Efrem z Antiochii
Data i miejsce urodzenia |
V wiek |
---|---|
Data śmierci | |
Język | |
Dziedzina sztuki | |
Ważne dzieła | |
Tomy |
Efrem z Antiochii (zm. 545) – mnich i teolog bizantyński, patriarcha Antiochii.
Życie
[edytuj | edytuj kod]Efrem pochodził z Amidy w Mezopotamii. Był Syryjczykiem posługującym się greką. Za panowania cesarza Justyna I sprawował urząd namiestnika diecezji Wschodu, comes Orientis. Należał do najbardziej oddanych zwolenników polityki religijnej cesarza Justyniana I. W latach 527–545 był chalcedońskim patriarchą Antiochii[1]. Należy do głównych przedstawicieli neochalcedonizmu[2].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Twórczość Efrema jest dziś znana tylko dzięki świadectwu potomnych: Anastazego Synaity, Jana z Damaszku i przede wszystkim Focjusza. Focjusz pisze w swojej Bibliotece o trzech Tomach Efrema, choć analizuje tylko dwa z nich. Na pierwszy składały się listy duszpasterskie, naukowe i administracyjne oraz homilie. Cztery rozdziały drugiego Tomu wypełniała polemika z poglądami Sewera, patriarchy Antiochii w latach 512–518. Piąty zawierał odpowiedzi na 5 pytań dotyczących Księgi Rodzaju, które postawił Efremowi mnich Anatol. Z zachowanych fragmentów wynika, że Efrem był człowiekiem głęboko oczytanym w pismach Ojców Kościoła[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Jurewicz 1984 ↓, s. 70.
- ↑ Meyendorff 1984 ↓, s. 47.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. Wrocław: Ossolineum, 1984. ISBN 83-04-01422-X.
- John Meyendorff: Teologia bizantyjska. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984. ISBN 83-211-0451-7.