Μαγνέντιος
Φλάβιος Μάγνος Μαγνέντιος | |
---|---|
Σφετεριστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας | |
Περίοδος | 18 Ιανουαρίου 350 - 10 Αυγούστου 353 |
Στέψη | 18 Ιανουαρίου 350 |
Προκάτοχος | Κώνστας |
Διάδοχος | Κωνστάντιος Β´ |
Γέννηση | 303 Σαμαρόμπριβα, Γαλατία |
Θάνατος | 10 Αυγούστου 353 (50 ετών) Λούγδουνο, Γαλατία |
Σύζυγος | Ιουστίνα |
![]() | |
δεδομένα ( ) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Double_Centenionalis_Magnentius-XR-s4017.jpg/260px-Double_Centenionalis_Magnentius-XR-s4017.jpg)
Ο Μαγνέντιος (Flavius Magnus Magnentius, 303 – 10 Αυγούστου 353) ήταν σφετεριστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 350 έως το 353.
Τα πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος στη Σαμαρόμπριβα (Αμιένη) της Γαλατίας, ο Μαγνέντιος ήταν διοικητής των μονάδων της αυτοκρατορικής φρουράς. Όταν αυξήθηκε η δυσαρέσκεια του στρατού με τη συμπεριφορά του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κώνστα Α΄, ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον Μαγνέντιο στις 18 Ιανουαρίου του 350. Ο Κώνστας Α΄ εγκαταλείφθηκε απ' όλους, εκτός από έναν μικρό αριθμό ακολούθων, και δολοφονήθηκε λίγο αργότερα από στρατιώτες του ιππικού κοντά στα Πυρηναία.
Σφετεριστής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Μαγνέντιος πέτυχε γρήγορα την αφοσίωση των επαρχιών Βρετανίας, Γαλατίας και Ισπανίας στο πρόσωπό του. Ένας λόγος γι’ αυτό ήταν το γεγονός ότι υπήρξε πολύ πιο ανεκτικός έναντι τόσο των Χριστιανών όσο και των Παγανιστών. Έλεγξε επίσης τις επαρχίες της Ιταλίας και της Αφρικής μέσω της εκλογής ανθρώπων της εμπιστοσύνης του στα κορυφαία αξιώματα. Όμως, η σύντομη ανταρσία του Νεποτιανού που ήταν μέλος της Δυναστείας του Κωνσταντίνου, απέδειξε στο Μαγνέντιο ότι η νομιμότητά του ήταν αμφιλεγόμενη στα μάτια των μελών της δυναστείας. Ο αυτοαποκαλούμενος ηγέτης προσπάθησε να ενισχύσει τον έλεγχο των πρώην επαρχιών του Κώνστα κινούμενος προς το Δούναβη. Εν τω μεταξύ, ο Βετράνιος που ήταν διοικητής της στρατιάς Παννονίας είχε επίσης ανακηρυχθεί από το στρατό «Αύγουστος» στη Μούρσα, την 1η Μαρτίου[1]. Η στάση αυτή είχε τη στήριξη της δυναστείας καθώς η Κωνσταντίνα (κόρη του Μεγάλου Κωνσταντίνου) και ο Κωνστάντιος Β΄ τον αναγνώρισαν στέλνοντάς του το αυτοκρατορικό στέμμα.
Η πτώση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κωνστάντιος Β΄ άφησε τα μέτωπα κατά των Συρίων και των Περσών και στράφηκε δυτικά. Παρά τις προσπάθειες του Μαγνέντιου να προσεταιριστεί τον Βετράνιο, ο έμπειρος στρατηγός πλησίασε τη στρατιά του Κωνστάντιου και απεμπόλησε το στέμμα. Ο Μαγνέντιος διόρισε Καίσαρα τον Μάγνο Δεκέντιο (πιθανώς αδερφό ή γιό του) και συγκέντρωσε όσες περισσότερες δυνάμεις μπορούσε. Συνάντησε τον Κωνστάντιο στη Μάχη της Μούρσας[2] το 351. Την ημέρα των εχθροπραξιών, ο Μαγνέντιος ηγήθηκε των στρατιωτών του, ενώ ο Κωνστάντιος προτίμησε να προσευχηθεί για την έκβαση της σύρραξης σε κοντινή εκκλησία. Παρά τον ηρωισμό του Μαγνέντιου, ο ίδιος ηττήθηκε και αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στη Γαλατία.
Ως αποτέλεσμα της έκβασης της μάχης, η Ιταλία αποτίναξε τη φρουρά του και επανενώθηκε με τον νόμιμο Κωνστάντιο. Ο Μαγνέντιος έκανε την τελευταία του επίθεση το 353 στη Μάχη του Όρους Σέλευκος και, όταν έχασε, αυτοκτόνησε με το σπαθί του[3]. Ο Κωνστάντιος διέταξε αμέσως έρευνα για να αποκαλύψει τους υποστηρικτές του νεκρού πλέον Μαγνέντιου. Ένας εκ των πριμμικήριων που ανέλαβαν την υπόθεση αυτή ήταν ο διάσημος για τη σκληρότητά του Παύλος Κατένα.
Παραπομπές και σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cameron, Averil, and Peter Garnsey ed., The Cambridge Ancient History, Vol XIII, Cambridge University Press, 1988. (αγγλικά)
- Drinkwater, J.F. (2000). «The revolt and ethnic origin of the usurper Magnentius (350–53), and the rebellion of Vetranio (350)». Chiron (30). (αγγλικά)
- Εκ των Εκκλησιαστικών Ιστοριών Φιλοστοργίου Επιτομή from The Tertullian Project (αγγλικά)
![]() ![]() |
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Magnentius της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |