Альмахады
Гістарычная дзяржава | |||
Дынастыя Альмахадаў | |||
---|---|---|---|
الموَحدون | |||
|
|||
![]() Дынастыя Альмахадаў у перыяд росквіту (каля 1200) |
|||
1121 — 1269
|
|||
Сталіца | Маракеш, Севілья | ||
Мова(ы) | берберскія мовы, масарабская | ||
Рэлігія | суніты, рымска-каталіцкая царква, іўдаізм, ібадзіты, суфізм | ||
Грашовая адзінка | Дынар і інш. | ||
Плошча | 1,621,393.5 км² | ||
Форма кіравання | Манархія | ||
Гісторыя | |||
• 1121 | Заснаванне | ||
• 1269 | Распад | ||
![]() |
Альмаха́ды (араб. الموحدون — al-Muwahhidūn, літар. — адзінабожнікі; ісп. almohades) — дынастыя берберскіх эміраў, якая кіравала ў Паўночнай Афрыцы і арабскай Іспаніі ў 1147—1269 гадах.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Заснавана ў выніку дзейнасці ісламскай секты на чале з Ібн Тумартам , які змагаўся супраць рэлігійнай плыні Альмаравідаў. Пасля смерці Ібн Тумарта ў 1128 годзе яго пераемнік Абд аль-Мумін (1133—1163) скінуў у 1147 годзе Альмаравідаў, і дзяржава Альмахадаў распасцерлася на ўсю Паўночна-Заходнюю Афрыку. На працягу XII стагоддзя эміры з Альмахадаў заваявалі арабскую Іспанію, іх дзяржава дасягнула эканамічнага і культурнага росквіту.
Паражэнне ад хрысціянскіх каралёў Кастыліі, Навары і Арагона ў 1212 годзе паклала пачатак выцясненню Альмахадаў з Іспаніі; імкненне да самастойнасці намеснікаў падарвала іх магутнасць у Афрыцы. У 1269 годзе Альмахады былі разгромлены Мерынідамі.
Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Альмахады // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Альмахады