ciemnica
ciemnica (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Altar_of_Repose.jpg/220px-Altar_of_Repose.jpg)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) panowanie ciemności[1]
- (1.2) pomieszczenie bez dostępu światła, zwłaszcza więzienne[2]
- (1.3) rel. wielkoczwartkowa kaplica z Najświętszym Sakramentem; zob. też ciemnica (religia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ciemnica ciemnice dopełniacz ciemnicy ciemnic celownik ciemnicy ciemnicom biernik ciemnicę ciemnice narzędnik ciemnicą ciemnicami miejscownik ciemnicy ciemnicach wołacz ciemnico ciemnice
- przykłady:
- (1.1) Za oknami panowała nieprzebyta ciemnica.
- (1.2) Posiedzisz kilka dni w ciemnicy, to skruszejesz.
- (1.3) Po liturgii wielkoczwartkowej Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do ołtarza zwanego ciemnicą[3].
- składnia:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ciemność ż, ciemnia ż, ciemno n, ciemnik m, Ciemniak mrz, ciemniak mos
- czas. ciemnieć ndk., ciemnić ndk.
- przym. ciemny, ciemnicowy, ciemnisty
- przysł. ciemno, ciemnawo
- tem. słow. ciemno-
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.3) altar of repose
- białoruski: (1.1) цямніца ż; (1.2) цямніца ż
- bułgarski: (1.1) тъмница ż; (1.2) тъмница ż
- francuski: (1.3) reposoir m
- gocki: (1.2) 𐌺𐌰𐍂𐌺𐌰𐍂𐌰 ż
- hiszpański: (1.3) monumento m
- rumuński: (1.2) temniță ż
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.2) тьмьница ż (tĭmĭnica)
- włoski: (1.3) altare della reposizione m
- źródła: