NBA Development League All-Star Game
NBA Development League All-Star Game – rozgrywany corocznie towarzyski mecz koszykówki z udziałem czołowych zawodników National Basketball Association Development League (NBA D-League). Spotkanie zostało rozegrane po raz pierwszy w trakcie sezonu 2006/07, jako część NBA All-Star Weekend. D-League All-Star Game jest rozgrywane w sobotę, w mieście gospodarza meczu gwiazd NBA. Nie jest ono rozgrywane z tej samej hali, co pozostałe imprezy All-Star Saturday, ale w hali treningowej NBA Jam Session[1].
Oprócz meczu gwiazd, D-League organizuje także D-League Dream Factory Friday Night, imprezę na wzór NBA All-Star Saturday Night. W jej skład wchodzą między innymi konkursy wsadów oraz rzutów za 3 punkty. D-League Dream Factory Friday Night zostało zorganizowane po raz pierwszy podczas II edycji D-League All-Star Game w 2008 roku[2].
All-Star Game
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Pops.jpg/150px-Pops.jpg)
Dwudziestu czołowych zawodników jest wybieranych do D-League All-Star Game poprzez głosowanie trenerów ligowych drużyn oraz internetowe głosowanie fanów. Zawodnicy NBA, którzy zostali przypisani do drużyn D-League są również dopuszczani do udziału jako kandydaci. Wybrani zawodnicy muszą się znajdować w aktywnym składzie jednej z drużyn podczas All-Star Weekendu. Jeśli zawodnik nie może wziąć udziału w spotkaniu z powodu kontuzji, powołania lub reaktywowania przez zespół NBA zostaje wytypowany zastępca na jego miejsce. Składy wyjściowe są wybierane przez trenerów[3][4]. Trenerami zespołów All-Star zostają Ci z najwyższym odsetkiem zwycięstw w lidze na trzy tygodnie przed oficjalną datą rozegrania spotkania[5].
Dwa pierwsze spotkania gwiazd zostały rozegrane w konwencji czterech kwart, po 12 minut każda, podobnie jak ma to miejsce podczas sezonu regularnego NBA, D-League, czy NBA All-Star Game. Kolejne dwa spotkania rozegrano w formie dwóch połów, po 20 minuta każda, podobnie jak w koszykówce akademickiej i NBA All-Star Rookie Challenge.
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]Dream Factory
[edytuj | edytuj kod]D-League Dream Factory to seria konkursów umiejętności koszykarskich, które są oparte na NBA All-Star Saturday Night. Impreza ma miejsce podczas NBA All-Star Weekend na boisku treningowym NBA Jam Session. Po raz pierwszy zorganizowano ją w ramach 2008 NBA All-Star Weekend. W jej trakcie odbywają się: konkurs wsadów, rzutów za 3 punkty, shooting stars. Z konkursu H.O.R.S.E zrezygnowano w 2009 roku, a hot-shot rok wcześniej (2008).
Konkurs wsadów
[edytuj | edytuj kod]W konkursie bierze udział czterech zawodników. W pierwszej rundzie każdy z uczestników ma zaprezentować dwa wsady. Dwóch graczy z najwyższymi notami, za te dwa wsady, awansuje do finału. Tam mają do wykonania kolejne dwa wsady, na podstawie których zostanie wyłoniony zwycięzca[6].
Rok | Zwycięzca |
---|---|
2008 | Brent Petway, Idaho Stampede |
2009 | James White, Anaheim Arsenal |
2010 | Dar Tucker, Los Angeles D-Fenders |
2011 | Dar Tucker (2), New Mexico Thunderbirds |
2012 | L.D. Williams, Springfield Armor |
2013 | Tony Mitchell, Fort Wayne Mad Ants |
2014 | Tony Mitchell (2), Fort Wayne Mad Ants |
2015 | Jarvis Threatt, Maine Red Claws |
2016 | John Jordan, Raptors 905 |
2017 | Troy Williams, Iowa Energy |
2018 | DeQuan Jones, Fort Wayne Mad Ants |
Konkurs rzutów za 3 punkty
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/78/BlakeAhearn.jpg)
W konkursie rzutów za 3 punkty czterech uczestników stara się oddać jak największą liczbę celnych rzutów z pięciu różnych miejsc znajdujących się za linią trzech punktów, w trakcie jednej minuty. Zawodnicy rozpoczynają rzuty w jednym z rogów boiska i przemieszczają się w kierunku przeciwnego narożnika, stacja po stacji. Pierwsze 4 piłki na każdej ze stacji są standardowe, warte 1 punkt każda, natomiast ostatnia, kolorowa "money ball", 2 punkty. Piąta stacja zawiera pięć, wartych 2 punkty "money balls". Dwóch uczestników z najwyższym wynikiem awansuje do rundy finałowej[6].
Rok | Zwycięzca |
---|---|
2008 | Adam Harrington, Tulsa 66ers |
2009 | Blake Ahearn, Dakota Wizards |
2010 | Andre Ingram, Utah Flash |
2011 | Booker Woodfox, Texas Legends |
2012 | Booker Woodfox (2), Texas Legends |
2013 | Marcus Landry, Reno Bighorns[7] |
2014 | E. J. Singler, Idaho Stampede |
2015 | Jarell Eddie, Austin Spurs |
2016 | Andre Ingram (2), Los Angeles D-Fenders |
2017 | Scott Wood, Santa Cruz Warriors |
Shooting Stars
[edytuj | edytuj kod]W konkursie Shooting Stars biorą udział 4 zespoły po trzech zawodników. Każda drużyna musi trafić 6 rzutów z sześciu pozycji, o wzrastającym poziomie trudności. Każdy z zespołów musi ustalić konkretną rotację zawodników podczas zawodów. Każdy rzut musi dojść do celu, zanim kolejny zawodnik będzie miało prawo do oddanie kolejnego. Każdy z zespołów ma dwie minuty na ukończenie zadania. Ten, który trafi najszybciej wszystkie sześć rzutów wygrywa konkurs[8].
H–O–R–S–E
[edytuj | edytuj kod]Popularna gra w "konia", w trakcie której za nietrafiony rzut otrzymuje się jedną literę z tego właśnie słowa. Każdy z uczestników ma 24 sekundy na skopiowanie rzutu przeciwnika i trafienie go (wsady są niedozwolone). Każdy z zawodników, który nie jest w stanie powtórzyć pięciu rzutów i zakończyć ich celnym trafieniem jest eliminowany z zawodów. Do zawodów przystępowało czterech zawodników. Z konkursu zrezygnowano po zakończeniu D-League All-Star Game 2009[6].
Rok | Zwycięzca |
---|---|
2008 | Lance Allred, Idaho Stampede |
2009 | Will Conroy, Albuquerque Thunderbirds |
Konkurs rzutowy Hot-Shot
[edytuj | edytuj kod]W konkursie Hot-Shot brały udział cztery drużyny złożone z zawodnika D-League oraz fana. Musiały one zdobyć jak największą liczbę punktów z czterech różnych miejsc w trakcie jednej minuty. Fan mógł wykonać warty jeden punkt layup, natomiast zawodnik miał prawo rzucac z każdego miejsca, jednopunktowy layup, dwupunktowy rzut wolny, trzypunktowy rzut zza linii i pięciopunktowy rzut z połowy boiska. Dwa zespoły rywalizowały jednocześnie na dwóch połowach boiska. Zwycięska drużyna awansowała do rundy finałowej. Fan ze zwycięskiej drużyny miał prawo zostać jednym z sędziów podczas konkursu wsadów[2].
Rok | Zwycięzca |
---|---|
2008 | Carlos Powell, Dakota Wizards |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Players With NBA Experience Highlight All-Star Rosters. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ a b D-League Dream Factory Friday Night Preview. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ 2009 NBA D-League All-Star Game Participants Unveiled. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ 2009 NBA D-League All-Star Replacements Announced. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ Bryan Gates and Dan Panaggio To Coach 2008 D-League All-Star Game Presented by Spalding. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ a b c Field Set For 2009 Dream Factory Friday Night. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
- ↑ YouTube [online], www.youtube.com [dostęp 2017-11-19] (fr.).
- ↑ Field Set For 2010 NBA D-League Dream Factory Friday. nba.com. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).