"
Nanliit ang mata ko. "Madali kang mahumaling sa mga fan girls mo, Noah."
Tumitig siya sa akin. Sa sobrang bigat ng titig niya ay natahimik ako at nag iwa
s ng tingin. "Ano pa ang gusto mong malaman?" Mahinahon niyang sinabi.
Ngumuso ako at tumitig sa maputla kong kuko sa paa. Marami pa, Noah. Hindi ko si
ya tiningnan nang tinanong ko sa kanya ang bagay na matagal nang nagpapagulo sa
akin.
Ang kanyang kamay ay inilapit niya sa aking baba at marahan niyang inangat ang u
lo ko para magtama ang aming paningin. Umilag ako sa ginawa niya at bahagyang pi
nangunutan ng noo. Isang beses pa niyang ginawa iyon at nang nasulyapan ko nga s
iya at pumikit ako ng mariin.
"You're right. I have a strange preference towards girls who dedicate their time
for the band. Maybe it reminds me of someone."
"The 'fan girls' you are talking about, Meg. I like them because it reminds me o
f someone who left. Ayaw ko mang aminin noon at gusto ko mang iwasan ang mga bab
aeng ganon dahil nadala na ako sayo ay palagi nilang nakukuha ang atensyon ko."
Ngumuso ako at tulala parin sa kawalan.
"Nong umalis ka at sinabi mo saking si Coreen ay magugustuhan ko, inisip kong um
iwas kay Coreen. Nagtataka ako noon kung bakit gustong gusto ni Rozen si Coreen,
I got so curious kaya binanggit ko iyon kay Stan. Inisip kong baka..." Tumigil
siya. "Baka nalaman mo na nagtatanong ako tungkol kay Coreen. Baka inisip mo na
hindi naman talaga ako seryoso sayo kasi naghahanap pa ako ng ibang babae. Kaya
mo rin siguro ako pinagtulakan sa kanya kasi inisip mo na espesyal siya sa akin
when in fact I was just real curious. I like older girls, bakit si Rozen ay mas
nagugustuhan ang mga mas bata? Isn't it weird? Nong nalaman ko na gusto ako ni C
oreen ay umiwas ako. And you know why, Meg. I'm sure you know why."
"I don't know." Sabi ko at hinalikan ang tuhod ko.
"God!" He sighed. "Kasi tayong dalawa hindi ba, noong high school? Tss..."
Huminga ako ng malalim. "But then... you did not answer my question, Noah. Bakit
tsaka mo lang ako niligawan nong nalaman mong magpapakasal na si Rozen at Coree
n?"
Bahagya siyang natawa sa frustration. "Matagal ko nang alam na si Rozen na at Co
reen. Matagal na rin kaming nagkasundo ng kapatid ko. He's just a real jealous b
oy. Magkaibigan kami ni Coreen and I loathe you to the depths. You left me, pagk
atapos ay babalik ka ditong mahal mo pa ako pagkatapos kong malaman na may iba k
ang kahalikan sa States? Are you fucking kidding me? Noong una ay gusto kong kal
imutan na lang ang lahat, makipag kaibigan na lang sayo and that's that. But who
am I kidding? Hindi ko kaya iyon sayo. Having you near me and not marking you a
n Elizalde will send me straight to hell, Miss."
Hindi ako makapagsalita. Inangat niya ulit ang baba kong nakapatong sa aking tuh
od. Nang nagtama ang aming paningin ay kitang kita ko ang pamumula ng kanyang mg
a mata. Para bang may luhang nagbabadya ngunit hindi makalabas. Right! Noah neve
r cries. It is not in his nature to cry. Kahit anong mangyari.
"Matagal ko nang alam ang tungkol sa kanilang dalawa, Meg. Kung bigo ako kay Cor
een kaya kita liligawan ay dapat noon pang nalaman kong sila na ay niligawan na
agad kita. No... There are reasons I couldn't say... One things for sure, pinang
unahan ako ng galit ko sayo. I love you and I'm mad at you at the same time." Il
ing niya.
Ang isang kamay niya ay hinawakan ang buol ng aking paa. Bahagya akong nakiliti.
Binaba ko ang mata ko sa kanyang kamay ngunit agad niyang inangat ang baba ko p
ara magkatitigan ulit kami.
"Kaya pinilit ko si Coreen na magpanggap. Coz I want you to see that you're not
the only one for me. God knows how much I despised business. Your dad wants me t
o be in the business world, Meg. He told me I'm not good enough for you. Na kahi
t gaano mo ako ka gusto ay hindi niya papahintulutan na maging tayo. That you ar
e only playing. He told me to remember that you will always choose to answer wha
t they want. Kahit na maging tayo ngayon ay pag sasabihin nilang lumabas ka ng b
ansa ay lalabas ka ng walang pagdadalawang isip. Damn, you didn't know what I've
gone through nong nawala ka kaya halos manginig ako nong sinabi niya iyon sa ak
in."
Umiling ako. I would never do that to him again. Iba iyong noon sa ngayon. I was
a kid. I was helpless! Nangilid ang luha ko habang naaalala iyon.
Nanlaki ang mata ko. Hindi ako makapaniwalang nakipagkita si daddy sa kanya.
"That was my cue, I knew he was giving me a chance. Sinabi ko sa kanya na wala a
kong planong gumawa ng kompanya. He got disappointed again."
"Sana ay hinayaan mo na lang si daddy..." nanginig ang boses ko. "Why is it such
a big deal for you, Noah?"
Ang aking paa ay inangat niya at nilagay sa kanyang gilid. Ang mga hita niya ay
dumikit na sa aking palda. Ang katawan niya ay lumapit sa katawan ko. Ang isang
kamay niya ay nakahawak sa tuhod ko.
"I'm not, Noah. I'm just saying... na parang... ganon." Nag iwas ulit ako ng tin
gin.
"Oh come on..." Humalakhak siya at inilapit niya ang kanyang labi sa aking taing
a. "Isang fan girl ko lang, sapat na sakin."
Mabilis ang pintig ng puso ko habang ramdam ko ang hininga niya sa aking tainga.
God, Noah. Parang nabunutan ako ng tinik sa lahat ng sinabi niya.
"You cried for Coreen..." Sabi ko kahit alam kong sinabi ni Coreen ay hindi nama
n niya ito nakitang umiyak.
"What?" Natatawa niyang sinabi. "Hindi umiiyak ang mga lalaki, Meg."
Napatingin ako sa kanya. Matalim ang mga mata ko at halos sapakin ko na. "Tao an
g mga lalaki. Ang mga tao ay umiiyak pag nasasaktan, masaya, o ano pa mang dahil
an. You can't say that. Marami na akong nakitang umiyak na lalaki, Stan, Rozen..
. name it."
"Well, I don't cry." Ngisi niya. "Hmm. Pagnasasaktan ako, masakit sa puso. Nong
nakita kong umiyak si Divine kasi namatay 'yong papa niya, nasaktan ako. Nong si
nabi ni Coreen sa akin na lumayo na muna dahil baka mag selos si Rozen ay nasakt
an din ako." Aniya habang nag iisip.
Tumango ako. Siguro ay ganon talaga siya.
"Nong iniwan mo ako sa ere habang nag po-propose ako, nasaktan ako. Sobra sobra.
" Mahinahon niyang sinabi. "Alam kong bad timing iyon dahil sa picture namin ni
Divine. But then hindi ko naisip na tatalikuran mo ako para sa maliit na bagay n
a iyon-"
"I got worried, Noah. I'm sorry." Pumikit ako at naalala ang party ko. "I'm sorr
y. inisip kong mawawasak ang banda pag nawala ka, may mga bagay na hindi ko alam
sa inyo ni Diva, at isa pa... Diva told me that I'm just a rebound. Kasi niliga
wan mo ako pagkatapos mong malaman na ikakasal na si Coreen at Rozen."
Umigting ang panga ni Noah habang tinititigan niya ako. "And you believed her?"
"Noah..." Naghanap ako ng salita. "Wala akong alam. Hindi ko alam kung ano ang m
ga pinagsasabi niya. Somehow, natakot ako. Na baka totoo."
Umiling siya. "Meg, I am not shallow. I will never ever settle for anyone just b
ecause my love is taken. If you were taken, hindi mo ako makikitang magpo-propos
e kay Divine the next day. That doesn't work for me. I might have a new girlfrie
nd pero hindi ko siya maihaharap sa altar. I told you, I am traditional. Ang iha
harap ko sa altar at papangalanan kong Elizalde ay ang babaeng mahal ko." Aniya.
"Would you give your name to Coreen, Noah? To Diva?"
He sighed. "What am I gonna do with you, Maria Georgianne? I won't do that. Hind
i ko makakayang pakasalan ang isang tao dahil lang nakikita kita sa kanya."
Natahimik ako at nilagay ang kamay sa aking tuhod. Kinuha niya iyon at hinalikan
"What am I going to do with all your insecurities? I'm sorry, Meg. Alam kong ako
rin ang dahilan ng mga iyan." He kissed my fingers again.
Ngumisi siya. "You're damn jealous and insecure. Tingin mo ay may mang aagaw sa
akin."
Sinapak ko ang braso niya nang narinig ko ang kanyang halakhak. Hinawakan niya u
lit ang kamay ko.
"Tapos? Anong gagawin mo pag may mang aagaw sakin? Come on, Marfori. Anong gagaw
in mo?"
"Tumigil ka, Noah." Sabi ko at sinapak siyang muli.
"Are you going to bitch about it? You're gonna put up some damn high walls aroun
d me?" Halakhak niya.
"Noah..." Kumunot ang noo ko.
"Come on..." Nagtaas siya ng kilay. "Are you gonna own me, finally?" Bulong niya
.
Hindi ako nagsalita. Hinalikan niya ang aking pisngi. Hindi ako makapiglas dahil
ang dalawa kong kamay ay hawak hawak niya ng mahigpit. Umilag ako sa nakakakili
ting halik niya sa aking leeg.
"'You're mine', say it, Meg. Say it." Aniya habang hinahalikan ako sa leeg pabab
a.
Ginalaw ko ang binti ko ngunit pati iyon ay pinirmi niya. Tinutulak niya na ako
dahil sa mga halik niya.
"Noah..."
"Say it, Meg. That you own me," bulong niya.
Kinagat ko ang labi ko nang tumigil siya. Hinahabol niya ang kanyang hininga at
pulang pula ang kanyang labi dahil sa pag halik sa akin kung saan saan.
"You're mine, Noah." Ngisi ko at agad uminit ang pisngi ko.
Ngumiti din siya. "Now... are you finally willing to be my wife?"
Hinalikan niya ang aking labi ng malalalim at mapupusok na halik. Pumikit ako at
sinabayan siya.
"Everytime you enter my mouth, I get turned on big time." Bulong niya. "We'll st
ay here for a couple of days. Papatayin rin naman ako ng daddy mo, lulubus lubus
in ko na."
Ngumiti ako sa sinabi niya.
####################################
Kabanata 60
####################################
Thank you for reading the whole story. Isang Elizalde na naman ang natapos ko. S
ee you sa next: ONOL.
----------------------------------------------------------------Kabanata 60
That's What
Unti unti kong dinilat ang mga mata ko sa isang maaliwalas na umaga. Ang sinabi
ni Noah na dalawang araw ay naging apat pang mga araw. He just didn't want to le
ave. I just didn't want to face what's out there.
Unti unti akong bumabangon, nahihilo sa biglaang ginawa. Nakabukas na ang pintua
n at ang puting kurtina ay umaalon dahil sa hangin galing sa labas. We're leavin
g today and that's for sure.
Kahapon ay sinubukan naming buksan ang cellphone naming dalawa. Galit ang lahat
sa bahay. Pati rin ang mga kilala namin. Alam nila na kasama ko si Noah. He told
my dad about it unang araw pa lang na dumating kami sa Amanpulo. But he wanted
us back, hindi iyon sinunod ni Noah kaya nagalit siya.
"Yes, please. Aayusin ko pag dating ko." Dinig kong sinabi ni Noah sa kanyang ce
llphone.
Nakaharap siya sa dagat at ang malapad niyang likod ay kitang kita ko mula sa ki
natatayuan ko. Dahan dahan akong naglakad ng nakapaa.
"Oo nga, uuwi nga kami ngayon. Don't worry." Sabi niya at napatingin sa akin.
"Oo, paki sabi na rin kay Rozen, Kuya." Aniya tsaka binaba na ang cellphone.
Hinawakan niya ang kamay kong nakatakip at hinalikan pang muli ang labi ko. Umil
ing ako ngunit ang dalawang kamay niya ay naglakbay na sa aking likod at inaatra
s niya na ako papasok sa casita.
Pinaulanan niya na ako ng halik sa leeg. Nang tawagin ko ulit ay tsaka pa lang n
iya binigay ang kanyang atensyon.
"Do you think it's better if I take... uh, pill or something?" Uminit ang pisngi
ko.
Noong nagkaayos kami ay naisip ko ito. Noong una naming dalawa ay siguro sinwert
e lang ako at nakaligtas. Nitong mga nakaraang araw ay naisip kong dapat ko nang
gawan iyon ng paraan.
"Wag na. Gusto mong mag family planning? Kaya ng pera ko kahit sampu." Tumawa si
ya.
Matalim ko siyang tinitigan. "Well I'm sure you don't want me to look like a wha
le, Noah."
"Oh, Meg, that's my goal. Hindi mo ba iyon napapansin?" Tumawa ulit siya.
Sinapak ko ang braso niya pero kinindatan lang ako at nakipagharutan pang muli.
Hindi ako makapaniwala na aalis na kami. He said we can extend pero ako na mismo
ang nagsabing huwag na at nami-miss ko na rin sina mommy at daddy. Takot pa ako
sa mangyayari sa pagdating namin.
"Hope you enjoyed your stay! See you again soon!" Aniya nang papasok na kami sa
airplane.
Naghihintay ang isang malaking itim na BMW sa labas. Pinagbuksan ako ni Noah ng
pintuan. Pumasok ako tsaka siya sumunod. Sa harap non ay ang driver at isa pang
lalaking naka gray.
Umiling siya at hinawakan ang kamay ko. "We'll handle him together."
"Pero Noah, mainit ang dugo niya sayo. Baka magkaproblema pa." Kumunot ang noo k
o.
"Matagal na siyang may problema sa akin. Ngayon pa ba ako matatakot?"
Hindi na ako nakapagsalita sa sobrang kaba. Nang tahakin na ng sasakyan ang amin
g village ay halos di na ako makahinga sa kaba. Napansin niya iyon kaya nilingon
niya ako at hinigpitan pa lalo ang hawak sa aking kamay.
Tumigil ang sasakyan sa harap ng aming gate. Sumulubong ang aming security guard
na may kinausap pa muna sa walkie talkie bago binuksan ang gate. Pumasok ang sa
sakyan at sa malayo pa lang ay kitang kita ko na si daddy na pababa sa hagdanan
at hinahabol ni mommy na naka bath robe lang.
Kitang kita ko ang galit sa mukha ni Daddy. Para bang nagtitimpi siya ngunit hin
di niya na iyon mapipigilan ngayon.
Hindi na ako makaimik. Gusto kong ako ang maunang lumabas ngunit sa pintuan siya
ni Noah mismo humahampas. Sabay naming binuksan ni Noah ang pintuan. Ako sa sid
e ko at siya naman ay sinalubong ni daddy.
Mabilis ang hininga ni daddy at kumalas iyong kamay niya sa kwelyo ni Noah. Puma
gitnaa ako sa dalawa. Hinawakan naman ni Noah ang magkabilang balikat ko bago ak
o itinabo para maharap si daddy.
"It's okay, Meg." Sabi ni Noah at humarap kay daddy. "Your daughter dumped me. I
need to make a move. I earned her, Mr. Marfori. Of all the people, ikaw ang nak
akaalam kung paano. Please, sa lahat ng nagawa ko ay hindi niyo parin ako mapagk
atiwalaan?"
"That's because you always find a way to screw things up in the end, Elizalde. K
ung inuwi mo si Megan ay sana hindi na kami nag alala! Saan mo ba nilalagay ang
kokote mo, hijo de puta! You still don't get it, do you?-"
"Kung inuwi ko siya ay mas lalo kaming magkakalabuan."
"Dad, ginusto ko ang umalis. Noah helped me out. I wanted space. Hiyang hiya ako
sa nangyari sa harap ng mga kilala natin at sa harap ng media." Naramdaman ko a
ng kamay ni mommy sa aking braso.
Bumaling lang si dad kay Noah, nag aalab parin sa galit. "Saan mo dinala ang ana
k ko? Hinarap ko ang ama mo. At ayaw niyang sabihin kung nasaan kayo!"
Nanlaki ang mata ko. "Dad! Nag eskandalo ka ba sa mga Elizalde? Dad, I'm not a c
hild anymore! Siguro naman ay kaya kong mag desisyon sa sarili ko-"
"Ang tanong dito ay hindi ang desisyon mo, Megan. Ang tanong ay kung kaya nga ba
ng Elizalde na ito na magkaroon ng wais na desisyon. My daughter deserves the w
orld. My daughter deserves a man who can decide properly. And clearly, you are n
ot that man!" Sigaw ni daddy.
Pumikit ako ng mariin. Nilingon ko si Noah na nakatingin lang kay daddy. His usu
al poker face. I can't believe my dad just said that to the man I loved! At inii
sip ko pa lang kung ano pa ang maaaring nasabi niya kay Noah in the past years a
y hindi ko na masikmura.
"Your daughter deserves the world, Mr. Marfori. I know that. And I am here to gi
ve her the world. Your daughter deserves a man who can decide properly, and I'm
right here to decide that I will marry her, no matter what you say." Sabi ni Noa
h.
"Estupido!" Sigaw ni daddy at umambang susuntukin si Noah.
Tumili ako at pumagitna. Hinawakan ni Noah ang braso ko para mapigilan ako sa ga
gawin ko nang biglang sumayaw ang paligid ko at parang ang hirap hirap na ibuka
ang mga mata.
Hinahabol ko ang hininga ko at ramdam ko ang pawis sa aking noo habang nakahiga
sa isang sofa. Hindi ko alam kung nasaan ako at unti unti ko pang inalala ang na
ngyari kanina. Kung hindi ko naririnig ang mga boses sa paligid ay malamang hind
i ko iyon maaalala.
"Stop fighting, you two. Your daughter is ill, Rodolfo!" Mariin na sinabi ni mom
my.
May naramdaman akong humawak sa braso. Nakita kong isa iyon sa mga katulong nami
n.
Mabilis akong dinaluhan ni Noah. Tumabi siya kay mommy na ngayon ay naglalahad n
g tubig sa akin. Unti unti akong bumangon nang nakita ko ang nag aalala niyang m
ukha. Bawat kurap ni Noah ay mas lalong nagiging bigo ang ekspresyon.
Kitang kita ko ang pag igting ng panga ni Noah at bahagya siyang tumabi. Umupo s
i daddy sa paanan ko. Napatingin ako kay Noah na ngayon ay unti unting ginapang
ang kamay sa aking mga daliri.
"How are you, honey? Ano ba ang masakit sa iyo?" Tanong ni pdaddy sa isang malum
anay na tinig.
"Drink this, Meg. Uminom ka muna ng tubig at baka nahilo ka dahil sa init ng pan
ahon. You might be dehydrated." Ani mommy, nag aalala.
"Madame, parating na po ang doctor." Sabi ng katulong namin.
Tinanggap ko ang inaabot ni mommy na baso ng tubig ngunit hindi niya iyon biniga
y ng tuluyan sa akin. Tinulungan niya ako sa pag inom.
"Ano ang masakit sa iyo, Meg? What's wrong? Ano ba ang ginawa ninyo sa Palawan?
Baka naman ay nagka injury ka roon at ayaw mo lang sabihin." Umigting ang panga
ni daddy at sinulyapan si Noah.
"Noah, what did you do to her?" Tumayo si daddy kaya napatayo na rin si Noah.
"Rodolfo!" Huminga ng malalim si mommy. "Pu pwede ba ay tama na iyan?"
"Dad!" Sabi ko at bahagyang hinawakan ang aking ulo.
Masakit iyon at hindi ko rin naintindihan kung bakit ganito na lang ang sakit no
n. Pero habang nagtatrabaho ako noon ay naaalala kong ilang beses rin akong nasa
ktan ng ganito. Ang alam ko ay dahil ito sa aking mga mata.
"It's probably just an eye problem. Sa trabaho kasi ay madalas kong gamit ang mg
a mata sa harap ng computer. Overtime at work. Sumakit lang ang ulo ko dahil don
."
"Do you faint when you have an eye problem?" Luminga si daddy kay mommy at sa mg
a katulong.
Napatingin ako kay Noah na nanliliit ang mata sa akin at tahimik na. Ngumuso ako
at nag aalala parin sa lahat ng sinabi ni daddy sa kanya kanina.
"Kung sana ay hindi siya umalis ng bahay ay sana hindi na ito nangyari!" Nagsisi
mula na naman si daddy.
"Dad! Ako ang may kasalanan. Sinabi ko kay Noah na aalis ako!" Sabi ko but then
he wouldn't listen to me.
"Tumahimik ka, Rodolfo at nandito na ang doktor!" Sabi ni mommy at nagmadali na
sa pag uutos sa mga katulong.
"She should be transfered to her room!" Ani mommy habang sinasalubong ang doctor
.
"Okay, tita." Sabi ni Noah at mabilis na dumalo sa akin para sikupin ako sa kina
uupuan kong sofa sa aming sala.
Ngumuso ako, "Noah, I can walk." Sabi ko.
Umiling siya.
"Punyeta, ay hindi ako makakapayag na makakapasok siya sa kwarto ng anak ko!" Si
gaw ni daddy.
Pumikit ako ng mariin. Suminghap lang si Noah nang inilagay niya ako sa kanyang
braso.
"I'm sorry, Noah." Bulong ko habang naglalakad na siya at si daddy ay mura nang
mura habang nakikipagtalo kay mommy.
Narinig kong pumasok ang doktor sa bahay at natahimik din ang dalawa. Mukhang si
nalubong nila ang doktor sa mabuting paraan.
"Hindi ko alam na ganon ka tratuhin ni daddy." Sabi ko. "I'm really sorry."
"Shhh... How are you feeling?" Tanong niya.
Nagulat ako nang hindi niya na kailangan magtanong kung nasaan ang kwarto ko. Ng
umuso ako nang buksan niya ang pintuan nito. Pinasadahan niya ng tingin ang kabu
uan habang nilalapag ako sa aking kama.
"I'm... okay. Headache lang." Ngiti ko at itinuro ang glasses ko. "I probably ne
ed that." Sabi ko.
Napatingin siya sa tinuro ko. Bumaling ulit siya sa akin, masungit ang mukha. "D
o you... feel... queasy?"
Kumunot ang noo ko at umiling sa kanya.
Narinig ko kaagad ang mga hakbang ni mommy at daddy sa labas. Patungo sila sa kw
arto ko kasama ang doktor. Naririnig ko pa ang mga sinabi ni mommy tungkol sa na
ngyari.
"Mainit kasi sa labas. Bigla siyang nahimatay. Napano kaya ito, doc?" Tanong niy
a papasok sila sa kwarto.
Umayos ako sa pagkakaupo habang nginingitian ang doctor na kakarating lang. Naka
puting coat si Dra. Mejia at may dalang itim na bag. Nakipag beso pa siya sa ak
in bago kinuha ang kanyang stethoscope. Mukhang kukuhanan ako ng blood pressure.
Nakita ko ang pag angat ng tingin ni daddy kay Noah. Nasa tabi ko na si Doktora
at inaayos na ang para kuha ng blood pressure. May monitor siyang tiningnan bago
siya tumango kay Noah.
"Maayos naman." Kumunot ang noo ni Dra. Mejia. "Siguro ay pagpahingahin na lang
muna natin siya rito. Mas makakabuting huwag na muna natin siyang bigyan ng raso
n upang ma stress muli. Mr. and Mrs. Marfori, you might want to cook something f
or her? Perhaps... Megan..." Nilingon ako ni Doktora. "What do you want? Gutom k
a ba?"
Nilingon ko si Noah bago tumango. "Gusto ko ng luto ni Noah."
Nanlaki ang mata ni Noah sa sinabi ko. Tumikhim si daddy at umiling habang may b
inubulong na pampakalma si mommy sa kanya. Ngumisi lang ako kay Noah pero simang
ot parin ang ipinakita niya. Ngumiwi ako para makitang napupuna ko ang pagsisima
ngot niya.
"Okay, ipagluluto rin siya ng katulong." Sabi ni mommy at may nilingong katulong
sa labas.
Napawi ang ngisi ko. "Si Noah na lang, my. Masarap siyang magluto." Half of me w
ants Noah to cook for us para maibsan ang tensyon nila ni daddy, ang kalahati sa
akin ay gustong makakain ng luto ni Noah.
Tumikhim pang muli si daddy umupo sa tabi ng kama ko. "Are you sure walang masak
it sa iyo? Doktora, hindi ba ito konektado sa kanyang mata? Baka nahihilo siya d
ahil doon?"
"I'll have to run some eye exams. Pero kung hindi naman malabo ang mata ni Megan
ay hindi naman siguro ito seryoso. I can also refer her to an opthalmologist, M
r. Marfori. For now, rest is what she needs. Let her." Bumaling si Doktora kay N
oah. "What is it, Mr. Elizalde?"
"Rodolfo, let's let Megan rest. Lumabas muna tayo." Sabi ni mommy ngunit ayaw ma
g paawat ni daddy.
Tumabi si daddy para maupo si doktora sa pwesto niya. Napatayo siya at nasa paan
an na lang ng kama habang hinaharap ako ni doktora.
Tumawa na lang ako nang hinawakan ni Noah ang kamay ko. Tumayo ako ng maayos at
tumalon talon pa.
"I'm feeling better! You guys are over reacting!" Tawa ko ngunit ako lang yata a
ng maligaya. "Bakit, Noah?" Tanong ko nang nasa bathroom na ako at nasa labas la
ng siya ng pintuan nakatingin sa akin.
Sa loob ng itim na bag ni doktora ay may kinuha siyang puting plastik. Isang tin
gin ko pa lang ay alam ko na kaagad kung ano iyon. I've seen it in Everlyse's ba
g a couple of times.
Kumalabog ang puso ko. Hindi ko alam kung takot ba ako o ano. Basta ay nanlamig
ang buong katawan ko. Sinarado ni Noah ang pinto at ang huli kong nakita ay ang
kanyang mga matang malalim.
Ginawa ko ang sinabi ng pregnancy test. Umupo pa ako sa inodoro habang naghihint
ay ng resulta. Humikab ako at tiningnan ang mga bodywash na nakahilera sa tukado
r. Humikab pa ako ulit at nahuhulog na ang mga mata ko. Hindi ako gaanong nakatu
log kagabi. Ngumisi ako. Damn, Noah Elizalde.
Dinilat ko ng maayos ang mata ko at tiningnan ang pregnancy test. Ano ba ang ibi
g sabihin nito? Hinanap ko pa sa basurahan ang plastik na lalagyan nito dahil it
inapon ko nga pala iyon at unang beses ko pa lang gumamit ng ganito kaya medyo w
ala akong alam.
Binuksan niya iyon at umiling siya sa akin. "You really just don't get it, do yo
u? Lock the doors when you're inside somewhere, Marfori." Mariin niyang sinabi.
Ngumuso ako at nagmartsa patungo sa kanya. Naalala kong hindi nga pala alam ni m
ommy at daddy na pinasubok ako ni doktora nito dahil sa bathroom na nila ako kin
ausap.
Kinuha ni Noah ang pregnancy test at tumitig siya roon na para bang babasahin it
o. Nanlaki ang mata ko nang napagtanto kung ano ang nakuha ko.
Nalaglag ang panga ni Noah habang tinitingnan ang pregnancy test at agad niya ak
ong niyakap!
"Noah? What is it?" Narinig kong tanong ni Doktora habang nasa pintuan ng bathro
om.
"God, I knew it! I knew you're there, baby." Hinalikan niya ang aking tiyan. "Ma
n, I never cry. But this time..." umiling siya at nagpunas ng luha.
Nangilid ang mga luha sa aking mga mata at tinakpan ko ang nakaawang kong bibig.
Tumayo si Noah at hinalikan ako sa labi. Bumuhos pa lalo ang mga luha ko. Noah
Elizalde cried for my baby? For our baby!
Tumawa ako habang pinupunasan ang medyo basang pisngi niya. Umilag siya sa punas
ko at hinalikan ako sa labi. Ngumisi siya at niyakap ako ng marahan.
"Fuck all of these, Miss. You're gonna be a Mrs. Elizalde before this month ends
." Bulong niya sa akin. "I want my child and his or her mommy right under my roo
f. I want you, Meg. I want you so bad. For years."
Kinagat ko ang labi ko at niyakap siya. Kung anong kaba man ang naramdaman ko ka
nina ay nawala agad iyon. If you're assured by someone so worth it like Noah Eli
zalde, then I'll endure anything for us.
"Well then... I must say dapat ay magpa appointment na kayo sa OB!" Sabi ni Dokt
ora.
"O. B.? What?" Dinig ko ang tinig ni daddy sa labas.
"I will cook for you. I don't care if your father treats me like shit, Meg. Your
son will get his dad. And I will get her mom, too. Okay, Mrs. Elizalde?" Bulong
niya at hinalikan ako sa leeg.
Epilogue
"I still remember it clearly, Noah. 'Yong mga panahong nagtanong ka kung paano m
akalimot ng babae." Tawa ni Kuya.
"Oh shut it, Kuya." Iling ko nang hindi siya tinitingnan.
Unti unti ko rin iyong naalala. Bitterness was all I felt the moment she left me
for reasons I could never understand. Bumagsak ang mga sulat galing sa iba iban
g babae pagkabukas ko ng aking locker. Tumikhim ako at yumuko para pulutin ang m
ga iyon.
