licytacja
licytacja (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) praw. publiczna sprzedaż, w której nabywcą zostaje oferujący najwyższą kwotę; zob. też licytacja (prawo) w Wikipedii
- (1.2) karc. zabieganie o pierwszeństwo w jakiejś fazie gry, o wzięcie, zagranie, wyjście; zob. też licytacja (gry) w Wikipedii
- odmiana:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik licytacja licytacje dopełniacz licytacji licytacji / przest. licytacyj[1] celownik licytacji licytacjom biernik licytację licytacje narzędnik licytacją licytacjami miejscownik licytacji licytacjach wołacz licytacjo licytacje
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dolicytowanie n, licytant mos, licytantka ż, licytator mos, licytatorka ż, licytowanie n, przelicytowanie n, przelicytowywanie n, wylicytowanie n, zalicytowanie n, zlicytowanie n
- czas. dolicytować dk., licytować ndk., przelicytować dk., przelicytowywać ndk., wylicytować dk., zalicytować dk., zlicytować dk.
- przym. licytacyjny, licytatorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) auction; (1.2) bidding
- francuski: (1.1) vente
- niemiecki: (1.1) Versteigerung ż; (1.2) Reizung ż
- rosyjski: (1.1) аукцион m
- ukraiński: (1.1) аукціон m
- włoski: (1.1) licitazione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „licytacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.