Przejdź do zawartości

Karol van Oost

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Karol (właściwie Charles) van Oost OSB (ur. 5 kwietnia 1899 w Brugii[1], zm. 22 lutego 1986[2]) – belgijski benedyktyn, odnowiciel opactwa Benedyktynów w Tyńcu.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Był synem Paula van Oosta i Caroline van Oost, z d. van der Hofstadt[1]. Na chrzcie otrzymał imię Philippe[1]. Od 1908 uczył się w Collège Saint-Louis w rodzinnym mieście[3]. W 1917 wstąpił do benedyktyńskiego opactwa w Zevenkerken[4] i przyjął imię Charles[5]. Święcenia kapłańskie przyjął 26 sierpnia 1923[6]. Początkowo pracował jako wychowawca i nauczyciel łaciny w szkole przyklasztornej[7]. Jeszcze w latach 20. zainteresował się Polską i nauczył się języka polskiego[8]. W latach 1928–1929 przebywał okresowo w opactwie w Lubiniu[9], następnie był kapelanem w klasztorze sióstr Sacré Coeur w Zbylitowskiej Górze (1930-1933)[10] i klasztorze sióstr niepokalanek w Szymanowie(od 1933)[11]. W latach 1936–1939 był wychowawcą w Internacie Świętego Benedykta w Rabce[12].

Od początku lat 30. zabiegał o utworzenie w Polsce kolejnej fundacji benedyktyńskiej[13]. Latem 1939 został przeorem benedyktyńskiej placówki w Tyńcu[14] (zakonnicy powrócili tam po 123 latach przerwy, a zabudowania klasztorne były w większej części zrujnowane). Na tym stanowisku przeżył II wojnę światową[15]. W 1943 został przez Stolicę Apostolską mianowany wizytatorem żeńskich klasztorów benedyktyńskich w Polsce, w 1946 administratorem przeoratu benedyktyńskiego w Lubiniu[16]. Po zakończeniu wojny przystąpił do odbudowy opactwa tynieckiego[17]. W 1951 na stanowisku przeora zastąpił go Piotr Rostworowski[18], a on sam został mianowany mistrzem nowicjatu[19]. W grudniu 1951 powrócił do Belgii i zamieszkał w macierzystym opactwie św. Andrzeja w Zevenkerken[20]. W latach 1959–1969 pracował jako misjonarz w Katandze i Demokratycznej Republice Konga,[21], następnie ponownie zamieszkał w Belgii.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Sczaniecki 2018 ↓, s. 24.
  2. Sczaniecki 2018 ↓, s. 281.
  3. Sczaniecki 2018 ↓, s. 26.
  4. Sczaniecki 2018 ↓, s. 38.
  5. Sczaniecki 2018 ↓, s. 40.
  6. Sczaniecki 2018 ↓, s. 45.
  7. Sczaniecki 2018 ↓, s. 49.
  8. Sczaniecki 2018 ↓, s. 56.
  9. Sczaniecki 2018 ↓, s. 73, 80.
  10. Sczaniecki 2018 ↓, s. 87-88.
  11. Sczaniecki 2018 ↓, s. 88.
  12. Sczaniecki 2018 ↓, s. 95-108.
  13. Sczaniecki 2018 ↓, s. 84, 88.
  14. Sczaniecki 2018 ↓, s. 114.
  15. Sczaniecki 2018 ↓, s. 125-158.
  16. Marian Kanior Benedyktyni tynieccy w latach 1939-1947, w: Studia Theologica Varsaviensia, nr 2 (16)/1978, s. 193
  17. Sczaniecki 2018 ↓, s. 203-213.
  18. Sczaniecki 2018 ↓, s. 238.
  19. Sczaniecki 2018 ↓, s. 239.
  20. Sczaniecki 2018 ↓, s. 243.
  21. Sczaniecki 2018 ↓, s. 255.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Paweł Sczaniecki: Karol van Oost. Odnowiciel życia monastycznego w Polsce. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2018. ISBN 978-83-7354-773-5.