strych
strych (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/RO_BZ_Conacul_Procopie_14.jpg/220px-RO_BZ_Conacul_Procopie_14.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) archit. pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem; zob. też strych w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik strych strychy dopełniacz strychu strychów celownik strychowi strychom biernik strych strychy narzędnik strychem strychami miejscownik strychu strychach wołacz strychu strychy
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) poddasze; reg. pozn. reg. łódz. góra, gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) wyrch
- antonimy:
- (1.1) piwnica
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- nie mylić z: strach
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) attic, loft
- baskijski: (1.1) ganbara, ganer
- duński: (1.1) loft n
- esperanto: (1.1) subtegmento
- estoński: (1.1) pööning
- francuski: (1.1) grenier m
- hiszpański: (1.1) desván m
- islandzki: (1.1) háaloft n, loft n, kvistur m
- kaszubski: (1.1) góra ż, przãter m, pszãter m
- koreański: (1.1) 다락방 (tarakpang)
- niemiecki: (1.1) Dachraum m, Dachboden m
- nowogrecki: (1.1) σοφίτα ż
- rosyjski: (1.1) чердак m
- szwedzki: (1.1) vind w, vindsrum n
- ukraiński: (1.1) горище n
- węgierski: (1.1) padlás
- wilamowski: (1.1) śtuw ż, uferśtuf
- włoski: (1.1) attico m
- źródła: