konwencjonalny
konwencjonalny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ], AS: [kõnvẽncʹi ̯õnalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity
- (1.2) oparty na konwencji, umowie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik konwencjonalny konwencjonalna konwencjonalne konwencjonalni konwencjonalne dopełniacz konwencjonalnego konwencjonalnej konwencjonalnego konwencjonalnych celownik konwencjonalnemu konwencjonalnej konwencjonalnemu konwencjonalnym biernik konwencjonalnego konwencjonalny konwencjonalną konwencjonalne konwencjonalnych konwencjonalne narzędnik konwencjonalnym konwencjonalną konwencjonalnym konwencjonalnymi miejscownik konwencjonalnym konwencjonalnej konwencjonalnym konwencjonalnych wołacz konwencjonalny konwencjonalna konwencjonalne konwencjonalni konwencjonalne
- przykłady:
- (1.1) Odkryliśmy, że społeczne środowiska kobiet, które nigdy nie były zamężne, charakteryzuje presja na dostosowanie się do konwencjonalnego stylu życia.[1]
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) banalny, powszechny, klasyczny, zwyczajowy, przyjęty
- antonimy:
- (1.1) niekonwencjonalny, innowacyjny, nietypowy, oryginalny, dziwaczny, ekscentryczny, ekstrawagancki, nietradycyjny, niezwykły, nowatorski, nowy, odkrywczy, pionierski, prekursorski, śmiały
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konwencja ż, konwencjonalność ż
- przysł. konwencjonalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) conventional
- arabski: (1.1) كلاسيكي, عادي
- bułgarski: (1.1) конвенционален; (1.2) конвенционален
- francuski: (1.1) de convention, conventionnel
- interlingua: (1.1) conventional
- kataloński: (1.1) convencional
- niemiecki: (1.1) konventionell
- szwedzki: (1.1) konventionell
- węgierski: (1.1) konvencionális
- źródła: