Шамија
![Део етнолошке збирке Народног музеја у Крушевцу](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/%C5%BDenska_no%C5%A1nja_Kru%C5%A1evac.jpg/220px-%C5%BDenska_no%C5%A1nja_Kru%C5%A1evac.jpg)
![Део етнолошке збирке Народног музеја у Крушевцу](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Detalji_na_%C5%BEutoj_%C5%A1amiji_narodne_no%C5%A1nje_Kru%C5%A1evac.jpg/220px-Detalji_na_%C5%BEutoj_%C5%A1amiji_narodne_no%C5%A1nje_Kru%C5%A1evac.jpg)
Шамија[1][2] — тенка марама со која жените ја покривале главата или ја прицврстувале косата. Таа најчесто е направена од маркизета. Исто така, шамијата може да биде и украсна капа која се носи вообичаено за време на свечени прилики.
Потекло
[уреди | уреди извор]Шамиите се составен дел од облеката на муслиманките и под нивното влијание, во времето на турската власт во Србија и Македонија, станале дел и од српските и македонските народни носии. Во многу краишта во Србија и Македонија марамата се носела секојдневно, биле во различни бои и различно украсени, сè во зависност од тоа за која прилика биле носени. Во селските средини и ден денес постарите жени носат марами, вообичаено се во потемни бои со многу цветови. Црната шамија се носи во знак на жалост и обично се носи година дена од смртта на покојникот.
Марамите и денес се многу популарни, но повеќе како моден детал него како задолжителен дел од гардеробата. Се прават од различни материјали, во различни облици и дизајни, а освен на глава се носат и околу вратот.
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]Литература
[уреди | уреди извор]- Ј. Љубица, Ј. Даница, Народне игре, Народна библиотека Србије, Београд, 2016.
- В. Татомир, Врање, Раднички Универзитет у Врању, Врање, 1978.