Bawełniak ekwadorski
Sigmodon inopinatus[1] | |
Anthony, 1924[2] | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Podtyp | |
Gromada | |
Podgromada | |
Infragromada | |
Rząd | |
Podrząd | |
Infrarząd | |
Nadrodzina | |
Rodzina | |
Podrodzina | |
Plemię | |
Rodzaj | |
Gatunek |
bawełniak ekwadorski |
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
![]() |
Bawełniak ekwadorski[4] (Sigmodon inopinatus) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Bawełniak ekwadorski występuje tylko w wysoko położonych Andach (od 3500 do 4000 m n.p.m.[3]) w południowo-środkowej części Ekwadoru[5].
Taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1924 roku amerykański teriolog i paleontolog Harold Elmer Anthony nadając mu nazwę Sigmodon inopinatus[2]. Holotyp pochodził z Urbiny, na zboczach wulkanu Chimborazo, na wysokości 11400 ft (3474 m), w Prowincji Chimborazo, w Ekwadorze[6].
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy[5].
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Sigmodon: gr. σῖγμα sigma „litera Σ”; ὀδούς odous, ὀδóντος odontos „ząb”; w aluzji do sigmoidalnego wzoru na zębach trzonowych gdy ich korony są zużyte[7].
- inopinatus: łac. inopinatus „niespodziewany, nieoczekiwany”, od in- „nie”; opinatus „przypuszczalny, rzekomy”, od opinari „przypuszczać”[8].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała (bez ogona) 136–167 mm, długość ogona 78–99 mm, długość ucha 14–22 mm, długość tylnej stopy 28–30 mm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała[9].
Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]Ich zachowanie jest bardzo mało znane, ale przypuszcza się, że żyją tak, jak inne gatunki z rodzaju Sigmodon. Zakładają nory blisko strumieni, w gęstych trzcinach, w torfowiskach. Podobne środowisko preferuje kilka innych gatunków z tego rodzaju. U jednej samicy znaleziono 4 zarodki[3].
Populacja
[edytuj | edytuj kod]Bardzo rzadki, wymierający gatunek znany tylko z dziesięciu okazów[3].
Zagrożenia
[edytuj | edytuj kod]Bawełniaki ekwadorskie są zagrożone przez fragmentację, wylesianie i rolnictwo[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sigmodon inopinatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b H.E. Anthony. Preliminary report on Ecuadorean mammals. No. 4. „American Museum novitates”. 114, s. 3, 1924. (ang.).
- ↑ a b c d e L. Naylor & N. Roach , Sigmodon inopinatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2021-3 [dostęp 2021-12-10] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 255. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 386. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Sigmodon inopinatus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-12-10].
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 631, 1904. (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
- ↑ U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 399. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).