"Find another girl, Noah. Life's too short to hope for uncertain things. Besides
, I'm sure hindi ka naman baliw na isang babae lang talaga ang kayang tingnan. J
ust look at Rozen? He keeps on claiming that he's in love with Coreen but the ne
xt day, ayun at nakikipaghalikan kay Emerald." Tawa niya.
He's right. I don't get Rozen sometimes. Nong medyo napansin ko si Coreen ay nag
kasuntukan kami dahil ayaw niyang pinapansin 'yong 'mahal' niya. What a stupid a
sshole. Mahal niya ba talaga ang kaibigan ni Reina o ginagawa niya lang na pedes
tal? Iniwasan ko na lang si Coreen but then I realized, sana pala ay siya na lan
g ang kinaibigan ko, hindi na sana ako nahulog sa patibong ni Megan.
"Bukas na lang ako sasama sa practice, a?" Sabi ni Stan kay Warren at Joey. "O b
ukas na lang tayo mag practice. Busy kasi ako ngayon. May handaan sa bahay kasam
a si tito. Kakabalik galing L.A."
asasaktan ka lang. You know Megan. She's not a wallflower. She's a smooth talker
and kung mananatili siyang ganon sa US-"
"What are you trying to say, Stan?" Nag iwas ako ng tingin.
"I-I'm just saying na baka magalit ka lang sa kanya kung patuloy kang aasa. Ayaw
kong masira ang banda natin dahil sa pinsan ko. I love music. I treasure the ba
nd," aniya.
"I know, Stan. Huwag kang mag alala, hindi ako aasa." I lied.
Wala nang tao sa court. Ako lang din ang mag isa na nasa bleachers at tinitingna
n ko ang buong court na tahimik. Naaalala ko iyong paglalaro ni Megan dito ng vo
lleyball.
I miss her chinky eyes. I miss her long black hair. I miss her smooth skin. Naaa
lala ko pa kung gaano ako ka iritado sa kanya isang beses na nandito kami sa ble
achers na ito. Titig na titig ako sa kanya non habang sumisigaw siya para sa isa
ng player na nasa higher grades. Akala mo naman crush niya 'yong player kung mak
atili. Nang tumama ang mata niya sa akin ay nag peace sign lang siya at ngumiti.
I looked away. Nag walk out ako nang di niya alam kung bakit. I hate that she's
giving out her precious attention to just about anyone out there. Ang atensyon
ay ibinibigay lamang sa taong gusto mo, hindi sa lahat.
Huminga ako ng malalim at napatingin sa isang puno. May nakatayong babae doon na
nakatingin sa akin. Nang nakita niya akong napatingin sa kanya ay bahagya siyan
g nagtago sa puno. It was Coreen. Humigit ulit ako ng hiningang malalim bago tum
ayo para umalis doon.
Napahinga ako ng malalim habang tinitingnan ang mahabang red carpet patungo sa a
ltar. Nag uusap si Rozen at Kuya Dashiel at nagtatawanan ng tungkol sa nakaraan.
Habang ako naman ay tahimik na inaalala ang lahat.
ahat yata ng babae ay willing na pawiin ang sakit ng kanyang puso. Ayaw kong gaw
in niyang panakip butas si Coreen. Or worst, ayaw kong madevelop siya kay Coreen
."
Tumawa si Kuya Dashiel. "Ang sabihin mo ay gusto mo pang maglaro nong high schoo
l!"
Tinaas ni Rozen ang kamay niya sa ere. "College na ako nong narealize niya na hi
ndi worth it si Megan na hintayin. As long as walang pumupormang ibang lalaki ka
y Coreen at hindi niya pa ako mahal ay hindi ko siya pipilitin. Pero dahil nakik
ita kong mukhang magkakamabutihan sila ni Noah ay tsaka pa lang ako kumilos!"
Umiling si Kuya Dashiel, hindi nakikinig kay Rozen.
Ngumiti na lang ako ngayong naaalala ko ang lahat ng iyon. Ilang buwan pa lang p
agkakaalis ni Megan ay may sinabi na si Stan sa akin.
Napatalon ako nang naabutan niya akong tinitingnan ang Facebook ni Megan. Hindi
na kami friends sa Facebook ngunit may kaonti akong nakikitang picture na public
kaya tinitingnan ko iyon. Bigo ang mukha ni Stan nang naabutan akong ganon. Aga
d kong nilagay sa bulsa ko ang cellphone ko habang kinukuha ang gitara ko para s
a gig namin.
Uminit ang pisngi ko at hinampas ang gitara sa mesang nasa tabi namin. Isang ham
pas lang ay nawasak agad ang katawan nito. Sa pangalawang hampas ay nabali na it
o at hinagis ko na lang sa gilid dahil ayaw kong mas lalo ko pa itong mawasak. N
anlaki ang mata ni Stan sa akin. May gig kami ngunit wala na akong pakealam.
"Ano ngayon kung para kay Megan!? Pwede ba, hayaan mo ako? You think gumagana sa
akin ang mga paninira mo para lang sa ating banda?"
Nanlaki ang mata ni Stan. "LANG? Para LANG, Noah? Really?"
"Fuck you, dude!" Sigaw ko. "Walang kwenta lahat ng ginagawa mo!" Sabi ko habang
sinisikop ang gamit na dinala para makaalis na doon. Nag aalab pa sa galit ang
pakiramdam ko at ayaw kong masuntok ko pa si Stan.
"Kung gusto mong malaman kung naninira ako kay Megan, edi tingnan mong mabuti an
g Facebook niya. Or better yet, add her as a friend and you'll fucking see!" ani
ya.
"Tsss." Ngumisi ako at umiling bago umalis doon at iniwan si Stan na nagmumura a
t halos nagwawala.
"Shit!" Sigaw ko nang habang naglalakad patungo sa sasakyan ay bumuhos ang ulan.
Sinalubong ako ng payong nong driver ngunit hinawi ko ang payong niya.
Pumasok kaagad ako sa sasakyan at naghubad ng pang itaas na basang basa. Pumasok
rin ang driver na napatingin sa akin sa rearview mirror.
Kakausapin ko ang kanyang daddy. Tatanungin ko kung bakit siya dinala sa US gayo
ng umuwi naman pala siya dito sa Pilipinas para sa negosyo nila. Walang imik na
nagdrive ang driver namin patungo sa village nina Megan. Hindi pa kami pinapasok
sa gate ngunit ang sabi ng security guard ay naroon daw sa loob si Mr. Marfori.
Huminga ako ng malalim habang tinitingnan ang daang tatahakin ko.
Pinapasok ako ng guard ngunit hinatid ako sa loob. Nang binuksan ang double door
s na pintuan ng bahay nila ay nakita ko kaagad ang Piano sa kanilang sala. Sa ib
abaw nito ay may picture frame niyang nakangiti. Tinikom kong mabuti ang bibig k
o.
I will never believe, Stan, Meg. Naniniwala ako at pinanghahawakan ko ang sinabi
mong mahal mo ako. After today, I'm gonna add her on Facebook and say sorry. Na
gulat lang ako at nasaktan. I want her back. I miss her care. I miss the way I s
end her notes. Miss na miss ko na ang payat at makurbang sulat kamay niya. Miss
na miss ko na iyong pagiging straightforward and confident niya.
"Nasa loob si Mr. Marfori." Sabi ng guard habang itinuturo ang isang mas maliit
na double doors na palagay ko ay study room o office.
Kinatok ng guard ang pintuan. Narinig ko ang boses ni Mr. Marfori na nagsasabing
papasukin ang bisita. Pinapasok agad ako at tinanguan ang guard. Hindi pa nakak
alapit sa kanyang malaking wooden table ay tinitingnan niya na ako sa likod ng k
anyang salamin.
nd yes, I like your daughter, Mr. Marfori. That's why I am asking you kung kaila
n ang balik niya. I cannot wait."
Humagalpak si Mr. Marfori na para bang may sinabi akong sobrang nakakatawa na ha
los mangiyak ngiyak na siya. "Oh, Elizalde. Kung sana ay iyong dalawa mong kuya
ang lumapit sa akin ay masisiyahan pa ako. You... you're the Elizalde who, unlik
e your two brothers, do not have the skills in business." Iling niya.
Mabilis ang hininga ko at kumunot ang noo ko sa sinabi niya. What about Rozen an
d Dashiel.
"Dashiel Elizalde, high school siya nong siya ang nag manage sa rubber plantatio
n ninyo sa Camino Real, hindi ba? At Rozen Elizalde, your other brother is alway
s with your father during his business meetings. You're the favorite, right? Iyo
ng hindi pinapahawak sa business at hinahayaan sa mga kapritso. You're the spoil
ed one." Sabi niya na parang kilalang kilala niya ako. "Your mother is very fond
of you that she forgets the importance of developing your skills in business. N
o wonder matalim ang dila mo, you're spoiled. You're suggesting the universities
here in the Philippines? I guess you're right. There are some good universities
here. Pero tingin ko ay tamang desisyon na inilayo ko si Megan. Kasi kung ikaw
lang din naman ang manliligaw sa kanya ay natatakot na ako para sa anak ko."
Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya. Gusto kong magwala. Nanginginig ang kamay k
o sa galit ngunit kinalma ko ang sarili ko. Imposible pero nagawa kong hindi man
ginig nang magsalita.
"Hindi ko alam kung ano ang ibig ninyong sabihin o bakit galit na galit ka sa ak
in. Business is not for me, Mr. Marfori. You're right. Ang mga kapatid ko ay mar
ami nang nagawa sa larangan na iyan sa maliit na edad. But I'm sure hindi po 'ya
n ang sukatan-"
"'Yan ang sukatan. Hindi mo ba ako narinig, hijo? Ang sinabi ko kanina ay si Meg
an lamang ang tagapagmana ng kompanyang pinaghirapan namin ng kanyang mommy. Kun
g ito ay babagsak sa kanya, kailangan niya ng lalaking magiging kaakibat niya pa
ra pangalagaan ito."
That's bullshit! Ang ibig niya bang sabihin ay pag ako ay hindi ko iyon mapapang
alagaan? That's bull fucking shit!
"And besides, she's dating a boy right now in the US, Mr. Elizalde. David? I for
got the name but she's doing pretty well with him. I don't know why you're still
there hoping she'll like you back. She won't." Tumawa lang siya.
Nanlaki ang mata ko. Nanginginig ako nang paalis sa kanilang bahay.
Fuck this shit! May iba na siya? No! No way! No way! Hindi niya iyon magagawa sa
akin.
Nakalimutan ko nang mag payong palabas at malakas ang buhos ng ulan. Tulala ako
at hindi ko na lubusang mahawakan ang lahat ng nararamdaman. I think I'm going t
o explode from the different things I'm feeling. Pain, longing, anger, love. Put
angina, mahal parin? Hindi pa 'yan, Noah. Pinaiikot ka lang nila. Ayaw ni Mr. Ma
rfori sayo kaya sinisiraan niya si Megan. Lahat ay gagawin niya para lang mawala
n ka ng gana. Kaya pa 'yan!
But then when Stan showed me a video of her laughing and kissing someone...
"Si Megan, 'yan?" Tanong ni Warren habang tinitingnan namin 'yong video. "What h
appened to her?"
"Alcohol happened?" Tanong ni Joey.
Sabog ang kanyang straight at itim na buhok. Naghaharutan sila ng isang matangka
d na amerikano. May pinag uusapan sila at gustong kumawala ni Megan ngunit hinah
awakan siya nong amerikano sa baywang.
Tumigil ako sa paghinga. Ang kanyang kamay na nanlalaban kanina ay humigpit ang
hawak sa t shirt ng amerikano. Halos mapunit niya ito sa pagkakahawak habang sin
usulian iyon ng halik.
May kirot akong naramdaman sa aking dibdib. Literal na parang may nahuhulog o na
babasag doon habang tinitingnan ko ang pagdiin pa ng kanyang kamay sa t shirt.
"Putang ina! Putang ina talaga!" Sabi ko habang tinuturo ang kawalan. "Fuck! Fuc
k shit! Ganon?" Wala na ako sa sarili. Ilang shot ang nilaklak ko at kanina ko p
a minumura si Stan. "Tangina, Stan, tanungin mo nga kung gaano ba kasarap ang ha
lik ng kanong iyon!? Tanungin mo nga ang pinsan mo? Nakakapilipit ba?"
"Noah! Putangina, tumahimik ka nga!" Sabi ni Joey.
Padabog kong nilagay ang shot ng whiskey. I'm not a heavy drinker. Pagnanalasing
kasi ako ay nakakatulog ako kaya napeperwisyo silang lahat. Kaya pinipili kong
huwag uminom ng marami pero ngayon ay hindi ko kayang hindi. If this will make e
verything numb. If this will make me at least forget her for the mean time.
Pero, Meg... Kung... hindi pa naman kayo... kung lasing ka lang o ano... bumalik
ka na dito. Tatanggapin parin kita. Kakalimutan ko 'yong halik. Tutal ay halik
lang naman iyon. Fuck, I sound so desperate even to my ears.
Pumikit ako ng mariin. I want to curse some more. Sa oras na magkita tayo ulit,
Meg. Hindi ko titigilan iyang labi mo hanggang hindi mamantal.
The next days, I feel so lost. Lahat na lang ng nagpapaalala sa akin sa kanya ay
iniiwasan ko. Ayaw ko na muna siyang pag usapan dahil puro mura lang ang nasasa
bi ko.
Nakihalubilo ako sa ibang babae. They are right. Masyadong maaga para masaktan n
g ganon. I should forget her, alright? I should move on. Kasi iyon ang ginawa ni
ya. At tuwing nagkikita kami ng kanyang daddy sa mga gatherings kasama ang ibang
businessman, binabati ko siya ngunit halos hindi niya ako tingnan.
That's when I met Coreen. She's a good friend. She likes me. Mga sulat niyang ko
nti na lang ang nabasa ko dahil huli na nang nakuha niya ang atensyon ko. Truly,
her letters resembled Megan's. Iyong tipong nagkukwento muna siya ng tungkol sa
kanyang sarili. It's entertaining. Most girls right about how great we are on s
tage. Hindi na nila kinikwento kung ano ang nangyari sa kanilang araw. I know I
shouldn't care but it's weird and entertaining.
Rozen told me to back off. Seriously? Bakit? Mahal ba siya ni Coreen? Hindi nama
n ah? At simula pa lang nong high school ay inilalayo niya na si Coreen sa akin
na para bang pag aari niya? Ni hindi nga siya nakikita ni Coreen, e.
"Gwapo mo, Noah!" Tawa ni Coreen nang umakyat sa hagdanan, inaalalayan ni Rozen.
"Always the most gorgeous, Elizalde."
"Hindi naman yata ako makakapayag niyan, Coreen." Tawa ni kuya Dashiel.
"Mas lalo ako." Kumunot ang noo ni Rozen.
Umiling si Coreen. "You two... Stop it. Nang aagaw pa kayo ng eksena." Umirap na
lang siya at ngumiti sa akin.
Bumalik si Megan ngunit wala siya sa kanilang bahay. Huminga ako ng malalim at g
usto kong makausap siya. It was not clear to me. Nong nagkita kami ay parang mah
al niya pa ako. Pinopormahan ko na si Coreen pero bago ako tuluyang sumugal sa k
anya ay gusto kong malaman kung ano ba talaga ang nasa isipan ni Megan.
Hinalikan ko siya ng husto. Her lips so soft and smooth. I can't get enough of i
t. I can't stop myself from kissing the girl who's hurt me too much. Ngunit nang
maalala ko iyong halik niya sa kanong iyon sa video ay hindi ko na napigilan an
g pagiging marahas. Why can't I make her twist so much because of my kiss?
"Is that all you got, Megan You can kiss better than that." Galit kong sinabi.
"Bakit kita hahalikan pabalik kung may girlfriend ka? Noah, I respect-"
"Fuck your respect," sabi ko at tinalikuran siya.
Wala akong pakealam kung isipin niyang girlfriend ko si Coreen. Pero ngayon ay n
andito ako sa bahay nila at halos mag makaawa na makita ko siya. Bullshit talaga
! Nakakagago naman ito!
"Wala ang anak ko dito! At hindi ka niya gusto! Ilang beses ko ba iyang sasabihi
n sayo? Bugok ka ba?" Galit na bulalas ni Mr. Marfori.
Umigting ang bagang ko. I just want to talk to her. Kung sana ay hindi ako nagpa
kagago noon at hindi ako pinangunahan ng galit ko ay sana nagkausap kami! "Nagki
ta kami sa school-"
"Madre de puta! Umalis na siya! Halughugin mo man ang pamamahay ko ay hindi mo m
ahahanap ang anak ko. At isa pa, may boyfriend na iyon kaya mas mabuting mag han
ap ka na ng iba mong magugustuhan at tigilan mo na siya." Iling ni Mr. Marfori.
"Bakit kayo galit sa akin? Iyon lang ba ang ikinagagalit ninyo? Because I'm not
a business prodigy like my brothers? is that so important? Do you let Megan be w
ith someone just because he's into business? Hindi niyo ba inaalala kung gusto n
iya ang gusto mo para sa kanya?" Hindi ko napigilan ang sarili ko.
Tumayo siya galing sa pagkakaupo niya at parang manghang mangha siya sa sinabi k
o. Tumawa siya ng pagkalakas lakas! Tinuro niya ako.
"Megan is my only daughter. One day, pag mag kakaanak ka, malalaman mo na hindi
mo kayang ipagkatiwala ang anak mo sa isang nagbabandang babaerong walang inisip
kundi ang musikang walang kwenta. I bet you my life, Elizalde. Di mo 'yan kayan
g ibigay sa anak mo. Ikaw ang pipili ng makakabuti sa kanya."
"I have a sister, Mr. Elizalde. And I know how you're feeling. But then I can gi
ve that man a chance if he deserves it." Mariin kong sinabi.
Nanliit ang mata niya. "Do you deserve it? You don't. You. Don't."
Tinakpan ko na lang ang mukha ko sa loob ng bar pagkatapos ng ilang shot ng whis
ky. Tigilan ko na nga itong kahibangang ito.
"Sino ba 'yan, Noah at mukhang ang laki ng problema mo? Si Coreen ba?" Tawa ni W
arren habang tinatapik ako sa balikat.
Hindi ako nagsalita. "Si Coreen 'yan!" Tawa ni Joey habang binibigyan pa ako ng
isa pang shot ng whisky.
I lost Coreen. It's like I lost Megan all over again. This time, she's leaving m
e for another man. This time, she'll kiss another man.
"Hindi ba ay magtatagal si Rozen sa Paris? Edi ibig sabihin ay may pag asa ka pa
kay Coreen." Ani Warren.
Tumango ako. Half heartedly, I want Coreen to love me back again. I want to feel
the warmth I lost from someone... It's nostalgic. Pero alam ko sa sarili ko na
mali iyon. Na mali ang pumili ng isang tao dahil lang naaalala ko ang mahal ko s
a kanya. I won't hurt her just for nostalgia. Dahil lang naaalala ko si Megan sa
kanya? Hindi. I love Coreen. I can't hurt her like that. Wala siyang ginawa kun
di ang maging mabuti sa akin. Hindi tama na pagsasamantalahan ko ang pagkawala n
i Rozen para pormahan siya. Ni hindi niya alam ang tungkol kay Megan. She's that
innocent, I can't do that to her.
"Did you invite, Diva, Noah?" Nagulat ako nang sa likod ko nanggaling ang isang
boses na pamilyar.
Nilingon ko si Mrs. Marfori kasama ang kanyang asawa. Siya ay naka pulang dress
na abot hanggang paa at si Mr. Marfori ay naka itim na tuxedo. Umiling ako.
Huminga ako ng malalim. I know I should have invited her too. She's only a casua
lty. Nagpapasalamat ako na mahal ni Coreen si Rozen, kung hindi ay baka masaktan
ko lamang siya. Nasaktan ko si Diva ng husto. Tulad ni Coreen ay mahal niya rin
ang banda. Tulad ni Megan ay gustong gusto niya rin ako. In her eyes, I felt Me
gan's presence. Gago nga yatang talaga ako para isiping kayang punan ng ibang ta
o ang kawalan ko kay Megan.
"Tsss. Kung maka sigaw ka ay parang may mangyayari sa atin. Relax." Sabi ko haba
ng naghuhubad para matulog na sa tabi niya.
"How can I actually relax! You're stripping!" Sigaw niya sa gulat habang titig n
a titig sa akin.
"I told you I'm sleeping here. Isn't that enough information? Tsss." Umiling ako
.
"Oh my God?" Nag takip siya ng mata habang hinuhubad ko ang aking pantalon.
Kinagat ko ang labi ko at parang may parte sa puso kong naguguluhan. Whatever ha
ppened to her in the US, am I willing to accept it? Kaya ko bang tanggapin na il
ang beses niya man akong sinabihang mahal niya ako ay nakapagmahal parin siya ng
iba? Na ang akala ko noon na tunay at malupit na nararamdaman niya para sa akin
ay mababaw lang naman pala at madaling baliin?
"I've been so tired of looking at your face, Noah." Sabi ni Mr. Elizalde sa akin
nang nagtungo ako sa kanyang opisina.
"I don't know why, Mr. Elizalde. Hindi naman tayo nagkikita araw-araw." Sabi ko.
He smirked. "Don't fool me. You're not in good terms with my daughter. Why would
you be? She's in love with someone else. Unless you want her to cheat with his
boyfriend, then, you can be her past time." Ani Mr. Elizalde.
Umigting ang bagang ko. "Wala siyang boyfriend ngayon."
"Sinong nagsabi? Might as well ask Stan-"
"You just hate me too much, that's why. Kaya ayaw mo akong lumapit sa kanya." Sa
bi ko.
"Totoo iyon. At mabuti ring alam mo na ayaw ko naman talaga sayo. Kahit anong ga
win mong panliligaw sa kanya, sa oras na sabihin kong bumalik siyang New York ay
babalik siya sa isang iglap ng mga mata. Because I told her so. Because I am he
r father. And you're just the worthless piece of bastard who thinks you'll stand
a chance."
Hindi na ako makahinga sa galit. Tanging respeto sa matatanda na lang ang nanati
li sa akin. "Ano ba talaga ang gusto ninyo na gawin ko para magustuhan ninyo ako
?" I asked desperately.
"Layuan mo siya-"
"Please don't ask me that. I tried that before. It didn't work."
Tumawa siya. "You did not try hard enough. Screw more girls-"
"I don't screw girls, Mr. Marfori!" galit kong sinabi.
"Wag mo akong bilugin. That's pretty ramphant in your field. Alam ko ang pasikot
sikot sa pagbabanda, Noah."
Nanliit ang mata ko. "I know you're daughter is really precious, Mr. Elizalde. I
nilalagay ko ho siya sa isang pedestal pero ang pedestal na iyon ay aabutin ko k
ahit anong mangyari, kahit ayaw ninyo."
Napawi ang ngiti niya. "You try. And I will ask her to leave this country once m
ore. Sino kaya ang pipiliin niya? Ikaw na nasaktan na siya noon? o ako na ama ni
ya?"
Nagkatinginan kami at naalala ko kung paano niya ako iniwan noon. Pumikit ako ng
mariin. Hindi malaman kung ano ba talaga ang gagawin ko? Ayaw ko mang tamaan ng
takot ngunit ang buong sistema ko ay nanginginig sa takot tuwing naiisip na mam
ahalin niya ako ngunit bibitiwan sa huli. Nawasak niya ako noon, kung mawawasak
niya pa ako ngayon ay tuluyan ko nang mawawala ang sarili ko. I couldn't afford
that. I can't lose myself again! Not this time!
Ngunit nanatili ang tingin ko sa bridal car na kararating lang. Puting limo na m
asyadong tinted.
Nagsimulang tumugtog ang instrumental song ng isang sikat na kanta ngayon. Live
orchestra ang nasa gilid na pinapatugtog ito. Inayos ko ang tuxedo ko at kitang
kita ko si mommy at daddy na nasa gitna na, naghihintay sa akin para makapagmano
ako bilang simbolo ng pamamaalam na magpapakasal na ako.
Ginawa ko iyon pagkatapos ay naglakad mag isa patungo sa altar. Ilang click ng c
amera ang nangyari. Sumunod si mommy at daddy, pagkatapos ay si Stan.
Naaalala ko nong galit na galit ako dahil pinakita niya ang tattoo niya sa loob
ng bar. Ni hindi ko alam na may tattoo siyang pangalan ko. Crazy right? No one's
crazier than her!
Sigaw nang sigaw si Megan sa gilid habang basag na basag ang mukha nong lalaki a
t sinipa sipa ko pa pagkatapos kong paduguin ang mukha.
"Alamin mo muna kung kanino 'yong hinahawakan mo." Mariin kong sinabi.
Hawak hawak ko si Megan para makasigurong maayos siya. Ngunit nang napaalis na n
g bouncer ang nambastos na lalaki ay binitiwan ko rin siya. Hinilamos ko ang kam
ay ko sa galit sa sarili at sa bawat waiter na dumadaan ay nanghihingi ako ng al
ak.
Ilang shots ng whisky at vodka ang ininom ko sa iritasyon ko sa sarili ko. Pinal
ibutan na nina Joey at Warren si Megan. Huminga ako ng malalim at uminom pa.
"Tatlong scout ang narito para sa gig na ito, Meg. Tinalikuran kaming lahat dahi
l sa pag alis ni Noah ng bigla sa finale!" Sabi ni Joey.
Pumikit ako ng mariin at uminom pa ng dalawang shot ng whisky. Damn, it was my f
ault, alright?
Pumikit ako ng mariin habang nagtatalo sila at hindi ko na masundan. Ang alam ko
ay galit na galit si Everlyse sa pagtatalo nila ni Warren at Joey. Napatingin a
ko kay Megan na mangiyak ngiyak. Umiling ako at lumayo sa kanila.
"Wag kang iiyak. Kasalanan mo 'yan. Ipinakita mo ang sarili mo sa lalaking iyon.
Wag na wag kang iiyak para sa kasalanan mong iyan." Bulong ko ng mariin pagkata
pos ay nag desisyon na umalis doon para mag hanap ng mesa na mauupuan at nang ma
kainom na lang imbes na isipin ang nangyaring kapalpakan.
Mura nang mura si Joey at Warren nang nagtungo sa mesa ko kung nasaan sina Wella
. Isang Jack Daniels at Absolut sa harap ko ang kanina ko pa halos higupin lahat
. Nakikita ko ang mga mata ni Mara at Aubrey sa akin habang umiinom ako ng dire
diretso.
Ang sunod na narinig ko ang ang malambing na boses ni Megan. "I'll try my very b
est to... uhm... insert your music sa Moon Records. Napansin na rin naman kasi k
ayo ng scouts kaya hindi na mahihirapan-"
"Kung bakit ka ba kasi nagpapakita ng katawan sa ibang tao. Wala ka bang delikad
eza?" Sabi ko nang nakapikit sa galit ko sa kanya.
Narinig ko ang pagsinghap niya pagkatapos ay nawala na ulit ako sa sarili ko. Da
mn, too much whisky.
Nang lumakas ng kaonti ang malambing na boses ni Megan ay bahagya ulit akong nag
ising. . "May nambabastos kasi kanina. May ipinakita lang ako."
Halos matawa ako. "Ano? 'Yong dibdib mo?" Dumilat ako at naghintay ng isasagot n
iya habang nagsasalin ng shot ng whisky. Dalawang beses pa akong lumagok. Manhid
na ang katawan ko. "'Yan ang ipinapakita mo pag may nambabastos sayo? Para saan
? Para mas lalo kang mabastos."
"Sinabi ko sa kanya na may boyfriend ako. Para lubayan ako. Gumagana ang excuse
na iyon sa States-" Hindi ko siya matingnan ng maayos sa sobrang kalasingan ko.
"Oh don't give me that shit." Sabi ko at tumawa ng wala sa sarili.
Boyfriend? Ayan na naman. Asan ba iyang boyfriend mo at nang maharap ko? Hinilig
ko ulit ang ulo ko sa sofa.
"I have Noah's name on my upper abdomen." Ang nakapikit kong mata ay dinilat ko
nang narinig ko ang boses ni Megan. Hindi ko alam kung ilang oras akong naidlip.
Wait? What did she say?
"I don't believe you." Sabi ko ng mariin.
Pero nang unti unti niyang tinaas ang kanyang t shirt at nakita ko kung gaano ka
gandang pagkakasulat ang pangalan ko sa kanyang upper abdomen ay halos manginig
ako. Nagising ako ng husto kahit na umiikot na ang mundo ko!
Tumindig ang balahibo ko nang naisip na akin siya. Akin siya! Akin... Siya!
"If you think that I'll come running back to you because of your little stunt-"
Halos naghihisterya kong sinabi.
"Hindi ko sinasabing bumalik ka sa akin para rito, Noah. Ni hindi ko nga ginusto
ng malaman mo ito." Aniya
"Don't give me that shit! You're a pain in the ass!" Mariin kong sinabi habang i
ba-ibang pakiramdam ang nararamdaman ko. Halu-halo.
I want to punish her so bad. I want her to hurt. But then I want to be gentle to
her too. I want to kiss her. I want to drag and ask her to be with me. But her
father despised me. Pag sasabihin ba ng kanyang ama na babalik siya ng US ay aga
d ba niya itong tutugunin? Iiwan niya ba ulit ako? Susugal ba ako? Nanginig ulit
ako. Dahil alam ko sa sarili ko na nagsisimula na naman ako sa kahibangang dapa
t noon ko pa tinakbuhan!
Tumugtog ang isang pamilyar na musika sa buong simbahan nang tumungtong si Megan
sa huling baitan ng hagdanan. Titig na titig ang seryoso niyang mukha sa likod
ng veil.
Nang napansin niya kung ano ang gagawin ko ay nilagay niya ang kanyang palad sa
kanyang bibig. Ngumiti ako.
Dahan dahan ang lakad niya patungo sa akin. Nasa gitna na ako, hinihintay siya.
Naiinip sa pagiging mabagal ng kanyang paglalakad.
Yumuko ako at kinuha ang kanyang kamay. Hinalikan ko ito bago ko nilagay sa akin
g braso.