Andreas Lowerdos
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
15 maja 1956 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
polityk, prawnik, nauczyciel akademicki |
Alma Mater |
Andreas Lowerdos, grec. Ανδρέας Λοβέρδος (ur. 15 maja 1956 w Patras[1]) – grecki polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, parlamentarzysta, minister w różnych resortach.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Arystotelesa w Salonikach, kształcił się następnie z zakresu prawa europejskiego na Université Libre de Bruxelles. Doktoryzował się na macierzystej uczelni[1]. Jako nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Panteion w Atenach, gdzie został wykładowcą prawa konstytucyjnego. Podjął również praktykę w zawodzie adwokata w ramach stołecznej palestry. W latach 1996–1997 był sekretarzem generalnym ds. administracji publicznej w resorcie spraw wewnętrznych[2].
Zaangażował się w działalność polityczną, dołączając do Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego (PASOK)[2]. W 2000 po raz pierwszy wybrany do Parlamentu Hellenów w okręgu wyborczym Ateny B. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 2004, 2007, 2009, maju 2012 i czerwcu 2012[3].
Od stycznia 2002 do marca 2004 był wiceministrem spraw zagranicznych w rządzie Kostasa Simitisa. W październiku 2009 objął urząd ministra pracy i opieki społecznej w gabinecie Jorgosa Papandreu. We wrześniu 2010 przeszedł na stanowisko ministra zdrowia i solidarności społecznej, które zajmował również w rządzie Lukasa Papadimosa (do maja 2012)[1]. W grudniu 2012 odszedł z PASOK-u, zakładając własne ugrupowanie[2], jednak grudniu 2014 powrócił do frakcji poselskiej swojej poprzedniej partii[3]. W czerwcu 2014 premier Andonis Samaras powierzył mu funkcję ministra edukacji i spraw religijnych, którą pełnił do stycznia 2015[1].
W wyborach w styczniu 2015, wrześniu 2015[2] oraz 2019[4] Andreas Lowerdos utrzymywał mandat deputowanego na kolejne kadencje. W greckim parlamencie zasiadał do 2023, w tym samym roku zrezygnował ponownie z członkostwa w PASOK-u[5]. W 2024 założył nową partię pod nazwą Dimokrates[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Profil na stronie Parlamentu Hellenów. [dostęp 2016-09-17]. (ang.).
- ↑ a b c d Curriculum vitae. loverdos.gr. [dostęp 2016-09-17]. (ang.).
- ↑ a b Loverdos Andreas. hellenicparliament.gr. [dostęp 2016-09-17]. (ang.).
- ↑ Οι 300 της νέας Βουλής. kathimerini.gr, 8 lipca 2019. [dostęp 2019-07-08]. (gr.).
- ↑ Loverdos Leaves PASOK Party. thenationalherald.com, 5 lipca 2023. [dostęp 2023-12-03]. (ang.).
- ↑ Loverdos launches new party ahead of European elections. ekathimerini.com, 4 marca 2024. [dostęp 2024-03-20]. (ang.).
- Absolwenci Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach
- Absolwenci i studenci Wolnego Uniwersytetu Brukselskiego
- Greccy ministrowie edukacji i spraw religijnych
- Greccy ministrowie pracy i solidarności społecznej
- Greccy prawnicy
- Ludzie urodzeni w Patras
- Politycy Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego
- Posłowie do Parlamentu Grecji (od 1974)
- Urodzeni w 1956