Mikołaj Cegłowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Mikołaj Tomasz Cegłowski (ur. 6 grudnia 1838 w Żelechowie, zm. 1940[3]) – podporucznik weteran[1][4] powstania styczniowego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie Piotra i Agnieszki z Sosnowskich[5]. W wieku 19 lat ożenił się z Anielą Wagner[5]. Mając 24 lata wstąpił do partii powstańczej kpt. Zdzisława Łaskiego na Lubelszczyźnie[6]. Bił się pod Młynowem, Korytnicą i Piaskami Luterskimi. Później wstąpił do partii kosynierów Abramowicza[7].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany do stopnia podporucznika weterana Wojska Polskiego[8]. W 1930 roku został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami[2]. W 1932 zamieszkiwał w Żelechowie[9]. W styczniu 1938 roku wraz z 50 weteranami oraz trzema weterankami (Marią Bentkowską, Marią Fabianowską i Lucyną Żukowską) został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[10]. W 1938 roku mieszkał w Warszawie, w schronisku dla weteranów na Pradze[11]. Tam 6 grudnia Oddział Warszawski PCK zorganizował uroczystość setnych urodzin weterana[7]. Mikołaj miał 6 synów i 6 córek. W 1938 roku żyło trzech synów i dwie córki. Jego wnukiem był między innymi ks. Aleksander Marian Cegłowski (1885-1952), proboszcz parafii w Prostyni[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Oficerowie-weterani uczestnicy powstania narodowego 1863 r. W: Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1923, s. 39.
- ↑ a b Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości. Monitor Polski 1930 nr 260 poz. 4350. [dostęp 2014-03-22]. (pol.).
- ↑ Emil Noiński: CEGŁOWSKI Mikołaj Tomasz (1838-1940), weteran powstania 1863 r.. Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach. [dostęp 2022-07-21]. (pol.).
- ↑ List uczestników powstania narodowego 1863 r. W: Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1932, s. 918.
- ↑ a b c INDEKSY Z METRYK KOŚCIELNYCH PARAFII ŻELECHÓW (1682) 1748-2015, s. 1481
- ↑ LUBELSZCZYZNA W 1863 I 1864 ROKU [online], Google Docs [dostęp 2018-01-23] .
- ↑ a b Sędziwy jubilat. „Polska Zbrojna”. 338, s. 6, 1938-12-07. Warszawa..
- ↑ Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 919.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 917.
- ↑ Krzyż oficerski Orderu Polski Odrodzonej na piersiach weteranów z 1863 r.. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. XIX, s. 1, 13, 24 stycznia 1938. Kraków.
- ↑ Żywe Pomniki Bohaterstwa ostatni weterani 1863 roku. W: Rok 1863 za naszą wolność i waszą w 75-lecie Powstania Styczniowego. Warszawa: Oddział im. Romualda Traugutta Polskiego Towarzystwa Kultury i Oświaty Robotniczej "Pochodnia" w Warszawie, 1938, s. 26.